ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

Αρχική ΝΕΑ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ

2010-2019 ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στον κόσμο συνετελέσθη η εμπέδωση της ψηφιακής επανάστασης και της διαδραστικής επικοινωνίας.

Η λατρεία των πραγμάτων αντικατέστησε κάθε κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα. Φιλελεύθερο ή Σοσιαλιστικό

Προφανώς η επερχόμενη 4η βιομηχανική επανάσταση και το internet of things θα αποτελέσουν την συνέχεια αυτής της λατρείας και των ευρυζωνικών δικτύων που ήδη εγκαθίστανται.

Απομυθοποιείται η παγκοσμιοποίηση και ταυτόχρονα χάνει την ορμή της καθώς επανακάμπτει η επανεθνικοποίηση των διεθνών πολιτικών γεγονότων.

Ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός και η τρομοκρατία σημάδεψαν την δεκαετία.

Το καπιταλιστικό σύστημα επανεμφανίζει το πρόσωπο του 19ου αιώνα με πρωτοφανή αύξηση των ανισοτήτων και αποδυνάμωση της μεσαίας τάξης.

Εξασθενεί το αίσθημα της διαρκούς και ατέρμονης μεγέθυνσης της ευδαιμονίας. Το 50% των φτωχότερων του κόσμου που ισοδυναμεί με 3,7 δισεκατομμύρια κόσμου, δεν είχε το παραμικρό όφελος από την παγκόσμια ανάπτυξη.

Από το 2010, δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008, ο πλούτος της λεγόμενης «οικονομικής ελίτ» αυξάνεται κατά μέσο όρο περί το 13% σε ετήσια βάση. Το 2019 έφθασε σε σημείο οι 500 πλουσιότεροι του κόσμου να αυξήσουν την περιουσία τους κατά 25% (1,2 τρις) ανεβάζοντας την περιουσία τους στο δυσθεώρητο ποσό του $5,9 τρις (Bloomberg Billionaires Index)

Ενδεικτικά στα 5 δολάρια που παράχθηκαν το 2017, τα 4 δολάρια πήγαν στο 1% των πλουσιότερων ανθρώπων. Το 1 δολάριο πήγε στο υπόλοιπο 99% των ανθρώπων (έκθεση OXFAM)

Αυτή η κατάφωρη κοινωνική αδικία είναι που έχει γίνει πλέον ορατή αποτέλεσε την πρώτη στιβάδα της κρίσης εμπιστοσύνης στην πολιτική και τους πολιτικούς.

Το παγκόσμιο χρέος κάθε χρόνο κάνει νέο ρεκόρ αύξησης.

Η δημοκρατία και η συμμετοχή υποχώρησαν ψάχνοντας νέες διεξόδους στην ψηφιακή τεχνολογία.

Ο λαϊκισμός ανέρχεται ως κύρια πολιτική δύναμη. Πολιτικές καρικατούρες ηγούνται χωρών. Σχεδόν παντού ακροδεξιά λαϊκιστικά κόμματα αναδύονται. Εξαίρεση η Ελλάδα η οποία ανέδειξε αρμονική συνύπαρξη και μεγάλης διάρκειας συγκυβέρνηση του ακροδεξιού και του αριστερού λαϊκισμού.

Στον κόσμο των εφαρμογών τη δεκαετία 2010-2019, κυριάρχησαν οι εφαρμογές που ανήκουν στον Zuckerberg με αιχμή του δόρατος το Facebook.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ινστιτούτου ερευνών και ανάλυσης App Annie οι εφαρμογές που έχουν επιτύχει τον μεγαλύτερο αριθμό λήψεων και εκείνων που έχουν χρησιμοποιηθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και περισσότερο από όλες τα τελευταία 10 χρόνια στις πλατφόρμες Android και iOS ήταν το Facebook, το Messenger, το WhatsApp και το Instagram.

Στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας τα smartphones κυριάρχησαν από την αρχή μέχρι το τέλος.

Η νεαρή εφαρμογή το TikTok κατόρθωσε να μπει στην λίστα των 10 κορυφαίων εφαρμογών, και θα αποτελέσει τη νέα μόδα των επόμενων ετών.

ΓΕΝΕΘΛΙΑ BITCOIN: ΤΑ KΡΥΠΤΟ-ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ.

Πριν από δέκα χρόνια! Ποιος θα το πίστευε! Στις 18 Αυγούστου 2008 το domain name Bitcoin.org καταχωρήθηκε από έναν ανώνυμο χρήστη, Ήταν το όνομα μιας ιστοσελίδας που προκάλεσε επανάσταση η οποία έγινε αντιληπτή πολλά χρόνια μετά. Δύο μήνες μετά τη δημιουργία της διαδικτυακής διεύθυνσης, ο μυστηριώδης Satoshi Nakamoto θα μοιραζόταν το μανιφέστο που βασίζεται στην κρυπτογράφηση σε μια online κρυπτογραφική συνομιλία.

Η ιστορία του Bitcoin, όπως μα θυμίζει στο άρθρο του στην Corriere della Sera ο Enrico Forzinetti, ξεκίνησε επίσημα τον Ιανουάριο του 2009 με την κυκλοφορία του λογισμικού στη βάση και τη δημιουργία του πρώτου μπλοκ του blockchain, της τεχνολογίας στην οποία βασίζεται το εικονικό νόμισμα. Οι πρώτες αγορές με Bitcoin – δύο πίτσες έγιναν το 2010.

Η ανάπτυξη του ήταν αργή μέχρι την έκρηξη της δημοτικότητας του και την ραγδαία αύξηση στην αξία προς το τέλος του 2017. Εν τω μεταξύ, έγινα χιονοστιβάδα οι κατηγορίες ότι είναι ένα εργαλείο για τη χρηματοδότηση εγκληματικών δραστηριοτήτων υπό την κάλυψη της ανωνυμίας και ενέχει τον κίνδυνο μιας νέας κερδοσκοπικής φούσκας που είναι έτοιμη να εκραγεί. Ως αποτέλεσμα της ραγδαίας αύξησης της αξίας και των πιεστικών προειδοποιήσεων, τους πρώτους μήνες του 2018 επήλθε η επακόλουθη κατάρρευση.

Στη βάση όλων το blockchain, που κυριολεκτικά σημαίνει “αλυσίδα από μπλοκ” και μεταφορικά ονομάζεται “το νέο Διαδίκτυο”. Μια καινοτομία που καθιστά δυνατή την ανταλλαγή χρημάτων (ή πληροφοριών) με απόλυτα ασφαλές και διαφανή τρόπο. Επειδή κανείς δεν το ελέγχει επειδή όλοι οι “συμμετέχοντες” – αυτοί που συνθέτουν και γεμίζουν τα μπλοκ με δεδομένα – είναι ελεγκτές.

Σε αυτά τα χρόνια γεννήθηκαν παράλληλα με το Bitcoin, άλλα εναλλακτικά εικονικά νομίσματα βασισμένα στο δικό τους blockchain. Ονομάζονται altcoin. Μεταξύ των εκατοντάδων που ήδη υπάρχουν, πιο γνωστά έγιναν τα Litecoin, Ether και Ripple. Αλλά σε αυτόν τον ωκεανό των εικονικών νομισμάτων υπάρχει συχνά σύγχυση με τις μάρκες-token: Τα υποκείμενα διαμεσολάβησης ανταλλαγής σε μορφή μάρκας δεν γεννιούνται με σκοπό να γίνουν νόμισμα, αλλά αντιθέτως αντιπροσωπεύουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ένα συγκεκριμένο αγαθό ή υπηρεσία μέσα σε ένα κλειστό και ιδιωτικό κύκλωμα.

Για να δώσουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα και μια αναφορά στην «παλιά οικονομία», όπως μα θυμίζει στο άρθρο του στην Corriere della Sera ο Enrico Forzinetti, εάν το Bitcoin μπορεί να συγκριθεί με το Ευρώ, το συμβολικό στοιχείο token αντιπροσωπεύει τη σφραγίδα των σούπερ μάρκετ με την οποία μπορεί να αποκτηθεί ένα βραβείο. Στην πραγματικότητα, οι μάρκες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να απολαύσουν μια συγκεκριμένη υπηρεσία, να πιστοποιήσουν την ιδιοκτησία ενός ακινήτου ή τη δυνατότητα να ψηφίσουν κατά τη διάρκεια των εκλογών.

Μια άλλη ιδιαιτερότητα ορισμένων μαρκών είναι ότι δεν έχουν το δικό τους blockchain, αλλά βασίζονται σε ένα υπάρχον: το πιο χρησιμοποιούμενο είναι το Ethereum για παράδειγμα.

Σε αυτή την περίοδο των οξύτατων διακυμάνσεων στην αξία του, το Bitcoin έχει συσχετιστεί από τους περισσότερους ανθρώπους με ένα εργαλείο επένδυσης ή οικονομικής κερδοσκοπίας, μέσω της οποίας μπορεί να κερδίσει χρήματα στοιχηματίζοντας στην τιμή.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ ΚΑΘΟΔΟΣ

ΟΙ ΚΑΘΟΔΙΚΕΣ ΤΑΣΕΙΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΝΟΔΙΚΕΣ Ή ΚΟΙΝΩΣ ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΩ ΚΑΤΩ

Η οικονομία βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση που είναι ανάλογη με αυτό που συνέβη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1920. Τότε, ο κινητήρας καύσης εκτόπισε εργαζόμενους σε πολλούς τομείς. Ξαφνικά, ένας ελκυστήρας (τρακτέρ) θα μπορούσε να αντικαταστήσει 100 εργάτες γης. Σήμερα, έχουμε το διαδίκτυο με το οποίο αφανίζονται καταστήματα. Για παράδειγμα το Amazon άλλαξε το πρόσωπο των βιβλιοπωλείων και των εκδοτικών οίκων. Τα ρομπότ εκτοπίζουν τους εργαζόμενους σε μεγάλη κλίμακα. Στην πραγματικότητα, η Wal-Mart δοκιμάζει μη επανδρωμένα αεροσκάφη για να κάνει απογραφή στις αποθήκες της. Η εργασία ενός ανθρώπου για έναν μήνα (ανθρωπομήνας) για να κάνει την απογραφή μπορεί να γίνεται πλέον σε μία ημέρα με μη επανδρωμένα αεροσκάφη. Οδεύουμε σε μια κατάσταση όπου δεν θα υπάρχουν συντάξεις, παροχές υγειονομικής περίθαλψης, απεργίες, ή αγωγές.

Τα McDonalds δοκιμάζουν συστήματα με οθόνη αφής που θα εκτοπίσει τους εργαζόμενους στη λήψη παραγγελίας. Πολλά καταστήματα έχουν υιοθετήσει το ίδιο πράγμα. Στα βορειοανατολικά των ΗΠΑ, υπάρχει μια αλυσίδα που ονομάζεται Wawa, η οποία είναι σαν ένα 7-Eleven. Έχουν σάντουιτς και πολλά άλλα. Μπορείτε να περπατήσετε μέχρι την οθόνη αφής και να δώσετε την παραγγελία σας και ο εργαζόμενος θα κάνει απλά το σάντουιτς.

Στη Φραγκφούρτη της Γερμανίας, το αεροδρόμιο είναι πιο προηγμένο από οποιαδήποτε στις ΗΠΑ. Μπορείτε να τοποθετήσετε το διαβατήριό σας στη μηχανή και εξέρχεται αμέσως το εισιτήριο. Στη συνέχεια θα πάρετε την τσάντα σας στο επόμενο μηχάνημα που ζυγίζει, εκτυπώνει, στην ταινία μπορείτε να τοποθετήσετε την τσάντα σας και να παραλάβει τις αποσκευές για τον προορισμό τους. Δεν βλέπετε κανέναν εργαζόμενο

Στο εξής τα εταιρικά κέρδη μπορούν να αυξάνονται με την αύξηση της ανεργίας στο πλαίσιο μιας φυσικής οικονομικής τάσης. Πράγματι, οι άνθρωποι θα διαπιστώσουν ότι πρέπει να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους για να βρουν μια θέση εργασίας στο μέλλον. Τα σχολεία δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν αυτή την αλλαγή. Στα περισσότερα ακόμα δεν διδάσκεται προγραμματισμός υπολογιστών.

Έχουμε εισέλθει σε μια περίοδο όπου κάθε χρήση που ήταν στα κάτω, τώρα είναι επάνω. Θα πρέπει να δώσουμε μεγάλη προσοχή σε ό, τι οι αριθμοί πραγματικά σημαίνουν για να εξακριβωθεί και να γίνει αντιληπτή η μελλοντική τάση.

ΘΕΜΑ ΖΩΗΣ Η ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΟ

Σπαταλάμε τη ζωή μας περιφρονώντας την άξια του νερού. Ούτε η κυβέρνηση ούτε οι περιφέρειες ασχολούνται και ειδικότερα η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας δεν ενδιαφέρεται να αποκτήσει πολιτικές για το νερό. Ωστόσο οι Εθνικές Πολιτικές για το νερό ως συντελεστή παραγωγής και δημόσιο αγαθό είναι θέμα ζωής, της δικής μας και των παιδιών μας.

Το νερό δεν είναι απλό αγαθό. Είναι δικαίωμα για εμάς και τις επόμενες γενιές. Tο νερό επειδή αποτελεί το πιο απαραίτητο συστατικό της ζωής και λόγω της αυξανόμενης πίεσης που υφίσταται τόσο στην διαθέσιμη ποσότητα όσο και στην ποιότητά του, ο σχεδιασμός και η εφαρμογή πολιτικών για την αειφόρο διαχείριση των υδατικών πόρων, πρέπει να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα για κάθε κοινωνία, για κάθε χώρα.

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα αναγνωρίζοντας την σημασία του νερού, θέσπισε την οδηγία πλαίσιο 2000/60/ΕΚ για τα ύδατα, όπου:

  • Στοχεύει στην ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού με στόχο την επίτευξη της αειφορία.
  • Λαμβάνει ως βάση την ολοκληρωμένη διαχείριση του νερού τις «υδρολογικές λεκάνες».
  • Αναγνωρίζει παράλληλα με τις ανθρώπινες ανάγκες και τη σπουδαιότητα του νερού στις λειτουργίες των οικοσυστημάτων.
  • Προβλέπει τη συμμετοχή του κοινού στο σχεδιασμό, τη λήψη αποφάσεων και την παρακολούθηση της εφαρμογής της πολιτικής για τα νερά.

Το 2030 λόγω της κλιματικής αλλαγής και της ασύδοτης σπατάλης των υδατικών πόρων θεωρείται έτος καμπής πριν την γενικευμένη έλλειψή του στην περιοχή μας.

Οι νέες τεχνολογίες ήδη προβλέπουν φθηνές λύσεις με χρήση της ηλιακής και αιολικής ενέργειας. Ωστόσο ο συνδυασμός των πολιτικών για το νερό και η χρήση νέων τεχνολογιών απαιτεί σχεδιασμό και βούληση. Ποιες πολιτικές δυνάμεις ασχολούνται; Εμείς έχουμε καθήκον να ενώσουμε τις δυνάμεις μας γιατί το 2030 είναι πολύ κοντά!

ΓΕΝΕΘΛΙΑ BITCOIN: ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΤΑ KΡΥΠΤΟ-ΝΟΜΙΣΜΑΤΑ

Οι ακραίες διακυμάνσεις αξίας του Bitcoin και η μεταβλητότητα έχει προκαλέσει σύγχυση. Ωστόσο πολλές επιχειρήσεις το δέχονται ήδη ως τρόπο πληρωμής: υπάρχουν ακόμη και εφαρμογές, όπως το Bitcoin World Map, το οποίο δημιουργεί έναν χάρτη των θέσεων όπου μπορείτε να ξοδέψετε ήδη τα εικονικά σας κέρματα. Ακόμη και μεγάλες αλυσίδες εστιατορίων όπως η Pizza Hut, το Domino’s και το Starbucks και οι κορυφαίες διεθνείς εταιρείες όπως η Microsoft και η Virgin αρχίζουν να το αποδέχονται. Αλλά για να γίνει ένα ευρέως χρησιμοποιούμενο στην πραγματική οικονομία, ο δρόμος μπροστά είναι μακρύς.

Ένα πρώτο πρόβλημα είναι ότι οι ακραίες διακυμάνσεις των τιμών αποτελούν εμπόδιο να χρησιμοποιηθεί σε καθημερινή βάση.

Μια άλλη κρίσιμη πτυχή είναι ο χρόνος επικύρωσης της συναλλαγής: είναι δύσκολο να περιμένεις 20 λεπτά ή μισή ώρα σε ένα κατάστημα για να μπορέσεις να βγεις με τα εμπορεύματα. Για το λόγο αυτό, αναπτύσσονται υπηρεσίες που λειτουργούν ως διαμεσολαβητές πληρωμών, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τον κίνδυνο ενδεχόμενης απώλειας. Εν τω μεταξύ, είναι ευκολότερο (και ταχύτερο) να χρησιμοποιούν τα δικά τους Bitcoins για να κάνουν online αγορές. Και σε αυτές τις περιπτώσεις τα παραδείγματα είναι πραγματικά πολλά και κάποια περίεργα.

