ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ

Αρχική ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ

ΜΕ ΕΥΤΥΧΙΑ ΚΑΙ ΧΑΡΑ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΖΟΥΜΕ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΝΤΑ ΘΑΝΑΤΟ

Πανευτυχείς, Πρωθυπουργός και ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχουν ήδη αποδεχθεί 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα τουλάχιστον μέχρι το 2022 για να πάρουν και να «πουλήσουν» ελπίδα για το…2060!!!

Η Ελλάδα βυθίζεται και το κατεστημένο παρακολουθεί αδιάφορο την απόλυτη διάλυση. Γερμανία και ΔΝΤ παίζουν στην πλάτη των Ελλήνων οι οποίοι ωστόσο ακόμη να καταλάβουν τι συνέβη και έφτασαν ως εδώ, ακόμη να καταλάβουν ότι μόνο ένα στιβαρό Εθνικό σχέδιο ριζοσπαστικών αλλαγών στην νοοτροπία και την οικονομία θα προσφέρει και πολιτική διέξοδο ηγεσίας και διακυβέρνησης.

Μέχρι τότε ο κάθε Τσίπρας και Καμμένος θα τους προσφέρει καθρεφτάκια και χτενάκια για να «δραπετεύσει» με μικρές εκλογικές απώλειες μετά από εκλογές. Ο επόμενος θα έχει πέσει στον βούρκο που του έστρωσαν και θα πνιγεί στους οχετούς όπως οι προηγούμενοι. Και η Ελλάδα? Οι Έλληνες? Μοιραίοι και άβουλοι οδηγούνται στην εξαΰλωση.

dm1

Εν όψει των συζητήσεων και των εξοντωτικών πλεονασμάτων που ζητάει η Γερμανία για μεγαλύτερο διάστημα να θυμηθούμε πρώτα τι ζούμε σήμερα με τον προϋπολογισμό του 2017.

Για ξεκίνημα να μην ξεχνάμε ότι άνω των 3,2 δις νέων εισπρακτικών μέτρων έχουν ήδη αποφασισθεί για το 2017. Αλλά παραμένουν στα 49 δισ. ευρώ οι δαπάνες του δημοσίου για το 2017 δηλαδή περίπου στα ίδια επίπεδα με αυτά του 2016.

Ο προϋπολογισμός βασίζεται σε αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,7% και αύξηση πρωτογενούς πλεονάσματος από το φετινό 0,5% στο 1,75% (σε αριθμούς, από τα περίπου 900 εκατ. ευρώ στα περίπου 3,2 δις. ευρώ).

Την διαφορά των 2,3 δις. ευρώ που προκύπτει είναι σαφές πως θα καλυφθεί κυρίως με πρόσθετη φορολόγηση και νέες περικοπές συντάξεων.

Το ΑΕΠ προβλέπεται ότι θα διαμορφωθεί περίπου 6 δις ευρώ υψηλότερα, συγκριτικά με το 2016, φτάνοντας στα 181 δις ευρώ, έναντι 175 δις ευρώ το 2016. Για να συμβεί αυτό, θα πρέπει στα δύο τελευταία τρίμηνα του έτους να καταγραφεί έστω και οριακή ανάπτυξη, καθώς το πρώτο εξάμηνο έκλεισε τελικώς με ύφεση της τάξεως του 0,9%.

Ωστόσο εάν η κυβέρνηση δεν επιτύχει τον στόχο –που είναι και το πιθανότερο σενάριο- η διαφορά θα καλυφθεί με έκτακτες περικοπές και φόρους δηλαδή σύμφωνα με τους συντηρητικότερους υπολογισμούς, 1 δις επιπλέον.

Από άλλη οπτική γωνία η αύξηση των φορολογικών εσόδων είναι πολύ μεγαλύτερη καθώς τα φορολογικά έσοδα του 2017 προβλέπονται σε 48 δισ. ευρώ δηλαδή θα είναι αισθητά αυξημένα κατά 3,2 δις Ευρώ συγκριτικά με το 2016 με το σενάριο επιτυχίας για αύξηση του ΑΕΠ. Για τη φετινή χρονιά έχει προβλεφθεί ότι τα έσοδα θα ανέλθουν στα 44,766 δισ. ευρώ.

Από την πρωτοχρονιά πολίτες και επιχειρήσεις πληρώνουν νέους έμμεσους και άμεσους φόρους, καθώς ενεργοποιούνται τα νέα μέτρα που έχουν συμφωνηθεί από την πρώτη αξιολόγηση.

kynigi-foron

Οι πρόσθετες επιβαρύνσεις στους άμεσους και έμμεσους φόρους αναμένεται ότι θα ξεπεράσουν τα 2,5 δισ. ευρώ.

Τα νέα μέτρα για το 2017

  • Μισθωτοί και συνταξιούχοι θα υποστούν επιβαρύνσεις από τη νέα κλίμακα φορολογίας εισοδήματος και από τη μείωση του αφορολόγητου ορίου από τα 9.545 ευρώ σε αφορολόγητο που κυμαίνεται από τα 8.636 έως και τα 9.090 ευρώ για τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους χωρίς παιδιά και με 1 ή 2 παιδιά.
  • Από τις αρχές του χρόνου επεκτείνεται σε όλα τα νησιά το κανονικό καθεστώς του ΦΠΑ, καθώς καταργείται η έκπτωση 30% του ΦΠΑ που διατηρείται μέχρι το τέλος του τρέχοντος έτους σε ορισμένα νησιά, γεγονός που σημαίνει ότι σε ολόκληρο το Αιγαίο θα ισχύουν οι συντελεστές 13% και 24%.
  • Αυξάνονται οι Ειδικοί Φόροι Κατανάλωσης (ΕΦΚ) στα καύσιμα κατά περίπου 3 λεπτά το λίτρο στη βενζίνη, κατά 8 λεπτά το λίτρο στο πετρέλαιο κίνησης και κατά 10 λεπτά το λίτρο στο υγραέριο κίνησης.
  • Αυξάνεται ο ΕΦΚ που επιβαρύνει τον λεπτοκομμένο καπνό από τα 156,70 στα 170 ευρώ ανά κιλό, ενώ ο αναλογικός φόρος αυξάνεται από 20% στο 26% της λιανικής τιμής πώλησης. Αυτό ουσιαστικά σημαίνει ότι θα αυξηθούν οι λιανικές τιμές πώλησης κατά 0,50 έως 1 ευρώ ανά πακέτο.
  • Επιβάλλεται Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στον εισαγόμενο και εγχωρίως παραγόμενο καφέ. Συγκεκριμένα, προβλέπεται η επιβολή φόρου με συντελεστές από 2 έως 3 ευρώ ανά κιλό στον καβουρντισμένο καφέ και με συντελεστή 4 ευρώ ανά κιλό στο στιγμιαίο καφέ και στα παρασκευάσματα από εκχυλίσματα, αποστάγματα ή συμπυκνώματα του καφέ.
  • Επιβάλλεται Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης στα υγρά που χρησιμοποιούνται στα ηλεκτρονικά τσιγάρα, το ύψος του οποίου θα είναι 10 λεπτά ανά ml υγρού.
  • Από το καλοκαίρι επιβάλλεται φορολογικό τέλος 5% σε κάθε μηνιαίο ή διμηνιαίο λογαριασμό τηλεπικοινωνιακών τελών σταθερής τηλεφωνίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι το νέο τέλος θα υπολογίζεται επί των καθαρών, δηλαδή προ ΦΠΑ, τηλεπικοινωνιακών τελών κάθε λογαριασμού. Επί του νέου αυτού τέλους θα επιβάλλεται εν συνεχεία ο ΦΠΑ με συντελεστή 24%, με αποτέλεσμα η τελική επιβάρυνση στους λογαριασμούς σταθερής τηλεφωνίας να προσεγγίσει το 6%.

Για τις επιχειρήσεις

  • Αυξάνεται ο συντελεστής φορολόγησης των επιχειρήσεων από το 26% στο 29%, για τις επιχειρήσεις με κέρδη έως 50.000.
  • Αυξάνεται η προκαταβολή φόρου στο 100% για το φορολογικό έτος 2016, δηλαδή τις δηλώσεις του 2017, από 75% που ήταν για το φορολογικό έτος 2015, δηλαδή για τις φετινές φορολογικές δηλώσεις.
  • Αυξάνεται η φορολόγηση των μερισμάτων στο 15% από 10%.

Τέλος τεράστια θα είναι η συνολική επιβάρυνση των Ελεύθερων Επαγγελματιών, όσων έχουν εταιρείες και όσων μετέχουν σε Δ.Σ., με την αλλαγή υπολογισμού και τις νέες επιβαρύνσεις ασφαλιστικών εισφορών με βάση τις διατάξεις του νέου ασφαλιστικού. Βασικός στόχος είναι να αυξηθούν τα έσοδα των ασφαλιστικών ταμείων κατά 2,7 δις Ευρώ το 2017. Αυτό σημαίνει ότι επάνω από 3.500 ευρώ θα κληθούν να καταβάλουν κατά μέσο όρο 700.000 οικονομικά ενεργοί επιχειρηματίες για ασφαλιστικές εισφορές το 2017.

Όσοι λοιπόν «πουλήσουν» κοινωνικές παροχές ή ελαφρύνσεις για το 2017, σας κοροϊδεύουν κατάμουτρα.

