Τα πιο δημοφιλή

    ΠΟΛΙΤΙΚΗ

    Αρχική ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

    Η ΚΡΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Η ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΑΚΡΟΔΕΞΙΑΣ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Η ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές είναι μονόδρομος.

    Ο νέος πρόεδρος και η νέα ηγεσία έχουν βαρύ φορτίο επιστροφής στις ρίζες με σύγχρονες προσαρμογές.

    Το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο στην χώρα που μπορεί να αναστήσει την ελπίδα της Δημοκρατικής Ελλάδας. Γιατί το Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα είναι το μόνο κόμμα που εφάρμοσε προοδευτικές και Σοσιαλιστικές πολιτικές.

    Ο ΣΥΡΙΖΑ επικαλέστηκε την προοδευτική πολιτική αλλά ως κυβέρνηση ποτέ δεν την εφάρμοσε. Ειδικά σήμερα με Κασσελάκη πρόεδρο έχει εγκλωβιστεί ολοκληρωτικά στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

    Μετά τη συμφωνία του Μάαστριχτ τα προοδευτικά κόμματα αντιμετώπισαν μια σοβαρή πρόκληση καθώς υιοθέτησαν ή ανέχθηκαν νεοφιλελεύθερες πολιτικές.

    Αυτή η τάση σε βάθος τριακονταετίας απέδειξε ότι όχι μόνο μειώνει τις δυνάμεις τους, αλλά ενισχύει την ακροδεξιά.

    • Οι ιδιωτικοποιήσεις, με τη μεταφορά δημόσιων υπηρεσιών και επιχειρήσεων στον ιδιωτικό τομέα.
    • Η απορρύθμιση εργασίας και παραγωγής, με τη μείωση των κανονισμών που περιορίζουν την ασύδοτη επιχειρηματική δραστηριότητα, τα καρτέλ και τα μονοπώλια.
    • Η Μείωση των Δημόσιων Δαπανών, με τον περιορισμό της κρατικής παρέμβασης και των κοινωνικών δαπανών.
    • Η Ρευστοποίηση των Κοινωνικών Δεσμών με στόχο την κατάργηση του πυρήνα της οικογένειας και τη δημιουργία ατόμων χωρίς παιδεία, περιπλανώμενων σε μια άμορφη μάζα.
    • Η Αποξένωση από τη Δημοκρατία, με τη λειτουργία της πολιτικής σε ελεγχόμενο από τα συμφέροντα περιβάλλον που μετατρέπει τα κόμματα Ανώνυμες Εταιρείες υποκαταστήματα του οικονομικού κατεστημένου. Κοινοβούλιο και κράτος αντί να παράγουν πολιτική εκτελούν τις οδηγίες των λόμπυ.

     

    Η διολίσθηση σε αυτές τις πολιτικές σταδιακά αλλά σταθερά οδήγησαν στην Απώλεια Ταυτότητας και Αξιοπιστίας των Σοσιαλιστικών και Δημοκρατικών Προοδευτικών Παρατάξεων.

    Όταν τα προοδευτικά κόμματα υιοθετούν νεοφιλελεύθερες πολιτικές, χάνουν την παραδοσιακή τους ταυτότητα. Οι ψηφοφόροι δεν βλέπουν πια σε αυτά έναν υπερασπιστή των κοινωνικών δικαιωμάτων και της ισότητας, αλλά μια προέκταση των κεντροδεξιών κομμάτων. Αυτό οδήγησε σε απώλεια αξιοπιστίας και εμπιστοσύνης.

    Οδήγησε σε αποξένωση των Βασικών Υποστηρικτών στρωμάτων και τάξεων. Τα προοδευτικά κόμματα, υποστηρίζοντας νεοφιλελεύθερες πολιτικές, αποξενώνουν τους παραδοσιακούς υποστηρικτές τους. Οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι και τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, που πλήττονται περισσότερο από αυτές τις πολιτικές, αισθάνονται προδομένοι και αναζητούν άλλες πολιτικές λύσεις.

    Η απογοήτευση και η αποξένωση των ψηφοφόρων από τα προοδευτικά κόμματα οδήγησε στην ενίσχυση της ακροδεξιάς.

    Η ακροδεξιά εκμεταλλεύεται την ανησυχία και τον θυμό των πολιτών, προσφέροντας απλοϊκές λύσεις σε σύνθετα προβλήματα και προωθώντας ένα ρητορικό αφήγημα που εστιάζει στην ταυτότητα και την ασφάλεια.

     

    Ποιος από τους υποψήφιους προέδρους του ΠΑΣΟΚ έχει το ιδεολογικό υπόβαθρο να έρθει σε ρήξη με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές;

    Ποιος θα παρουσιάσει ένα πλαίσιο σοβαρής κριτικής στο νεοφιλελευθερισμό και το περίγραμμα ενός συνεκτικού σχεδίου πολιτικών που υπηρετούν τον λαό;

    Ο Νίκος Ανδρουλάκης απέτυχε. Απέτυχε να ορθώσει κριτικό λόγο στο νεοφιλελευθερισμό, απέτυχε να προωθήσει πολιτικές έξω από το κάδρο των κυρίαρχων οικονομικών πολιτικών.

     

    Επιχείρησε κάποιες, λίγες, τεχνικές παρεμβάσεις σε πολιτικές της κατεστημένης οικονομίας και στο πλαίσιο αυτό το ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε το 68,88% των διατάξεων νόμων της ΝΔ.

     

    Για να επανακτήσουν την εμπιστοσύνη των πολιτών και να αντιμετωπίσουν την άνοδο της ακροδεξιάς, τα προοδευτικά κόμματα και φυσικά το ΠΑΣΟΚ πρέπει να επανεξετάσουν τις πολιτικές τους και να επανασυνδεθούν με τις βασικές τους αξίες:

     

    • Να τολμήσει επιστροφή στις Ρίζες με σύγχρονες πολιτικές.
    • Να επανεξετάσει και επαναπροσδιορίσει τις βασικές αρχές και αξίες του Κινήματος.
    • Να προωθήσει πολιτικές που υποστηρίζουν την κοινωνική δικαιοσύνη, την ισότητα και την προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων.
    • Να τολμήσει πολιτικές που υποστηρίζουν την Εθνική Ασφάλεια απέναντι στον Τουρκικό επεκτατισμό και την παράνομη μετανάστευση.
    • Να υποστηρίξει πολιτικές που ενισχύουν τη δημογραφική αναγέννηση με πρωτοποριακές μορφές αποκέντρωσης και κοινωνική ασφάλεια ιδιαίτερα στην εργαζόμενη μητέρα.
    • Να φέρει στο επίκεντρο την Κοινωνική Αλληλεγγύη. Την ενίσχυση των κοινωνικών πολιτικών και των δημόσιων υπηρεσιών, με στόχο την υποστήριξη των πιο ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας. Την επάνοδο της απρόσκοπτης πρόσβασης στην υγεία και την εκπαίδευση.
    • Να προκαλέσει και όχι να απομακρύνει την Ενεργή Συμμετοχή των Πολιτών. Την προώθηση της συμμετοχικής δημοκρατίας, δίνοντας φωνή στους πολίτες και ενισχύοντας τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στην πολιτική διαδικασία.
    • Να δικτυωθεί με Συμμαχίες και Συνεργασίες. Με τη δημιουργία συμμαχιών με κοινωνικά κινήματα, συνδικάτα και άλλες προοδευτικές δυνάμεις, για την αντιμετώπιση των κοινωνικών και οικονομικών προβλημάτων. Αυτής της μορφής η συνεργασία μπορεί να προσφέρει μια πιο ολοκληρωμένη και ισχυρή απάντηση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι πολίτες.
    • Να αλλάξει ριζοσπαστικά την πολιτειακή εξουσία και να εισάγει μορφές αποδυνάμωσης του πρωθυπουργικοκεντρικού μοντέλου, ενίσχυσης του ελέγχου του Κοινοβουλίου και του Συντάγματος, ισότητας και διαφάνειας των εκπροσώπων του λαού.