Τι μπορούμε να αγοράσουμε

Στην ιστοσελίδα Propyl μπορείτε να αγοράσετε σπίτια με την καταβολή Bitcoin, ενώ η BMW πολύ πρόσφατα άρχισε να το δέχεται για την αγορά των αυτοκινήτων. Τα εικονικά νομίσματα μπορεί να αποδειχθούν πολύ χρήσιμα για τους ταξιδιώτες: η πύλη Cheapair για παράδειγμα, μπορείτε να κλείσετε τα αεροπορικά εισιτήρια των διακοπών τους με εικονικό νομίσματα. Στη συνέχεια, μπορείτε να αγοράσετε μια κάρτα δώρο ως δώρο, να το χρησιμοποιήσετε στα τυχερά παιχνίδια σε απευθείας σύνδεση, αλλά ίσως η πιο απροσδόκητη χρήση είναι άλλη: υπάρχουν τουλάχιστον δυο πανεπιστήμια σε όλο τον κόσμο, που παρέχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν το λογαριασμό με Bitcoin. Ένα από αυτά, το Πανεπιστήμιο της Λευκωσίας παρέχει μεταπτυχιακές σπουδές στο blockchain.

Είναι όλα παραδείγματα καινοτομίας που λαμβάνουν χώρα, αν και υπάρχουν κάποια πραγματικά οικοσυστήματα στα οποία χρησιμοποιείται ευρέως το εικονικό νόμισμα: όπως μα θυμίζει στο άρθρο του στην Corriere della Sera ο Enrico Forzinetti, στην Ιταλία η βασίλισσα της πόλης είναι Rovereto, μέσα σε αυτό που είναι γνωστό ως η κοιλάδα του Bitcoin. Υπάρχουν αρκετοί τομείς για την επέκταση της χρήσης Bitcoins στην πραγματική ζωή, αλλά μόνο υπό ορισμένες προϋποθέσεις. «Πάνω απ ‘όλα, χρειαζόμαστε μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση από τους ανθρώπους.

Τώρα πολλοί έχετε ακούσει για τα εικονικά νομίσματα, αλλά λίγοι γνωρίζετε πραγματικά πώς λειτουργούν. Γίνεται λόγος για το ρυθμιστικό κενό που καθιστά δύσκολη την πλήρη υιοθέτηση του Bitcoin: για παράδειγμα, πώς πρέπει να συμπεριληφθούν στη φορολογική δήλωση ; Και τότε πρέπει επίσης να πληρώσετε τον ΦΠΑ για Bitcoins;

Οι γκρίζες περιοχές γύρω από τα εικονικά νομίσματα που, μαζί με τις κατηγορίες για την έλλειψη ιδρύματος στη βάση που ρυθμίζουν την ύπαρξή του, εμπόδισαν το Bitcoin και τα παρόμοια κρυπτό-νομίσματα να διαλύσουν πλήρως τα εμπόδια για να υϊοθετηθούν ως επενδυτικό εργαλείο και να μετατραπούν σε νόμισμα κοινής χρήσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι μέσα σε λίγα χρόνια δεν θα βρεθούμε να χρησιμοποιήσουμε καθημερινά τα κρυπτό-νομίσματα αντί για τραπεζογραμμάτια και πιστωτικές κάρτες.

ΟΙ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ VS ΣΥΝΤΗΡΗΤΙΚΟ ΕΠΑ 2021-2025

Αξιολόγηση του Αναπτυξιακού Νόμου ΕΠΑ 2021-2025 και η εναλλακτική προοδευτική πρόταση

Επιγραμματικά, η αναλυτική αξιολόγηση ακολουθεί, το Εθνικό Πρόγραμμα Ανάπτυξης-ΕΠΑ 2021-2025 διαπνέεται από τις ακόλουθες πολιτικές θέσεις της κυβέρνησης:

  • Διατηρεί και ενισχύει τον συγκεντρωτισμό σε όλες τις εκφάνσεις της οικονομίας και απαξιώνει την περιφερειακή και τοπική ανάπτυξη.
    Διατηρεί και επιδεινώνει τις καταγεγραμμένες ανισότητες μεταξύ Κέντρου και περιφερειών.
  • Διευρύνει το χάσμα ανάμεσα στους λίγους έχοντες και τους πολλούς
  • Διαχέει τους στόχους σε πολυάριθμα έργα που είναι αδύνατο να χρηματοδοτηθούν όλα και καθιστά το σύνολο του προγράμματος αναποτελεσματικό και αντιαναπτυξιακό.
  • Η Επιτομή του βρίσκεται στις σελίδες 48-49 όπου ξεκαθαρίζει ότι αποτελεί ένα μόνο μέρος του σχεδίου και ότι κανένας στόχος, καμιά τιμή στόχος δεν είναι δεσμευτική και απόλυτη, είναι απλά μια κατεύθυνση. Δεν έχει δηλαδή καμία σύνδεση με το ΕΣΠΑ, το πρόγραμμα Ανάκαμψης όταν εγκριθεί ή άλλα σχέδια που θα προκύψουν από την περίφημη επιτροπή των σοφών που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός.
  • Διατηρεί το ελεύθερο να αποφασίσει όποια νέα στόχευση θέλει ή να χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν για πελατειακούς λόγους τις χρηματοδοτήσεις του προγράμματος
  • Δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη την υγειονομική κρίση και τις ανάγκες για σχετική αυτάρκεια υγειονομικού υλικού.
  • Δεν ασχολείται με την γεωπολιτική κρίση και τις ανάγκες ενίσχυσης της παραγωγής αμυντικού υλικού.
  • Διατηρεί το παλιό καταναλωτικό μοντέλο της οικονομίας με εξάρτηση από τον τουρισμό.
  • Αγνοεί όλες τις ανθρωποκεντρικές δράσεις αγνοεί τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ξεδιπλώνει τις πιο συντηρητικές πολιτικές.
  • Εν κατακλείδι χάνεται η τελευταία ευκαιρία να αλλάξει η Ελλάδα μοντέλο ανάπτυξης. Με εφαλτήριο το συντηρητικό, αναποτελεσματικό ΕΠΑ 2021-2025 εύκολα συμπαρασύρονται οι μεγάλες αναμενόμενες χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε. που είναι το ΕΣΠΑ και το ταμείο ανάκαμψης, σε μια μαύρη τρύπα συντηρητικών επιλογών και σπατάλης ανθρώπινων και οικονομικών πόρων.
    Η Προοδευτική πρόταση σε αντιδιαστολή διαπνέεται από πολιτικές και οικονομικές θέσεις:
  • Αποκέντρωσης, οικονομικής σε αυτή την περίπτωση, και κατανομής του 70% του προγράμματος στις περιφέρειες.
  • Η κατανομή να είναι αντιστρόφως ανάλογη της ψαλίδας ανισότητας μεταξύ των περιφερειών, με κεντρικό στόχο την μείωση των ανισοτήτων μεταξύ κέντρου και περιφερειών.
  • Το νέο παραγωγικό μοντέλο να καθορίζεται με πολύ συγκεκριμένη στόχευση σε πολύ λίγες επιλογές υψηλής προστιθέμενης αξίας που θα γίνουν και δεσμευτικές στην έγκριση χρηματοδοτήσεων.
  • Το νέο παραγωγικό μοντέλο με πολύ συγκεκριμένες δεσμεύσεις να αναδεικνύει τα συγκριτικά πλεονεκτήματα κάθε περιφέρειας με πολύ καθορισμένα έργα υψηλής προστιθέμενης αξίας. Παράδειγμα η ανάπτυξη του αγροδιατροφικού τομέα, ένας συνδυασμός γεωργοκτηνοτροφικής και αλιευτικής παραγωγής που μεταποιείται και διαχέεται με όλες τις υπηρεσίες και τον τουρισμό.
  • Η έρευνα, η καινοτομία και η τεχνολογία να λειτουργήσουν ως βάση του νέου παραγωγικού μοντέλου επικεντρώνοντας στα κυρίαρχα έργα και δημιουργώντας δικτύωση συμπληρωματικών παραγωγικών πλεονεκτημάτων.
  • Η κατανομή να ενισχύει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, την κοινωνική οικονομία, την κυκλική οικονομία, την ενεργειακή δημοκρατία και γενικότερα τις συλλογικές δράσεις που θέτουν ανάχωμα στην ανεργία και τις επιπτώσεις της ρομποτικής εποχής.
  • Το πρόγραμμα ανάπτυξης να ενσωματώνει την βεβαιότητα των κρίσεων, υγειονομικές, κλιματολογικές, γεωπολιτικές κρίσεις, ως πρόβλεψη με έργα ανάπτυξης. Παράδειγμα η παραγωγή υγειονομικού υλικού, η κατασκευή ανθεκτικών υποδομών σε ακραία φαινόμενα με παράλληλη οργάνωση της κοινωνίας και η παραγωγή αμυντικού υλικού.
  • Αυτή η αποκεντρωμένη, ανθρωποκεντρική ανάπτυξη, με μείωση των ανισοτήτων, με πλήρη ενσωμάτωση της αειφόρας ανάπτυξης και της προστασίας του περιβάλλοντος αποτελεί την προοδευτική μας πρόταση.

Ανάλυση, Αξιολόγηση, προοδευτική πρόταση

ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ
Πριν κάνουμε οποιοδήποτε σχεδιασμό πρέπει πρώτα να καθορίσουμε την αρχή που διέπει μια προσέγγιση ανάπτυξης, να καθορίσουμε στη συνέχεια το πρόβλημα και να ανακαθορίσουμε το πρόβλημα μετά τα νέα δεδομένα της κρίσης του Covit-19
Η αρχή του δικού μας οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης είναι ότι πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο, να προσθέτει σε καλύτερες συνθήκες διαβίωσης του, το αποτέλεσμα της παραγόμενης υπεραξίας να είναι δίκαια κατανεμημένο για όλους, να υπάρχει όφελος για όλους τους ανθρώπους.

Η ανάπτυξη οφείλει να σέβεται το περιβάλλον και να προστατεύει τη φύση σε μια αρμονική συνύπαρξη με τις κοινωνίες που συγκροτούνται από την ανθρώπινη συμβίωση. Τέλος ο εθνικός σχεδιασμός της ανάπτυξης οφείλει να υπηρετεί τη δικαιοσύνη στην κατανομή ωφελειών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

ΑΠΟΤΥΠΩΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ
Το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας ακολούθησε μια διαδρομή τυχαίας ενδυνάμωσης ή αποδυνάμωσης κλάδων της εγχώριας οικονομίας, σε αντίστροφη αναλογία των συγκριτικών πλεονεκτημάτων και της ανταγωνιστικότητας που κατά καιρούς ανέπτυσσαν περιοχές ή χώρες του πλανήτη.
Το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας δεν είχε την απαιτούμενη συνέχεια στόχων ενδυνάμωσης της ανταγωνιστικότητας και αξιοποίησης των συγκριτικών πλεονεκτημάτων των περιφερειών της.
Η έλλειψη συγκέντρωσης δυνάμεων σε στόχους και σε δεσμευτικές πολιτικές στο κυβερνητικό επίπεδο επέτρεψε την ώθηση της επιχειρηματικότητας στις εύκολες εμπορικές δραστηριότητες και λειτούργησε απωθητικά σε παραγωγικές επενδύσεις και μακροχρόνιες παραγωγικές στρατηγικές.
Λόγω της φυσικής θέσης της χώρας η παραγωγική δομή επικεντρώθηκε στις ευκολότερες και καλύτερες επιδόσεις του Τουρισμού.
Η μετατροπή της οικονομίας ως υπόδειγμα καταναλωτικού μοντέλου αποτέλεσε την βάση της ανισορροπίας του εμπορικού ισοζυγίου και του ισοζυγίου πληρωμών.
Η καταναλωτική κατεύθυνση της εγχώριας οικονομίας συνεπικουρούμενη από πολιτικές κυβερνήσεων με προσανατολισμό την πελατειακή σχέση εξουσίας-επιχειρήσεων οδήγησε στην έκρηξη του χρέους και στη χρεωκοπία της χώρας.
Τόσο τα αποτελέσματα των εφαρμοσμένων αναπτυξιακών σχεδίων όσο και η δεκαετής οικονομική κρίση βάθαιναν τις ανισότητες μεταξύ κοινωνικών στρωμάτων και διεύρυναν την ανισοκατανομή πλούτου μεταξύ κέντρου και περιφερειών, αλλά και μεταξύ κέντρου και περιφερειών στο εσωτερικό κάθε περιφέρειας. Εξαίρεση αποτελούν ελάχιστες περιοχές υψηλής τουριστικής ανάπτυξης.
Οι Αναπτυξιακοί νόμοι που δεν ελάμβαναν υπόψη τις περιορισμένες δυνατότητες χρηματοδότησης της εκάστοτε περιόδου και άπλωναν τις εν δυνάμει εγκρίσεις προγραμμάτων σε ατελείωτες απαριθμήσεις δράσεων, στην ουσία έδιναν το ελεύθερο στην πολιτική ηγεσία να διαμορφώσει τις εγκρίσεις με βάση την πελατειακή της σχέση και όχι περιοριστικά βάσει των στρατηγικών στόχων που κατά τα άλλα ενδεχομένως να περιέγραφαν ορισμένα σχέδια εξ αυτών.
Ιδιαίτερα δε, με τους γραφειοκρατικούς χειρισμούς οδηγούσαν σε μη απορροφήσεις των προγραμμάτων. Έτσι οι κατεπείγουσες διαδικασίες και οι αναδιανομές, προσάρμοζαν τα προγράμματα σε κλασσικές δράσεις που διεύρυναν την τεχνολογική και παραγωγική υστέρηση.
Από αυτό το χάος δράσεων που οι περισσότερες δεν υλοποιούντο προέκυπτε τελικά η χρηματοδότηση έργων που δεν υπηρετούσαν ένα ολοκληρωμένο και συνεκτικό στόχο ανάπτυξης. Είτε η μεγάλη διασπορά αδύναμων χρηματοδοτήσεων αποδυνάμωνε τη δράση σε έναν κλάδο είτε οι χρηματοδοτήσεις σε ολόκληρους κλάδους κατέληγαν μηδενικές για να αναπροσανατολιστούν σε εργολαβικά δημόσια έργα κάποιων κλασικών υποδομών και τελικώς κατέληγαν στη μη συμμετοχή στον διεθνή τεχνολογικό και γνωστικό μετασχηματισμό.
Τα εργαλεία χειραγώγησης ήταν η γραφειοκρατία και ειδικότερα
• Η συστηματική και πολυετής καθυστέρηση έγκρισης επενδυτικών σχεδίων που αποθάρρυνε τις επενδύσεις και απομάκρυνε κάθε σοβαρό επενδυτή.
• Το ανεπαρκές τεχνολογικό επίπεδο λογισμικού και ηλεκτρονικής δικτύωσης, η μη αυτοματοποίηση διαδικασιών.
• Η Πολυπλοκότητα του θεσμικού πλαισίου και πλήθος ρυθμίσεων ως προς το είδος και εύρος των δραστηριοτήτων που ενισχύονται.
• Η Έλλειψη σαφούς ετήσιου χρονοδιαγράμματος και προϋπολογισμού
• Οι Καθυστερήσεις στην αξιολόγηση, την χρηματοδότηση, την υλοποίηση και τους ελέγχους
• Το Πολύπλοκο και μη αυτοματοποιημένο σύστημα βαθμολογίας.
Σε αυτά τα βασικά προβλήματα των προγραμμάτων Ανάπτυξης προστέθηκαν οι κρίσεις. Τα 20 τελευταία χρόνια προκλήθηκαν στην Ευρώπη τουλάχιστον 2 οικονομικές κρίσεις (τραπεζική, δημοσιονομική, χρέους και νομισματική στην Ευρωζώνη) τουλάχιστον δύο κρίσεις επιδημίας-πανδημίας (Κορωνοϊού, Ιός Δυτικού Νείλου, Ιλαράς, νέου Κορωνοϊού Sars Cov-2) ενώ στον υπόλοιπο κόσμο εμφανίζονται τακτικές επιδημίες, Έμπολα στη Β Αφρική, κίτρινος πυρετός στη Βραζιλία, Ζίκα Αφρική, Αμερική κλπ και πολλές κρίσεις με ακραία καιρικά φαινόμενα οφειλόμενα στην κλιματική κρίση.
Σε αυτά να προσθέσουμε τις γεωπολιτικές-στρατιωτικές κρίσεις που οφείλονται στην αλλαγή της ισορροπίας δυνάμεων στη δική μας περιοχή. Η αποχώρηση των ΗΠΑ από την Αν. Μεσόγειο, οι αλληλοσυγκρουόμενες στρατηγικές των χωρών μελών της Ευρώπης και η αδρανοποίηση των πολιτικών του ΝΑΤΟ για τη συγκεκριμένη περιοχή σε συνδυασμό με την αδυναμία της Ε.Ε. να διαμορφώσει κοινή αμυντική πολιτική γενικώς και ειδικά για την Αν. Μεσόγειο, ενδυναμώνουν τις δυνάμεις σύγκρουσης. Οι συνθήκες αυτές αυξάνουν σημαντικά το ενδεχόμενο κρίσεων και ενδυναμώνουν την ανάγκη για πολιτικές πρόληψης κρίσεων γεωπολιτικού χαρακτήρα.
Συνοπτικά η αποτύπωση του προβλήματος είναι ότι:

  • Το αναπτυξιακό μοντέλο ήταν απόρροια μιας πεπατημένης και επαναλαμβανόμενης καθημερινότητας που πήγαινε με αυτόματο πιλότο χωρίς αποτελεσματικό σχεδιασμό, χωρίς συγκεκριμένη στόχευση, βασιζόμενο στις γραφειοκρατικές διαδικασίες. Το πλαίσιο αυτό εξυπηρετούσε κομματικές σκοπιμότητες πελατειακών λογικών και εξάρτησης.
  • Ως συνέπεια του πελατειακού αντιπαραγωγικού πλαισίου ήταν η απομάκρυνση σοβαρών επενδύσεων και επενδυτών και η υστέρηση της παραγωγικής δομής σε τεχνολογική εξέλιξη, καινοτομία και φυσικά σε έρευνα που να ενισχύει την καινοτομία και την τεχνολογία.
  • Το μοντέλο της οικονομίας κατέληξε απολύτως καταναλωτικό με «μονοκαλλιέργεια» τον Τουρισμό, διότι αδυνατούσε να αποδεχτεί στόχους ανάπτυξης της ανταγωνιστικότητας και έχασε την παραγωγική δυναμική του.
  • Οι ανισότητες μεταξύ κέντρου και περιφερειών διευρύνθηκαν
  • Η ανεργία και το ποσοστό φτώχειας αυξήθηκαν
  • Οι μικρομεσαίοι συρρικνώθηκαν διευρύνοντας την κοινωνική ανισότητα και την ψαλίδα του πλούτου σε όφελος των λίγων
  • Τα βασικά κοινωνικά αγαθά της υγείας, παιδείας αποδυναμώθηκαν
  • Η αντιμετώπιση κρίσεων μετεξελίχθηκε σε εφιάλτη με εκατόμβες νεκρών
  • Μεγάλωσε το τεχνολογικό χάσμα και μειώθηκε περεταίρω σημαντικά η ανταγωνιστική θέση της χώρας δείχνοντας ότι χάνει το τραίνο των εξελίξεων της νέας εποχής.