 

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΟΣ

ΟΙ ΚΑΘΟΔΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΝΟΔΙΚΕΣ Ή ΚΟΙΝΩΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ

Η οικονομία βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση που είναι ανάλογη με αυτό που συνέβη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920. Τότε, ο κινητήρας καύσης εκτόπισε εργαζόμενους σε πολλούς τομείς. Ξαφνικά, ένας ελκυστήρας (τρακτέρ) θα μπορούσε να αντικαταστήσει 100 εργάτες γης. Σήμερα, έχουμε το διαδίκτυο με το οποίο αφανίζονται καταστήματα. Για παράδειγμα το Amazon άλλαξε το πρόσωπο των βιβλιοπωλείων και των εκδοτικών οίκων. Τα ρομπότ εκτοπίζουν τους εργαζόμενους σε μεγάλη κλίμακα. Στην πραγματικότητα, η Wal-Mart δοκιμάζει μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να κάνει απογραφή στις αποθήκες της. Η εργασία ενός ανθρώπου για έναν μήνα (ανθρωπομήνας) για να κάνει την απογραφή μπορεί να γίνεται πλέον σε μία ημέρα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Οδεύουμε σε μια κατάσταση όπου δεν θα υπάρχουν συντάξεις, παροχές υγειονομικής περίθαλψης, απεργίες, ή αγωγές.

Τα McDonalds δοκιμάζουν συστήματα με οθόνη αφής που θα εκτοπίσει τους εργαζόμενους στη λήψη παραγγελίας. Πολλά καταστήματα έχουν υιοθετήσει το ίδιο πράγμα. Στα βορειοανατολικά των ΗΠΑ, υπάρχει μια αλυσίδα που ονομάζεται Wawa, η οποία είναι σαν ένα 7-Eleven. Έχουν σάντουιτς και πολλά άλλα. Μπορείτε να περπατήσετε μέχρι την οθόνη αφής και να δώσετε την παραγγελία σας και ο εργαζόμενος θα κάνει απλά το σάντουιτς.

Στη Φραγκφούρτη της Γερμανίας, το αεροδρόμιο είναι πιο προηγμένο από οποιαδήποτε στις ΗΠΑ. Μπορείτε να τοποθετήσετε το διαβατήριό σας στη μηχανή και εξέρχεται αμέσως το εισιτήριο. Στη συνέχεια θα πάρετε την τσάντα σας στο επόμενο μηχάνημα που ζυγίζει, εκτυπώνει, στην ταινία μπορείτε να τοποθετήσετε την τσάντα σας και να παραλάβει τις αποσκευές για τον προορισμό τους. Δεν βλέπετε κανέναν εργαζόμενο

Στο εξής τα εταιρικά κέρδη μπορούν να αυξάνονται με την αύξηση της ανεργίας στο πλαίσιο μιας φυσικής οικονομικής τάσης. Πράγματι, οι άνθρωποι θα διαπιστώσουν ότι πρέπει να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους για να βρουν μια θέση εργασίας στο μέλλον. Τα σχολεία δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν αυτή την αλλαγή. Στα περισσότερα ακόμα δεν διδάσκεται προγραμματισμός υπολογιστών.

Έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο όπου κάθε χρήση που ήταν στα κάτω, τώρα είναι επάνω. Θα πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή σε ό, τι οι αριθμοί πραγματικά σημαίνουν για να εξακριβωθεί και να γίνει αντιληπτή η μελλοντική τάση.

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΑ CAPITAL CONTROLS

Έκλεισε ένας χρόνος από την τελική εξόντωση της Ελληνικής οικονομίας. Η χαμένη ευκαιρία του Φεβρουαρίου 2015 από την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου εξελίχθηκε σε οικονομική τραγωδία στις 28 Ιουνίου 2015 με την οριστική καταβαράθρωση της Ελληνικής οικονομίας συνέπεια των κυβερνητικών χειρισμών.

Έχουν εμφανισθεί πολλές εκτιμήσεις για το ύψος των απωλειών. Από 40 έως 100 δις με ανακοινώσεις από επίσημα χείλη. Αντικειμενικά. Σε άμεσα (όχι έμμεσα) μετρήσιμα αποτελέσματα οι πραγματικοί αριθμοί έχουν ως εξής:

Το ελληνικό δημόσιο πήρε νέο δάνειο 6 δισ. ευρώ για να ανακεφαλαιοποιήσει ξανά τις ελληνικές τράπεζες, με επιβάρυνση όλων των Ελλήνων φορολογουμένων. Εξανεμίστηκε η πρώτη ανακεφαλαιοποίηση 25 δις Ευρώ που έγινε με δαπάνες δημοσίου.

Οι τιμές των μετοχών κατέρρευσαν και οι μικροεπενδυτές έχασαν αξίες τουλάχιστον 9 δισ. ευρώ.

150 εκατ. ευρώ το χρόνο (2015-2016) έχασε η ελληνική οικονομία από την διακοπή του waiver

1,5 δις Ευρώ έχασε από την αύξηση του επιτοκίου δανεισμού

4,5 δις Ευρώ έχασε με το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, καθώς η ΕΚΤ παρέχει ρευστότητα 60 δισ. ευρώ στην Ευρωζώνη, από τα οποία θα μπορούσε να επωφεληθεί η Ελλάδα. Από τον Ιανουάριο του 2015 ο Μάριο Ντράγκι είχε ξεκαθαρίσει πως η Ελλάδα θα εξαιρεθεί από το QE, αν βρεθεί εκτός του προγράμματος διάσωσης –όπως συνέβη στις 30 Ιουνίου πέρυσι.

2 δισ. δεν επέστρεψαν στην χώρα μας από τις ευρωπαϊκές τράπεζες (ANFA’s και SNP’s) επειδή δεν ολοκληρώθηκε ομαλά το ελληνικό πρόγραμμα που έληξε στις 30 Ιουνίου.

Εν συνόλω περισσότερα από 23 δις Ευρώ μέσα σε ένα χρόνο έχασε η Ελληνική οικονομία άμεσα και μετρήσιμα, εξάλλου 26 δις ήταν η άμεση χρηματοδότηση που ζητήθηκε από τους δανειστές κατά το κλείσιμο της συμφωνίας πριν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015. Δηλαδή 15% του Ελληνικού ΑΕΠ χάθηκε μέσα σε ένα χρόνο όχι σε περίοδο που βρισκόταν στο υψηλότερο σημείο του αλλά σε περίοδο που βρισκόταν στο χαμηλότερο μετά την κρίση. Μεταφορικά, στην φτωχοποίηση προστέθηκε η εξαθλίωση.

Βεβαίως υπάρχουν και οι έμμεσες επιπτώσεις μείωσης τού ΑΕΠ από 14 έως 21 δις ανάλογα με τις μετρήσεις. Υπάρχουν και άλλες επιπτώσεις, η μέτρηση των οποίων έχει λιγότερο αντικειμενικά στοιχεία ως προς τα πραγματικά μεγέθη. Με ασφάλεια διαπιστώνουμε ότι συνέβη:

Επιπλέον κλείσιμο χιλιάδων επιχειρήσεων, επιπλέον του ρυθμού των προηγούμενων ετών. Πτώση των εξαγωγών κατά -11,7% που επλήγησαν ειδικά από τα capital controls. Ύφεση στο -1,3%. 2,7% αύξηση της αποεπένδυσης της ελληνικής οικονομίας. Περαιτέρω μείωση της χρηματοδότησης κατά 1,9% Πτώση της ανταγωνιστικότητας στην 56 θέση σε σύνολο 62 κρατών.

Αλλά τα capital controls δεν αίρονται ούτε θα αρθούν στον επόμενο χρόνο. Κάθε πρόβλεψη ανάπτυξης είναι έωλη καθώς περιορισμός στη διακίνηση χρήματος και ανάπτυξη δεν συμβαδίζουν.

Η κρίση στην Ευρωζώνη με την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε. και την ενίσχυση των τάσεων διάλυσης της Ευρωζώνης βρίσκει την Ελλάδα σε πολύ χειρότερη θέση. Η Ελλάδα υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έπρεπε να βρίσκεται ήδη σε φάση ανάταξης των δυνάμεων και της οικονομίας. Σήμερα, βρίσκεται ακόμη σε φάση διάλυσης με τάσεις περαιτέρω αύξησης του δημοσίου λόγω πελατειακής κομματοκρατίας, επιβαρύνοντας με νέους φόρους τους πολίτες και τροφοδοτώντας την αβεβαιότητα για το μέλλον της.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ;

Για να δώσουμε την προοδευτική απάντηση για τις πατριωτικές απόψεις στα Εθνικά θέματα πρέπει πρώτα να αποκτήσουμε σφαιρική εικόνα του θέματος. Η γνώση και αντικειμενική προσέγγιση απομακρύνουν από θέσεις εθνικιστικές. λαϊκιστικές, μεταφυσικές, πατριδοκαπηλίας ή εθνοαρνητών διεθνιστών, δήθεν αναρχικών απάτριδων. Το ερώτημα επομένως είναι: ΠΟΙΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ;

Η Ελληνική κυβέρνηση απέστρεψε το πρόσωπό της από τη συμμαχία με τη Γαλλία και το έστρεψε στη Γερμανία. Η Γερμανία οδηγεί την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις. Με ποιους όρους; Να δούμε αναλυτικά τις κινήσεις.