    Ο κομματικός διαγκωνισμός για την κατάκτηση κάποιου χωρίς ιδεολογία Κέντρου προκαλεί ιδεολογικό συνωστισμό σε άχρωμες πολιτικές διαχείρισης του πλαισίου που θέτει το σάπιο οικονομικό κατεστημένο.

    Αυτό ακριβώς έχει υποστεί το ΠΑΣΟΚ, με εμφανέστερο τρόπο από άλλες προεδρίες, με τις προεδρίες Βενιζέλου και Ανδρουλάκη.

    Η υιοθέτηση νεοφιλελεύθερων πολιτικών από τα προοδευτικά κόμματα και το ΠΑΣΟΚ αποδείχθηκε ότι οδηγεί σε μείωση της υποστήριξής τους και ενισχύει την άνοδο της ακροδεξιάς.

    Για να αντιμετωπίσει αυτήν την πρόκληση, το ΠΑΣΟΚ όπως και τα άλλα προοδευτικά κόμματα, πρέπει να επιστρέψει στις ρίζες του.

    Μόνο έτσι θα μπορέσει να επανακτήσει την εμπιστοσύνη των πολιτών και να αντιμετωπισθεί η άνοδος της ακροδεξιάς.

    Από τους υποψήφιους, θεωρώ την λιγότερο σοβαρή υποψηφιότητα της Μ. Αποστολάκη. Εκτός των άλλων που προσάπτεται στην πολιτική της ιστορία, ως παιδί του Βενιζέλου συνωστίζεται στην περιοχή της άχρωμης πολιτικής.

    Στην ίδια περιοχή κινούνται, εάν εκδηλώσουν υποψηφιότητα, η Γιαννακοπούλου και η Διαμαντοπούλου.

    Ο Μιχάλης Κατρίνης παρόλο που έδειξε κάποια στοιχεία ιδεολογικής σχέσης με τις ρίζες του ΠΑΣΟΚ, αυτοπαγιδεύτηκε με την αρχική συνεργασία του με Ανδρουλάκη.

    Χάρης Δούκας και Π. Γερουλάνος έχουν παρουσιάσει δείγματα ριζοσπαστικής σκέψης. Μένει να το εξελίξουν και να το αποδείξουν.

    ΝΕΟΣ ΦΟΡΕΑΣ ή ΝΕΟ ΝΟΗΜΑ;

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Γιατί ένας νέος φορέας της λεγόμενης Κεντροαριστεράς δεν αρκεί να έχει νέο όνομα — αλλά νέο νόημα.

    Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση ή περίοδο πολιτικής φθοράς των κομμάτων εξουσίας, επανέρχεται το ερώτημα: χρειάζεται η Ελλάδα έναν νέο φορέα της Κεντροαριστεράς; Η απάντηση παραμένει επίκαιρη αλλά όλο και πιο σύνθετη. Διότι δεν φτάνει απλώς να τον χρειάζεται· πρέπει να τον επιθυμεί, να τον εμπιστεύεται και να τον πιστεύει.

    Κι εδώ αποτυγχάνει κάθε νέα απόπειρα όταν στηρίζεται στους ίδιους παλιούς αρμούς.

    1. Πολιτική Κόπωση και Εξαντλημένες Προσδοκίες

    Η προσωπική φθορά των ηγετών δεν είναι απλώς ζήτημα timing ή επικοινωνίας. Είναι συστημική: ο Αλέξης Τσίπρας, έπειτα από μια εξουσιαστική διαδρομή που ξεκίνησε με όραμα και κατέληξε σε θεσμικό συντηρητισμό, δύσκολα μπορεί να πείσει πως είναι «νέος» για οτιδήποτε. Ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν κατόρθωσε να ανατάξει το Κίνημα, ούτε αξιοποιώντας ένα τόσο μεγάλο brand όπως του ΠΑΣΟΚ ούτε να οικοδομήσει ατζέντα εθνικού ενδιαφέροντος.

    1. Ασυμφωνία στις Τεχνικές Συνένωσης

    Κάθε φορά που γίνεται λόγος για «νέο φορέα», επαναλαμβάνεται το ίδιο λάθος: οι συνομιλίες ξεκινούν μεταξύ κομματικών μηχανισμών υψηλότερου ή χαμηλότερου βαθμού και όχι μέσα από την κοινωνία. Το αποτέλεσμα είναι να παράγεται ένα πολιτικό υβρίδιο, ενίοτε αποστειρωμένο ή αμήχανο, που κανείς δεν αναγνωρίζει ως δικό του.

    1. Ιδεολογική Ασάφεια και Ελλιπές Όραμα

    Κι όμως, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι οι ηγεσίες, αλλά το νόημα που δεν αρθρώνουν.

    Ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ του Τσίπρα, ούτε το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ του Ανδρουλάκη ούτε η Νέα Αριστερά με τον Χαρίση και τους υπόλοιπους, έχουν διατυπώσει ένα σύγχρονο προοδευτικό αφήγημα που να μιλά:

    • στις γενιές που ζουν με gig economy*1,
    • στους νέους που σπουδάζουν σε πανεπιστήμια υπό κατάρρευση αλλά δουλεύουν σε startups με όνειρα,
    • στους εργαζομένους που βλέπουν την τεχνητή νοημοσύνη να υποκαθιστά εργασιακούς ρόλους,
    • στους πολίτες που ανησυχούν για γεωπολιτικές αβεβαιότητες και θεσμικές οπισθοδρομήσεις.

     

    Η σύγχρονη Κεντροαριστερά δεν μπορεί να είναι απλώς «αντιΜητσοτάκης», «αντινεοφιλελεύθερη» ή «αντιδεξιά». Πρέπει να είναι πρωτοπόρος.

    ✅ Τι θα όφειλε να περιλαμβάνει ένα νέο προοδευτικό αφήγημα;

    1. Ψηφιακή Δικαιοσύνη και Ανθρώπινη Τεχνητή Νοημοσύνη

    Ένας προοδευτικός φορέας δεν μπορεί να αγνοεί την ΤΝ ούτε να την δαιμονοποιεί. Πρέπει να εξοικειώσει τα μέλη του και τον λαό στην κριτική στάση απέναντι στους αλγόριθμους και να έχει συνειδητή στάση απέναντι στην εικονιστική κοινωνία για να την δημοκρατικοποιήσει με:

    • Διεκδίκηση διαφάνειας αλγορίθμων,
    • Ψηφιακά δικαιώματα στην εργασία και την ιδιωτικότητα,
    • Κρατική επένδυση στην ηθική ΤΝ που υπηρετεί τον πολίτη και όχι τις πολυεθνικές.
    • Πρωτίστως όμως, εμπέδωση στον Ψηφιακό Ανθρωπισμό.
    1. Κοινωνική Πολιτική με Συλλογική Αξιοπρέπεια
    • Δημιουργία καθολικού βασικού εισοδήματος πειραματικά,
    • Στήριξη της κατοικίας ως δικαίωμα και όχι επένδυση, ως εργαλείο αποκέντρωσης και αποαστικοποίησης*2
    • Νέα συμβόλαια εργασίας για τις πλατφόρμες και το freelancing.
    1. Οικολογία που ενώνει, όχι που τιμωρεί
    • Σοσιαλιστικό Κίνημα χωρίς κλιματική στρατηγική είναι κενό σχήμα.
    • Δίκαιη ενεργειακή μετάβαση, με προτεραιότητα στην ύπαιθρο και εξάλειψη της ενεργειακής φτώχειας.
    1. Ριζική ανανέωση θεσμών με λαϊκή συμμετοχή
    • Ψηφιακές συνελεύσεις πολιτών,
    • Δικαίωμα ανάκλησης οργάνων, διοικήσεων και ηγεσιών μέσω συμμετοχικής αξιολόγησης,
    • Περιορισμό θητείας σε όλα τα επίπεδα.
    • Ασυλία μόνο με όρια και διαφάνεια.
    • Επανασύνδεση αντιπροσώπου με κοινότητα.

     

    Χρειαζόμαστε λοιπόν νέο φορέα;

    Όχι απλώς φορέα. Χρειαζόμαστε νέο πολιτισμό πολιτικής.

    Η λεγόμενη Κεντροαριστερά θα ανασυγκροτηθεί όταν:

    • δεν θα είναι απλώς «κέντρο» χωρίς πυρήνα,
    • ούτε «αριστερά» χωρίς ριζοσπαστική εντιμότητα.