ΟΙ ΝΕΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ
Με αυτό το χάντικαπ η Ελληνική οικονομία εισήλθε, μαζί με άλλες διεθνώς, σε μια νέα κανονικότητα. Την κανονικότητα των διαδοχικών κρίσεων.
Η νέα κανονικότητα των διαδοχικών κρίσεων αλλάζει τις ανάγκες ενός κεντρικού σχεδιασμού. Κάθε σχεδιασμός εφεξής οφείλει και πρέπει να βασίζεται πλέον στην στρατηγική διαχείρισης κρίσεων Crisis Management Strategies πρωτίστως ως πρόληψη και ταυτόχρονα ως σχεδιασμός που συμβάλει στην ανάπτυξη.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που ανέδειξαν οι κρίσεις, ειδικά η τελευταία και πρέπει να ληφθούν πολύ σοβαρά υπόψιν.
Πρώτο χαρακτηριστικό η απομόνωση περιοχών. Γνωρίζουμε ότι σε περιόδους κρίσης, ολόκληρες περιοχές απομονώνονται και η σημαντικότερη ενέργεια είναι η αποκατάσταση της επικοινωνίας (τηλεπικοινωνίες-μεταφορές).
Η εμπειρία έδειξε ότι η κεντρική διαχείριση οδηγεί σε ανυπέρβλητες δυσκολίες που μέχρι να ξεπεραστούν χάνεται πολύτιμος χρόνος με συνέπεια η καθυστέρηση να οδηγεί σε τραγικά αποτελέσματα και απώλειες πριν αποκατασταθεί η επικοινωνία.

Η παρούσα Πανδημία δίδαξε ότι υπάρχει και το θέμα άρνησης της επικοινωνίας.
Ο Ενιαίος Ευρωπαϊκός χώρος κατέρρευσε, η συνθήκη Schengen διαλύθηκε, οι χώρες που είχαν τα υγειονομικά εφόδια αλλά και πρώτες ύλες, αρνήθηκαν να τα μοιραστούν με άλλες χώρες της Ευρώπης. Στη σκέψη ότι αυτό συνέβη λόγω της ατελούς ένωσης της Ευρώπης, οι ΗΠΑ επιβεβαιώνουν το αρνητικό συμπέρασμα. Οι 50 πολιτείες των ΗΠΑ αρνήθηκαν να συνεργαστούν μεταξύ τους!
Επομένως το κυρίαρχο μάθημα των κρίσεων είναι ότι η χώρα μας και πολλές άλλες χώρες βρέθηκαν απομονωμένες ή αυτοαπομονώθηκαν.
Βρέθηκαν χωρίς συγκεκριμένα υγειονομικά εφόδια επίσης.
Βρέθηκαν χωρίς να λειτουργούν τα ευρύτερα μεταφορικά δίκτυα.
Βρέθηκαν σε οριακή ενεργειακή και τηλεπικοινωνιακή ειδικά ΙΤ κατάσταση.
Βρέθηκαν χωρίς ζωτικές πρώτες ύλες.
Βρέθηκαν στα όρια της επισιτιστικής κρίσης.
Για την Ελλάδα το πρόβλημα έχει και μια άλλη μεγάλη διάσταση. Όλα τα παραπάνω αποτέλεσαν μεγαλύτερο φορτίο για τις νησιωτικές περιοχές που είχαν πρόβλημα ακόμη και μεταξύ τους επικοινωνίας.
Οι οικονομικές επιπτώσεις κάθε κρίσης ποικίλουν και είναι σε συνάρτηση με το είδος της κρίσης. Σε όλες τις περιπτώσεις ακόμη και στην πιο απλή κρίση ενός ακραίου καιρικού φαινομένου, υπάρχουν επιπτώσεις στην οικονομία, στον προϋπολογισμό, σε ανθρώπινες ζωές και στην εργασία. Υπάρχουν επιπτώσεις που η επούλωσή τους κοστίζει πλέον πολύ περισσότερο από την πρόβλεψη και έγκαιρη αντιμετώπισή τους.
Σε ότι αφορά την τρέχουσα πανδημία ο ρυθμός ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας εκτιμάται ότι θα επιβραδυνθεί σημαντικά το 2020, δεδομένων των επιπτώσεων της εξάπλωσης του νέου κορωνοϊού.
Οι επιπτώσεις αυτές προς το παρόν δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν με ακρίβεια, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ακόμη διαθέσιμα στοιχεία και η πανδημία είναι σε εξέλιξη.
Ωστόσο είναι προφανές ότι η ύφεση και η ανεργία θα επιστρέψουν την χώρα σε εποχές 2015-2016
ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ
Η αποτύπωση του προβλήματος δίνει τις απαντήσεις επάνω στις οποίες πρέπει να εργαστεί ένα νέο Αναπτυξιακό πρόγραμμα σε μια εποχή με εντελώς νέες συνθήκες που προσδιορίζονται από την τεχνολογική επανάσταση και την ρομποτική επανάσταση αλλά και τις διαδοχικές κρίσεις.
Το πρώτο σύστημα που καταρρέει σε μια κρίση είναι η συγκεντρωτική δομή της διοίκησης, η συγκεντρωτική δομή της παραγωγής, της ενέργειας, των τηλεπικοινωνιών, των μεταφορών.
Η πρώτη οικονομική θεωρία που καταρρέει είναι η οικονομία κλίμακας. Στο τέλος του λογαριασμού η λογική εξοικονόμησης γίνεται λογική σπατάλης. Το όφελος εξοικονόμησης γίνεται μεγαλύτερη απώλεια κεφαλαίων.
Το μεγαλύτερο δίδαγμα, της κρίσης είναι η αποκέντρωση.
Η περιφερειακή αποκέντρωση και η περιφερειακή σχετική αυτάρκεια για την Ελλάδα σε διαφορικό οικονομικό μοντέλο.
Η αποκέντρωση της ηπειρωτικής Ελλάδας σε κάθετους και οριζόντιους άξονες επικοινωνίας που περιλαμβάνει πολλές άλλες συναρτήσεις.
Η αποκέντρωση της νησιωτικής Ελλάδας με ακτινωτό σύστημα επικοινωνίας συστάδων νησιών ταυτόχρονα με τις υπόλοιπες συναρτήσεις.
Η αποκέντρωση είναι θέμα επιβίωσης αλλά και οικονομίας.
Οι διαφορικές οικονομικές συναρτήσεις πρέπει να συνδυάζουν πολιτικές ανάπτυξης με υψηλή προστιθέμενη αξία και ταυτόχρονα πολιτικές επιβίωσης σε καταστάσεις κρίσεις.
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ
Παρά το γεγονός ότι το Εθνικό θεσμικό πλαίσιο δεν έχει ολοκληρωθεί ως προς το καθεστώς αποκέντρωσης ανάλογα με εκείνο που απολαμβάνουν οι ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης, η κατανομή του προϋπολογισμού του ΕΠΑ στις περιφέρειες θα έπρεπε να αποτελέσει την βάση για το υπόδειγμα του νέου παραγωγικού μοντέλου.

Βέβαια ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα της διερεύνησης των σύγχρονων τάσεων της αποκέντρωσης είναι ότι πρόκειται για μία ολοκληρωμένη διαδικασία. Η μη εφαρμογή ολοκληρωμένων αποκεντρωτικών πολιτικών μπορεί να αποβεί επιζήμια για την επιτυχία της μεταρρύθμισης, επιβραδύνοντας ή τροποποιώντας τη.
Ο πιο έντονος αντίπαλος στις προσπάθειες αποκέντρωσης είναι συχνά η ίδια η κεντρική κυβέρνηση, καθώς η αποκέντρωση μπορεί να εκληφθεί ως απειλή.
Ωστόσο η αποκέντρωση διασφαλίζει τις μεγαλύτερες πιθανότητες μείωσης των ανισοτήτων στην περιφερειακή ανάπτυξη.
Με το μοντέλο της ασύμμετρης (οικονομικής εν προκειμένω) περιφερειακής αποκέντρωσης που εφαρμόσθηκε παλαιότερες δεκαετίες στις ανεπτυγμένες χώρες η κατανομή του προϋπολογισμού του ΕΠΑ μπορεί να αποτελέσει ριζοσπαστική ώθηση στο νέο μοντέλο ή νέο υπόδειγμα παραγωγής.
Δυστυχώς το ΕΠΑ δεν ακολουθεί το μονοπάτι της μείωσης των περιφερειακών ανισοτήτων.
Αυτή η διαφορετική αντίληψη ανάπτυξης του νέου παραγωγικού μοντέλου που εμείς εκφράζουμε θα μπορούσε να αποτυπωθεί με την αντίστροφη κατανομή από τη νωχελική επανάληψη της ρουτίνας που επαναλαμβάνει το νέο ΕΠΑ 2021-2025.
Η διαφορετική αντίληψη εκφράζεται με κατανομή 7 δις στις περιφέρειες από το σύνολο των 10 δις και διατήρηση των κεντρικών τομεακών πολιτικών σε ρόλο επιτελικής διοίκησης, επιτελικού συντονισμού των περιφερειακών και τοπικών προγραμμάτων στην κοινή κατεύθυνση επίτευξης των στόχων.
Αυτό συνεπάγεται δραστική μείωση της χρηματοδότησης των τομεακών πολιτικών των Υπουργείων και αύξηση του επιτελικού τους ρόλου.
Σημαίνει ειλικρινή και όχι προσχηματική ανάπτυξη με στόχο την σύγκλιση και την μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων.
Η πρόταση του ΕΠΑ, η οποία προσχηματικά αιτιολογείται με ένα σύστημα σταθμισμένης βαρύτητας κοινωνικοοικονομικών δεικτών καταλήγει σε ανισοκατανομή που συντηρεί την ανισότητα ποσοτικά και ποιοτικά σε όλα τα επίπεδα.
Προβλέπει πόρους ύψους μόλις 2.250 εκατομμύρια για όλες τις περιφέρειες της χώρας και τα υπόλοιπα 7.750 εκατομμύρια για την κεντρική κυβέρνηση.
Ωστόσο και στο εσωτερικό των περιφερειών προβλέπει για τις περιφέρειες Νοτίου Αιγαίου, Ηπείρου, Ιονίων νήσων, Δυτικής Μακεδονίας και Βορείου Αιγαίου προϋπολογισμό μόλις το ¼ δηλαδή τέσσερις φορές μικρότερο από εκείνον της Αττικής.
Για τις περιφέρειες Πελοποννήσου, Ανατολικής Μακεδονίας-Θράκης το 1/3 περίπου και για όλες τις υπόλοιπες περιφέρειες πλην Δυτικής Ελλάδας και Στερεάς Ελλάδας, λιγότερο από τον μισό προϋπολογισμό της περιφέρειας Αττικής.
Δηλαδή στην κατανομή του πενιχρού 2,25 δις για μια πενταετία δεν λαμβάνεται σοβαρά υπόψη, παρά μόνο επιφανειακά, η ισχυρή περιφερειακή ανισότητα και δεν μπορεί να εφαρμοσθεί αξιόπιστη αυτόνομη πολιτική περιφερειακής ανάπτυξης με τόσο πενιχρή χρηματοδότηση.
ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗΣ
Το δεύτερο μεγάλο δομικό πρόβλημα που επισημαίνεται αφορούσε την μεγάλη διασπορά σε δράσεις και σε κλάδους που καθιστούσε τις χρηματοδοτήσεις αδύναμες και αποδυνάμωνε τη συγκέντρωση σε στόχους, επομένως αποδυνάμωνε την αποτελεσματικότητα του Αναπτυξιακού προγράμματος.
Το ΕΠΑ 2021-2025 προβλέπει ενδεικτικά όπως τονίζει 59 έργα, τουλάχιστον 11 για κάθε αναπτυξιακό στόχο. Δεδομένου ότι όλες οι προτεραιότητες έχουν το λιγότερο μία «πολύ ισχυρή συσχέτιση» τριών αστέρων, σημαίνει ότι θεωρούνται όλες οι 59 πολύ ισχυρές προτεραιότητες και προφανώς σε κάθε μία από αυτές είναι εύκολο να προστεθεί άλλη μία τουλάχιστον.
Δηλαδή με βάσει τον κεντρικό προϋπολογισμό σε κάθε έργο από τα 59, αντιστοιχεί ετήσιος προϋπολογισμός 23.169.000€ μόνον για όλη τη χώρα. Ανεξαρτήτως εάν προτείνει το πρόγραμμα να είναι εμπροσθοβαρείς οι εκταμιεύσεις των πόρων και τα δύο πρώτα χρόνια να έχει εκταμιευθεί το 70% των πόρων η ουσία παραμένει ίδια.
Εάν μάλιστα λόγω των υπερβολικά πολλών στόχων, προτεραιοτήτων και έργων τα τελικά προς έγκριση έργα διπλασιασθούν, όπως παροτρύνει η απαρίθμηση των στόχων, τότε ο ετήσιος προϋπολογισμός για κάθε έργο θα ανέρχεται σε μόλις 11.584.000€ για όλη τη χώρα.
Να σημειωθεί επίσης ότι είναι τόσο απλωμένη η στόχευση ώστε προβλέπονται 276 συσχετίσεις εκ των οποίων οι μισές περίπου, οι 128 είναι πολύ ισχυρές συσχετίσεις με τρία αστέρια. Δηλαδή σε κάθε έργο αντιστοιχούν 5 περίπου συσχετίσεις, μάλλον υπερβολικής προσέγγισης.
Το ΕΠΑ ανακοινώνει πέντε πυλώνες ανάπτυξης, εκ των οποίων οι δύο σε οριζόντια εφαρμογή. Αυτοί είναι η Έξυπνη Ανάπτυξη και η Πράσινη Ανάπτυξη οριζόντιες, η ανάπτυξη υποδομών, η κοινωνική ανάπτυξη και η εξωστρέφεια. Εμφανίζεται να έχει συγκεκριμένη στόχευση αλλά όπως αποδείξαμε στην ανάλυση των έργων ανά στόχο αναιρείται
Είναι προφανές επομένως ότι το ΕΠΑ όχι μόνο δεν λαμβάνει πρόνοια για τη μείωση των ανισοτήτων αλλά διατηρεί την ίδια ασαφή στόχευση, την ίδια αναποτελεσματικότητα, λόγω της υπερβολικής διασποράς στόχων και έργων με προϋπολογισμό ανεπαρκή να διαμορφώσει το νέο παραγωγικό υπόδειγμα έστω και σε συνθήκες συγκεντρωτισμού.
ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΣΤΟΧΕΥΣΗΣ
Ενδεικτικά αναφέρονται σημεία για κάθε στόχο του ΕΠΑ που αλληλοαναιρούνται και υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα ποιοτικά, πέραν της μεγάλης διασποράς που αποδείξαμε με την ποσοτική προσέγγιση.
Στόχος Έξυπνη Ανάπτυξη
Το έργο «Δημιουργία επιλεγμένων κεντρικών ερευνητικών κέντρων και προγραμμάτων σε τομείς αιχμής» αναφέρεται σε πλήθος «κεντρικών»
Πόσα κεντρικά ερευνητικά κέντρα μπορεί να αποκτήσει η χώρα μας και σε πόσους τομείς;

Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι ένα το πολύ δύο μπορεί να έχει μια χώρα σε γενικό ερευνητικό πεδίο.
Η Ελλάδα διαθέτει την Αλεξάνδρεια Ζώνη Καινοτομίας, τον μοναδικό θεσμό που μπορεί να έχει με αποτελεσματικότητα αυτή τη δραστηριότητα του ελεύθερου ερευνητικού κέντρου που συνδέει Πανεπιστήμια με επιχειρήσεις.
Πέραν τούτου δίπλα στα υπάρχοντα εξειδικευμένα κέντρα όπως το Ινστιτούτο Παστέρ για τις λοιμώξεις, μπορεί και πρέπει να δημιουργηθεί ένα ακόμη στον απολύτως αναγκαίο αγροδιατροφικό τομέα.
Ωστόσο η γενικευμένη αναφορά σε επιλεγμένα κεντρικά ερευνητικά κέντρα υπονομεύει την στόχευση του πολύ περιορισμένου αριθμού που μπορεί να έχει η χώρα, προκαλεί δέος με την αναφορά «Κεντρικό» που παραπέμπει σε περαιτέρω συγκεντρωτισμό και αγνοεί επιδεικτικά τους χρήσιμους τομείς της υγείας και της αγροδιατροφής.
Αλλά το χειρότερο είναι ότι την γενική αναφορά στα ερευνητικά κέντρα ακολουθεί η χαμηλότερη βαθμολογία με ένα αστέρι δηλαδή απλή «συσχέτιση» στην καινοτομία και επιχειρηματικότητα.
Αναιρεί την πρακτική διασύνδεση της έρευνας με την επιχειρηματικότητα και την καινοτομία.
Την αναθέτει στην προώθηση των αποτελεσμάτων που σημαίνει ως αντίληψη ότι γίνεται γενική και αόριστη χωρίς στόχους έρευνα και εάν προκύψει κάτι ωφέλιμο ίσως να αξιοποιηθεί από επιχειρήσεις.
Αυτή η συσχέτιση που περιορίζει την προώθηση από τα Ελληνικά ερευνητικά κέντρα προς τις επιχειρήσεις, υπονομεύει με τη σειρά της, τον πολύ σημαντικό ρόλο της «προώθησης αποτελεσμάτων έρευνας» καθώς θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο έργο που θα αφορά τα γνωστοποιημένα αποτελέσματα παγκοσμίως.
Το έργο «προώθηση» θα πρέπει να συγκεντρώνει, να ταξινομεί και όπου μπορεί να αξιολογεί και να ιεραρχεί παγκόσμιες καινοτομίες και ερευνητικά ευρήματα ώστε να διευκολύνει την στοχευμένη σε ευρήματα, πρόσβαση των επιχειρηματιών και των ακαδημαϊκών.
Είναι μεγάλο έργο τεράστιας σημασίας γιατί ο πληθωρισμός καινοτόμων ευρημάτων παγκοσμίως οδηγεί σε θολή εικόνα ή συσκότιση λόγω αδυναμίας εντοπισμού της κατάλληλης για κάθε ενδιαφερόμενο καινοτομίας.
Το έργο «Ψηφιακές Δημόσιες υπηρεσίες» δίνει δείκτη πολύ ισχυρής συσχέτισης δίνει επίσης στα «Επιδιωκόμενα αποτελέσματα του στόχου Έξυπνη Ανάπτυξη» τιμή στόχο 70% το 2025, που σημαίνει σχεδόν καθολική ψηφιοποίηση του δημοσίου.
Η διεθνής πρακτική σε αυτές τις περιπτώσεις προβλέπει παράλληλες ενέργειες ασφαλείας. Ο συνολικός ψηφιακός μετασχηματισμός του δημοσίου συνεπάγεται εξωτερικές συνεργασίες ασφάλειας και back up των δεδομένων σε δύο χώρες κλειδιά με βάση τη στρατηγική συμμαχία και την θωρακισμένη εμπιστοσύνη. Ωστόσο μέχρι να συμβεί αυτή η ενέργεια χρειάζεται πολυεπίπεδη ανάπτυξη συστημάτων ψηφιακής ασφαλείας του δημοσίου έργα τα οποία δεν προβλέπονται.
Ένα ακόμη σημείο αφορά το έργο «Έξυπνες πόλεις» όπου η λογική με την οποία αντιμετωπίζεται είναι ότι για ψηφιακό εξοπλισμό κάποιων πόλεων (συσχέτιση πολύ μεγάλη 3*) αλλά ελάχιστη συσχέτιση με τις κοινωνικές συνέπειες (απλή συσχέτιση 1*). Αποτελεί ξεπερασμένη λογική καθώς οι έξυπνες πόλεις και η ψηφιοποίησή τους συνδέονται πλέον περισσότερο με τις κοινωνικές «συνέπειες» και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής.

Στόχος Πράσινη Ανάπτυξη
Ο στόχος σε πρώτη ανάγνωση φαίνεται να περιλαμβάνει όλα τα απαιτούμενα έργα, Ωστόσο μια προσεκτικότερη προσέγγιση αναδεικνύει δύο κινδύνους.
Ο ένας είναι η προμήθεια εξοπλισμού για ΑΠΕ και ενεργειακή αναβάθμιση κατοικιών που παγκοσμίως ήδη θεωρείται ξεπερασμένος.

Υπάρχουν καινοτόμες παραγωγές που δεν έχουν καμία σχέση με τις ευρέως διαδεδομένες σήμερα. Για παράδειγμα η εξέλιξη της νανοτεχνολογίας έχει οδηγήσει στην παραγωγή «πάνελ» πολύ πιο ισχυρά και αποδοτικά που μπορεί απλώς να επικολληθούν στην υάλινη επιφάνεια παραθύρων και να χρησιμεύουν επίσης ως σκίαστρα.
Η Ελλάδα δεν πρέπει να γίνει αποθήκη του στοκ ξένων πεπερασμένων τεχνολογικά εφαρμογών.
Ο δεύτερος αφορά την αντιμετώπιση του τεράστιου θέματος της κυκλικής οικονομίας. Η παραγωγή ενέργειας από ΑΠΕ για να φτάσει στο απόλυτο θα έπρεπε να σκαφτεί όλη η γη για να γίνει εξόρυξη των απαραίτητων πρώτων υλών στην κατασκευή μηχανημάτων και μπαταριών ΑΠΕ. Αντί δηλαδή να προστατευθεί η υφήλιος θα οδηγηθεί σε εξόντωση στην ακραία εφαρμογή παραγωγής ενέργειας αποκλειστικά από ΑΠΕ.
Αυτός ο περιορισμός ανεβάζει την αξία της κυκλικής οικονομίας σε πρώτη προτεραιότητα εξοικονόμησης ενέργειας και αειφόρας ανάπτυξης.
Ωστόσο στα «Επιδιωκόμενα αποτελέσματα του αναπτυξιακού στόχου Πράσινη Ανάπτυξη» η τιμή στόχος είναι μόλις 5 το 2025, λιγότερο από το μισό της τιμής σύγκρισης που είναι 11. Το χειρότερο δε, είναι ότι εκλαμβάνεται ως απλή ανακύκλωση υλικών «Ποσοστό ανακτηθέντων υλικών ως ποσοστό της συνολικής χρήσης υλικών» Αυτή η ξεπερασμένη αντίληψη οδηγεί σε αναίρεση της επίτευξης των στόχων συνολικά για Πράσινη Ανάπτυξη στη χώρα. Η κυκλική οικονομία αφορά σειρά ενεργειών που ξεκινούν από την ανακύκλωση και φτάνουν στην παραγωγή υλικών από ανακυκλώσιμες πρώτες ύλες ώστε η τελική κυκλικότητα να είναι πλήρης.

Αλλά δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη στο ΕΠΑ για ολική παραγωγή υλικών από πρώτες ύλες που μπορούν να ανακυκλωθούν.
Στον ίδιο άξονα η τιμή στόχος <10% είναι απαράδεκτα χαμηλή γιατί η συντηρητική πολιτική αναιρεί και δεν εφαρμόζει σημαντικά εργαλεία όπως τις ενεργειακές κοινότητες.

Στόχος Κοινωνική Ανάπτυξη
Στόχος στον οποίο εμφανίζεται πληθώρα (14) ενδεικτικών έργων. Ωστόσο στην τομεακή κατανομή του προϋπολογισμού των πόρων του ΕΠΑ διατίθεται μόλις το 1,5% του προϋπολογισμού, ποσό 150εκ για πέντε έτη στο Υπουργείο Υγείας.
Είναι προφανής και πάλι η εσωτερική αντίθεση και αναίρεση στην πράξη των στόχων που τίθενται.
Είναι και πάλι η κυριαρχία της συντηρητικής πολιτικής αντίληψης που γυρίζει την πλάτη σε χρήσιμα και έξυπνα εργαλεία που όμως έχουν ως βάση τη συλλογική κινητοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού.
Η κοινωνική οικονομία αγνοείται ολοκληρωτικά στο πενταετές σχέδιο ανάπτυξης που έθεσε σε διαβούλευση η κυβέρνηση.
Σε όλη την Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ευρωζώνη η ατζέντα της κοινωνικής οικονομίας θεωρείται αναγκαία συνθήκη για την Τοπική Ανάπτυξη και την ενίσχυση των θεσμών κοινωνικής Αλληλεγγύης.
Στην Ελλάδα υπάρχει προφανής υστέρηση. Κατά αυτό τον τρόπο στερείται τα οφέλη που προκύπτουν από την ανάπτυξή της. Και συγκεκριμένα, την διεύρυνση της κοινωνικής πολιτικής που θα μπορούσε να υπάρξει με μειωμένο κόστος τοπικά και περιφερειακά, την αξιοποίηση των ανενεργών πόρων που λιμνάζουν, την ενίσχυση της απασχόλησης, την συμπληρωματικότητα στους θεσμούς αλληλεγγύης.
Η κοινωνική οικονομία είναι αναγκαία συνθήκη για την Ανάπτυξη γιατί αναλαμβάνει ενέργειες για τις οποίες δεν είναι συμφέρουσες ή δεν μπορεί να αναλάβει ο δημόσιος και ο ιδιωτικός τομέας.

Η αξιοποίηση των ανενεργών πόρων που λιμνάζουν, είναι η υλική βάση των παγίων για την ενίσχυση των κοινωνικών επιχειρήσεων και συνεταιρισμών.
Οι ενεργειακές κοινότητες που είναι παραγωγικοί και καταναλωτικοί συνεταιρισμοί ηλεκτρικής ενέργειας, το ίδιο και οι συνεταιρισμοί κυκλικής οικονομίας, δείχνουν το δρόμο, πως μια τοπική κοινότητα μπορεί να έχει οφέλη από την εξοικονόμηση.
Στον τομέα υγείας επίσης μπορούν να αναπτυχθούν υπηρεσίες πρόληψης και μετανοσοκομιακής φροντίδας από αντίστοιχες συνεταιριστικές οργανώσεις αρκεί να δοθούν τα βασικά εφόδια.
Για όλους αυτούς τους λόγους η κοινωνική οικονομία θα είναι η μεγαλύτερη κοινωνική καινοτομία στην οργάνωση παραγωγικών και εργασιακών σχέσεων.
Σχετικά με την αξιοποίηση των ανενεργών πόρων σε κάθε περιοχή της χώρας, σε κάθε πόλη και αγροτική περιοχή υπάρχουν αναξιοποίητοι πόροι (σχολάζουσες γαίες, αναξιοποίητα κτίρια δημόσια και ιδιωτικά) και από την άλλη πλευρά μεγάλες ανάγκες για κοινωνικές υπηρεσίες και υψηλή ανεργία στους νέους.
Υπάρχουν δηλαδή, σε μεγάλη έκταση ανενεργοί υλικοί και ανθρώπινοι πόροι τους οποίους η ιδιωτική επιχειρηματικότητα δεν έχει ενδιαφέρον να αναπτύξει ενώ, εκ των πραγμάτων και το δημόσιο δεν μπορεί να αξιοποιήσει.
Στην εποχή της ρομποτικής επανάστασης, υπάρχουν συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες κοινωνικής αλληλεγγύης για την αντιμετώπιση της ανεργίας και της φτώχειας που δεν μπορούν να καλυφθούν μόνο από τα επιδόματα του Κράτους.
Ωστόσο παρατηρείται ότι οι χρηματικοί πόροι που προέρχονται από την Ε.Ε και το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό ταμείο (Ε.Κ.Τ.) με προορισμό την ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας μεταφέρονται κατά παρέκκλιση σε άλλους τομείς. Αυτή η «παραβατικότητα» δεν αντιμετωπίζεται με το νέο ΕΠΑ.

Στόχος Ανάπτυξη Υποδομών
Το νέο υπόδειγμα παραγωγής στη χώρα μας θα έπρεπε να στηρίζεται σε διπλή αναβάθμιση των υποδομών της χώρας.
Οι μεταφορές κυρίως εμπορικές είναι βασικό στοιχείο επιβίωσης σε μακρά περίοδο αποκλεισμού. Είναι ταυτόχρονα στοιχείο επιβίωσης και ανάπτυξης.
Για την ηπειρωτική Ελλάδα το νέο μοντέλο μεταφορών, εμπορικών τουλάχιστον, πρέπει να στηρίζεται σε ηλεκτροκίνητους σιδηροδρόμους. Η ανάγκη αυτή ενώ αναγνωρίζεται στο κείμενο αναιρείται και πάλι στην πράξη.
Στα «Επιδιωκόμενα αποτελέσματα του αναπτυξιακού στόχου Ανάπτυξη Υποδομών» το ποσοστό ηλεκτροδοτούμενου σιδηροδρομικού δικτύου προβλέπεται να ανέλθει στο 55% χαμηλή πρόβλεψη που δείχνει ότι κατά βάση το παραγωγικό μοντέλο παραμένει στα ίδια περίπου.
Αλλά η έκπληξη βρίσκεται στο ποσοστό των «σιδηροδρομικών μεταφορών στο σύνολο των εμπορευματικών μεταφορών» Σε αυτό προβλέπεται αύξηση μόλις 15% δηλαδή από το πενιχρότατο 1,8 του 2017 στο επίσης πενιχρότατο ποσοστό τονοχιλιομέτρων εσωτερικών εμπορευματικών μεταφορών 2,07 για το 2025
Για τη νησιωτική Ελλάδα οι μεταφορές είναι ταυτόχρονα στοιχείο επιβίωσης και ανάπτυξης καθώς η νησιωτική Ελλάδα βρίσκεται σε διαρκή αποκλεισμό ορισμένες εποχές του χρόνου.
Δεδομένου ότι είναι ασύμφορη και αδύνατη η επικοινωνία με το κέντρο επιβάλλεται η ανάπτυξη ακτινωτά ήπιου μεταφορικού δικτύου ναυσιπλοΐας μεταξύ των νήσων, το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι και ήπιου επιβατικού και τουριστικού περιφερειακού δικτύου πλοίων.
Αντίστοιχα η αποκεντρωμένη λειτουργία τηλεπικοινωνιακών συστημάτων, κεραίες-κέντρα αναμετάδοσης πρέπει να συνδυασθούν με την τεχνολογία 5G
Ωστόσο καμία πρόβλεψη δεν γίνεται από το ΕΠΑ καθώς δίνεται έμφαση στην κατασκευή λιμενικών υποδομών έργο το οποίο όμως εκλείπει από τον πίνακα των επιδιωκόμενων αποτελεσμάτων.

Στόχος Εξωστρέφεια
Ο στόχος επικεντρώνεται απλά στην προώθηση του τουρισμού με κάποια έμφαση στα μουσεία και τον αρχαιολογικό τουρισμό και στην αύξηση της προώθησης των γεωργικών προϊόντων. Επανάληψη δηλαδή του ίδιου ακριβώς μοντέλου που οδήγησε στην δεσπόζουσα θέση του τουριστικού προϊόντος στην οικονομία της χώρας.
Ο τουρισμός αντιμετωπίζεται και στο νέο παραγωγικό μοντέλο όπως διατείνεται το ΥΠΑΝ ως κυρίαρχη δραστηριότητα γύρω από την οποία δορυφορικά μπορούν να αναπτυχθούν και άλλες.