  1. Μόλις ανακοινώθηκε διάλογος, η Τουρκία έστειλε το Barbaros στην Κυπριακή ΑΟΖ. Προκαλεί δηλαδή διαίρεση/διχοτόμηση στο κοινό ΕλληνοΚυπριακό μέτωπο. Μόνον αυτό; Όχι! Δηλώνει έμπρακτα ότι δεν αναγνωρίζει ΑΟΖ
  2. Η Ελληνική κυβέρνηση (δηλώσεις υπουργού Εξωτερικών) διατείνεται ότι μόνη διαφορά είναι «η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και οι υπερκείμενες θαλάσσιες ζώνες» Δεν χρησιμοποιεί τον όρο ΑΟΖ! Δίνει έτσι περιθώριο στην Τουρκία να ισχυρίζεται ότι εφόσον δεν υπέγραψε τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, η οποία είναι σαφής ότι ΑΟΖ έχουν και τα νησιά, δεν είναι υποχρεωμένη να την σεβαστεί. Παρά το γεγονός ότι από το 2012 η σύμβαση του 1982 έχει καταστεί διεθνώς υποχρεωτική και για εκείνες τις χώρες που δεν την υπέγραψαν.
  3. Είναι διάχυτη η πληροφορία στη διεθνή διπλωματία ότι η Ελληνική κυβέρνηση και η Τουρκία εάν φθάσουν σε συνυποσχετικό για την παραπομπή σε Διεθνές Δικαστήριο η συμφωνημένη διατύπωση που είχε στο παρελθόν γίνει αποδεκτή θα είναι ότι «οι δύο πλευρές συναινούν να επιλυθούν από το Διεθνές Δικαστήριο και όλα τα παρεμπίπτοντα ζητήματα» Ποια είναι τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα»; Προφανώς είναι όλο το εύρος των Τουρκικών διεκδικήσεων. Γιατί πάντα μια αόριστη αναφορά δίνει το δικαίωμα σε κάθε πλευρά να την ερμηνεύσει κατά το δοκούν.
  4. Είτε τα θέματα τεθούν στο Διεθνές Δικαστήριο είτε όχι, η Τουρκία, έχει αποσαφηνίσει ότι θα διατηρήσει ακέραιες τις θέσεις της. Διατηρεί τις διεκδικήσεις της, τόσο στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι τα ζητήματα που θα θέσει η Άγκυρα ως μη παρεμπίπτοντα δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του και αρνηθεί να γνωμοδοτήσει επί της ουσίας, όσο και στην περίπτωση που δεν συμπεριλαμβάνονται στο συνυποσχετικό.
  5. Ποιο είναι το θέμα που σίγουρα δεν μπορεί να κρίνει το Διεθνές Δικαστήριο; Είναι το θέμα των «γκρίζων ζωνών». Δηλαδή ακόμη και εάν υπάρξει παραπομπή του θέματος της ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο και αποφασισθεί η διευθέτηση της διαφοράς, η Τουρκία θα παραμείνει σε πλήρη επιθετική στάση προς την Ελλάδα αμφισβητώντας και διεκδικώντας με απειλή πολέμου ολόκληρες χερσαίες, θαλάσσιες και εναέριες περιοχές.
  6. Η στρατηγική της Τουρκίας οφείλεται σε οικονομικά κριτήρια που περιλαμβάνουν την «συνεκμετάλλευση» του Αιγαίου; Καλή άποψη για όσους ψάχνουν δικαιολογίες και αντιμετωπίζουν την αλήθεια με υπεκφυγές δουλοπρέπειας. Η Τουρκία επιδιώκει κατ΄αρχήν την τριχοτόμηση του ενιαίου Ελληνικού γεωγραφικού χώρου με άμεσο ορατό στόχο τον τεμαχισμό σε τέσσερις μη εφαπτόμενες γεωγραφικές ενότητες. Η αρχική τριχοτόμηση είναι α) να μην υπάρχει γεωγραφική επαφή Ελλάδας-Κύπρου, β) να αποκτήσει υφαλοκρηπίδα στα δυτικά της αλυσίδας των ελληνικών νησιών Σαμοθράκη-Λήμνος-Λέσβος-Χίος σε όλο το φάσμα των διεθνών υδάτων, (εξού και η απειλή πολέμου για τα 12 μίλια) και με τις «γκρίζες ζώνες» να επεκταθεί σε όλο το Αιγαίο αποκόπτοντας την γεωγραφική συνέχεια του κυρίως Ελλαδικού κορμού και της ηπειρωτικής με τη νησιωτική Ελλάδα. γ) Να μετατρέψει την Θράκη σε ουδέτερη ζώνη Τουρκικού ενδιαφέροντος με μια ανάλογη ενδεχομένως συμφωνία Ζυρίχης καθιστώντας την Τουρκία εγγυήτρια (ενδιαφερόμενη) δύναμη (όπως στην Κύπρο) μόνο που στη θέση της Αγγλίας θα είναι η Γερμανία.
  7. Στις ανωτέρω πολύ γνωστές επιδιώξεις της Τουρκίας προστίθεται και μία ακόμη που ίσως σήμερα φαντάζει υπερβολική, όπως φάνταζαν υπερβολικά όλα τα ανωτέρω μέχρι το 1974, ακόμη και μέχρι το 2018. Ποια; Η μετατροπή της Μακεδονίας σε αμφιλεγόμενη περιοχή. Αλλά αυτό είναι ένα σενάριο που έχει ακόμη πολύ χρόνο μπροστά του μέχρι να ωριμάσει η πράξη των Πρεσπών. Μη ξεχνάμε ότι από το 1959 που υπεγράφη η συμφωνία Ζυρίχης-Λονδίνου μέχρι την εισβολή το 1974 όταν φάνηκαν οι πραγματικές επιπτώσεις, πέρασαν 15 χρόνια

Συνοψίζοντας, η στρατηγική της Τουρκίας δεν έχει οικονομικές επιδιώξεις. Όχι ως κυρίαρχη προοπτική. Η στρατηγική της έχει καθαρά γεωπολιτικούς στόχους αλλαγής συνόρων. Η δε βέλτιστη προοπτική της είναι ο τεμαχισμός του ενιαίου Ελληνικού χώρου. Η στρατηγική της Τουρκίας είναι να αμφισβητεί μονίμως τα σύνορα και τις συνθήκες με την Ελλάδα (και όχι μόνον) που σημαίνει όσες συμφωνίες και να υπογράψει η Ελλάδα με την Τουρκία, όσες υποχωρήσεις και να κάνει, η Τουρκία θα εγείρει νέες.

Είναι να ξεκαρδίζεται κανείς όταν ακούει εδώ και χρόνια αβάσιμες προφητείες Ελλήνων περί διαμελισμού της Τουρκίας και στην πραγματικότητα αυτό το σενάριο να υφίσταται για την Ελλάδα χάριν της μεθοδικής Τουρκικής στρατηγικής και της ανεπάρκειας της Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, με εξαίρεση πάντα ορισμένες περιόδους διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ.

Ποια είναι η απάντηση της Ελλάδας σε αυτή την στρατηγική; Κατευνασμός; Να προστρέχει στην υποστήριξη της Γερμανίας ή άλλης προστάτιδας δύναμης; Να διαλύει την αμυντική της βιομηχανία; Να αποδυναμώνει την αποτρεπτική της ισχύ; Να διαμορφώνει κουλτούρα εφησυχασμού μη χαλάσουν τη ζαχαρένια τους οι Έλληνες και έχει πολιτικό κόστος; Γιατί αυτό ήταν το μείγμα των μέχρι σήμερα προσεγγίσεων των πολιτικών ηγεσιών και των Ελληνικών κυβερνήσεων με ελάχιστες εξαιρέσεις (Ανδρέας Παπανδρέου, και ορισμένες περιόδους ΠΑΣΟΚ).

Αυτό το αδιέξοδο (παρά τους λεονταρισμούς και ανεξάρτητα από την πολύ σωστή αντιμετώπιση της έμμεσης εισβολής στον Έβρο) μείγμα της εν τω βάθη Ελληνικής πολιτικής παραμένει, όπως φαίνεται από τις κινήσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αναλλοίωτο σε ισχύ στην κυβερνητική διπλωματία και στην ουσία της αντιμετώπισης των Τουρκικών επιδιώξεων.

Η επίμονη άρνηση σύγκλισης συμβουλίου πολιτικών αρχηγών στα εθνικά θέματα τόσο από τον κ. Τσίπρα την προηγούμενη περίοδο όσο και από τον κ. Μητσοτάκη σήμερα, βαθαίνει περισσότερο τα αδιέξοδα της Ελληνικής στρατηγικής και διευκολύνει τους λανθασμένους χειρισμούς, τα αρνητικά αποτελέσματα των οποίων έρχονται πολύ αργότερα δυστυχώς.

Η λύση είναι στρατιωτική, οικονομική ή πολιτική;

Προφανώς οι λύσεις υποχώρησης που δοκιμάσθηκαν μέχρι σήμερα δεν έχουν μέλλον πλην της πλήρους υποταγής.

Ωστόσο η λύση δεν μπορεί να είναι ούτε στρατιωτική, ούτε εξοπλιστικού ανταγωνισμού καθώς τα μεγέθη της Ελλάδας είναι πολύ μικρότερα.