    Και κυρίως: όταν δεν θα κοιτά το ψηφιακό μέλλον με το βλέμμα του αναλογικού παρελθόντος.

     

    Η ανατριχιαστική δήλωση του Ανδρέα το 1995 -«Στο μέλλον οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν θα παίζουν ρόλο. Θα κάνει κουμάντο η Γερμανία» ήταν προφητική και έτσι έγινε.

    Εάν ζούσε σήμερα θα είχε αλλάξει μια λέξη: -«Στο μέλλον οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν θα παίζουν ρόλο. Θα κάνει κουμάντο ο αλγόριθμος.»

     

    📌 Αυτό το άρθρο ποιον θα έπειθε; Αν δεν είναι αρκετό να πείσει, ίσως δεν φταίνε οι λέξεις, αλλά οι ζωές που δεν τις κάνουν πράξη.

     

     

    Σημείωση

    *1 Οικονομία της πλατφόρμας ή Gig economy ονομάζεται το οικονομικό σύστημα μέσω του οποίου ένα επιλεγμένο εργατικό δυναμικό ανθρώπων απασχολείται ως ελεύθεροι επαγγελματίες ή μέσω παράπλευρης απασχόλησης. Η οικονομία της πλατφόρμας αποτελείται από εταιρικές οντότητες, εργαζόμενους και καταναλωτές.

    *2 Αποαστικοποίηση (deurbanization), ή πιο γενικά την αντι-αστικοποίηση (anti-urbanization). Αυτή η αντίθετη τάση περιλαμβάνει την μετακίνηση ανθρώπων από αστικές προς αγροτικές περιοχές, ή την ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών που κάποτε ήταν άγονες.

     

    ΕΚΧΩΡΗΘΗΚΑΝ ΓΙΑ ΠΩΛΗΣΗ ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ, ΚΝΩΣΟΣ, ΑΓΑΛΜΑ ΛΕΩΝΙΔΑ, ΠΛΑΤΕΙΕΣ, ΤΕΙΧΗ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΕΩΣ, ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ, 10.119 ΑΚΙΝΗΤΑ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Θα σταματούσαν στην Μακεδονική ταυτότητα και γλώσσα; Κατάλογος με 10.119 ακίνητα εκχωρούνται με υπουργική απόφαση στην ΕΤ.Α.Δ. Α.Ε (υπερταμείο). Μεταξύ αυτών που εκχωρούνται στο υπερταμείο, δηλαδή στον προθάλαμο των αποκρατικοποιήσεων-πωλήσεων, είναι ο Λευκός Πύργος, το Γεντί Κουλέ, τα τείχη της Ακρόπολης και του Βαρδάρη, το Καυτατζόγλειο και άλλα στάδια στην Ελλάδα, το Γεννηματάς και άλλα Νοσοκομεία στην Ελλάδα, το αρχαιολογικό μουσείο της Κομοτηνής, το κενοτάφιο του Αγάλματος του Λεωνίδα στην Σπάρτη, η Οθωμανική βιβλιοθήκη και το Φετιχιέ Τζαμί στα Ιωάννινα και πολλά ακόμα.

    Στην ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών υπάρχει η παραδοχή ότι η μεταφορά των ακινήτων έγινε μετά από απαίτηση των δανειστών στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης, υποστηρίζοντας ωστόσο ότι περιοχές όπως αιγιαλοί και αρχαιολογικοί χώροι ή ακίνητα που εξυπηρετούν δημόσιους ή θρησκευτικούς σκοπούς προστατεύονται από τον νόμο και επομένως δεν μπορούν να εκχωρηθούν.

    Παρ’ όλα αυτά το υπουργείο δεν εξηγεί τους λόγους που η λίστα περιλαμβάνει συγκεκριμένα ακίνητα που εμπίπτουν στις παραπάνω κατηγορίες αλλά ούτε τι σκοπεύει να κάνει η κυβέρνηση εάν οι δανειστές απαιτήσουν αποχαρακτηρισμούς εκτάσεων και ακινήτων.

    Δεκάδες αρχαιολογικοί χώροι, πλατείες, σχολεία αλλά και νοσοκομεία έχουν περιληφθεί στη λίστα του Υπερταμείου, τα οποία εκχωρήθηκαν με απόφαση του υπουργείου Οικονομικών.

    Ενδεικτικά καταγράφονται:

    ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
    1) Α” Παιδικός Σταθμός
    2) το ιστορικό σπίτι του Σοφιανόπουλου (κτίριο της ΤΥΔΚ με τις καμάρες στον πεζόδρομο του Ταχυδρομείου)
    3) το μεγαλύτερο μέρος από το Πάρκο Εθνικής Ανεξαρτησίας (Ακαδημίας).

    ΚΟΜΟΤΗΝΗ
    1) Αρχαιολογικό Μουσείο Κομοτηνής,
    2) Αστυνομικού Μεγάρου Κομοτηνής,
    3) Λαϊκή Αγορά της Κομοτηνής,
    4) Αλυκές της Μέσης.
    5) Καπναποθήκη του Δήμου Κομοτηνής,
    6) Κολυμβητήριο
    7) Κλειστό Γυμναστήριο του Δήμου Κομοτηνής.

    ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
    1) Ροτόντα
    2)Αρχαιολογικό Μουσείο
    3)Βυζαντινό Μουσείο
    4)Νοσοκομείο Γεννηματά
    5)Η Εκκλησία της Παναγίας Αχειροποιήτου
    6)Καυτανζόγλειο Στάδιο
    7)Φυλακές Γεντί Κουλέ και όλος ο περιβάλλοντας χώρος
    8)Παλαιά βυρσοδεψεία
    9)Δυτικά τείχη της πόλης από Βαρδάρη μέχρι Αγ. Δημητρίου
    10)Τείχη της Ακροπόλεως με τον περιβάλλοντα χώρο
    11)Το πάρκο κατά μήκος της Εθν. Αμύνης, από το Ν. Γεννηματά μέχρι την Εγνατία οδό
    12) Εκκλησία των 12 Αποστόλων στην οδό Κάλβου
    13) Τμήμα του παλιού και του νέου σιδηροδρομικού σταθμού
    14) Λευκός Πύργος

    ΛΑΡΙΣΑ
    1)Προνοιακή Μονάδα Κ.Α.Α.Ε.Α.Θ. «ΑΡΙΣΤΕΥΣ»

    ΙΩΑΝΝΙΝΑ
    1)κτήριο της Αποκεντρομένης Διοίκησης Ηπείρου – Δ. Μακεδονίας
    2)Αρχοντικό Μίσιου
    3)Οθωμανική Βιβλιοθήκη
    4)Βυζαντινό Μουσείο
    5)Φετιχιέ Τζαμί
    6)Πυροσεστική
    7)Τζαμί Καλούτσιανης
    8)Παιδικός Σταθμός Βοτανικού
    9)Στρατόπεδο Βελισαρίου
    10)π. Στρατιωτικό αεροδρόμιο «Κατσικάς».
    11) Φυλακές Σταυρακίου

    ΤΡΙΚΑΛΑ
    1)πλατεία παλιού ΚΤΕΛ
    2)χώρος Αρχαίας Τρίκκης – Ασκληπιείο
    3)Νομαρχία
    4) Παλαιό Δικαστικό Μέγαρο
    5) πλατεία Δικαστηρίων
    6) Νέο Δικαστικό Μέγαρο

    ΓΡΕΒΕΝΑ
    1)Νοσοκομείο Γρεβενών

    ΠΡΕΒΕΖΑ
    1)Παλαιό Τελωνείο
    2)Πάρκο Νεάπολης (Πυροβολικό)
    3)Ναυτικές Σχολές (ΑΕΝ Πρέβεζας)