Ένα πράγματι νέο παραγωγικό μοντέλο οφείλει να αναπτύξει τους 4-5 άξονες γύρω από τους οποίους θα προκαλείται ώσμωση του τουριστικού προϊόντος.
Η αξιοποίηση των συγκριτικών πλεονεκτημάτων της χώρας επιβάλει την ανάπτυξη του αγροδιατροφικού τομέα με υψηλής προστιθέμενης αξίας προϊόντα με καινοτόμες πρακτικές βιολογικής καλλιέργειας και επεξεργασίας.
Η αντιστροφή της δεσπόζουσας σχέσης μπορεί να επιτευχθεί με τρόπο ώστε να μη διαταραχθεί η προσφορά του τουριστικού προϊόντος στην Ελληνική οικονομία
Τα προϊόντα του αγροδιατροφικού τομέα μπορεί να γίνουν πασίγνωστα και να αποτελέσουν επιπρόσθετο πόλο τουριστικής έλξης. Αυτή η στόχευση ή άλλες παρόμοιες θα απεξαρτήσουν την Ελληνική οικονομία από το μονοπώλιο του τουριστικού προϊόντος.
Ο κίνδυνος της επισιτιστικής κρίσης που μπορεί να προκύψει ως συνέπεια της κλιματικής κρίσης, ή όπως η πρόσφατη υγειονομική κρίση απέδειξε ότι μπορεί να αποτελέσει αποτέλεσμα οποιασδήποτε κρίσης. Την περίοδο του lockdown στην Κρήτη σάπιζαν οι ντομάτες και στη Βόρεια Ελλάδα υπήρχε έλλειψή τους και αισχροκέρδεια. Εξίσου με την ηπειρωτική Ελλάδα αναγκαία είναι μια συνεκτική πολιτική αγροδιατροφικής ανάπτυξης στα νησιά, που θα στοχεύει στην παραγωγή υψηλής ποιότητας και προστιθέμενης αξίας γεωργικών-αλιευτικών προϊόντων και προϊόντων διατροφής.
Μια αγροδιατροφική πολιτική που θα εξυπηρετεί ταυτόχρονα και τον στόχο του αγροδιατροφικού τουρισμού με επέκταση σε δρόμους οίνου, μεσογειακή διατροφή αλλά και τουριστικής αλιείας. Όλη η δύναμη της καινοτομίας θα μπορούσε για τη χώρα μας να επικεντρωθεί ακριβώς σε αυτό τον στόχο.
Η αγροδιατροφική ανάπτυξη ενσωματώνει την παραγωγή νέων ερευνητικών αποτελεσμάτων, την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών, καθώς η μεταφορά και εφαρμογή τους στην αγροδιατροφική αλυσίδα, ενισχύει τη δημιουργία δυναμικών επιχειρήσεων για την παραγωγή, τυποποίηση και ανάδειξη εξαιρετικών τοπικών προϊόντων αγροδιατροφής που έχουν ισχυρά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα με στόχο την εξωστρέφεια και τις διεθνείς αγορές. Προσανατολίζει το ερευνητικό έργο στον αγροδιατροφικό τομέα στις παρακάτω θεματικές περιοχές:

  • Παραγωγή υγιούς και άνοσου πολλαπλασιαστικού υλικού. Βελτίωση ποικιλιών – Παραγωγή υβριδίων.
  • Νέες τεχνολογίες στις καλλιέργειες. Βιολογικές και νέες δυναμικές καλλιέργειες. Αξιοποίηση τοπικών ποικιλιών φυτών και φυλών ζώων. Νέες τεχνολογίες στην παραγωγή ζωοτροφών υψηλής διατροφικής αξίας.
  • Σύγχρονα συστήματα παραγωγής στις καλλιέργειες υπό κάλυψη και στις καλλιέργειες εκτός εδάφους (υδροπονία, αεροπονία, ΝFT, Float System, κλπ.) Τυποποίηση, μεταποίηση, ποιότητα, ασφάλεια, ιχνηλασιμότητα, εφοδιαστικές αλυσίδες στα προϊόντα αγροδιατροφής φυτικής και ζωικής προέλευσης. Νέα προϊόντα θρέψης, λίπανσης, φυτοπροστασίας.
  • Νέες τεχνολογίες και εφαρμογές βιοτεχνολογίας στην παραγωγή προϊόντων αγροδιατροφής (π.χ. τελικά προϊόντα, οίνος, superfoods, βιολειτουργικά τρόφιμα, βιοδραστικές ουσίες).
  • Σύγχρονος εξοπλισμός αγροδιατροφικών μονάδων και θερμοκηπίων. Χρήση νέων υλικών. Αξιοποίηση γεωργικών αποβλήτων.
    Το ΕΠΑ 2021-2025 δεν έχει την παραμικρή πρόβλεψη για τον αγροδιατροφικό τομέα. Η δε κατανομή για το τομεακό έργο του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων είναι μόλις 28 εκ. για πέντε χρόνια, δηλαδή το 0,28% του συνόλου του ΕΠΑ
    Το ΕΠΑ 2021-2025 διατηρεί την ίδια διανεμητική λογική και στο θέμα του προβλεπόμενου αποθεματικού των 750 εκ.
    Το θέμα των κρίσεων γίνεται ένα ακόμη πεδίο εκμετάλλευσης και πελατειακών χειρισμών.
    Το μεγάλο αποθεματικό των 750 εκ. που προβλέπεται στο ΕΠΑ υπό το Υπουργείο Ανάπτυξης εάν δεν υπάρξει κρίση μεγάλων διαστάσεων στον ενδιάμεσο χρόνο μπορεί να αναδιανεμηθεί κατά το δοκούν. Προβλέπεται δηλαδή αποθεματικό 750 εκ, θεωρητικά ετησίως 150 εκ, για περιπτώσεις κρίσεων χωρίς διευκρίνηση για την κατανομή του, σε περίπτωση μη έκτακτης αξιοποίησης.
    Ωστόσο δεδομένου ότι δεν γνωρίζουμε την ακριβή περιοδικότητα των κρίσεων παρά μόνον ότι αργά ή γρήγορα σίγουρα θα συμβεί, η ορθή αντιμετώπιση είναι το αποθεματικό σταδιακά και όσο δεν προκύπτει κρίση να χρηματοδοτεί ενέργειες πρόληψης της κρίσης.
    Για παράδειγμα στο θέμα της κλιματικής κρίσης υπάρχουν δύο δεδομένα τα οποία συμβαίνουν ή αναπόφευκτα θα συμβούν.

    Τα ακραία καιρικά φαινόμενα και η κρίση υδατικών πόρων συμπεριλαμβανομένης της ανόδου της στάθμης της θάλασσας. Οι υποδομές της χώρας εκτός του ότι οι περισσότερες είναι απαρχαιωμένες, είναι σίγουρο ότι δεν είχαν γίνει με προδιαγραφές ανθεκτικότητας σε ακραία καιρικά φαινόμενα.
    Επίσης η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα μετατρέψει πολλές παράκτιες περιοχές σε λιμνοθάλασσες, τα νέα λιμενικά έργα που προβλέπονται στον στόχο των Υποδομών, σε ελάχιστο χρόνο μπορεί να είναι εκτός προδιαγραφών των συνθηκών που θα προκύψουν.
    Οι υδροφόροι ορίζοντες σε Κρήτη, Θεσσαλία, Μακεδονία μπορεί να μετεξελιχθούν σε καταστροφικές υφάλμυρες υπόγειες λίμνες.
    Η πρόβλεψη επομένως ενός ποσού ως αποθεματικού χωρίς τη δέσμευση για την αξιοποίησή του σε ανάλογες ενέργειες πρόβλεψης κρίσεων σε περίπτωση μη απορρόφησης, καταλήγει να είναι αποθεματικό ρουσφετολογικού, πελατειακού χαρακτήρα ή στην καλύτερη περίπτωση αποθεματικό για μαύρες κυβερνητικές τρύπες.
    ΑΜΥΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ
    Οι στόχοι που τελικώς περιγράφονται στο ΕΠΑ αγνοούν επίσης την αντιμετώπιση του γεωπολιτικού κενού στην Ανατολική Μεσόγειο.
    Στην καλύτερη περίπτωση αγνοούν τις αμυντικές ανάγκες που θα προκύψουν για την Ευρωπαϊκή Ένωση δεδομένου ότι σύντομα θα υποχρεωθεί σε ανάληψη ευθυνών άμυνας.
    Οι επιλογές ανάπτυξης αμυντικού υλικού θα καθιστούν τις κρίσεις λιγότερο επικίνδυνες και οι γενικότερες αμυντικές ανάγκες είτε μιας σε βάθος ενοποίησης της Ε.Ε. είτε μιας εθνικής άμυνας χωρίς την Ευρωπαϊκή Αμυντική διάσταση θα προκύψουν συντόμως. Το ΕΠΑ αγνοεί και αυτή την παράμετρο.
    ΕΠΑ ΑΠΟΔΕΣΜΕΥΣΗ ΑΠΟ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ
    Η ειρωνεία της ελαφρότητας με την οποία αντιμετωπίζεται το ΕΠΑ 2021-2015 βρίσκεται στις σελίδες 48-49 όπου αναφέρει: «Η επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χώρας απαιτεί τη συντονισμένη κινητοποίηση όλων των διαθέσιμων εργαλείων, που περιλαμβάνουν ενδεικτικά, εκτός από το ΕΠΑ, έργα που χρηματοδοτούνται από τους δημόσιους πόρους των συγχρηματοδοτούμενων προγραμμάτων, νομοθετικές και οργανωτικές παρεμβάσεις στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και ευρύτερα της οικονομίας, αλλά και ιδιωτικές επενδύσεις. Επομένως, η αξιολόγηση της υλοποίησης του ΕΠΑ δεν θα πρέπει να βασιστεί αποκλειστικά στη σύγκριση της τιμής στόχου με την πραγματική τιμή του δείκτη. Το ζητούμενο σε μια ενδιάμεση ή τελική αξιολόγηση προόδου θα είναι να εξεταστεί, σε ποιο βαθμό και με ποιο τρόπο, οι επιμέρους παρεμβάσεις που έχουν υλοποιηθεί έχουν συμβάλει στην κατεύθυνση επίτευξης των επιδιωκόμενων αποτελεσμάτων.» Με λίγα λόγια κανένας στόχος, καμιά τιμή στόχος δεν είναι δεσμευτική και απόλυτη, είναι απλά μια κατεύθυνση. Στην ουσία δεν υπάρχει πραγματική στοχοθέτηση ούτε μετρήσιμα μεγέθη που θα πρέπει να υλοποιηθούν και φυσικά οι αρμόδιοι να απολογηθούν.

Με αυτές τις παρατηρήσεις είναι προφανές ότι το κείμενο του ΕΠΑ προς διαβούλευση είναι γραμμένο για να ακούσει ο καθένας αυτά που θέλει, να ικανοποιήσει όλες σχεδόν τις ανησυχίες αλλά ως προς το αποτέλεσμα είναι ένα δημαγωγικό κείμενο που παραμένει σε αναχρονιστικές πρακτικές και λογικές κομματικής εξυπηρέτησης.
Είναι μια συρραφή κειμένων που εντοπίζει πληγές για να τις κουκουλώσει στη συνέχεια και να τις αφήσει να κακοφορμίσουν.
Η τακτική να συμπεριληφθούν υπέρμετρα πολλοί για την αντοχή χρηματοδότησης στόχοι χωρίς ουσιαστική ποσοτικοποιημένη κατανομή των έργων κάθε στόχου είναι η τακτική όλα μέσα σε ένα χαοτικό κυκεώνα όμορφων λόγων και επισημάνσεων είναι η επαλήθευση της αναποτελεσματικότητας, της οπισθοδρομικής προσέγγισης, είναι ένας αντιαναπτυξιακός νόμος, που εκφράζει με συνέπεια την πολιτική της συντήρησης.

ΟΜΙΛΙΑ Κ. ΜΑΥΡΑΚΗ ΜΕ ΘΕΜΑ “ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΜΑΣ”

Φίλες και Φίλοι

Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την τιμή που μου κάνετε!

Με τη σημερινή συμμετοχή σας επισφραγίζετε το μήνυμα της αισιοδοξίας για την νικηφόρα έκβαση της μάχης στην περιφέρεια.

Είναι η δική σας πνοή που φέρνει ούριο άνεμο για την αλλαγή στην περιφέρεια.

Γιατί σε αυτές τις εκλογές αναδεικνύονται τα μεγάλα διλήμματα αλλά και οι ευρύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η κοινωνία μας.

Ο Χρήστος Παπαστεργίου και όλοι εμείς οι υποψήφιοι

δημιουργήσαμε την παράταξη ΠΡΑΞΕΙΣ για την Μακεδονία,

μια προοδευτική παράταξη, με διακριτή, προοδευτική πρόταση για το μέλλον της Μακεδονίας,

απάντηση στη συντήρηση,

διέξοδο από το τέλμα ενός συντηρητικού διπολισμού.

Ο συντηρητικός διπολισμός εκφράζεται αφενός

από εκείνους που θέλουν την περιφέρεια στην γυάλα της ωραιοποιημένης εικονικής πραγματικότητας

αλλά βυθισμένη στην ακινησία, εθισμένη στην τριτοκοσμική μιζέρια.

Αυτό που θέλουν να μας κάνουν είναι να Κοιμόμαστε για να ξυπνήσουμε και να περάσουμε ξανά τη χθεσινή ημέρα.

Στον αντίποδα

εμείς παροτρύνουμε τους πολίτες:

Άσε τη ζωή που κάνεις και ψάξε τη ζωή που χάνεις.

Ο άλλος πόλος της συντήρησης ευτελίζει την πολιτική ζωή

συντρίβει την αξιοπρέπεια πολιτικών προσώπων

και διχάζει βαθύτατα τον λαό.

Διχάζουν με διλλήματα

ή τους τελειώνουμε ή μας τελειώνουν. Εμείς και όλοι οι άλλοι εχθροί.

Εμείς, οι προοδευτικοί, προτάσσουμε σταθερό πλέγμα αρχών και αξιών.

Δημοκρατία στον αυταρχισμό.

Τον πλούσιο και δυναμικό διάλογο, που να σέβεται τις απόψεις των πολιτών και να συνθέτει πολιτικές που δίνουν ελπίδα και δυνατότητες και ίσες ευκαιρίες στον λαό της Μακεδονίας.

Φίλες και φίλοι

Πριν προχωρήσω σε προτάσεις θα περιγράψω σύντομα τις τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται για να συγκρίνετε με αυτό που ζούμε ως χώρα και ως περιφέρεια.

Η παγκόσμια οικονομία μετασχηματίζεται.

Η επίδραση της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης, η οποία θα επηρεάσει καθοριστικά τις παραδοσιακές παραγωγικές σχέσεις είναι επί θύραις.

Η Παγκόσμια Τράπεζα υπολογίζει ότι το 2030, με την επέλαση των ρομπότ στην αγορά εργασίας, θα χαθούν 800 εκατ. θέσεις – το 1/5 του σημερινού παγκόσμιου εργατικού δυναμικού.

Το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης σε μελέτη υπολογίζει ότι το 47% των επαγγελμάτων στις ΗΠΑ θα αυτοματοποιηθεί.

Τι είναι η 4η Βιομηχανική επανάσταση;

Η γεωργία οδήγησε στο τέλος της νομαδικής ζωής.

Η ανακάλυψη του ατμού έκανε την παραγωγή μηχανική και έφερε την πρώτη βιομηχανική επανάσταση.

Έπειτα ήρθε ο ηλεκτρισμός, οι γραμμές συναρμολόγησης, η μαζική παραγωγή και η δεύτερη βιομηχανική επανάσταση. Στην τρίτη, η ηλεκτρονική και η πληροφορική αυτοματοποίησαν την παραγωγή. Η τέταρτη βασίζεται πάνω στην ψηφιακή, στους αλγόριθμους, στο Διαδίκτυο των Πραγμάτων, στα Μεγάλα Δεδομένα, στην ανάλυσή τους σε πραγματικό χρόνο,

και ενώνει όλες τις τεχνολογίες, ρομποτική, τεχνητή νοημοσύνη, γενετική, βιοτεχνολογία, μοριακή βιολογία, νανοτεχνολογία, τρισδιάστατη εκτύπωση,

κάνοντας δυσδιάκριτα τα όρια ανάμεσα σε φυσικό, ψηφιακό, βιολογικό.

Το ίδιο διάστημα Η οικονομική κρίση έπληξε την χώρα και τον λαό μας με σφοδρότητα ιστορικών διαστάσεων.

Η κρίση έπληξε τον κεντρικό πυρήνα του κράτους δικαίου, τον συνεπή φορολογούμενο, τον συνεπή στις υποχρεώσεις του πολίτη.

Οι ίδιοι φορολογούμενοι καλούνται να πληρώσουν όλο και περισσότερα.

Η εξόφθαλμη και τεραστίων διαστάσεων κοινωνική αδικία είναι η πρώτη στιβάδα της κρίσης εμπιστοσύνης στην πολιτική και τους πολιτικούς.

Αυτή η κρίση επιδεινώνεται στην περιφέρεια με πρόσθετο χαρακτηριστικό.

Μίλησα με κάθε πολίτη, νέο ή μεγαλύτερο, άνδρα ή γυναίκα.

Ρωτήστε πρώτα τον εαυτό σας.

Πόσο κοντά σου αισθάνεσαι την Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας;

Τι έχει κάνει για σένα;

Πόσο επηρεάζει την καθημερινότητα καθενός καθεμιάς;

Όποιον και να ρωτήσετε η απάντηση σοκάρει!

Και αυτή η απάντηση έχει ανάλογη πολιτική συμπεριφορά.

Δύσκολες οι πολλαπλές εκλογές, θα ψηφίσω για δήμο και Ευρωεκλογές.

Άσε την περιφέρεια. Δεν ενδιαφέρομαι και δεν ψηφίζω για περιφέρεια.

Όλοι δηλαδή αισθάνονται ότι η περιφέρεια Μακεδονίας είναι κάτι απόμακρο, λιγότερο σχετικό με την καθημερινότητα του πολίτη.

Πιο απόμακρο και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις Βρυξέλες

ή το Ευρωκοινοβούλιο στο Στρασβούργο.

Και όμως,

η περιφέρεια είναι ο αμέσως επόμενος βαθμός εγγύτητας στον πολίτη μετά τον δήμο. Πολύ πριν την Εθνική κυβέρνηση και τους Ευρωπαϊκούς θεσμούς.