Αλλά και η πολιτική λύση δεν αποδίδει όσο οι “σύμμαχοι” και η Τουρκία καταλαβαίνουν ότι θυσιάζονται τα πάντα για την πρόσκαιρη ευημερία.

Για να ελπίσει η χώρα σε πολιτική αντιμετώπιση της Τουρκικής επιθετικότητας η λύση είναι να αισθανθούν τόσο οι σύμμαχοι όσο και η Τουρκία ότι έχει αποτρεπτική δύναμη και ισχύ στον εξοπλισμό και την οικονομία, βασισμένα σε μια κουλτούρα εγρήγορσης του λαού που ξέρει να επιλέγει σε ποια κατεύθυνση και για ποιον λόγο επενδύει κάθε φορά. 

Ξεκίνησε το καθοδικό σπιράλ στις Συντάξεις

Μετά τον Νότο της Ευρώπης νέα μηνύματα έρχονται από όλη την Ευρώπη για το μέλλον των συντάξεων.

Η Ernst & Young σε έρευνα που δημοσιοποίησε θεωρεί αναγκαία τη βελτίωση της μακροπρόθεσμης στρατηγικής των συνταξιοδοτικών φορέων αλλά καταλήγει ότι είναι πλέον σημαντικός ο ρόλος του ιδιωτικού τομέα για την επιβίωση του συνταξιοδοτικού συστήματος.

Σύμφωνα με την έρευνα, η από κοινού αντιμετώπιση του αναγκαίου μετασχηματισμού για να αντιμετωπισθούν οι πιέσεις, που διαρκώς αυξάνονται, απαιτεί αλλαγές στην αγορά. Βεβαίως σε ότι αφορά τα επιτόκια επισημαίνει ότι για τα ασφαλιστικά ταμεία το καλύτερο σενάριο είναι η αύξησή τους, (σε προηγούμενο άρθρο είχαμε επισημάνει το πρόβλημα) αλλά αυτή δεν προβλέπεται πριν το 2019.

Σύμφωνα με την έρευνα της ΕΥ το όραμα, η στρατηγική και ο σαφής καθορισμός των ρόλων αποτελούν τα θεμέλια της εμπιστοσύνης του κοινού στη διαχείριση των συντάξεων. Ωστόσο, το ένα τρίτο των ερωτηθέντων κυβερνήσεων και φορέων χάραξης πολιτικής, δεν διαθέτουν σαφώς καθορισμένο μακροπρόθεσμο όραμα και στρατηγική για τη σύνταξη και τη συνταξιοδότηση.

Το ασφαλιστικό βρίσκεται σε μια μετάβαση από σύστημα καθορισμένων παροχών σε ένα σύστημα καθορισμένων εισφορών.

Αν και η έκθεση διαπιστώνει ότι είναι αναγκαία η ενίσχυση της ανάμιξης των καταναλωτών και της ενημέρωσής τους κατά τη λήψη αποφάσεων, ο ασφαλιστικός κλάδος δεν έχει προσδιορίσει ακόμη πώς μπορούν να μεγιστοποιηθούν οι ευκαιρίες που δημιουργούν οι ψηφιακές εφαρμογές. Είναι ανέτοιμος δηλαδή να αξιοποιήσει την τεχνολογική πρόοδο παρόλο που αναγνωρίζει ότι το στοιχείο αυτό είναι μόνο μέρος της λύσης στην προσπάθεια βελτίωσης της αποτελεσματικότητας.

Ασφαλιστικό2

Την ίδια στιγμή που δημοσιεύθηκε η έρευνα για την Ευρώπη, υπάρχουν 11 εκατομμύρια εργαζόμενοι στη Βρετανία οι οποίοι υποτίθεται ότι είχαν μεγάλες συντάξεις. Το Σχέδιο Συντάξεων της Βρετανικής βιομηχανίας μετάλλου προτείνει να σπάσουν οι συνταξιοδοτικές υποσχέσεις της προς 130.000 μέλη του, επειδή χάνουν τα χρήματα. Η Tata Steel ψάχνει να πουλήσει μέσα στους επόμενους μήνες τις συμμετοχές της σε όλα τα ακίνητα της στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Αυτό σημαίνει ότι το συνταξιοδοτικό σύστημα αποτελούμενο από £ 15 δις, ποσό που θα έπρεπε κανονικά να τεθεί στο γενικό ταμείο προστασίας των συντάξεων, έγινε τελικά ασφαλιστικό ταμείο βάλτος για τις αποτυχημένες επιχειρήσεις. Με άλλα λόγια, αυτό που θεωρούσαν ως εγγύηση, δεν είναι παρά ένα τίποτα. Μόλις η κυβέρνηση αναλαμβάνει οτιδήποτε, τα χρήματα γίνονται καπνός.

Η ΚΟΡΕΑ ΕΡΧΕΤΑΙ?

US First Lady Melania Trump and US President Donald Trump arrive to greet Argentina's President Mauricio Macri outside the White House April 27, 2017 in Washington, DC. / AFP PHOTO / Brendan Smialowski

Πραγματικές και σημειολογικές (η Μελάνια σε military look) προετοιμασίες. Η Κορέα έρχεται? Προσοχή στις βραχυχρόνιες διακυμάνσεις του Χρυσού! Ως γνήσιος επιχειρηματίας ο Ντόναλντ Τραμπ προφανώς θα αποσβέσει άμεσα τα έξοδα της προεκλογικής εκστρατείας.

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑ COVID-19 ΕΛΛΑΔΑ. ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν θα επικεντρωθώ, σε τομείς που συζητούνται ευρέως.

Απαντώ ευθέως στο ερώτημα της εκδήλωσης.

Τα 4 κινητήρια μεγακύματα της σύγχρονης ζωής είναι η παγκοσμιοποίηση, η τεχνολογία, οι δημογραφικές αλλαγές και το περιβάλλον. Όλες οι διαταραχές προέρχονται από την επίδραση του συνδυασμού των επάλληλων μικρότερων κυμάτων που προκαλούν. Μέχρι σήμερα η Ελλάδα ελάχιστα έως καθόλου κατάφερε να βρεθεί στην κορυφή τους για να πορευθεί ασφαλής.

Τα περίπου 70 δις, όλων των χρηματοδοτικών εργαλείων είναι η τελευταία ευκαιρία να εισέλθει η Ελλάδα νικήτρια στη νέα εποχή.

Οι οιωνοί όμως δεν είναι καλοί.

Η κυβέρνηση προπαγανδίζει ότι χρηματοδοτεί τους μικρομεσαίους.

Τα στοιχεία που έδωσε ο υποδιοικητής της τράπεζας της Ελλάδος απέδειξαν ότι ναι αυξήθηκε η τραπεζική χρηματοδότηση αλλά προς ποιους;

Προς τις μεγάλες επιχειρήσεις και μειώθηκε προς τις μικρές.

Το 90% περίπου των μικρομεσαίων δεν είχε πρόσβαση στη χρηματοδότηση.

Είναι εντυπωσιακό ωστόσο ότι 6 επιχειρήσεις έλαβαν το 50% των δανείων που χορηγήθηκαν από τον Ιανουάριο έως τον Αύγουστο του 2020.

Το 50% των χορηγήσεων το έλαβαν μόνον 6 εταιρείες!

Είναι προφανές:

Ότι ξεκίνησε ο κ Τσίπρας το συνεχίζει ο κ. Μητσοτάκης: Την πολιτική της βίαιης συρρίκνωσης των μικρομεσαίων.

Να θυμίσουμε ότι οι ΜμΕ αντιπροσωπεύουν πάνω από το 99% του συνολικού αριθμού των επιχειρήσεων στην Ελλάδα, απασχολούν το 87,9% του εργατικού δυναμικού και συνεισφέρουν το 63,5% της συνολικής προστιθέμενης αξίας.

Για να αποφευχθεί η αναποτελεσματικότητα της πολυδιάσπασης και να αυξηθεί το μέγεθος των επιχειρήσεων υπάρχουν 2 τρόποι.

Η αύξηση των μεγεθών τους να προκύψει μέσα από κλείσιμο, συγχωνεύσεις και εξαγορές.

Μάλλον συντηρητική άποψη.

Ωστόσο η εμπειρία της πανδημίας, τόσο παγκοσμίως, όσο και στην Ελλάδα, ανέδειξε και έναν άλλον, προοδευτικό δρόμο, αυτόν των στρατηγικών συνεργασιών.

Η ταχύτητα αντίδρασης που απαιτούν οι προκλήσεις της αντιμετώπισης της πανδημίας οδήγησαν σε νέα σχήματα συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων, ή επιχειρήσεων και ερευνητικών κέντρων ή και φορέων του Δημοσίου, καθώς και περισσότερες συνεργασίες μεταξύ διαφορετικών κλάδων της οικονομίας.

Η κυβέρνηση μέχρι στιγμής μοίρασε 9,8 δις για την αντιμετώπιση της πανδημίας και δεν πρόβλεψε ούτε ένα ευρώ σε παράλληλο κίνητρο δικτύωσης.

Ωστόσο το πρόβλημα είναι το μακροοικονομικό.

Είναι η Κύρου ανάβαση για τη χώρα.