    4)Νοσοκομείο Πρέβεζας
    5)Πλατεία Νεοχωρίου
    6)Πλατεία Αγίου Θωμά

    ΚΑΡΠΕΝΗΣΙ
    1)Γηροκομείο Καρπενησίου
    2)Κέντρο Ψυχικής Υγείας Καρπενησίου

    ΑΓ. Δημήτριος ΑΤΤΙΚΗΣ
    1)Ασύρματος

    ΒΥΡΩΝΑΣ Αττικής
    1. Παλαιά Αγορά Βύρωνα
    2. Προσφυγικά Στενά
    3. Στρατόπεδο Σακέτα
    4. Το κτήριο του Αστυνομικού Τμήματος Βύρωνα
    6. Τα σχολεία Καρέα (λεωφ. Ελλήνων Αξιωματικών)
    7. Το Σχολικό Συγκρότημα της Εργάνης (3ο, 4ο, 5ο Γυμνάσιο – Λύκειο Βύρωνα καθώς και τα όμορα δημοτικά σχολεία)

    ΜΕΣΣΗΝΙΑ
    1)παραλία μπροστά από το “Πανελλήνιο”,
    2)πλατεία Φραγκόλιμνας,
    3)Μπενάκειο Αρχαιολογικό Μουσείο
    4)1ο Δημοτικό Σχολείο Καλαμάτας,
    5) Λύκειο Παραλίας,
    6)Πυροσβεστική

    ΣΠΑΡΤΗ
    1)Δημόσια βιβλιοθήκη Σπάρτης
    2)παλαιό δικαστικό μέγαρο
    3)πλατεία στο κενοτάφιο του αγάλματος του Λεωνίδα,
    4)Πυροσεστική
    5)Λόφος “Ξενία”
    6)αρχαιολογικός χώρος της αρχαίας Σπάρτης

    ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
    1)Τμήματα των Ενετικών Τειχών
    2)Κνωσός,
    3)Τα Νεώρια,
    4) Χημείο,
    5) Δικαστικό μέγαρο,
    6) Πύλη του Αγίου Γεωργίου,
    7)Η είσοδος της Σαμπιονάρα,
    8) Παγκρήτιο στάδιο,
    9)Αρχαιολογικό μουσείο παλιό και νέο,

    ΧΑΝΙΑ
    1)τα Νεώρια στο παλιό λιμάνι
    2)Παλιό Τελωνείο (θέατρο «Μίκης Θεοδωράκης»)
    3)στρατόπεδο Μαρκοπούλου
    4)Ιταλικοί Στρατώνες
    5) Φρούριο Φιρκάς
    6)Ναυτικό Μουσείο Κρήτης
    7)πλατεία Δικαστηρίων
    8)(παλιό) Αρχαιολογικό Μουσείο Χανίων
    9)Πύλη της Άμμου
    10) ΤΕΙ Κρήτης παράρτημα Χανίων
    11)Εθνικό Στάδιο Χανίων
    12) παλιές Δικαστικές Φυλακές Χανίων
    13)Παλιό Ψυγείο
    14)Ιστορικό Αρχείο Κρήτης
    15)Αστυνομικό Μέγαρο Χανίων

    ΓΙΑΤΙ ΤΟ 2017 ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    3

    Έχω προειδοποιήσει ότι το 2017 θα είναι το έτος της Πολιτικής κόλασης με μεγάλα δημοψηφίσματα και εκλογές που θα διεξαχθούν εν μέσω πρωτοφανούς υπονόμευσης της εμπιστοσύνης προς τις κυβερνήσεις και το κατεστημένο σύστημα.

    Το BREXIT, οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και το δημοψήφισμα στην Ιταλία που θα γίνει μέχρι τις αρχές του Δεκεμβρίου 2016, οι Γαλλικές εκλογές, και οι Γερμανικές Εκλογές 2017 με ανοικτό το ενδεχόμενο της τρίτης, σε ένα έτος, εκλογικής αναμέτρησης στην Ισπανία.

    Αυτά τα γεγονότα κρύβουν το πολύ πιθανό ενδεχόμενο να ανατρέψουν τις προσδοκίες για το μέλλον. Ότι και να αισθανόταν οι πολίτες για τις κυβερνήσεις τους, θα ανατραπεί.

    Το κλειδί για την μετατόπιση της εμπιστοσύνης από το Δημόσιο προς το Ιδιωτικό βρίσκεται εντός του πεδίου αυτών των εκλογικών αναμετρήσεων. Η αντιμετώπιση των σοβαρών οικονομικών θεμάτων βασίζεται στις αποτυχημένες, για τις νέες συνθήκες, γνωστές παλιές συνταγές. Η αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος γίνεται μυωπικά για το μέγεθος του προβλήματος. Η πολιτική κεφαλαιοποίηση της κρίσης εμπιστοσύνης θα επιτυγχάνεται από τις δυνάμεις του λαϊκισμού. Αυτό είναι ό, τι οι αναλύσεις μας έχουν προβλέψει.

    Η πολιτική αστάθεια θα βρίσκεται σε άνοδο λόγω της αδυναμίας αλλαγής της οικονομικής πολιτικής και του νέου επερχόμενου τεράστιου μεταναστευτικού κύματος. Αυτή είναι η εποχή της αντικατεστημένης συμπεριφοράς που θα αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο.

    ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΤΣΙΠΡΑ. ΤΟΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ;

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    22
    Turkey's President Tayyip Erdogan meets with Greek Prime Minister Alexis Tsipras in Brussels, Belgium July 12, 2018. Kayhan Ozer/Presidential Palace/Handout via REUTERS ATTENTION EDITORS - THIS PICTURE WAS PROVIDED BY A THIRD PARTY. NO RESALES. NO ARCHIVE.


    Εμπιστεύεστε τον Τσίπρα να διαπραγματευτεί με τον Ερντογάν;

    Στις 5 Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε το ταξίδι του Τσίπρα στην Τουρκία. Κάθε συνάντηση σε επίπεδο πρωθυπουργών πραγματοποιείται γιατί συνοδεύεται από συμφωνίες υψηλού επιπέδου. Ωστόσο μετά την προηγούμενη συνάντηση των δύο στην Αθήνα, οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώθηκαν και αυξήθηκε η επιθετικότητα της Τουρκίας. Με αφορμή τη νέα συνάντηση κάνουμε έναν απολογισμό των “υπερήφανων” και “μεγάλων” διαπραγματεύσεων του Τσίπρα.

    2015, το πρώτο εξάμηνο η διαπραγμάτευση με μοχλό τον Βαρουφάκη, αφορούσε την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ ή την επιστροφή στη Δραχμή:

    • Χάθηκε το απόθεμα των 9 δις και επιστράφηκε στην Ε.Κ.Τ.
    • Έμεινε η Ελλάδα εκτός ποσοτικής χαλάρωσης μέχρι που τελείωσε το μέτρο χάνοντας δισεκατομμύρια φθηνού χρήματος
    • Δεν ολοκληρώθηκε το 2ο μνημόνιο με συνέπεια να χαθούν όλα τα πλεονεκτήματα που είχε αποκτήσει η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική και να χρειάζεται επανεκκίνηση
    • Μέσα σε μια νύχτα χάθηκαν 25 δις από τις τράπεζες και η διοίκησή τους πέρασε σε ξένα χέρια
    • Επιβλήθηκαν τα Capital Controls που ισχύουν μέχρι σήμερα.

