ΔΙΕΘΝΗ

Αρχική ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗ

ΓΙΑΤΙ ΤΟ 2017 ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΚΑΤΩΦΛΙ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ

Έχω προειδοποιήσει ότι το 2017 θα είναι το έτος της Πολιτικής κόλασης με μεγάλα δημοψηφίσματα και εκλογές που θα διεξαχθούν εν μέσω πρωτοφανούς υπονόμευσης της εμπιστοσύνης προς τις κυβερνήσεις και το κατεστημένο σύστημα.

Το BREXIT, οι προεδρικές εκλογές στις ΗΠΑ και το δημοψήφισμα στην Ιταλία που θα γίνει μέχρι τις αρχές του Δεκεμβρίου 2016, οι Γαλλικές εκλογές, και οι Γερμανικές Εκλογές 2017 με ανοικτό το ενδεχόμενο της τρίτης, σε ένα έτος, εκλογικής αναμέτρησης στην Ισπανία.

Αυτά τα γεγονότα κρύβουν το πολύ πιθανό ενδεχόμενο να ανατρέψουν τις προσδοκίες για το μέλλον. Ότι και να αισθανόταν οι πολίτες για τις κυβερνήσεις τους, θα ανατραπεί.

Το κλειδί για την μετατόπιση της εμπιστοσύνης από το Δημόσιο προς το Ιδιωτικό βρίσκεται εντός του πεδίου αυτών των εκλογικών αναμετρήσεων. Η αντιμετώπιση των σοβαρών οικονομικών θεμάτων βασίζεται στις αποτυχημένες, για τις νέες συνθήκες, γνωστές παλιές συνταγές. Η αντιμετώπιση του προσφυγικού προβλήματος γίνεται μυωπικά για το μέγεθος του προβλήματος. Η πολιτική κεφαλαιοποίηση της κρίσης εμπιστοσύνης θα επιτυγχάνεται από τις δυνάμεις του λαϊκισμού. Αυτό είναι ό, τι οι αναλύσεις μας έχουν προβλέψει.

Η πολιτική αστάθεια θα βρίσκεται σε άνοδο λόγω της αδυναμίας αλλαγής της οικονομικής πολιτικής και του νέου επερχόμενου τεράστιου μεταναστευτικού κύματος. Αυτή είναι η εποχή της αντικατεστημένης συμπεριφοράς που θα αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο.

ΟΙ G20 ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΑΠΟΤΥΧΙΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΜΟΝΟΜΕΡΕΙΣ ΑΦΟΡΙΣΜΟΥΣ

Οι κεντρικοί τραπεζίτες και οι υπουργοί οικονομικών του G20 συναντήθηκαν στη Σαγκάη τον Απρίλιο και έστησαν έναν «γύρο θριάμβου» για το πρόσκαιρο ράλι των τιμών στις χρηματιστηριακές αγορές. Στη συνέχεια εξέδωσαν την ανακοίνωσή τους, με την οποία ουσιαστικά κατηγορούν τον ιδιωτικό τομέα ότι δεν πληρώνει αρκετούς φόρους για να έχουν άνεση στις σπατάλες τους. Έχουν εκδοθεί οδηγίες δράσης των Χρηματοοικονομικών τους δικτύων για το Ξέπλυμα Χρήματος (FATF), η οποία είναι ελπίζουμε μια ειλικρινής οδηγία για να κυνηγήσουν το μαύρο χρήμα σε όλη του την έκταση σε παγκόσμιο επίπεδο και να εισπράξουν φόρους.

Η G20 κατηγορεί πάντα και μόνο τον ιδιωτικό τομέα, αντί τις κυβερνήσεις. Η ομάδα εργασίας στη Σαγκάη δεν έχει την ελάχιστη κατανόηση για τον τρόπο λειτουργίας της παγκόσμιας οικονομίας ή απλά προστατεύουν τις κυβερνητικές θέσεις τους. Δεν ήταν σε θέση να καταλήξει σε οποιεσδήποτε εποικοδομητικές προτάσεις για την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας. Αντ ‘αυτού, παραπονέθηκαν ότι η πρόσφατη αναταραχή στις αγορές απλά δεν αντικατοπτρίζει την άποψή τους για τα «υποκείμενα βασικά μεγέθη της παγκόσμιας οικονομίας.”

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ;

Για να δώσουμε την προοδευτική απάντηση για τις πατριωτικές απόψεις στα Εθνικά θέματα πρέπει πρώτα να αποκτήσουμε σφαιρική εικόνα του θέματος. Η γνώση και αντικειμενική προσέγγιση απομακρύνουν από θέσεις εθνικιστικές. λαϊκιστικές, μεταφυσικές, πατριδοκαπηλίας ή εθνοαρνητών διεθνιστών, δήθεν αναρχικών απάτριδων. Το ερώτημα επομένως είναι: ΠΟΙΕΣ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΕΣ ΕΛΛΑΔΑΣ-ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΓΡΑΦΕΙ;

Η Ελληνική κυβέρνηση απέστρεψε το πρόσωπό της από τη συμμαχία με τη Γαλλία και το έστρεψε στη Γερμανία. Η Γερμανία οδηγεί την Ελλάδα σε διαπραγματεύσεις. Με ποιους όρους; Να δούμε αναλυτικά τις κινήσεις.