Η κυβέρνηση εκτιμά ότι το 2020 το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν της χώρας θα συρρικνωθεί κατά -10,5%, οι πραγματικές επενδύσεις κατά -14,3%, το πρωτογενές δημοσιονομικό έλλειμμα θα διευρυνθεί στο -7,2%, το δημόσιο χρέος θα εκτοξευθεί στο 208,9% του ΑΕΠ (μνημόνιο στο 127% βέβαια με επιτόκια δανεισμού 7%), το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών χειροτερεύει ραγδαία, προσεγγίζοντας τα €10 δισ. (αναβιώνουν ξανά τα δίδυμα ελλείμματα!), η ανεργία κινείται άνω του 18%, τα εισοδήματα μειώνονται με διψήφιο ποσοστό και οι ανισότητες και η φτώχεια οξύνονται.

Η αρχική αισιοδοξία για το 2021 μετριάζεται, με την κυβέρνηση να προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης του ΑΕΠ κοντά στο 4,5% αλλά o OOΣΑ προβλέπει μόνο 0,9%! και πρωτογενές δημοσιονομικό έλλειμμα κοντά στο -3,9% του ΑΕΠ

Το πρόβλημα θα αναδυθεί το 2022-2023 καθώς θα αναβιώσει η απαίτηση των εταίρων μας για επιστροφή στα κολοσσιαία πρωτογενή πλεονάσματα του 3,5% όπως είχε συμφωνήσει ο κ. Τσίπρας.

Να θυμίσω ότι αυτά τα πρωτογενή πλεονάσματα αποστεώνουν κάθε δυναμική ανάπτυξης.

Το ΑΕΠ της Ελλάδας μετά από όλες τις κρίσεις κατακρημνίσθηκε επιστρέφοντας στο επίπεδο του 2001-2002 στην περίοδο εισόδου στην Ευρωζώνη.

  • Πως πρέπει να διαμορφωθεί ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης που να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις της δεκαετίας;

Έχω την άποψη ότι η χώρα βρίσκεται σε εκείνο το σημείο που η επιβίωσή της δεν εξαρτάται από την απλή αλλαγή ενός υποδείγματος ανάπτυξης.

Η Ελλάδα χρειάζεται αλλαγή προτεραιοτήτων και μια στρατηγική απολύτως διαφορετική από τα όσα αναδεικνύουν τα διάφορα φόρα για τη συνήθη ανάπτυξη των χωρών.

Αλλά για να συμφωνηθεί μια αλλαγή προτεραιοτήτων πρέπει πρώτα να γίνει κοινή συνείδηση ότι, η τρίτη δεκαετία της τρίτης χιλιετίας φέρνει τεκτονικές αλλαγές στην κατάταξη των δυνάμεων παγκοσμίως.

Αυτό το μεσοδιάστημα αξιοποιεί η Τουρκία με επίσημα εκπεφρασμένο στόχο να γίνει εντός της δεκαετίας μία από τις δέκα μεγαλύτερες δυνάμεις οικονομικά και στρατιωτικά, με βάσεις σε τρεις ηπείρους, στόλο στις επτά θάλασσες και πυρηνική δύναμη.

Η Ελλάδα βρίσκεται υπό διαρκή απειλή και την κρίσιμη περίοδο κινδυνεύει να συντριβεί από τις μετακινήσεις των τεκτονικών πλακών.

Αλλαγή προτεραιοτήτων σημαίνει κυρίως προσανατολισμός στην ανάπτυξη της Αμυντικής και Ναυπηγικής βιομηχανίας ώστε οι απολύτως αναγκαίες επενδύσεις για εξοπλισμό μέσα στην τριετία 2021-2023 να θωρακίσουν τη χώρα με μεγάλη αποτρεπτική ισχύ και ταυτόχρονα να έχουν πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα στην υπόλοιπη βιομηχανία και οικονομία.

Οι εξοπλισμοί να μην αποτελέσουν βαρύ οικονομικό τίμημα αλλά πολλαπλασιαστή ισχύος, πηγή ανάπτυξης με αποδόσεις που θα απαντούν στο μεγάλο μακροοικονομικό πρόβλημα της χώρας μέσω της ταχείας μεγέθυνσης του ΑΕΠ.

Πολλά κράτη που έχουν άλλο μοντέλο ανάπτυξης, όπως η Σουηδία, διαμόρφωσαν εντούτοις μια Αμυντική Βιομηχανία που ενίσχυσε την υπόλοιπη παραγωγή και συνέβαλε σημαντικά στην εξαγωγική δραστηριότητα.

Η Τουρκία απέκτησε ικανή και τεχνολογικά προηγμένη αμυντική και ναυπηγική βιομηχανία, η οποία είχε σημαντικές συνέργειες και τεχνολογικές διασυνδέσεις με τον υπόλοιπο βιομηχανικό παραγωγικό ιστό.

Το Ισραήλ, όπου η ισραηλινή αμυντική βιομηχανία ήταν καθοριστική για τη μετατροπή της πολιτικής βιομηχανίας της σε έναν επιτυχημένο τομέα υψηλής τεχνολογίας.

Στη δική μας περίπτωση μπορεί να αποτελέσει ταυτόχρονα πυλώνας εθνικής ασφάλειας, και τεχνολογικής αναβάθμισης, να προσφέρει σημαντικές τεχνολογικές συνέργειες και ανθρώπινο κεφάλαιο σε άλλους παραγωγικούς κλάδους (spin-offs).

Η δεύτερη μεγάλη αλλαγή προτεραιοτήτων είναι ο τρόπος αντιμετώπισης των κρίσεων.

Οι κρίσεις δεν είναι πλέον τυχαία και παροδικά φαινόμενα. Αποτελούν σταθερά που πρέπει να ενσωματώνεται στα στρατηγικά σχέδια ανάπτυξης.

Η νέα κανονικότητα των διαδοχικών κρίσεων αλλάζει τις ανάγκες ενός κεντρικού σχεδιασμού.
Το χαρακτηριστικό που ανέδειξαν οι κρίσεις είναι η απομόνωση περιοχών.

Γνωρίζουμε ότι σε περιόδους κρίσης, ολόκληρες περιοχές απομονώνονται και η σημαντικότερη ενέργεια είναι η αποκατάσταση της επικοινωνίας (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, μεταφορές).

Επομένως μια μεγάλη, παράμετρος αυτής της πτυχής στην οικονομική δραστηριότητα, αφορά τη λειτουργία των logistics.

Η κρίση ανέδειξε την τρωτότητα επιχειρήσεων και οικονομιών σε εξωτερικά σοκ, και την ανάγκη μεγαλύτερης ανθεκτικότητας και ευελιξίας των εφοδιαστικών αλυσίδων.

Συγχρόνως, ώθησε επιχειρήσεις και κυβερνήσεις να επανεξετάσουν τις πηγές εφοδιασμού και να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις, πλησιέστερα στις τελικές αγορές.

Η πανδημία, σηματοδοτεί το «τέλος εποχής» για τις γραμμικές και δύσκαμπτες, εφοδιαστικές αλυσίδες.

Άμεσα, αυτές θα πρέπει να δώσουν τη θέση τους στις εφοδιαστικές αλυσίδες του «αύριο», δηλαδή σε ευέλικτα διασυνδεμένα οικοσυστήματα που εμπλέκουν τοπικότητα, πολλούς παίκτες και αναδεικνύουν νέες σχέσεις.

Ωστόσο η μεγαλύτερη παράμετρος της δεύτερης αλλαγής προτεραιοτήτων αφορά την αποκέντρωση.

Το μεγαλύτερο δίδαγμα είναι ότι η ασφαλέστερη λύση πρόληψης και αντιμετώπισης των πρώτων επιπτώσεων μιας κρίσης είναι η αποκέντρωση.

Η περιφερειακή αποκέντρωση και η σχετική αυτάρκεια των περιφερειών

Οι αποκεντρωμένες δομές στην εποχή των κρίσεων είναι θέμα επιβίωσης αλλά και οικονομίας.

Η μόνη κυβέρνηση που υλοποίησε την αποκέντρωση ήταν του ΠΑΣΟΚ. Όλοι οι άλλοι ασχολούνται με το εκλογικό της σύστημα.

Αλλά η αποκέντρωση πρέπει να ολοκληρωθεί με τρόπο ώστε το νέο παραγωγικό μοντέλο να αποτελεί λύση στις ανισότητες που στο μεταξύ οξύνθηκαν δραματικά τόσο μεταξύ πλουσίων φτωχών όσο και μεταξύ περιφερειών.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας.

Είναι η δεύτερη σε πληθυσμό και η μεγαλύτερη σε έκταση.

Και όμως είναι από 10η έως 8η κατά καιρούς στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ.

Βρίσκεται τουλάχιστον 15 μονάδες κάτω από τον μέσο Ευρωπαϊκό όρο στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ

Η ανεργία είναι υψηλότερη του μέσου Ελληνικού όρου και η ανεργία των νέων από τις υψηλότερες της Ευρώπης.

Ελληνικές περιφέρειες αποτελούν το 40% των 10 φτωχότερων περιφερειών της Ευρώπης και με εξαίρεση την περιφέρεια Αττικής που βρίσκεται 24 μονάδες υψηλότερα από τον μέσο Ευρωπαϊκό όρο, οι 11 από τις Ελληνικές περιφέρειες βρίσκονται 10 έως 25 μονάδες κάτω από τον μέσο Ευρωπαϊκό όρο στο κατά κεφαλήν ΑΕΠ

Τεράστια ανισότητα και αποτελεί όνειδος για την κυβέρνηση η αρπαγή των πόρων από το αναπορρόφητο ΕΣΠΑ των περιφερειών.