    2015 δεύτερο εξάμηνο, 17ωρη διαπραγμάτευση με την τρόϊκα και την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σύναψη ενός τρίτου αχρείαστου μνημονίου γιατί αρνήθηκε να κλείσει το δεύτερο μνημόνιο. Αποτέλεσμα:

    • νέα δανειακή επιβάρυνση ύψους 86 δις
    • βαρύτατες φορολογίες ρεκόρ στις χώρες του ΟΟΣΑ, άλλοτε γιατί επιβλήθηκαν από τους δανειστές, άλλοτε γιατί ήταν η εύκολη λύση για την κυβέρνηση
    • μετατροπή του χρέους σε μη βιώσιμο (αντικειμενικά πέρα από τα πολιτικά παιγνίδια των εταίρων)
    • ύφεση της οικονομίας και της αγοράς με θύματα την επιχειρηματικότητα και ιδιαίτερα τους Μικρούς και Μεσαίους
    • μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος -ΑΕΠ για τρία χρόνια ακόμη
    • αύξηση της μετανάστευσης νέων και ικανών πολιτών με ρυθμούς εκπατρισμού εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων
    • αύξηση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και σε απόλυτους αριθμούς παρά το γεγονός ότι δεν είχε αρχίσει η περίοδος αποπληρωμής των δανείων
    • Το 2018 καταγράφηκε αύξηση του χρέους κατά 21,5 δις, ανεβάζοντας το συνολικό χρέος της χώρας στο ρεκόρ των 335 δις
    • πώληση των αεροδρομίων της χώρας πέραν των άλλων ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικού χαρακτήρα

    2017 νέα διαπραγμάτευση ως επέκταση του 3ου μνημονίου ή κατά άλλους το 4ο μνημόνιο

    • δέσμευση της Ελλάδας για πρωτογενή πλεονάσματα πρωτοφανή στην παγκόσμια οικονομική ιστορία για τη σχέση ύψους/διάρκειά τους. 3,5% έως το 2022 και πάνω από 2% έως το 2060
    • παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας στον έλεγχο των ξένων για 99 χρόνια μέχρι το 2118
    • παραχώρηση μεταξύ των άλλων του Λευκού Πύργου, της Κνωσού και όλων των μνημείων της χώρας

    2018, διαπραγμάτευση για το Σκοπιανό. Συμφωνία των Πρεσπών:

    • παραχώρηση και δεσμευτική αναγνώριση από την Ελλάδα της Μακεδονικής ταυτότητας, ιθαγένεια-υπηκοότητα και αναγνώριση των “Μακεδόνων” και του “Μακεδονικού λαού” των Σκοπίων
    • παραχώρηση και δεσμευτική αναγνώριση από την Ελλάδα της “Μακεδονικής γλώσσας” στα Σκόπια
    • αναγνώριση της χώρας ως Βόρεια Μακεδονία

    2019, ο Καματερός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στα Δωδεκάνησα, δηλώνει επισήμως στην βουλή των Ελλήνων ότι ονειρεύονται μια συμφωνία των Πρεσπών για τα Δωδεκάνησα

    Καταγράφουμε αντικειμενικά βάσει αποτελέσματος, χωρίς κρίσεις, τα γεγονότα που αποτέλεσαν μεγάλοι σταθμοί από τις διαπραγματεύσεις Τσίπρα και θέτουμε το ερώτημα:

    Εμπιστεύεστε τον Τσίπρα να διαπραγματευτεί με τον Ερντογάν;

    ΝΑΙ ή ΟΧΙ

     

    15% ΦΟΡΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    1

    Το νέο εμπόριο ελπίδας αυτών των ημερών είναι το κύκνειο άσμα της ανυπόληπτης πολιτικής ελίτ, του ανυπόληπτου κατεστημένου παλιού και νέου. Οι νέοι υπερθεματιστές της «ανάπτυξης» δεν είναι παρά οι υπερθεματιστές της συντήρησης κάθε χρώματος.

    Η οικονομία της χώρας ισοπεδώνεται μέσω της υπερφορολόγησης που συνοδεύεται από καταχρηστική νομοθέτηση ποινών.

    Η κρίση της πολιτικής και των πολιτικών είναι όλη δική τους. Είναι εγκλωβισμένοι σε αυτή. Είναι εγκλωβισμένοι στις ανάγκες τους για πελατειακή διαχείριση του κράτους και της εξουσίας τους.

    Τα κροκοδείλια δάκρυα για την βαριά φορολογία, την υπερφορολόγηση των πολιτών δεν συνοδεύονται από αυτό που έχει ανάγκη η χώρα:

    Μια Φορολογική Επανάσταση, μια νέα ριζοσπαστική οικονομική προσέγγιση και ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανάπτυξης κοινής αποδοχής που θα βγάζει την Ελλάδα και τους Έλληνες από την κρίση.

    Από τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο, το Λουξεμβούργο και το Λιχνεστάιν, μέχρι την Κύπρο, την Βουλγαρία, την Μάλτα και την Ιρλανδία έχει αποδειχθεί ότι το κόστος των δαπανών του δημοσίου δεν απαιτεί υψηλή φορολογία.

    Αποτέλεσμα εικόνας για αναπτυξη

    Η καλή λειτουργική απόδοση ενός κράτους επιτυγχάνεται με ένα ποσοστό 15% φορολόγησης κάθε εισοδήματος και απόδοσης κεφαλαίων. Δεν πρόκειται για μια απλή θεωρητική προσέγγιση αλλά για υπαρκτά, εφαρμοσμένα παραδείγματα.

    Μέχρι του ύψους 15% ανώτατο συντελεστή γενικής φορολόγησης επιτυγχάνεται η ιδανική ισορροπία μεταξύ των αναγκαίων δαπανών του δημοσίου και την εύρυθμη ανάπτυξη της οικονομίας και της κοινωνίας. Εντός αυτής της ισορροπίας είναι δυνατή η διατήρηση δημοσιονομικού πλεονάσματος ή ισοσκελισμένου, δηλαδή μηδενικού ελλείμματος.

    Κάθε επιπλέον μονάδα αυξάνει την τάση για δημιουργία ελλειμμάτων και ανατρέπει αυτή την ισορροπία σε βάρος της κοινωνίας και της οικονομίας.

    Με ανώτατο συντελεστή φορολόγησης 15% στα εισοδήματα, το κράτος είναι υποχρεωμένο σε έναν επιτελικό ρόλο με δραστική μείωση της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας επομένως και των κυκλωμάτων που την παράγουν και της επιρροής που ασκούν.

    Με αυτόν τον συντελεστή ασκείται ασφυκτική πίεση στις πελατειακές σχέσεις και στην πολιτική διαφθορά καθώς κάθε μη παραγωγική πρόσληψη κάθε μη παραγωγική δαπάνη επιφέρει βαρύτατες συνέπειες στην λειτουργικότητα και επομένως μειώνει την άνιση άσκηση εξουσίας και αποδυναμώνει την βασική πηγή εξουσίας που ωφελεί και τροφοδοτεί το έλλειμμα δημοκρατίας.

    Οι Κυβερνήσεις πάντα κυνηγούν κάθε δεκάρα για να προσπαθήσουν να επιβιώσουν. Οι μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις θα τους οδηγήσουν προς την σκοτεινή αυταρχική μορφή διακυβέρνησης.

    Με ανώτατο συντελεστή φορολόγησης 15% στα έσοδα των επιχειρήσεων, στις αποδόσεις κεφαλαίων ο συντελεστής κόστους/οφέλους της φοροδιαφυγής ελαχιστοποιείται σε τέτοιο βαθμό που μόνον το μαύρο χρήμα που προέρχεται από παράνομες και εγκληματικές δραστηριότητες, θα συνέχιζε την φοροδιαφυγή. Αλλά η πάταξη της εγκληματικής δραστηριότητας που παράγει μαύρο χρήμα είναι άλλη υπόθεση.

    Σε αυτή την οικονομική συνθήκη γενικευμένου συντελεστή φορολόγησης 15%, η προσθήκη σταθερού οικονομικού και πολιτικού περιβάλλοντος, διάφανου κρατικού περιβάλλοντος μπορεί να εξαφανίσει κάθε ανάγκη μεταφοράς κεφαλαίων και απόκρυψης χρήματος σε τρίτες περιοχές.

    15% 1

    Η ριζοσπαστική φορολογική αλλαγή συνοδεύεται από:

    • Διαφάνεια σε κάθε επίπεδο οικονομικής και πολιτικής δραστηριότητας
    • Αποτελεσματική αντιμετώπιση φοροδιαφυγής
    • Συντριβή της γραφειοκρατίας
    • Άνοιγμα των επαγγελμάτων, πραγματικό άνοιγμα επαγγελμάτων
    • Συγχώνευση υπηρεσιών και επιτελικό-παραγωγικό κράτος
    • Κράτος φιλικό στον πολίτη και στην επιχειρηματικότητα
    • Δημόσιες δαπάνες με προτεραιότητα στην παιδεία και την υγεία που θα είναι διπλάσια από το ευτελές 2,37% του συρρικνωμένου και εφέτος Α.Ε.Π. Στο ποσοστό αυτό καταλήγουν το 2016.