Αξίζει να θυμηθούμε τι είπε ο Ζαν Ζακ Ρουσό

Όταν ο πολίτης λέει για τα ζητήματα του κράτους “Τι μ’ ενδιαφέρουν εμένα”, αυτό το κράτος είναι καταδικασμένο να χαθεί.

Ποιος έχει δημιουργήσει αυτή την απόσταση της περιφέρειας από τον πολίτη;

Ποιες πολιτικές ακολούθησε αυτή η διοίκηση της περιφέρειας και απομάκρυνε τόσο τους πολίτες ώστε να δημιουργηθεί χάσμα;

Τι εξυπηρετούσε αυτή η πολιτική;

Τι είναι εκείνο που ήθελε να αποκρύψει η σημερινή διοίκηση της περιφέρειας και ακολούθως να διαμορφώσει μια ωραιοποιημένη εικόνα μιας κατάστασης που δεν αξίζει στους Μακεδόνες;

Ιδού Τι αποκαλύπτει η μελέτη του ΙΝΕ –ΓΣΕΕ

Στην Κ. Μακεδονία: Χάσαμε 4.880 ευρώ από το κατά κεφαλήν εισόδημα και 187.500 θέσεις εργασίας

Από την 7η στην 9η θέση σε 13 περιφέρειες της χώρας. Με ανεργία των νέων πρωταθλήτρια και τον φτωχότερο νομό Σέρρες.

Η έρευνα καταγράφει σημαντικότατη αποεπένδυση: από 8 δις.ευρώ οι επενδύσεις έπεσαν στο 3,35 δις.

Συγκρίνοντας με τις 263 περιφέρειες της ΕΕ η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας (ΠΚΜ) είναι στις τελευταίες θέσεις ως προς την ανταγωνιστικότητα και το ΑΕΠ (με στοιχεία 2016 ήταν στη θέση 242 από 263). Μόλις 21 θέσεις από το τέλος και 243 μόλις 20 θέσεις στην καινοτομία

Στον τουρισμό Μπορεί η Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας να είναι πρώτη στη χώρα με βάση τις επισκέψεις ωστόσο αυτό δεν αποτυπώνεται στα έσοδα. Η δαπάνη ανά επίσκεψη είναι στα 255 ευρω (11η θέση σε σύνολο 13 Περιφερειών) όταν η δαπάνη ανά επίσκεψη είναι στα 457,80 ευρώ στο σύνολο της χώρας και στην Κρήτη φτάνει τα 678,30 ευρω!

Πεποίθησή μας είναι ότι η ΠΚΜ μπορεί να αναδειχθεί σε περιοχή με πρωταγωνιστικό αναπτυξιακό ρόλο.

Σε αυτές τις εκλογές αποφασίζουμε τη δική μας υπέρβαση.

Αυτή είναι μια απόφαση που συνοδεύεται από ΠΡΑΞΕΙΣ για την Μακεδονία.

Πράξεις, να δημιουργήσουμε, μια περιφέρεια υψηλών προδιαγραφών και προόδου με

-Ανάπτυξη που θα αξιοποιεί όλες τις υγιείς παραγωγικές δυνάμεις της, παρέχοντας σε όλους την ευκαιρία να συμμετάσχουν στη δημιουργία νέου πλούτου. Με σεβασμό στο περιβάλλον με αλληλεγγύη στις επόμενες γενιές με έμφαση στις καινοτομίες, στις νέες τεχνολογίες και στο διεθνή προσανατολισμό της οικονομίας.

–Ανάπτυξη που θα δημιουργεί νέες και ποιοτικές θέσεις εργασίας και αμοιβές

– Ανάπτυξη που θα δημιουργήσει πόρους για να ενισχυθούν οι πολιτικές στην παιδεία, υγεία και κοινωνική πρόνοια.

Που να περιλαμβάνει την πρόβλεψη του αναγκαίου εξισορροπητικού μηχανισμού για την άμβλυνση των περιφερειακών και κοινωνικών ανισοτήτων.

Χρειάζονται Πράξεις, να δημιουργήσουμε ένα ελληνικό προοδευτικό σχέδιο βιώσιμης ανάπτυξης με ηλεκτρονική διακυβέρνηση σε όλους τους τομείς

Πράξεις για μια προοδευτική Μακεδονία.

Αποτελεσματική και προοδευτική περιφέρεια στη διοίκηση είναι η:

Συστηματική αποκέντρωση με ολοκλήρωση της μεταφοράς αρμοδιοτήτων από το κεντρικό κράτος.

Τον Επαναπροσδιορισμό των αρμοδιοτήτων όλων των επιπέδων διοίκησης με βάση τις αρχές της διοικητικής και οικονομικής της αυτοτέλειας.

Βασική πτυχή είναι η Συγκεκριμενοποίηση και λεπτομερής αποσαφήνιση των αρμοδιοτήτων για την εξάλειψη των αλληλοεπικαλύψεων, των εξαρτήσεων και της πολιτικής-δημοσιονομικής χειραγώγησης.

Βασική πτυχή

γιατί η αντιμετώπιση της επικάλυψης ευθυνών μεταξύ περιφέρειας, δήμων, κράτους, γραφείων και διευθύνσεων διατηρεί την διάχυση των ευθυνών που εκκολάπτει την ανομία την παράλυση και την γραφειοκρατία.

Θέση μας είναι η Αντιστροφή του συστήματος των γραφειοκρατικών και χρονοβόρων αδειοδοτήσεων.

Είναι η Αξιολόγηση της επίδοσης της περιφέρειας, βάσει δέσμης συγκεκριμένων κριτηρίων.

Η Απλοποίηση των διαδικασιών όσον αφορά τα έργα.

Η Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και της επίτευξης των στόχων των αναπτυξιακών προγραμμάτων και όχι απλώς της απορροφητικότητας.

Η Θεσμοθέτηση και Καθιέρωση εύλογων αντισταθμισμάτων στις επενδύσεις που υλοποιούνται με αξιοποίηση τοπικών φυσικών πόρων.

Και τώρα να μιλήσουμε για το θέμα της ανάπτυξης.

Το κυρίαρχο έργο που έχει να κάνει η περιφέρεια.

Τι σημαίνει αποτελεσματική και προοδευτική περιφέρεια στην Ανάπτυξη:

Είμαστε στην εποχή που οι τεχνολογίες είναι οριζόντιες και κατανεμημένες. Όπως το διαδίκτυο και η αειφόρος ενέργεια με πηγή τον ήλιο. Ακόμη και η ρομποτική που στην εφαρμογή της έχει ένα επίσης συγκεντρωτικό χαρακτήρα, και ελέγχεται βέβαια από το μεγάλο κεφαλαίο έχει ως βασικό χαρακτηριστικό ότι απελευθερώνει χρόνο που μπορεί να γίνει ποιοτικός για τον άνθρωπο.

Έτσι έχουμε ένα νέο δίπολο συντηρητικού -προοδευτικού μεταξύ των νέων τεχνολογιών.

Συντηρητικές είναι εκείνες οι επιλογές που ευνοούν τεχνολογίες συγκεντροποίησης.

Προοδευτικές εκείνες οι επιλογές που ευνοούν τεχνολογίες οριζόντιας οργάνωσης όπως π.χ. το διαδίκτυο. Ωστόσο αυτός ο διαχωρισμός προκαλεί και ευρεία σύγκρουση συμφερόντων.

Επομένως σε ότι αφορά το επιχειρηματικό και τεχνολογικό πλαίσιο η περιφέρεια πρέπει να επιλέγει τις ανοιχτές και οριζόντιες δομές.

Πρέπει να επιτύχει την

Δομική αναδιάρθρωση του συστήματος χρηματοδότησης με την Μετατροπή των Περιφερειακών Ταμείων Ανάπτυξης σε Επενδυτικά Ταμεία με ανακυκλούμενα κεφάλαια (μόχλευση).

Να Ενεργοποιήσει και διαμορφώσει συνέργειες της κοινωνικής και ιδιωτικής οικονομίας, νέα κοινωνική επιχειρηματικότητα, προώθηση κοινωνικών συμφώνων ανάπτυξης

Να Ενισχύσει το κλίμα επιχειρηματικότητας σε περιφερειακό επίπεδο με τη δημιουργία δικτύωσης των δομών φιλοξενίας, ενίσχυσης και συμβουλευτικής των επιχειρήσεων.

Να αναλάβει κάθε αρμοδιότητα που σχετίζεται με την αγροτική ανάπτυξη και τον πρωτογενή τομέα η οποία ασκείται σε τοπικό επίπεδο.

Αλλά ταυτόχρονα η ΠΚΜ πρέπει να εργαστεί για να μετατρέψει την άκρως προβληματική Συμφωνία των Πρεσπών σε σχετικά πιο ισορροπημένο πλαίσιο ανάπτυξης των επιχειρήσεων και των προϊόντων μας στην Μακεδονία.

Ουσιώδης είναι η αναγκαιότητα μείωσης του μη μισθολογικού κόστους, το οποίο ανέρχεται σε ένα από τα υψηλότερα επίπεδα στον ευρωπαϊκό χώρο, και έχει ως συνέπεια την συρρίκνωση του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζομένων και την αύξηση του κόστους των εργοδοτών.

Το υψηλό μη μισθολογικό κόστος αποβαίνει σε βάρος τόσο των επιχειρήσεων, όσο και των εργαζομένων. Αποβαίνει σε βάρος της καινοτομίας και των επενδύσεων στην καινοτομία,

γιατί τα ερευνητικά δίκτυα των εταιρειών προτιμούν περιοχές που με το ίδιο τελικό κόστος αμείβονται πολύ περισσότερο τα εξειδικευμένα στελέχη και δεν επιβαρύνονται υπέρμετρα οι επιχειρήσεις.

Αποβαίνει εν τέλει σε βάρος της επιστροφής των νέων Ελλήνων που έχουν ειδικευθεί και εργάζονται σε ανάλογες θέσεις στο εξωτερικό αλλά δεν μπορούν να επιστρέψουν γιατί δεν δημιουργούνται ευκαιρίες στην χώρα μας λόγω του υπερβολικού μη μισθολογικού κόστους.

Η Προτεραιότητα της περιφέρειας οφείλει να είναι η Συγκέντρωση των Ερευνητικών Κέντρων και Ινστιτούτων και των ερευνητικών δραστηριοτήτων τους σε μια ενιαία αρχή αλλά και σε συγκεκριμένες χωρικές διατάξεις με βάση ενιαίο θεσμικό πλαίσιο.

  • Η Ενίσχυση της δικτύωσης με ερευνητικά κέντρα επιχειρήσεων των ΑΕΙ και των Ερευνητικών Ιδρυμάτων ώστε να αποτελέσουν μοχλό ανάπτυξης καινοτομίας.
  • Να σχεδιάσει την στρατηγική της έξυπνης εξειδίκευσης, για να ενισχυθούν και να αξιοποιηθούν κατά προτεραιότητα οι τομείς στους οποίους η περιφέρειά μας διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα.

Η δικτύωση, τα κλάστερ, η καινοτομία η αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού, η έρευνα, η τεχνολογία και ο σχεδιασμός είναι δράσεις με τις οποίες η ΠΚΜ μπορεί να δημιουργήσει βάσεις μιας ανθρώπινης, δυναμικής και βιώσιμης ανάπτυξης.

Σε ένα διεθνές περιβάλλον που ολοένα αυξάνεται ο ρόλος των πόλεων, επιθυμούμε να ενισχυθεί η ταυτότητα των «Έξυπνων πόλεων της Μακεδονίας» με την Αξιοποίηση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, την υιοθέτηση σύγχρονων εφαρμογών «internet of things», την προώθηση ανοικτών δεδομένων, και ανοικτού λογισμικού.

Η περιφέρεια μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής στην εξάλειψη του ψηφιακού χάσματος και πρέπει να αντιμετωπίσει νέες προκλήσεις, όπως η Κυβερνοασφάλεια

Να αναλάβει πρωτοβουλίες για Καθολική ανάπτυξη ευρυζωνικών υπηρεσιών νέας γενιάς για όλους τους δημόσιους φορείς και όλα τα εμπορικά και βιοτεχνικά-βιομηχανικά κέντρα της.

Αυτές είναι πράξεις με τις οποίες μπορεί η ψηφιακή εποχή να δημιουργεί ευκαιρίες απασχόλησης στον τομέα της τεχνολογίας.

Ωστόσο και οι δεξιότητες του ανθρώπινου δυναμικού θα πρέπει να είναι συμβατές με την ανάπτυξη των τεχνολογιών.

Η κατάρτιση και δια βίου μάθηση στοχεύει αφενός στην ικανοποίηση της ανθρώπινης ανάγκης για «εφ’ όρου ζωής» πρόσβαση στη γνώση, και αφετέρου στοχεύει στην εξειδίκευση, την επικαιροποίηση γνώσεων και δεξιοτήτων και την απόκτηση νέων γνώσεων, ώστε οι καταρτιζόμενοι να ανταποκρίνονται σε νέους ρόλους και λειτουργίες.

Σε αυτή την κατεύθυνση η ΠΚΜ οφείλει να υποστηρίξει την on line εκπαίδευση ταυτόχρονα να στηρίξει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις για το σχεδιασμό και την υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης.

Έχει την υποχρέωση να επεξεργαστεί και να εφαρμόσει ολοκληρωμένα πολιτιστικά – αναπτυξιακά σχέδια που θα συνδέουν τον πολιτισμό και τον τουρισμό με την τοπική παραγωγή, την οικονομία και το περιβάλλον.

Παράδειγμα η πρόταση του Χρήστου Παπαστεργίου για τον χορτοφαγικό τουρισμό.

Η παγκόσμια κατανάλωση των χορτοφάγων ανέρχεται σε 200δις

Η δική μας περιφέρεια μπορεί να αξιοποιήσει την ύπαρξη της πιο διάσημης κοινότητας χορτοφάγων. Το Άγιο Όρος.

1% έσοδα να αποκομίσει από την παγκόσμια κατανάλωση μπορεί να έχει έσοδα 2 δις δηλαδή 2 φορές το ΕΣΠΑ

Αυτό είναι ένα παράδειγμα πως μπορεί η περιφέρεια να αυξήσει τα έσοδα της.

Ο εκσυγχρονισμός της διοίκησης και η αναπτυξιακή δραστηριότητα της περιφέρειας είναι πολιτικές που από μόνες τους μπορούν να οδηγήσουν στην πρόοδο;

Ασφαλώς όχι!

Χωρίς την συμμετοχή των πολιτών και των οργανώσεών τους μόνο συντηρητικές επιλογές μπορούν να κυριαρχήσουν στις οικονομικές αποφάσεις της διοίκησης της περιφέρειας.

Είναι αδήριτη ανάγκη με Πράξεις η περιφέρεια να γίνει το δεύτερο βάθρο δημοκρατίας και συμμετοχής:

Να εφαρμόσει ως Θεμελιώδες αξίωμα την αρχή της Εγγύτητας (άσκηση της εξουσίας στο εγγύτερο στον πολίτη επίπεδο) και να την συνδυάσει με την αρχή της Επικουρικότητας.

Η περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας πρέπει να ανοίξει στην κοινωνία των πολιτών να γίνει εξωστρεφής να θεσμοθετήσει διαδικασίες διαβούλευσης ως προαπαιτούμενο αποφάσεων.

Να επιδιώξει τον Εξορθολογισμό του θεσμικού πλαισίου περί ελέγχου νομιμότητας.

Να Επικαιροποιήσει διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου.

Να εφαρμόσει τον Άμεσο κοινωνικό έλεγχο και την κοινωνική λογοδοσία.

Να εισάγει συστήματα διοίκησης ολικής ποιότητας.

Η περιφέρεια οφείλει να αξιοποιήσει τις πρωτόγνωρες δυνατότητες της ψηφιακής τεχνολογίας για ευρεία συμμετοχή πολιτών, σε πραγματικό χρόνο, στη διαμόρφωση των πολιτικών αποφάσεων.

Έτσι επιτυγχάνεται η ποιοτική αναβάθμιση των δημοκρατικών θεσμών σε κάθε επίπεδο, και στο περιφερειακό. Αυτή είναι μια ακόμη ουσιώδης διαφορά προοδευτικού και συντηρητικού.

Φίλες και φίλοι

Η ανάπτυξη αφορά μόνο την προσαρμογή στην τέταρτη βιομηχανική επανάσταση που είναι προ των θυρών;

ΟΧΙ!

Η κλιματική αλλαγή είναι ήδη εδώ. Φέρνει μια νέα προσφυγιά, συγκρούσεις για βασικά αγαθά, όπως το νερό, τον καθαρό αέρα, τη χρήση γης, τη διάσωση των θαλασσών μας από τα πλαστικά, τον υπερτροφισμό από φυτοφάρμακα, την υπεραλίευση και υπερθέρμανση.

Η σημερινή Περιφέρεια περί άλλων τυρβάζει.

Από τα νέα φαινόμενα αναδύονται νέες διαφορές, βαθιά πολιτικές διαφορές για το πως αντιμετωπίζουμε τις μεγάλες και πρωτόγνωρες προκλήσεις της εποχής μας.