Αποτελεί όνειδος για την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας και τον κ Τζιτζικώστα να αρπάξει η κυβέρνηση και να κατευθύνει σε άλλες πηγές περίπου 320 εκατομμύρια γιατί ήταν ανίκανη να τα απορροφήσει με δικά της σχέδια.

Δύο λόγια σε ότι αφορά το μοντέλο ανάπτυξης

Η Έξυπνη Ανάπτυξη είναι πεδίο στο οποίο όλοι συμφωνούν.

Για το 2019, το 19% των επενδύσεων στην Ευρώπη κατευθύνθηκε στην ψηφιακή τεχνολογία, ενώ αν συνυπολογίσει κανείς και τις υπηρεσίες προς επιχειρήσεις, το ποσοστό των επενδύσεων φθάνει το 31% και το 24% των θέσεων εργασίας

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Δείκτη Καινοτομίας για το 2019 και 2020, η Ελλάδα χαρακτηρίζεται ως «μέτρια καινοτόμα», καθώς βρίσκεται κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.

Ακόμη και εδώ όμως, υπάρχουν σημαντικές διαφοροποιήσεις ως προς τις επιδόσεις των περιφερειών της χώρας.

Η Κρήτη πρωτοστατεί στην καινοτομία, οι Περιφέρειες Κεντρικής Μακεδονίας, Πελοποννήσου Νοτίου Αιγαίου υστερούν σημαντικά.

Στον Ευρωπαϊκό Δείκτη Ψηφιακής Οικονομίας και Κοινωνίας, σε σύνολο 28 χωρών της Ε.Ε. η Ελλάδα είναι στην 27η, προτελευταία θέση και παραμένει η χώρα με το υψηλότερο κόστος χρήσης του internet.

Τέλος για την Πράσινη Ανάπτυξη πολύ επιγραμματικά γιατί ο Γιάννης Μανιάτης είναι γνώστης.

Πρώτον Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει αποθήκη του στοκ ξένων πεπερασμένων τεχνολογικά εφαρμογών.

Έχω την αίσθηση ότι η συμφωνία ΔΕΗ με την RWE έγινε για να μας πουλήσει η Γερμανία φωτοβολταϊκά και να εισπράξει τους πόρους του Ταμείου Ανάκαμψης για την απολιγνιτοποίηση.

Δεύτερο Σπάνιες γαίες

Τα περισσότερα από τα ορυκτά που είναι απαραίτητα για την κατασκευή των φωτοβολταϊκών, των επαναφορτιζόμενων μπαταριών και των ανεμογεννητριών ελέγχονται από την Κίνα.

Ενδεικτικά, οι μπαταρίες δεν λειτουργούν χωρίς λίθιο, γραφίτη, κοβάλτιο και νικέλιο.

Επίσης, τα φωτοβολταϊκά απαιτούν άργυρο, γάλλιο, ίνδιο, τελλούριο.

Τέλος, οι ανεμογεννήτριες δεν κατασκευάζονται μόνο από χάλυβα, αλλά και από αλουμίνιο, χαλκό και σπάνιες γαίες.

Όλα αυτά τα ορυκτά ελέγχονται κυρίως από την Κίνα.

Η παραγωγή ενέργειας από Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας για να φτάσει στο απόλυτο θα έπρεπε να σκαφτεί όλη η γη. Αντί δηλαδή να προστατευθεί η υφήλιος θα οδηγηθεί σε εξόντωση.

Αυτός ο περιορισμός ανεβάζει την αξία της κυκλικής οικονομίας σε πρώτη προτεραιότητα εξοικονόμησης ενέργειας και αειφόρου ανάπτυξης.

Η κυκλική οικονομία μπορεί να δημιουργήσει περαιτέρω ώθηση ανάπτυξης των περιφερειών και της συνέργειας των περιφερειών με την έρευνα και την καινοτομία.

Γιατί δεν είναι η απλή ανακύκλωση υλικών

Η κυκλική οικονομία αφορά σειρά ενεργειών που ξεκινούν από την ανακύκλωση και φτάνουν στο σχεδιασμό και παραγωγή υλικών από ανακυκλώσιμες πρώτες ύλες ώστε η τελική κυκλικότητα να είναι πλήρης.

Κλείνω με την εξής διευκρίνηση:

Κατά την άποψή μου, η αρχή ενός προοδευτικού μοντέλου ανάπτυξης

είναι ότι πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο,

να προσθέτει σε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης του,

το αποτέλεσμα της παραγόμενης υπεραξίας να είναι δίκαια κατανεμημένο για όλους,

να σέβεται το περιβάλλον και να προστατεύει τη φύση.

Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΕΚΤΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΔΙΕΥΡΥΝΕΙ ΤΙΣ ΑΝΙΣΟΤΗΤΕΣ. ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ Ο ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗΣ ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΥ ΤΗΣ Ε.Κ.Τ.

Ακρίβεια είναι η νέα πληγή!

Πως μετριέται επισήμως; Σε ετήσια βάση με τον πληθωρισμό.

Ο πληθωρισμός αποτελεί βασικό συντελεστή μείωσης της αγοραστικής δύναμης κάθε νοικοκυριού. Αλλά οι επιπτώσεις δεν είναι ίδιες για όλα τα νοικοκυριά. Υπάρχουν εκείνα που πλήττονται περισσότερο από άλλα.

Στην πραγματικότητα δημιουργεί έναν ακόμη μηχανισμό διεύρυνσης των ανισοτήτων.

Με το δικό μας παράδειγμα υπολογισμού ο πληθωρισμός είναι διπλάσιος σε ένα μικρομεσαίο νοικοκυριό!!!

Ποιος είναι ο πραγματικός πληθωρισμός σε κάθε οικογένεια;

Μπορεί να υπολογισθεί;

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ECB δημιούργησε ένα εργαλείο, έναν υπολογιστή με τον οποίο κάθε νοικοκυριό σε κάθε χώρα μέλος μπορεί να υπολογίσει τον πληθωρισμό του νοικοκυριού σε σχέση με τον επίσημο πληθωρισμό της χώρας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός τον Ιανουάριο του 2022 ανέρχεται στο 5,1% ήδη αυξημένος σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2021 που ήταν στο 5,00%. Στην Ελλάδα οι προβλέψεις είναι ανάλογες και χειρότερες.

Πράγματι υπάρχει η ομολογία ότι μέσα σε ένα χρόνο ο πληθωρισμός τριπλασιάστηκε!

Πως μετράνε τον πληθωρισμό;

Στον υπολογισμό του πληθωρισμού λαμβάνονται υπόψη όλα τα αγαθά και οι υπηρεσίες που καταναλώνει ετησίως μια οικογένεια. Δημιουργείται ένα καλάθι με στάθμιση αναγκών που περιλαμβάνει τρόφιμα και ποτά, ένδυση και υπόδηση, στέγαση, ύδρευση, ηλεκτρικό ρεύμα, φυσικό αέριο και άλλα καύσιμα, επίπλωση και διακόσμηση, οικιακός εξοπλισμός και συνήθης συντήρηση κατοικιών, υγεία, μεταφορές, εκπαίδευση, επικοινωνία κλπ.

Ο υπολογιστής της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δημιουργήθηκε για να μπορεί κάθε νοικοκυριό να βρίσκει τον πληθωρισμό με βάση τις δικές του συνήθειες. Άλλο πληρώνει ενοίκιο άλλο όχι, άλλο καταναλώνει κρέας και άλλο είναι vegetarian, άλλοι μετακινούνται με δικό τους μέσον και άλλοι με δημόσιο.

Το δικός μας παράδειγμα:

Στηρίζεται σε νοικοκυριό με δύο απλούς εργαζόμενους και δύο μικρά παιδιά που καταναλώνει 1.000 Ευρώ. Η μηνιαία κατανάλωση επιμερίζεται κυρίως στις δαπάνες διατροφής 400€, στέγασης θέρμανσης ηλεκτρικό αέριο 200€, ένδυσης υπόδησης 50€, μεταφοράς 150€, οικιακού εξοπλισμού 30€,   προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση 20€ και υπηρεσίες τηλεφωνίας 30€.

Το αποτέλεσμα του υπολογιστή της ΕΚΤ είναι προσωπικός πληθωρισμός 10% σε σύγκριση με τον Ελληνικό μέσο επίσημο 5%

Ο υπολογιστής της ΕΚΤ προσφέρεται σε 23 γλώσσες και είναι στη διεύθυνση:

https://www.euro-area-statistics.org/digital-publication/statistics-insights-inflation/

ΕΚΛΟΓΗ ΤΡΑΜΠ: ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ

Γιατί κάνουν αναλύσεις της πλάκας για την εκλογή του Τραμπ;

Δεν θα είμαι αρεστός στους φίλους μου.

Δεν θα πω καθόλου αρεστά πράγματα στους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες.

Ακούστε.