    Και όμως, εξακολουθεί να είναι η αιχμή της προπαγάνδας, της αριστερής συντήρησης, ότι η μείωση των φόρων θα προκαλέσει μείωση των δαπανών της παιδείας και της υγείας. Μα ήδη έφτασαν στο ναδίρ.

    ΟΧΙ, μείωση των φόρων θα φέρει ξανά την ελπίδα αλλά θα μειώσει την πελατειακή εξάρτηση και την εξουσία τη γραφειοκρατίας.

    Φορολογική επανάσταση σημαίνει 15% φορολογία και σταθερό φορολογικό καθεστώς ως πρώτο μέτρο σειράς οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών σε σταθερό πολιτικό περιβάλλον.

    ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Πριν από τριάντα χρόνια, η Μάργκαρετ Θάτσερ δήλωσε: «Δεν υπάρχει η κοινωνία, τα άτομα υπάρχουν». Με αυτή την έπαρση δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τριάντα χρόνια αργότερα, η θεωρούμενη και ως διάδοχός της Τερέζα Μέι θα δήλωνε ότι τα άτομα μένουν μόνα και θα αναγκαζόταν να διορίσει για πρώτη φορά έναν υπουργό γι ‘αυτούς.

    Ο Υπουργός Μοναξιάς!!! Βέβαια η κοινωνία υπήρχε και δεν ήταν τόσο κακή. Οι Οικογένειες είναι που δημιουργούν έναν υγιή προστατευτικό κλοιό στα μέλη τους που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Στην Ελλάδα το γνωρίζουμε πολύ καλά. Λίγο έλλειψε να χάσουμε αυτή την ιδιαιτερότητα. Η κρίση το ανέδειξε πάλι. Να μια θετική της επίδραση.

    Τα συνδικάτα, οι επαγγελματικοί σύλλογοι και οι ενώσεις είναι που ασχολούνται με τα μέλη τους και γενικότερα με τους αδύναμους κρίκους της αλυσίδας. Όταν τα ζωώδη ένστικτα του ακραίου καπιταλισμού εξωθούσαν στην απομόνωση, θεωρείτο ότι η μοναξιά είναι συνώνυμη της ελευθερίας. Σε αυτή την εύθραυστη και τρομερή εποχή των αλλαγών, η μοναξιά έχει γίνει μια ασθένεια: το ισοδύναμο με δεκαπέντε τσιγάρα την ημέρα, λένε οι γιατροί.

    Στην αρχή, ήταν μια υπαρξιακή προϋπόθεση που έπρεπε μάλιστα να διαθέτει ένας επιτυχημένος επαγγελματίας ή ένας διανοούμενος. Τώρα είναι μια υπαρξιακή κατάσταση που προκαλεί ταλαιπωρία και πρέπει να ανακουφιστεί. Από ποιον; Από τα συνδικάτα τους συλλόγους και τις ίδιες ενώσεις που έχουν κηρυχθεί άχρηστες; Από το συμπιεσμένο κοινωνικό κράτος, το οποίο η Δύση φαίνεται ότι δεν μπορεί πλέον να αντέξει, αλλά χωρίς το οποίο είναι καταδικασμένη να αποσυντεθεί σε ένα σμήνος «αστέρων» φοβισμένης και αρρωστημένης μοναξιάς;

    «Μόνος ούτε στον Παράδεισο» λέει η Ελληνική σοφία

    Αλλά ο νέος υπουργός της Αγγλίας γνωρίζει άραγε ότι για να εκτιμήσουμε τις απολαύσεις της μοναξιάς θα πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε αυτές της αλληλεγγύης;

    Εγώ θα επαναλάβω:

    Για τον άνθρωπο που αγαπάει μόνο τον εαυτό του, το πιο αβάσταχτο είναι να μείνει με τον εαυτό του!

    Προτεινόμενο τραγούδι της: Laura Pausini – La Solitudine:

    ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2018

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    ΟΧΙ κ. GREENSPAN ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ GREXIT ΜΕΤΑ ΤΟ BREXIT. ΤΟ 2018 ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ

    Βεβαίως ο Άλαν Γκρίνσπαν θεωρείται ως ένας από τους σοφούς οικονομολόγους αλλά η πρόβλεψή του είναι εγκλωβισμένη στα «κουτάκια» της συστημικής σκέψης. “H Eλλάδα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα και δεν θα συνεχίσει για πολύ στο ευρώ άσχετα με το τι συμβαίνει τώρα” δήλωσε, υπονοώντας ότι η αδυναμία της να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις θα την οδηγήσει το 2018 σε αδυναμία να δανειστεί από τις αγορές οπότε θα εξέλθει του Ευρώ. Πράγματι το 2018 λήγει το πρόγραμμα και η ελληνική οικονομία θα πρέπει να είναι έτοιμη να δανειστεί από τις αγορές και να πείσει για το αξιόχρεο του δημοσίου. Είναι προφανές ότι με βάσει τον τρόπο που μέχρι σήμερα αντιμετωπίστηκε η Ελληνική κρίση προδικάζει την τελική αποτυχία. Ωραία λοιπόν που είναι η διαφωνία;

    Ο κ. Greenspan θεώρησε ότι το BREXIT «Είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου». Θα συμφωνήσουμε ότι η κρίση οφείλεται στον πρωτοφανή συνδυασμό της οικονομικής στασιμότητας, στην επιδείνωση των δημογραφικών στοιχείων, σε αφερέγγυα προγράμματα συνταξιοδότησης, στην κοινωνική ανισότητα και την ανισοκατανομή του πλούτου, και φυσικά, σε ένα ιστορικά υπερβολικό χρέος το οποίο θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει εκκαθαριστεί από το κραχ του 2008, αλλά αντί αυτού διατηρήθηκε. Ποιες οικονομικές λύσεις συνέβαλαν σε αυτό; Εδώ είναι η μεγάλη διαφορά.

    Το κατεστημένο έχει αιχμαλωτιστεί ανάμεσα στην ανάγκη αναπαραγωγής των εξουσιών του, μέσω της διαχείρισης δημόσιων δαπανών που διαμορφώνουν τους κύκλους της εξουσίας αφενός και την επιβολή όλο και υψηλότερων φόρων στους πολίτες για να συντηρηθεί η διόγκωση του δημοσίου και να εξυπηρετηθεί το αέναο χρέος, αφετέρου. Όσο το ΑΕΠ των χωρών αυξανόταν, η ανισοκατανομή του πλούτου δεν γινόταν τόσο αισθητή. Αλλά η οικονομική στασιμότητα –να γιατί ανησυχεί ο Greenspan- αποκαλύπτει. Η φοροδοτική ικανότητα μειώνεται και οι φόροι κατατρώγουν τα εισοδήματα των πολιτών και τα κέρδη των επιχειρήσεων. Οι ελίτ εξάντλησαν επικοινωνιακά την κοινωνική ευαισθησία για την υγεία, την παιδεία και φυσικά προβάλουν ότι η μεγάλη δαπάνη είναι για κοινωνικές παροχές και συντάξεις. Σιγά-σιγά αποκαλύπτεται και αυτή η πλάνη. Οι συντάξεις αποτελούν πρόβλημα διαχείρισης είτε του δημοσίου είτε των ιδιωτικών ταμείων, πρόβλημα εργασιακό και στασιμότητας δηλαδή μείωσης μισθών και ανεργίας, πρόβλημα δημογραφικό ειδικά για την Ευρώπη και πρόβλημα εργαλείων αντιμετώπισης της κρίσης. Για να μην παρασυρθούμε και επεκταθούμε στο θέμα, υπενθυμίζουμε τις πρόσφατες αναφορές με άρθρα μου ότι τα αρνητικά επιτόκια της ΕΚΤ (εργαλείο) βάλουν ευθέως τις αποδόσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων. (βλ. επίσης Ξεκίνησε το καθοδικό σπιράλ στις Συντάξεις)

    Το κατεστημένο, χρόνο με τον χρόνο, χάνει όλα τα επικοινωνιακά όπλα που διέθετε και δεν μπορεί να εφεύρει άλλα. Το χρέος διογκώνεται, το δημόσιο διογκώνεται οι πολίτες και οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται να πληρώσουν περισσότερα για μικρότερες κοινωνικές παροχές. Το όραμα της επέκτασης της ευημερίας αφανίστηκε, η καθημερινή αβεβαιότητα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Η γοητεία της Ευρωπαϊκής ιδέας είναι πιο τρωθείσα από ποτέ και δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε τον κίνδυνο η Ευρώπη να επανέλθει πίσω στις διαιρέσεις που κυριάρχησαν ιστορικά. Αυτή είναι η γενεσιουργός αιτία της κρίσης εμπιστοσύνης. Ταυτόχρονα η ζωή θα επισπεύσει τη συζήτηση για το αν ο πυρήνας της Ευρώπης θα καθορίζεται από το Ευρώ ή τις πιστώτριες χώρες.