Θέση μας και προτεραιότητα είναι ο προγραμματικός σχεδιασμός-πρόληψη για το νερό τους υδάτινους πόρους, για την ελαχιστοποίηση του ενεργειακού αποτυπώματος και την προώθηση ενεργειακών κοινοτήτων για την προώθηση της ενεργειακής δημοκρατίας με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, την αντιμετώπιση κρίσεων φυσικών καταστροφών που θα δοκιμάσουν τις παλιές υποδομές, την διαμόρφωση υποδομών που θα ανταποκρίνονται στις νέες απαιτήσεις των καιρών, την αλλαγή παραγωγικού μοντέλου σε εξαγωγικό αλλά και την ανάπτυξη της κυκλικής οικονομίας.

Το θέμα των υποδομών έχει μια διάσταση που δεν λαμβάνεται υπόψιν. Όλοι διαγκωνίζονται εάν ολοκληρώθηκαν κάποια έργα και εάν πρέπει να γίνουν άλλα. Ωστόσο ζούμε ήδη στην εποχή των ακραίων καιρικών φαινομένων. Το ερώτημα που θέτω επιτακτικά είναι: Έχει γίνει μελέτη για την αντοχή των παλαιών υποδομών στις νέες ακραίες καιρικές συνθήκες; Υπάρχει σχεδιασμός αντιμετώπισης πιθανών προβλημάτων; Έχει γίνει μελέτη για ενδεχόμενη ανάγκη ανάπτυξης υποδομών που θα μας θωρακίζουν από τις επερχόμενες επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής:

Όχι μόνο δεν έγινε τίποτα αλλά ακόμη και οι πλέον αναγκαίες προϋποθέσεις ασκήσεων του πληθυσμού από την πολιτική προστασία, δεν υπάρχει. Η ίδια η υπηρεσία πολιτικής προστασίας έχει υποβαθμιστεί.

Αυτή είναι μια ακόμη ουσιώδης διαφορά μεταξύ προοδευτικού -συντηρητικού. Προοδευτική είναι η πρόληψη! Οι δυνάμεις της συντήρησης αφήνουν να προκύψει το πρόβλημα και να ασχοληθούν με αυτό μετά. Και εάν ασχοληθούν γιατί μπορεί να το εξορκίζουν απλώς.

Βασικό μέλημα επίσης η ανάπτυξη της κοινωνικής οικονομίας ως ενδιάμεσου πυλώνα προλαμβάνοντας το κύμα της ανεργίας που επιφυλάσσει η εποχή της τεχνητής νοημοσύνης και της ρομποτικής.

Η προστασία του περιβάλλοντος, η προάσπιση της ποιότητας ζωής των πολιτών, η αξιοποίηση ανανεώσιμων/εναλλακτικών μορφών ενέργειας, η βελτίωση των περιβαλλοντικών και ενεργειακών υποδομών και δικτύων, προκειμένου να συμμορφώνονται σε διεθνή πρωτόκολλα και διαδικασίες, καθώς και η στροφή από τη γραμμική στην κυκλική οικονομία, αποτελούν θέματα τα οποία βρίσκονται, ιδίως τα τελευταία χρόνια, στο επίκεντρο σχετικών διαβουλεύσεων σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο.

Δυστυχώς απουσιάζουν από τη σημερινή διοίκηση της ΠΚΜ

Η Διαχείριση των αποβλήτων αντιμετωπίζεται με όρους περασμένου αιώνα.

Σήμερα χρειάζεται

  • Συνεργασία της αυτοδιοίκησης πρώτου και δευτέρου βαθμού και της κεντρικής κυβέρνησης με φορείς της κοινωνικής οικονομίας και της επιχειρηματικότητας μικρής κλίμακας για την επέκταση της χωριστής συλλογής και ανακύκλωση αστικών αποβλήτων (χαρτί, γυαλί, πλαστικό, μέταλλο, βίο-απόβλητα) και την καλύτερη οργάνωση της διαχείρισης ειδικών ρευμάτων αποβλήτων (ελαστικά, οχήματα, ηλεκτρικές/ηλεκτρονικές συσκευές, μπάζα).
  • Διαχείριση των επιφανειακών, υπόγειων και θαλάσσιων υδατικών πόρων με πολιτικές προστασίας της ποιότητας και μέτρα εξοικονόμησης για μείωση της κατανάλωσης νερού και προστασίας του υδροφόρου ορίζοντα, με σύγχρονες μεθόδους όπως η στάγδην άρδευση και συστήματα λιμνοδεξαμενών και φραγμάτων. Άμεση επίλυση των υδροδοτικών προβλημάτων των παράκτιων περιοχών με τη χρήση αφαλατώσεων. Άμεση ολοκλήρωση των Σχεδίων Διαχείρισης των κινδύνων πλημμύρας για όλες τις περιοχές της, ώστε να διαμορφωθεί ένα σχέδιο για τα αντιπλημμυρικά έργα και δράσεις για όλη την περιφέρεια, με στόχευση την πρόβλεψη, μείωση και αντιμετώπιση των κινδύνων πλημμύρας.
  • Αγροτική παραγωγή φιλική στον άνθρωπο και στο περιβάλλον, ως βάση για τη βιώσιμη διατροφική πολιτική και τη βιώσιμη ανάπτυξη, με τη χρήση βιολογικών μεθόδων παραγωγής, ενίσχυση της γεωργίας ακριβείας για τη μείωση των φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων, στήριξη της ποιοτικής βελτίωσης και διατήρησης παραδοσιακών γεωργικών προϊόντων, ενίσχυση της γονιμότητας των εδαφών και δημιουργία μονάδων ενεργειακής αξιοποίησης των αποβλήτων γεωργικών και κτηνοτροφικών μονάδων.

Η συντηρητική αντιμετώπιση των προβλημάτων του περιβάλλοντος αποτελεί μια στενόμυαλη προσέγγιση γιατί εκείνο που δεν έχουν αντιληφθεί είναι ότι Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων δημιουργεί, ταυτόχρονα, και ευκαιρίες οικονομικής ανάπτυξης και απασχόλησης.

Ο συνδυασμός έξυπνου αναπτυξιακού περιβαλλοντικού σχεδιασμού από την πλευρά της περιφέρειας, καινοτομιών στην περιβαλλοντική διακυβέρνηση, δημιουργίας θετικού κλίματος προς την επιχειρηματικότητα στους τομείς της πράσινης οικονομίας και καλλιέργειας περιβαλλοντικής συνείδησης, συναπαρτίζουν το απαραίτητο πλαίσιο, ώστε η προστασία του περιβάλλοντος και η βιώσιμη ανάπτυξη να συμβάλουν στην ανασυγκρότηση της περιφέρειας.

Εμείς είμαστε έτοιμοι! Μας οδηγεί η ρήση του Όμηρου «Ο κυβερνήτης μιας πολιτείας που του εμπιστεύτηκαν την κοινή ευημερία δεν πρέπει ποτέ να ολιγωρεί».

Τώρα πριν τις εκλογές ξεκινάμε την ενημέρωση για δημιουργία ενεργειακών κοινοτήτων σε όλη την περιφέρεια. Έτσι ώστε με την εκλογή να συνεχίσουμε. Σήμερα εδώ στην καρδιά της δημοκρατικής Θεσσαλονίκης ξεκινάμε με πράξεις και όχι λόγια.

Οι ενεργειακές κοινότητες που σας καλούμε να ενημερωθείτε έχουν ήδη ολοκληρωμένο θεσμικό πλαίσιο, εφαρμόζονται σε τουλάχιστον τέσσερις πολιτείες των ΗΠΑ, σε Καλιφόρνια, Κολοράντο, Ιλινόις, Ουάσινγκτον και έχουν υϊοθετηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αποτελούν την πλέον πρωτοποριακή αναπτυξιακή πρόταση Βιώσιμης ανάπτυξης, καινοτομίας, σύμπραξης φυσικών προσώπων επιχειρήσεων και αυτοδιοίκησης, συμμετοχικής δημοκρατίας και ενεργειακής δημοκρατίας, προσφοράς εργασίας και μείωσης της ανεργίας.

Συνδυάζεται η κοινωνική οικονομία με την κοινωνική πολιτική.

Με τη δύναμη του ήλιου, οι δήμοι μπορούν να προσφέρουν δωρεάν ρεύμα σε ευάλωτα νοικοκυριά που το έχουν ανάγκη, αλλά και να καλύψουν σημαντικό μέρος των αναγκών τους σε ηλεκτρική ενέργεια. Αντικαθίσταται δηλαδή η επιδότηση του τιμολογίου της ΔΕΗ με μόνιμο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο.

Αυτή είναι μόνο μια πτυχή.

Οι ενεργειακές κοινότητες μπορούν να λειτουργήσουν φωτοβολταϊκά συστήματα σε κτίριο ή πάρκο για εικονική αυτοπαραγωγή των μελών της κοινότητας (π.χ. για νοικοκυριά σε πολυκατοικίες, ή για μικρές επιχειρήσεις κ.α.)

Ή μπορούν να Λειτουργήσουν φωτοβολταϊκά πάρκα για λογαριασμό των ΟΤΑ ή για πάροχο ενέργειας για ηλιακή κοινωνική πολιτική

Μπορούν τα μέλη της κοινότητας ή/και οι ΟΤΑ να λειτουργήσουν αιολικό πάρκο για εικονική αυτοπαραγωγή ή πώληση ηλεκτρικής ενέργειας στο δίκτυο

Μπορούν να λειτουργήσουν σταθμό βιομάζας ή βιοαερίου για παραγωγή ενέργειας από αγροτική κοινότητα και διαχείριση της εφοδιαστικής αλυσίδας

Μπορούν να λειτουργήσουν θερμοκήπια με μονάδα συμπαραγωγής ενέργειας

Μπορούν να λειτουργήσουν ΑΠΕ με σύστημα αποθήκευσης ενέργειας

Μπορούν να λειτουργήσουν μονάδα αφαλάτωσης με ΑΠΕ

Με τις ενεργειακές κοινότητες δημιουργείται η Ενεργειακή Δημοκρατία γιατί διασφαλίζεται η ενεργός συμμετοχή των πολιτών, της τοπικής αυτοδιοίκησης και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στην παραγωγή ενέργειας, η οποία ουσιαστικά παύει να αφορά λίγους μεγάλους που την μονοπωλούν.

Η ενεργειακή δημοκρατία διασφαλίζει ότι η ενεργειακή μετάβαση θα γίνει με όρους κοινωνικής δικαιοσύνης και με την κοινωνία να διασφαλίζει ότι η αντικατάσταση των βρώμικων πηγών ενέργειας από καθαρές θα γίνει με τον πιο γρήγορο και κοινωνικά δίκαιο τρόπο.

Στην ενεργειακή κοινότητα μπορούν να συμμετέχουν όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα, συμπεριλαμβανομένων και των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης (ΟΤΑ). όλοι συμμετέχουν στη γενική συνέλευση με μία μόνο ψήφο.

Είναι δύσκολο σε ημέρες εκφυλισμού της πολιτικής να προτάξεις αρχές και αξίες που έμειναν σταθερές.

Σε περιβάλλον απαξίωσης ποιος να προβάλει συνδυασμό γνώσης και ικανότητας, εμπειρίας και φρεσκάδας στις ιδέες. Αλλά εμείς είμαστε για τα δύσκολα!

Τα όσα πριν ανέλυσα είναι ενδεικτικοί και μόνον άξονες του τι μπορεί να κάνει η περιφέρεια.

Είναι βασικοί άξονες του τι έπρεπε ήδη να έχει κάνει.

Αμφιβάλει κανείς ότι τίποτα από αυτά δεν έχουν γίνει;

Αμφιβάλει κανείς ότι υπάρχουν τεράστιες δυνατότητες για την περιφέρεια Μακεδονίας που έμειναν αναξιοποίητες; Αμφιβάλει κανείς ότι με αυτή τη διαχείριση του απόλυτου τίποτα η περιφέρεια αποξενώθηκε ολοκληρωτικά από τους πολίτες;

Αυτός είναι ο λόγος που με όσους συνομίλησα θεωρούσαν ότι η περιφέρεια δεν είναι κάτι σημαντικό και ίσως να μην ψήφιζαν για αυτήν!

Στον αντίποδα αυτής της συντηρητικής διοίκησης της Περιφέρειας, Υπάρχει η ανάγκη της δικής μας προοδευτικής παράταξης που θα αποτελεί απάντηση στο δίπολο της συντήρησης,

διέξοδο από την εικονική πραγματικότητα αλλά και ενωτική συνθετική ουσία για την πρόοδο της Μακεδονίας.

Τώρα γνωρίζετε. Γνωρίζετε ότι η περιφέρεια αποτελεί τον δεύτερο πιο κοντινό βαθμό αυτοδιοίκησης του πολίτη.

Γνωρίζετε ότι έχει τεράστιες δυνατότητες που παραμένουν σε αδράνεια και είστε εσείς που θα δώσετε την απάντηση στις εκλογές!

Όλοι με μια πνοή να συνεγείρουμε τους δημοκράτες, Να δυναμώσουμε τον ούριο άνεμο για την Νίκη για την αλλαγή στην Μακεδονία!

Δικαστήριο «ταγκάρει» το facebook για χρήση βιομετρικών δεδομένων

Νέα δικαστική περιπέτεια ξεκινά για το facebook, αφού ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ αναγνώρισε σε ομάδα χρηστών από το Ιλινόις, την εγκυρότητα της μήνυσης τους στην ιστοσελίδα, που την κατηγορούν πως χρησιμοποίησε βιομετρικά δεδομένα τους από φωτογραφίες που είχαν ανεβάσει στα προφίλ τους, χωρίς την συγκατάθεσή τους.Νέα δικαστική περιπέτεια ξεκινά για το facebook, αφού ομοσπονδιακό δικαστήριο των ΗΠΑ αναγνώρισε σε ομάδα χρηστών από το Ιλινόις, την εγκυρότητα της μήνυσης τους στην ιστοσελίδα, που την κατηγορούν πως χρησιμοποίησε βιομετρικά δεδομένα τους από φωτογραφίες που είχαν ανεβάσει στα προφίλ τους, χωρίς την συγκατάθεσή τους.

Οι ενάγοντες υποστηρίζουν πως η λειτουργία αυτόματης αναγνώρισης προσώπων σε φωτογραφίες, χρησιμοποιεί ευαίσθητα βιομετρικά δεδομένα χωρίς να έχει δοθεί από την πλευρά τους κάποια σχετική άδεια. Βάσει των νόμων περί ιδιωτικότητας και προσωπικών δεδομένων της πολιτείας του Ιλινόι, μια τέτοια πρακτική θεωρείται παράνομη.

Οι δικηγόροι του facebook υποστήριξαν από την πλευρά τους πως οι μηνυτές έχουν αυτοβούλως αποποιηθεί του δικαιώματός τους να βασιστούν στους νόμους του Ιλινόις, αφού στους όρους χρήσης του facebook οι χρήστες συμφωνούν πως τυχόν διαφορές τους με την εταιρεία θα εκδικάζονται βάσει των νόμων της Καλιφόρνια. Επομένως ο όρος αυτός ακυρώνει την ισχύ των όποιων αντίθετων νόμων των άλλων πολιτειών.

Ωστόσο ο δικαστής του ομοσπονδιακού δικαστηρίου απέρριψε το αίτημα του facebook και έδωσε το πράσινο φως για την εκδίκαση της υπόθεσης.

Το facebook είχε πρωτολανσάρει το 2010 τη λειτουργία tag suggestions, η οποία προτείνει την αυτόματη τοποθέτηση υπερσυνδέσμων με τα προφίλ όσων εμφανίζονται στις φωτογραφίες. Αν και στις ρυθμίσεις του λογαριασμού υπάρχει η επιλογή της απενεργοποίησης της λειτουργίας, στην μήνυση προς το facebook σημειώνεται ότι η επιλογή αυτή δεν είναι αρκετή.

ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ-ΑΝΑΝΕΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ. ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

Βρισκόμαστε σε περίοδο μετάβασης του διεθνούς συστήματος και μεταβολής όλων των διεθνών ισορροπιών. Βρισκόμαστε στην αρχή αλλαγής της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής και οδεύουμε σε έναν κόσμο που δεν θα είναι όπως το γνωρίσαμε μέχρι σήμερα.

Διανύουμε περίοδο που εξουσίες και πλούτος συγκεντρώνονται όλο και σε πιο λίγους με κοινωνικούς κραδασμούς που για να αντιμετωπισθούν, οι πολιτικές και οι πολιτικοί επιλέγουν όλο και πιο αυταρχικές μεθόδους διακυβέρνησης.

Η κρίση εμπιστοσύνης όσο μεγαλώνει στους πολίτες, τόσο οδηγεί στην ανάγκη κυβερνήσεων και κομμάτων για περαιτέρω διεύρυνση εξουσιών, που με τη σειρά τους ολισθαίνουν σε αυταρχικές και ολιγαρχικές συμπεριφορές.

Η κρίση εμπιστοσύνης είναι που οδηγεί επίσης σε φαινόμενα εκμετάλλευσης της από τους ακραίους λαϊκιστές, αριστερούς και δεξιούς.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτή η πολιτική είναι που συστηματικά δημιουργούν διαρκώς και μεγαλύτερη απόσταση στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων από τους πολίτες. Η λήψη αποφάσεων με γνώση και νηφαλιότητα από τους ίδιους τους πολίτες είναι εχθρός των κέντρων του συστήματος που θεωρούν εμπόδιο την λαϊκή κυριαρχία.