Για τις αιτίες της επικράτησης Τραμπ, σας δουλεύουν όλους και κοροϊδεύουν πρώτα τους εαυτούς τους οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι δήθεν αναλυτές

Οι δημοκρατικοί, οι Σοσιαλδημοκράτες, σε Ελλάδα Ευρώπη και ΗΠΑ, έχουν παγιδευτεί στα ίδια αδιέξοδα που τους παρέλυσαν στη διάρκεια του μεσοπολέμου.

Τα ίδια αδιέξοδα που γέννησαν και θέριεψαν τον Φασισμό και τον Ναζισμό.

Η κρίση που ταλαιπωρεί όλους τους πολίτες σε όλο τον κόσμο έχει όνομα.

Είναι η αποτυχία της Παγκοσμιοποίησης.

Είναι η αποτυχία όλων των πτυχών της παγκοσμιοποίησης πλην μιας. Της ανεξέλεγκτης χωρίς κανόνες κίνησης των κεφαλαίων.

Πραγματικών και ψεύτικων, διεφθαρμένων και αιματοβαμμένων που τώρα πλέον θα νομιμοποιηθούν και μέσω των ηλεκτρονικών νομισμάτων.

Σε όλα τα άλλα υπάρχει μόνο ένας κανόνας. «Σκάσε και κολύμπα».

Αλλά επειδή δεν είμαστε στην εποχή του δουλεμπόριου και οι πολίτες στα περισσότερα μέρη έχουν βιώσει τη διαφορά της αξιοπρεπούς διαβίωσης, αισθάνονται στο πετσί τους να γκρεμίζονται όλα όσα αποτελούσαν κανόνα κοινωνικής συνύπαρξης.

Έχουν γκρεμιστεί σε τέτοιο βαθμό που εξοργίζονται.

Ο κόσμος είναι εξοργισμένος με τις συνέπειες που επέφερε η παγκοσμιοποίηση.

Ποια παγκοσμιοποίηση δηλαδή. Ούτε στο εμπόριο που ήταν η προμετωπίδα δεν υπάρχει πλέον με τόσους δασμούς που επιβάλλονται από κάθε πλευρά και με κάθε δικαιολογία.

Αλλά για τους πολίτες ισχύουν όλοι οι επαχθείς κανόνες της.

Ο αυξανόμενος πλούτος των λίγων, η σκανδαλώδης στήριξη καρτέλ, μονοπωλίων και ολιγοπωλίων.

Η απομύζηση του πλούτου αλλά και την προοπτικής, της ελπίδας των πολιτών και των χωρών της περιφέρειας από τα μητροπολιτικά κέντρα, ακόμη και των πόλεων της περιφέρειας από τα εθνικά κέντρα.

Η κατάργηση της εργασιακής ειρήνης, των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η πτώση της μικρομεσαίας τάξης σε κατηγορία νεόπτωχων και των αδύναμων οικονομικά σε κατηγορία εξαθλιωμένων.

Η ανεργία, η κάθε είδους μετανάστευση, η ανομία.

Η απώλεια κάθε μορφής ασφάλειας.

Η απόδοση υπερβολικής εξουσίας και προβολής σε μειοψηφίες ανατρέποντας κοινωνικά πρότυπα αιώνων.

Υπάρχει αγανάκτηση των λαών με τη ρευστοποίηση.

Ρευστοποίηση κοινωνικών στρωμάτων και τάξεων.

Ρευστοποίηση κοινωνικών προτύπων και κανόνων συνύπαρξης.

 

Υπάρχει αγανάκτηση για τις συνέπειες της διάλυσης των κοινωνικών δεσμών.

Αγανάκτηση με τη μαζοποίηση, τον άμορφο χυλό που μετατρέπουν την κοινωνία.

Ποια είναι η πολιτική απάντηση των δημοκρατών, των σοσιαλιστών των σοσιαλδημοκρατών, της λεγόμενης αριστεράς;

Λογάκια.

Λογάκια στρόγγυλα και προσεκτικά μη χαλάσουμε τη σχέση με το οικονομικό κατεστημένο.

Πολλές φορές και εγκλωβισμός στην παγίδα της ρευστοποίησης και της διάλυσης των κοινωνικών δεσμών. Τρέχουν να φανούν και πρώτοι δικαιωματιστές σε επί μέρους και πολλές φορές μικρότερης σημασίας θέματα που χάνουν ωστόσο τα βασικά δικαιώματα των πολιτών.

Στρογγυλεμένα λογάκια από δήθεν σοβαρούς πολιτικούς, με θέσεις ίσων αποστάσεων-κεντρώες πολιτικές, κατευνασμός της αγανάκτησης και κάπου κάπου κορώνες για την ακροδεξιά.

Αλλά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ούτε από τους παραδοσιακούς δεξιούς πολιτικούς.

Κάνουν πως θυμούνται την ακροδεξιά αλλά την ξεχνούν όταν τρέχουν να συγκυβερνήσουν με τη δεξιά.

Την ακροδεξιά που ήδη εκκολάπτουν με τις μαλθακές πολιτικές τους και σε λίγο θα τη θεριέψουν.

Να είστε σίγουροι.

Θα πούνε μερικές βλακείες ότι δεν έπρεπε να είναι υποψήφιος ο Μπάϊντεν και καθυστέρησε να αποσυρθεί. Θα πούνε ότι για όλα φταίνε οι δύο πολεμικές συγκρούσεις. Θα πούνε και μια γενική καταγγελία για ανισότητες.

Θα ψελλίσουν κάτι για συναινέσεις, που να τολμήσουν να μιλήσουν για συμμετοχική δημοκρατία. Γιατί η συμμετοχή των πολιτών θα ανέτρεπε όλες τις νερόβραστες πολιτικές των «προοδευτικών».

Αλλά σε λίγο θα τα ξεχάσουν όλα. Τα μηνύματα της εκλογικής ήττας που δήθεν κατάλαβαν θα ξεχαστούν όλα. Όπως ακριβώς έγινε με τις Ευρωεκλογές, τις εκλογές στη Γαλλία, στην Αυστρία, στη Γερμανία, στην Ολλανδία.

Όλα θα ξεχαστούν. Θα ξεχάσουν όλα αυτά από τα οποία οι λαοί πιέζονται.

Νομίζουν ότι και ο λαός θα ξεχαστεί και θα υποκύψει στο επόμενο εκλογικό δίλημμα.

Μέχρι που το ποτήρι θα ξεχειλίσει…

ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ Ή ΘΑΝΑΤΟΥ Η Ε.Ε.

Μετά και την «ψυχρολουσία» Βανς η Ευρώπη βρίσκεται στο πλέον κρίσιμο, σταυροδρόμι από την εποχή της Ένωσης.

Βρίσκεται στο μεγαλύτερο υπαρξιακό της δίλημμα.

Μια φυσιολογική αντίδραση θα ήταν να αναμορφώσει όλες τις στρατηγικές της. Δηλαδή θα πρέπει με ταχύτητα να λάβει αποφάσεις και να κάνει ενέργειες που απέφευγε τόσα χρόνια.

Ποιες είναι αυτές;

  1. Αμυντική Αυτονόμηση και η Στρατηγική Ανεξαρτησία

Ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Άμυνας:

Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επενδύσει πολύ περισσότερο στην Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (CSDP) και να προωθήσει τη δημιουργία ισχυρής, πραγματικά ανεξάρτητης αμυντικής δύναμης και μεγάλης αμυντικής βιομηχανίας.

Ανάπτυξη και εμβάθυνση της PESCO (Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία):

Οι χώρες της Ε.Ε. πρέπει να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες και να προωθήσουν κοινά στρατιωτικά προγράμματα με στόχο την ολική ομογενοποίηση των αμυντικών της δυνάμεων και την ενεργοποίηση πλήρους αμυντικής ομπρέλας στις περιοχές της κυριαρχίας της και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.

Στρατηγική Συνεργασία με ΝΑΤΟ και Μ. Βρετανία:

Η Ευρώπη υπό την απειλή όλων από τις πολιτικές Τραμπ, έχει την ευκαιρία να ενισχύσει τις σχέσεις με τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά και τις βόρειες χώρες του ΝΑΤΟ.

  1. Ενεργειακή & Οικονομική Αυτονομία

Μείωση της ενεργειακής εξάρτησης:

Η Ευρώπη θα πρέπει να αναπτύξει περισσότερες ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) και να διαφοροποιήσει τις προμήθειες ενέργειας.

Η Ευρώπη πρέπει να συνδυάσει διαφορετικές μορφές ενέργειας για να μειώσει την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

Ποιες Χώρες Υποστηρίζουν την Πυρηνική Αναγέννηση;

🔹 Γαλλία → Επενδύει σε νέους αντιδραστήρες και μικρούς μονάδες SMRs (Small Modular Reactors).

🔹 Φινλανδία & Σουηδία → Νέα πυρηνικά εργοστάσια υπό κατασκευή.

🔹 Ουγγαρία & Πολωνία → Σχεδιάζουν να αναπτύξουν νέους πυρηνικούς σταθμούς.

🔹 Ηνωμένο Βασίλειο → Προωθεί νέα προγράμματα πυρηνικής ενέργειας μετά το Brexit.

Η πυρηνική ενέργεια είναι πιθανό να αναγεννηθεί, αλλά απαιτεί πολιτική βούληση και τεχνολογικές λύσεις για τα απόβλητα.