    EURODISTRACTION

    Αυτή είναι μια υπαρξιακή αναζήτηση για την Ευρώπη. Όχι, το BREXIT δεν είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου αλλά ένα άλμα ιστορικών διαστάσεων ανάλογο με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Είναι σταθμός που οδηγεί στην επερχόμενη ιστορικών διαστάσεων Νομισματική κρίση.

    “Αυτή είναι η χειρότερη περίοδος, που θυμάμαι από τότε που βρίσκομαι σε δημόσια υπηρεσία Δεν υπάρχει τίποτα σαν αυτό, συμπεριλαμβανομένης της κρίσης -Θυμάστε την 19 Οκτωβρίου 1987, όταν ο Dow μειώθηκε κατά ένα ποσό ρεκόρ 23 τοις εκατό? Αυτό νόμιζα ότι ήταν ο πάτος όλων των πιθανών προβλημάτων. Αυτό έχει διαβρωτική δράση η οποία δεν θα πάει μακριά. θα ήθελα πολύ να βρω κάτι θετικό να πω. ” Ομολογεί ο ίδιος ο Greenspan χωρίς να κάνει το επόμενο βήμα της πρόβλεψης.

    Η Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση απέτυχε παταγωδώς γιατί δεν στηρίχθηκε σε ενιαία οικονομική πολιτική. Γιατί η ενιαία οικονομική πολιτική προϋποθέτει δημοκρατικά εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία και δημοκρατικά δομημένη ενιαία διοίκηση, ενιαία εξωτερική πολιτική και άμυνα. Γιατί ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε ενιαίο νόμισμα χωρίς ενιαία πολιτική οντότητα με μία γλώσσα. Αλλά η οικονομική ιστορία συμπίπτει σε ένα και μόνο στοιχείο-σύμπτωμα που προδικάζει την διάλυση όλων των αυτοκρατοριών. Την αύξηση των φόρων σε βαθμό που έγιναν αβάστακτοι. Κάθε μεγάλη δύναμη όταν έφτανε στο σημείο ως λύση των οικονομικών προβλημάτων της να επιλέγει μονοδιάστατα την αύξηση των φόρων αυτό σήμανε και την αρχή του τέλους της.

    Το Ευρώ έγινε ο αδύναμος κρίκος του παγκόσμιου Νομισματικού Συστήματος. Οι εκλογικές αναμετρήσεις σε όλη την Ευρώπη καταγράφουν το τσουνάμι της κρίσης εμπιστοσύνης στην πολιτική και το κατεστημένο της Ευρώπης αποδυναμώνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Μόνη εναλλακτική τους εμφανίζονται λαϊκιστικές ακραίες δυνάμεις. Η επαναφορά των Εθνικών πολιτικών και οι Εθνικές έριδες στο εσωτερικό της Ε.Ε. αναβιώνουν όπως παλιά. Τώρα δεν είναι η ώρα να αναφερθώ για την μακαριότητα της Ελλάδας αλλά θα επανέλθω. Η ΕΚΤ δεν έχει καμιά δικαιοδοσία άσκησης ενιαίας οικονομικής πολιτικής και πώς να έχει όταν δεν υπάρχει δημοκρατικά δομημένη Ευρωπαϊκή διοίκηση. Το 2017 μετά την εγκατάσταση του νέου ή νέας προέδρου των ΗΠΑ, μετά τις Γαλλικές και τις Γερμανικές εκλογές οι αγορές υπό την πίεση των τεράστιων δημοσιονομικών ελλειμμάτων θα θέσουν το δίλημμα στο Ευρώ. Το 2018 η παγκόσμια Νομισματική αναταραχή που εμφανώς επιβεβαιώνεται από όλες τις τάσεις και τα διαγράμματα, θα οδηγήσει στην διάλυση ή στην αναμόρφωση του παγκόσμιου συστήματος. Αυτές οι εξελίξεις θα προλάβουν την Ελλάδα και το GREXIT δεν θα έχει το ίδιο νόημα γιατί το Ευρώ θα έχει διαλυθεί ή θα ανασυσταθεί με άλλους όρους.

    ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΙΤΑΛΙΑ: ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ-ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΒΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Η αλαζονεία της Γερμανίας μεγαλώνει το έλλειμμα δημοκρατίας τόσο στην Ευρώπη όσο και στα κράτη της.

    Η αντίδραση της Γερμανίας και κατ’ επέκταση της Ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας στον διορισμό Υπουργού Οικονομικών έθεσε ανοικτά στους Ιταλούς το ερώτημα εάν έχουν το δημοκρατικό δικαίωμα να αποφασίζουν.

    Οι εκλογές ανέδειξαν κυβερνητική πλειοψηφία των κομμάτων, κίνημα 5 αστέρων του Μπέπε Γκρίλο και του Δεξιού συνασπισμού αποτελούμενου από το κόμμα του Μπερλουσκόνι και της Λέγκα του Βορρά.

    Οι λαϊκιστές του Γκρίλο και η ακροδεξιά της Λέγκα του Βορρά συμφώνησαν σε κυβερνητικό πρόγραμμα από το οποίο έλλειπε ωστόσο η σαφής αναφορά για έξοδο από το Ευρώ και η διαγραφή του χρέους που ήταν βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις.

    Βέβαια δεν γνωρίζουμε εάν θα το πήγαιναν όπως ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη για έξοδο από την Ευρωζώνη (αρχική εκδοχή της πολιτικής τους) ή εάν γινόταν η «κωλοτούμπα» όπως διαφαινόταν στο πρόγραμμα.

    Αποτέλεσμα εικόνας για crisi italianaΜε την άρνηση του Προέδρου Ματαρέλα, συνεπικουρούμενος από Ε.Ε. και Γερμανία, για τον διορισμό ως υπουργού οικονομικών γνωστού Ευρωσκεπτικιστή καθηγητή 81 ετών που πρότειναν στο υπό διαμόρφωση κυβερνητικό σχήμα τα δύο κόμματα, δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι έγινε συνταγματικό πραξικόπημα.

    Βέβαια θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Ιταλία έχει δημόσιο χρέος που ανέρχεται στα 2,4 τρις €, δηλαδή επτά φορές μεγαλύτερο απ’ ότι της Ελλάδας και είναι το τέταρτο μεγαλύτερο παγκοσμίως. Στο μεταξύ το χρέος της Ιταλίας κυμαίνεται στο 132% επί του ΑΕΠ, που είναι δυο φορές πιο πάνω από το 60% που επιτρέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας.

    Αποτέλεσμα εικόνας για crisi italiana

    Η Γερμανία με την επικυριαρχία της στην Ευρωζώνη, επιμένει συστηματικά σε ένα πρόγραμμα λιτότητας και δεν βλέπει ποιες συνέπειες προκαλεί τόσο σε αυτή τη χώρα όσο και στις υπόλοιπες της Ευρώπης. Την ίδια ώρα η Ιταλία, όπως συνέβαινε με την Ελλάδα, σκόπιμα αγνοεί την αναγκαιότητα της δημοσιονομικής προσαρμογής αλλά και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (όχι κατ’ ανάγκη της Γερμανικής συνταγής) που θα έφερναν ανάπτυξη.

    Καλή ώρα και η Ελλάδα αδυνατεί να σχεδιάσει τον Ελληνικό δρόμο της ανάπτυξης καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προκαλεί νέες περιπέτειες υποθηκεύοντας αρνητικά το μέλλον.

    Οι αγορές ήδη προεξοφλούν την κρίση. Η αλαζονεία της Γερμανίας προκαλεί την άνοδο των αριστερών ή δεξιών Λαϊκιστών και των Ακροδεξιών.