Τα συστημικά κέντρα είναι που εφευρίσκουν μεθόδους παράκαμψης των δημοκρατικών διαδικασιών και ευνοούν το έλλειμμα δημοκρατίας. Έλλειμμα Δημοκρατίας που ξεκινάει από το τοπικό επίπεδο, κυριαρχεί στο εθνικό επίπεδο και γίνεται πολυδιάστατο στους υπερεθνικούς οργανισμούς.

Αυτοί οι πολιτικοί, αυτή η πολιτική είναι που συστηματικά μετέτρεψαν την έννοια της Δημοκρατίας σε πελατειακές σχέσεις, μικροεξυπηρετήσεις και ρουσφέτια. Είναι η πολιτική που θεωρεί ότι ο καθένας φροντίζει για την πάρτη του.

Δημοκρατία υφίσταται μόνον εκεί όπου υπάρχει ώσμωση των προσωπικών συμφερόντων και φιλοδοξιών με τα συμφέροντα της κοινωνίας των πολιτών. Εκεί όπου επιτυγχάνονται οι κοινοί στόχοι.
Δημοκρατία σημαίνει διαδικασίες, όπου όλοι έχουν ισότητα στην πληροφόρηση, ίσες ευκαιρίες στη γνώση για να έχουν λόγο, να έχουν όλοι πρόσβαση, ευκαιρία και υποχρέωση συμμετοχής, στη δυνατότητα συνδιαμόρφωσης των αποφάσεων.
Δημοκρατία σημαίνει προσδιορισμός προβλήματος, διαφάνεια, διαβούλευση, αξιολόγηση, απόφαση, έλεγχος της εξουσίας.

Εσύ που αισθάνεσαι ότι ανήκεις στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, με ευαισθησίες σαν οικολόγος, σοσιαλιστής, δημοκράτης, προοδευτικός κεντρώος, ριζοσπάστης της ανανεωτικής αριστεράς, προοδευτικός πολίτης έχεις την απαίτηση να συνδιαμορφώνεις τις αποφάσεις χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

Εμπιστεύεσαι τη δημοκρατική προοδευτική παράταξη γιατί δεν έχασε, ποτέ το νήμα που τη συνδέει με τις αρχές και τις αξίες της στο πέρασμα των εποχών. Από το κόμμα του Χαρ. Τρικούπη το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου την Ένωση Κέντρου μέχρι το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Την εμπιστεύεσαι γιατί υπήρξε πάντα ένα γνήσια λαϊκό και πατριωτικό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας, σοσιαλιστικής ιδεολογίας και δημοκρατικής πράξης. Η Εθνική Ανεξαρτησία, η Λαϊκή Κυριαρχία, η Κοινωνική Απελευθέρωση, η σταθερή προσήλωση στη Δημοκρατία και το Κοινοβουλευτικό Πολίτευμα αποτέλεσαν το διαχρονικό πλαίσιο των αρχών, των αξιών  και των στόχων του. Ένα πλαίσιο που αναδεικνύει τον βαθύτατα πατριωτικό, κοινωνικό και δημοκρατικό του χαρακτήρα.

Αισθάνεσαι δική σου υπόθεση τη Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη γιατί είναι πάντα ανοιχτή σε ρεύματα και ιδέες, είναι η παράταξη που σηματοδοτεί τη διαφορά της προόδου από τη συντήρηση, τη δημοκρατία από τον αυταρχισμό, την ουσιαστική προσφορά από τον λαϊκισμό.

Είναι ο δημοκρατικός πόλος απέναντι στη Δεξιά είναι ο αντίποδας του λαϊκισμού δεξιού και αριστερού. Η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη είναι η παράταξη των μεγάλων αλλαγών που πηγάζουν από ένα ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα νεωτερικών προοδευτικών πολιτικών και θέσεων που υπηρετούν τον λαό και την πατρίδα. Και κυρίως είναι το κίνημα της νέας γενιάς που πρέπει να οικοδομήσει το δικό της μέλλον.

Τη νέα εθνική στρατηγική και την προοδευτική διακυβέρνηση που έχει ανάγκη η χώρα δεν μπορούν να υπηρετήσουν ούτε η συντηρητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, ούτε ο τυχοδιωκτικός αριστερός λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ.

Με τη μεν Ν.Δ. υπάρχουν μεγάλες και αγεφύρωτες ιδεολογικές, πολιτικές και προγραμματικές διαφορές. Διαφορές με τις πολιτικές της Ν.Δ. που ωθούν στην ασυδοσία της αγοράς και την κατάργηση του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους, τον συγκεντρωτισμό των δομών και της σύμφυσης πολιτικών και οικονομικών εξουσιών, στην κλειστή και φοβική κοινωνία, στους ξεπερασμένους συντηρητισμούς και αυταρχισμούς, στην κοινωνική καθυστέρηση.

Με τον Σύριζα υπάρχουν σαφείς διαχωριστικές και διακριτές ιδεολογικές, πολιτικές και προγραμματικές διαφορές. Διαφορές που αναδείχθηκαν εμφαντικά με τον τρόπο που άσκησε την εξουσία και ουσιαστικά επανάφερε τη συντηρητική παράταξη στην Κυβέρνηση. Διαφορές με τις πολιτικές που ενίσχυσαν τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.

Διέσυραν και ακύρωσαν την προοπτική μιας πραγματικής συμμετοχικής δημοκρατίας με το δημοψήφισμα παρωδία, με την τυχοδιωκτική πολιτική που κατασυκοφάντησε τον θεσμό του δημοψηφίσματος.

Με τον Σύριζα υπάρχουν σαφείς διαφορές με τη στάση του και ως αντιπολίτευση που δεν μπορεί να σταθεί ως υπεύθυνη και σοβαρή δημοκρατική αντιπολίτευση καθώς ο λαϊκισμός που ενδημεί στις γραμμές του τρέφεται μόνο με διχαστικές επιλογές και ξεπερασμένες πρακτικές.

Ούτε η ΝΔ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, όποια μορφή κι αν πάρουν, μπορούν να εγγυηθούν τη νέα πορεία της χώρας. Να εκφράσουν με πειστικό τρόπο το νέο πολιτικό περιβάλλον που θα αφήνει πίσω το διχασμό και θα βρει τους νέους κοινούς τόπους για να προχωρήσει η Ελλάδα μπροστά στα επόμενα χρόνια.

Το δημοψήφισμα ήταν συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην Ελλάδα, ως αναγνώριση (του νομοθέτη σύμφωνα με τους συνταγματολόγους και την ειδική μελέτη του καθηγητή Α. Μανιτάκη) του δημοκρατικού ελλείμματος που προκαλεί η αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Δημοψήφισμα με πολιτειακό περιεχόμενο έγινε το 1974. Έκτοτε παρά την κατοχύρωση του συντάγματος, μόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου εξέδωσε τον εφαρμοστικό νόμο-Νόμος 4023/2011 – ΦΕΚ 220/Α/24-10-2011 και αμέσως μετά την ανακοίνωση ότι πάει σε δημοψήφισμα το κατεστημένο ανέτρεψε την κυβέρνηση.

Μια ζωή με τη Δημοκρατική Παράταξη έχεις αποκτήσει το κριτήριο ότι η πολιτική χρειάζεται αναγέννηση.

Σε αυτή την εποχή των μεγάλων αλλαγών ήρθε η ώρα να ενώσεις τη δύναμή σου και όλοι μαζί να γίνουμε η κινητήρια δύναμη για τη μεγάλη υπέρβαση στη δημοκρατική συγκρότηση της κοινωνίας, όλοι μαζί να οδηγήσουμε την Ελλάδα στο νέο της ιστορικό κύκλο.

Κάθε πράξη, στον αντίποδα του πολιτικού συστήματος που βασίζει την ύπαρξή του στον φόβο, την παθητικότητα, την αγανάκτηση ή την εξουσιολαγνεία, περιθωριοποιώντας τον πολίτη, είναι πράξη αντισυστημική, είναι πράξη επαναστατική.

Είναι η δική σου απόφαση που αλλάζει ριζικά τις συνθήκες στον τρόπο λήψης αποφάσεων.

Είναι δική σου απαίτηση να αλλάξεις τη δημοκρατία με το δημοψήφισμα ως εργαλείο άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας. Να αλλάξει η διαδικασία λήψης αποφάσεων και να ακολουθεί συγκεκριμένο μοντέλο συλλογικής απόφασης.

Τόσο η διαβούλευση όσο και το δημοψήφισμα μπορούν να αξιοποιήσουν κάθε πρόσφορο αξιόπιστο τεχνολογικό μέσο. Η τεχνολογία, η ηλεκτρονική τεχνολογία δίνει πλέον την ευκαιρία να γίνει η αλλαγή, επιστρέφοντας στις ρίζες της Ελληνικής Άμεσης Δημοκρατίας και σε αποφάσεις με εκστρατείες δημοψηφισμάτων.

Το δημοψήφισμα ως εργαλείο άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας των πολιτών είναι ένα βήμα εκδημοκρατισμού, αμεσότερης σύγχρονης δημοκρατίας πλήγμα στην καρδιά του συντηρητικού κατεστημένου, βήμα στην πρόοδο.

Η ΑΜΥΝΤΙΚΗ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Η Ελλάδα βρίσκεται υπό διαρκή απειλή καθώς από την εθνική της παλιγγενεσία, σύμφωνα με τον Αδαμάντιο Κοραή, έως σήμερα εδώ και 200 χρόνια δεν έχει σταθεροποιηθεί ακόμη το όριο της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.

Βασικός εχθρικός πόλος υπήρξε και είναι η Τουρκική ηγεσία στη σημερινή και τις προηγούμενες εκδοχές της μέχρι την Οθωμανική περίοδο. Τα τελευταία 70 χρόνια η Τουρκική ηγεσία εξαπολύει επιθέσεις κατά κύματα με κυκλική περιοδικότητα που εξυπηρετεί την κατάλληλη χρονική συγκυρία ταυτόχρονης αποδυνάμωσης της Ελλάδας και ενδυνάμωσης της Τουρκίας.

Η Ελλάδα αντιμετωπίζει διαρκές σοβαρό πρόβλημα εθνικής ασφάλειας ακόμη και σε περιόδους φαινομενικά ήρεμες.

Η διαρκής προσπάθεια των περισσοτέρων πολιτικών ηγεσιών της Ελλάδας να εξευμενίσουν την Τουρκία ή να εξορκίσουν το κακό αποδείχθηκε οικτρά αποτυχία.

Η πρόσφατη συμπεριφορά της Τουρκικής ηγεσίας αποκάλυψε όλες τις πτυχές της πραγματικής στόχευσης η οποία καθώς βρίσκεται εκτός πλαισίου διεθνούς δικαίου υϊοθετεί την στρατηγική της επιβολής δια της βίας και της δημιουργίας τετελεσμένων. Ωστόσο αυτή η αποκάλυψη των πραγματικών διαθέσεων διευκόλυνε να αντιληφθεί το σύνολο (ελπίζουμε) της πολιτικής ηγεσίας της Ελλάδας ότι μόνο εάν η χώρα αποκτήσει ισχυρή στρατιωτική αποτρεπτική δυνατότητα θα έχει ελπίδες να επιλύσει ειρηνικά και επί ίσοις όροις τις διαφορές που ενδεχομένως το διεθνές δίκαιο προτρέπει προς επίλυση.

Η συνειδητοποίηση ότι η Τουρκική απειλή είναι μόνιμη υποχρεώνει την Ελλάδα να προσαρμοστεί στο θέμα της στρατηγικής της ανάπτυξης. Προφανώς υπάρχουν μοντέλα ανάπτυξης που δεν περιλαμβάνουν την ανάπτυξη Αμυντικής και Ναυπηγικής Βιομηχανίας (ΑΝΒ). Ωστόσο δεν χρειάζεται πάντα να υπάρχει πραγματική απειλή για να δοθεί έμφαση στην ανάπτυξη μια εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας. Πολλά κράτη που έχουν άλλο μοντέλο ανάπτυξη, όπως π.χ. η Σουηδία, διαμόρφωσαν εντούτοις μια ΑΝΒ που ενίσχυσε την υπόλοιπη παραγωγή και συνέβαλε σημαντικά στην εξαγωγική δραστηριότητα.

Πολύ περισσότερο, κράτη που ήταν υπό διαρκή πολεμική απειλή απέδειξαν ότι η ανάπτυξη της αμυντικής και ναυπηγικής βιομηχανίας τους (ΑΝΒ) αποτέλεσε ταυτόχρονα πυλώνες εθνικής ασφάλειας, και τεχνολογικής αναβάθμισης του παραγωγικού ιστού, ενώ προσέφερε σημαντικές τεχνολογικές συνέργειες και ανθρώπινο κεφάλαιο σε άλλους παραγωγικούς κλάδους (spin-offs).

Δυστυχώς η Ελληνική (ΑΝΒ) πτώχευσε υπό το βάρος υπόγειων εξωθεσμικών επεμβάσεων και κατ’ επέκταση από την παράδοση στην πολιτική των κρατικοδίαιτων ιδιωτικών εταιρειών, του κομματισμού και της αδιαφάνειας.

Σήμερα η Ελλάδα υστερεί τεχνολογικά και διαπραγματεύεται εξοπλιστικά προγράμματα πιέζοντας τις οικονομικές της δυνατότητες.

Η ασφυκτική οικονομική πίεση εμποδίζει να δοθούν λύσεις στο πρόβλημα της ασφάλειας σε βάθος χρόνου. Ωστόσο η πρόσφατη επιχειρησιακή αναβάθμιση των ελληνικών υποβρυχίων και η επιβίωση λίγων εξελιγμένων επιχειρήσεων στην παραγωγή υλικού για εξοπλισμούς, αποδεικνύει ότι υπάρχει υψηλή ποιότητα και ικανότητα του ανθρώπινου δυναμικού της χώρας.

Η Ελλάδα έχει ακόμη τη δυνατότητα δημιουργίας σύγχρονης και ανταγωνιστικής διεθνώς ΑΝΒ που να εξασφαλίζει όχι μόνο την εθνική ασφάλεια, αλλά να συμβάλλει ταυτόχρονα στην οικονομική ανάπτυξη και την τεχνολογική και ψηφιακή μετάβαση.

Την τελευταία δεκαετία κυρίως, η Τουρκία απέκτησε ικανή και τεχνολογικά προηγμένη αμυντική βιομηχανία. Το παράδειγμα της Τουρκία έδειξε ότι η  ΑΝΒ μπορεί να έχει σημαντικές συνέργειες και τεχνολογικές διασυνδέσεις με τον υπόλοιπο βιομηχανικό παραγωγικό ιστό και να συμβάλει στη βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας αυτής.

Ένα άλλο γνωστό παράδειγμα αποτελεί το Ισραήλ. Η εμπειρία από αυτή τη χώρα απέδειξε ότι, διατηρώντας μια αναλογία μεγέθους ΑΝΒ σε σχέση με την πολιτική βιομηχανία σε συνδυασμό με μια συνάρτηση των αμυντικών αναγκών με τις οικονομικές δυνατότητες, μπορεί να δοθεί ώθηση να μεταπηδήσει σε ανώτερο επίπεδο η τεχνολογική της ανάπτυξη.

Η μελέτη της οικονομίας του Ισραήλ αποδεικνύει ότι η ισραηλινή αμυντική βιομηχανία ήταν καθοριστική για τη μετατροπή της πολιτικής βιομηχανίας της χώρας σε έναν επιτυχημένο τομέα υψηλής τεχνολογίας. Κυριάρχησε όμως το επιχειρηματικό πνεύμα, η μεθοδολογία επίλυσης προβλημάτων και η εστίαση στην επίτευξη στόχων.

Είναι αποδεδειγμένο από την εμπειρία αυτών των κρατών ότι η αμυντική και ναυπηγική βιομηχανία (ΑΝΒ) αποτελεί μια πολύ σημαντική πηγή νέας τεχνολογίας, τεχνογνωσίας και ανθρώπινου κεφαλαίου για τη μη στρατιωτική βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας.

O Kaplan (1998) περιγράφει πώς η ανεπτυγμένη στρατιωτική τεχνολογία, η κυβερνητική υποστήριξη για βιομηχανική Έρευνα και Ανάπτυξη και η προσέλκυση επιστημονικού δυναμικού από το εξωτερικό μετέτρεψαν το Ισραήλ σε περιοχή ακμάζουσας βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας και σημαντικό εξαγωγέα τεχνολογίας. Βασικός παράγων ανάπτυξης της βιομηχανίας υψηλής τεχνολογίας ήταν οι επενδύσεις στη βιομηχανία άμυνας και αεροδιαστημικής, καθώς και η διασύνδεση με πανεπιστήμια και ερευνητικά κέντρα της χώρας, που δημιούργησαν τεχνογνωσία και πλούσιο ανθρώπινο κεφάλαιο στις τεχνολογίες αιχμής.

Συμπερασματικά, η ανασυγκρότηση της ΑΝΒ με έμφαση στην υψηλή τεχνολογία εξυπηρετεί ταυτόχρονα, την ενίσχυση της εθνικής ασφάλειας και την τεχνολογική αναβάθμιση ολόκληρου του παραγωγικού ιστού προσδίδοντας στις αμυντικές δαπάνες αναπτυξιακό ρόλο.

Δημοφιλέστερα Άρθρα