Αν και η Ευρώπη επενδύει στην πυρηνική σύντηξη (ITER project στη Γαλλία) που αποτελεί δυνητικά ανεξάντλητη και καθαρή ενέργεια, ωστόσο απέχει ακόμα δεκαετίες από εμπορική χρήση.

Παράλληλα, θα χρειαστούν καινοτόμες ενεργειακές πολιτικές όπως το υδρογόνο, οι ενεργειακές αποθήκες και τα έξυπνα δίκτυα. Η διαφοροποίηση των πηγών είναι το κλειδί για μια ανεξάρτητη και ασφαλή ενεργειακή Ευρώπη.

 

Ενίσχυση του Ευρώ ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα:

Από την ώρα που οι ΗΠΑ υιοθετούν προστατευτική πολιτική, η Ε.Ε. θα πρέπει να αυξήσει τη χρήση του Ευρώ στις διεθνείς συναλλαγές, ώστε να μειώσει την εξάρτηση από το δολάριο. Σε αυτή τη διαδρομή είναι πρόσφορο το έδαφος για συνεργασία με χώρες της BRICS.

Αυτονομία στις Τεχνολογίες & την Αμυντική Βιομηχανία:

Επενδύσεις σε ημιαγωγούς, AI και οπλικά συστήματα ώστε να μην εξαρτάται από αμερικανικές ή κινεζικές εταιρείες.

  1. Νέα Διπλωματική & Γεωπολιτική Στρατηγική

Ενίσχυση των δεσμών με Ασία και Λατινική Αμερική:

Συνεργασία με Ινδία, Ιαπωνία και Βραζιλία για εμπορικές και στρατηγικές συμμαχίες.

Αναθεώρηση των σχέσεων με την Κίνα και τη Ρωσία:

Μετά την απόσυρση των ΗΠΑ από την Ευρώπη για να υπάρξει ισορροπία στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα, θα πρέπει να υπάρξει ισορροπία μεταξύ άμυνας απέναντι στη Ρωσία και διαχείρισης των οικονομικών σχέσεων με την Κίνα.

Διπλωματική ηγεσία στα Βαλκάνια και την Αφρική:

Η εμπλοκή της Ε.Ε. σε κρίσιμες περιοχές όπου οι ΗΠΑ μειώνουν την επιρροή τους, πρέπει να αυξηθεί και, να προλάβει να καλύψει το κενό ειδικά στην Ανατολική Μεσόγειο, την Βόρεια και Κεντρική Αφρική καθώς και την Μέση Ανατολή.

  1. Πολιτική Συνοχή & Αντιμετώπιση του Λαϊκισμού

Πολιτική ενότητα εντός της Ε.Ε.:

Στο αφήγημα του αυταρχικού ακροδεξιού και λαϊκίστικου μοντέλου του σερίφη, οι Ευρωπαϊκές πολιτικές οφείλουν να αντιτάξουν την δημοκρατία και τη συμμετοχή ώστε να μην επιτρέψουν την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού που θα αποδυνάμωνε την Ένωση.

Αλλά εξίσου σημαντικό είναι να έχουν απάντηση στους δούρειους ίππους «πρόθυμων» ηγετών και κρατών.

Προστασία από εξωτερικές παρεμβάσεις:

Οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες πρέπει να θωρακιστούν θεσμικά και τεχνολογικά απέναντι σε ρωσικές και κινεζικές επιρροές που θα επιχειρούσαν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση.

Συμπέρασμα

Μετά την απόφαση Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη, η Ε.Ε. έχει δύο επιλογές:

Να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο ως αυτόνομη γεωπολιτική δύναμη.

Να βυθιστεί σε αποδιοργάνωση και κρίση αν δεν προετοιμαστεί σωστά.

Αυτό σημαίνει ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας, οικονομική ανεξαρτησία και ενίσχυση των διεθνών της συμμαχιών. Αν δεν κινηθεί γρήγορα, η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένη σε έναν όλο και πιο ανταγωνιστικό κόσμο.

Αλλά μπορεί να κινηθεί γρήγορα;

Ναι, εφόσον κάνει την μεγάλη ανατροπή.

Να γίνει η μετάβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια ομοσπονδιακή κρατική υπόσταση. Αυτή θα μπορούσε να είναι η μόνη ρεαλιστική λύση για να ανταποκριθεί στις γεωπολιτικές προκλήσεις. Αυτή η μετάβαση θα προσέφερε ενιαίο κέντρο αποφάσεων, ταχύτερη λήψη αποφάσεων και μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία.

Γιατί η Ομοσπονδιοποίηση είναι Αναγκαία;

Γιατί θα έχει Ενιαία Άμυνα

χωρίς μια ενιαία αμυντική πολιτική, κάθε χώρα λειτουργεί απομονωμένα. Μια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία θα μπορούσε να έχει ενιαίο στρατό με γρήγορη λήψη αποφάσεων, χωρίς να εξαρτάται από εθνικές κυβερνήσεις που συχνά διαφωνούν.

Θα διέθετε δικό της Υπουργείο Άμυνας και ενιαίο στρατηγείο, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.

Θα έχει Γεωπολιτική Αυτονομία.

Σήμερα, η Ε.Ε. λειτουργεί με ομοφωνία σε κρίσιμες αποφάσεις, κάτι που την καθιστά αργή και αναποτελεσματική. Σε μια ομοσπονδιακή μορφή, θα υπήρχε κεντρική εκτελεστική εξουσία με την ικανότητα να ενεργεί άμεσα.

Η Ε.Ε. θα είχε δικό της Υπουργό Εξωτερικών με πραγματικές εξουσίες, αντί για έναν συντονιστή μεταξύ 27 κυβερνήσεων.

Θα έχει Οικονομική Ισχύ και Πλήρης Νομισματική Ενότητα

 

Το ευρώ είναι ήδη κοινό νόμισμα, αλλά χωρίς κοινή δημοσιονομική πολιτική, υπάρχουν μεγάλες ανισότητες. Μια Ομοσπονδία θα είχε ενιαίο προϋπολογισμό και κοινή οικονομική στρατηγική, όπως οι ΗΠΑ.

Ένα ομοσπονδιακό κράτος θα μπορούσε να εκδίδει ευρωομόλογα χωρίς διαμάχες μεταξύ Βορρά και Νότου.

Θα έχει Πολιτική Σταθερότητα και Ανθεκτικότητα σε Κρίσεις

Το σημερινό μοντέλο της Ε.Ε. είναι αργό και δύσκαμπτο στις κρίσεις (π.χ. μεταναστευτικό, πανδημία, Ουκρανία).

Με μια κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η Ευρώπη θα μπορούσε να αντιδρά ταχύτερα και να μην επηρεάζεται από πολιτικές κρίσεις σε επιμέρους χώρες.

Ωστόσο υπάρχουν και σε αυτό τον στόχο Προκλήσεις και Εμπόδια

Αντίσταση από Εθνικές Κυβερνήσεις

Πολλές χώρες (π.χ. Ουγγαρία, Πολωνία) θέλουν να διατηρήσουν την εθνική τους κυριαρχία και απορρίπτουν την ιδέα μιας Ομοσπονδίας.

Χώρες όπως η Γαλλία μπορεί να δεχθούν την Ομοσπονδία μόνο αν έχουν ηγετικό ρόλο.

Αντιδράσεις των Πολιτών

Πολλοί Ευρωπαίοι βλέπουν την Ε.Ε. ως οικονομική συμμαχία και όχι ως κράτος. Μια τέτοια μετάβαση θα χρειαζόταν ισχυρή λαϊκή υποστήριξη, κάτι που δεν είναι αυτονόητο.

Ρίσκο Διάσπασης της Ε.Ε.

Αν η Ομοσπονδιοποίηση επιχειρηθεί γρήγορα και με αναγκαστικές διαδικασίες, χώρες όπως η Ουγγαρία ή η Δανία μπορεί να επιλέξουν την αποχώρηση από την Ε.Ε.

Πώς Μπορεί να Γίνει η Μετάβαση;

Σταδιακή Ομοσπονδιοποίηση:

Ξεκινώντας από τις χώρες που το επιθυμούν (Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ολλανδία κ.λπ.) και δημιουργώντας έναν «σκληρό πυρήνα» όπως ξεκίνησε η ΕΟΚ.

 

Δημιουργία Ευρωπαϊκής Κυβέρνησης:

Ένας Ευρωπαίος Πρόεδρος και μια Κεντρική Ομοσπονδιακή Βουλή θα είχαν εκτελεστικές αρμοδιότητες, αντί να βασίζονται μόνο στις αποφάσεις των κρατών-μελών.

Ενοποίηση Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής:

Οι πρώτοι τομείς που θα ομοσπονδιοποιηθούν, ώστε η Ευρώπη να γίνει ισχυρότερη.

Συμπέρασμα

Η Ευρώπη βρίσκεται σε σημείο καμπής.

Τώρα που οι ΗΠΑ μειώνουν τη στρατηγική τους παρουσία και την εγκαταλείπουν, η Ε.Ε. πρέπει είτε να ομοσπονδιοποιηθεί και να γίνει πραγματική υπερδύναμη, είτε να παραμείνει διχασμένη και αδύναμη, με κίνδυνο να διαλυθεί.

 

Το ερώτημα είναι αν οι Ευρωπαίοι πολίτες και οι ηγεσίες τους είναι έτοιμοι για αυτό το βήμα.

Δημοφιλέστερα Άρθρα