    Τα Προοδευτικά και Δημοκρατικά κόμματα με αμηχανία βλέπουν ένα συνταγματικό πραξικόπημα που δεν θέλουν να καταδικάσουν. Ένα πραξικόπημα αντίστοιχο με τα Ιουλιανά του τότε Βασιλιά όταν αρνήθηκε τον διορισμό Υπουργού Άμυνας και ο Γέρος της Δημοκρατίας ξεκίνησε τον ανένδοτο.

    Η Φεντερίκα Μογκερίνη πανηγυρίζει γιατί το 40% των Ιταλών είναι υπέρ της Ευρώπης, αγνοώντας προκλητικά ότι αυτή η χώρα είχε από τα υψηλότερα ποσοστά που έφθαναν το 75%.

    Η γραφειοκρατία της Ε.Ε. είναι ανίκανη να συλλάβει το έλλειμμα δημοκρατίας που έχει προκαλέσει στους Ευρωπαίους πολίτες.

    Στην Ιταλία δόθηκε η αφορμή, ίσως άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου και οι Γερμανικές πολιτικές μπορεί να προκαλέσουν έναν θρίαμβο της ακροδεξιάς στην νέα εκλογική αναμέτρηση του Φθινοπώρου.

    Οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις γίνονται συνυπεύθυνες, με την ανοχή τους, σε ένα συναίσθημα χωρών υπό κατάληψη, λαών υπό αυταρχική Γερμανική κηδεμονία.

    ΟΙ ΦΟΡΟΙ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ Η ΚΥΝΙΚΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Με πρόσχημα την ανακατανομή υπέρ των ασθενέστερων, εξοντώνουν τους μικρούς και την μεσαία τάξη. Εφαρμόζουν δηλαδή το γνωστό μοντέλο που οδηγεί σταδιακά σε δυο τάξεις, στους πολύ ισχυρούς και τους φτωχούς, έτσι στήνεται το εκλογικό “παραμάγαζο” των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

    Με κυνικό τρόπο το δίδυμο του υπουργείου Οικονομικών στη συζήτηση του προσχεδίου του Προϋπολογισμού ομολόγησε… “Γονατίσαμε στους φόρους τη μεσαία τάξη”

    Επιπλέον φόρους ύψους 7 δισ. ευρώ στοίχισε στους φορολογούμενους η υπερφορολόγηση της μεσαίας τάξης όπως ομολόγησε το οικονομικό επιτελείο από το βήμα της Βουλής.

    Είναι οικονομική επιλογή; Κατηγορηματικά ΟΧΙ.

    • Γιατί η Κεϋνσιανή προσέγγιση προϋποθέτει την αύξηση του ΑΕΠ για αναδιανομή μέρους του μέσω της φορολόγησης.
    • Γιατί η υπερφορολόγηση είναι αντιαναπτυξιακό εργαλείο στην οικονομία.
    • Αλλά και γιατί το περίφημο μέρισμα δεν πήγε στους πιο ευάλωτους. Πήγε εκεί που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ εκτιμούσε ότι θα αποδώσει περισσότερο εκλογικά.

    Τα περισσότερα στελέχη των δανειστών έχουν ομολογήσει δημοσίως ότι το μείγμα της πολιτικής δημοσιονομικής προσαρμογής και επίτευξης των στόχων του τρίτου μνημονίου, ουσιαστικά αποφασίστηκε από την ίδια την κυβέρνηση. Και ποιές ήταν αυτές οι αποφάσεις και στρατηγικές της επιλογές; Να κάνει την προσαρμογή σε δραματικό ποσοστό από την πλευρά των φορολογικών εσόδων και όχι τόσο από την πλευρά των κρατικών δαπανών.

    Υπερφορολόγησαν τους μικρούς επιχειρηματίες, αυτοαπασχολούμενους και συνεπείς φορολογούμενους με επιπλέον φόρους ύψους 7 δισ. Ευρώ.

    Για ποιους; Για να ενισχύσουν τους πολύ ισχυρούς οι οποίοι ως γνωστόν κάνουν τις «συμφωνίες» απευθείας με το κράτος (όχι μόνον Καλογρίτσες και Σαββίδηδες), και εξαθλιώνουν οικονομικά όλους τους Έλληνες για να δέχονται «δώρα» και πελατειακή υποταγή από το κράτος.

    Ο συνολικός λογαριασμός των φόρων προκύπτει ανάγλυφα μέσα από τις σελίδες των προϋπολογισμών που κατέθεσε η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ την τελευταία τριετία.

    Αναλυτικά, αυτοί είναι οι φόροι που συμπεριλαμβάνουν τους φόρους της ντροπής, και τι στοίχισαν στους φορολογούμενους και ειδικά στη μεσαία τάξη:

    • Αύξηση ΦΠΑ σε χαμηλές κατηγορίες (περιλαμβάνεται και η σταδιακή κατάργηση της έκπτωσης στα νησιά κ.λπ.): 2,2 δισ. ευρώ.
    • Αύξηση συντελεστών στην ειδική εισφορά αλληλεγγύης: 390 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση συντελεστών στο φόρο πολυτελούς διαβίωσης: 50,6 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση συντελεστών στο φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων: 361 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση συντελεστών στο φόρο ασφαλίστρων: 106 εκατ. ευρώ.
    • Τροποποιήσεις στους νόμους των ρυθμίσεων οφειλών προς το Δημόσιο: 12,9 εκατ. ευρώ.
    • Κατάργηση απαλλαγών πληρωμής ΕΝΦΙΑ: 20 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος στα νομικά πρόσωπα: 129,5 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος στους ελεύθερους επαγγελματίες: 80,5 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση της προκαταβολής φόρου εισοδήματος στους αγρότες: 36 εκατ. ευρώ.
    • Κατάργηση έκπτωσης εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων: 14,1 εκατ. ευρώ.
    • Κατάργηση έκπτωσης εφάπαξ πληρωμής φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων: 14,5 εκατ. ευρώ.
    • Αντιμετώπιση αποχής από περιοδικό τεχνικό έλεγχο οχημάτων ΚΤΕΟ: 56,3 εκατ. ευρώ.
    • Κατάργηση επιστροφής του ΕΦΚ στο πετρέλαιο στους αγρότες: 13 εκατ. ευρώ.
    • Επιβολή φόρου επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων: 103 εκατ. ευρώ.
    • Αντιμετώπιση φαινομένου ανασφάλιστων οχημάτων: 5 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση των συντελεστών φορολόγησης εισοδήματος από ενοίκια: 200 εκατ. ευρώ.
    • Επέκταση της συμμετοχής του Ελληνικού Δημοσίου στο 30% των κερδών του ΟΠΑΠ και στα κέρδη από παιχνιδομηχανές (VLT’s): 226,8 εκατ. ευρώ.
    • Μείωση του αφορολόγητου ορίου (αναμόρφωση φορολογίας εισοδήματος): 988 εκατ. ευρώ.
    • Νέα κλίμακα εισφορά αλληλεγγύης και μονιμοποίησή της: 736 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση συντελεστή ΦΠΑ από 23% σε 24%: 437 εκατ. ευρώ.
    • Αναμόρφωση φορολογίας οχημάτων: 30 εκατ. ευρώ.
    • Φόρος εισοδήματος στα εταιρικά οχήματα: 91 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση φόρων στα καύσιμα: 422 εκατ. ευρώ.
    • Αναμόρφωση φορολογίας στα επενδυτικά σχήματα: 19,3 εκατ. ευρώ.
    • Τέλος στη συνδρομητική τηλεόραση: 25 εκατ. ευρώ.
    • Τέλος συνδρομητών σταθερής τηλεφωνίας-ίντερνετ: 54,2 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση φόρου στη μπύρα: 62 εκατ. ευρώ.
    • Αύξηση φόρου σε ποτά και καπνό:142 εκατ. ευρώ.
    • Φόρος στον καφέ: 62 εκατ. ευρώ.
    123...10Σελίδα 1 από 10

    Δημοφιλέστερα Άρθρα

    Δημοφιλεις Κατηγοριες

    © Copyright Mavrakis Economics