  1. Μόλις ανακοινώθηκε διάλογος, η Τουρκία έστειλε το Barbaros στην Κυπριακή ΑΟΖ. Προκαλεί δηλαδή διαίρεση/διχοτόμηση στο κοινό ΕλληνοΚυπριακό μέτωπο. Μόνον αυτό; Όχι! Δηλώνει έμπρακτα ότι δεν αναγνωρίζει ΑΟΖ
  2. Η Ελληνική κυβέρνηση (δηλώσεις υπουργού Εξωτερικών) διατείνεται ότι μόνη διαφορά είναι «η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και οι υπερκείμενες θαλάσσιες ζώνες» Δεν χρησιμοποιεί τον όρο ΑΟΖ! Δίνει έτσι περιθώριο στην Τουρκία να ισχυρίζεται ότι εφόσον δεν υπέγραψε τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982, η οποία είναι σαφής ότι ΑΟΖ έχουν και τα νησιά, δεν είναι υποχρεωμένη να την σεβαστεί. Παρά το γεγονός ότι από το 2012 η σύμβαση του 1982 έχει καταστεί διεθνώς υποχρεωτική και για εκείνες τις χώρες που δεν την υπέγραψαν.
  3. Είναι διάχυτη η πληροφορία στη διεθνή διπλωματία ότι η Ελληνική κυβέρνηση και η Τουρκία εάν φθάσουν σε συνυποσχετικό για την παραπομπή σε Διεθνές Δικαστήριο η συμφωνημένη διατύπωση που είχε στο παρελθόν γίνει αποδεκτή θα είναι ότι «οι δύο πλευρές συναινούν να επιλυθούν από το Διεθνές Δικαστήριο και όλα τα παρεμπίπτοντα ζητήματα» Ποια είναι τα «παρεμπίπτοντα ζητήματα»; Προφανώς είναι όλο το εύρος των Τουρκικών διεκδικήσεων. Γιατί πάντα μια αόριστη αναφορά δίνει το δικαίωμα σε κάθε πλευρά να την ερμηνεύσει κατά το δοκούν.
  4. Είτε τα θέματα τεθούν στο Διεθνές Δικαστήριο είτε όχι, η Τουρκία, έχει αποσαφηνίσει ότι θα διατηρήσει ακέραιες τις θέσεις της. Διατηρεί τις διεκδικήσεις της, τόσο στην περίπτωση που το Δικαστήριο κρίνει ότι τα ζητήματα που θα θέσει η Άγκυρα ως μη παρεμπίπτοντα δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητά του και αρνηθεί να γνωμοδοτήσει επί της ουσίας, όσο και στην περίπτωση που δεν συμπεριλαμβάνονται στο συνυποσχετικό.
  5. Ποιο είναι το θέμα που σίγουρα δεν μπορεί να κρίνει το Διεθνές Δικαστήριο; Είναι το θέμα των «γκρίζων ζωνών». Δηλαδή ακόμη και εάν υπάρξει παραπομπή του θέματος της ΑΟΖ στο Διεθνές Δικαστήριο και αποφασισθεί η διευθέτηση της διαφοράς, η Τουρκία θα παραμείνει σε πλήρη επιθετική στάση προς την Ελλάδα αμφισβητώντας και διεκδικώντας με απειλή πολέμου ολόκληρες χερσαίες, θαλάσσιες και εναέριες περιοχές.
  6. Η στρατηγική της Τουρκίας οφείλεται σε οικονομικά κριτήρια που περιλαμβάνουν την «συνεκμετάλλευση» του Αιγαίου; Καλή άποψη για όσους ψάχνουν δικαιολογίες και αντιμετωπίζουν την αλήθεια με υπεκφυγές δουλοπρέπειας. Η Τουρκία επιδιώκει κατ΄αρχήν την τριχοτόμηση του ενιαίου Ελληνικού γεωγραφικού χώρου με άμεσο ορατό στόχο τον τεμαχισμό σε τέσσερις μη εφαπτόμενες γεωγραφικές ενότητες. Η αρχική τριχοτόμηση είναι α) να μην υπάρχει γεωγραφική επαφή Ελλάδας-Κύπρου, β) να αποκτήσει υφαλοκρηπίδα στα δυτικά της αλυσίδας των ελληνικών νησιών Σαμοθράκη-Λήμνος-Λέσβος-Χίος σε όλο το φάσμα των διεθνών υδάτων, (εξού και η απειλή πολέμου για τα 12 μίλια) και με τις «γκρίζες ζώνες» να επεκταθεί σε όλο το Αιγαίο αποκόπτοντας την γεωγραφική συνέχεια του κυρίως Ελλαδικού κορμού και της ηπειρωτικής με τη νησιωτική Ελλάδα. γ) Να μετατρέψει την Θράκη σε ουδέτερη ζώνη Τουρκικού ενδιαφέροντος με μια ανάλογη ενδεχομένως συμφωνία Ζυρίχης καθιστώντας την Τουρκία εγγυήτρια (ενδιαφερόμενη) δύναμη (όπως στην Κύπρο) μόνο που στη θέση της Αγγλίας θα είναι η Γερμανία.
  7. Στις ανωτέρω πολύ γνωστές επιδιώξεις της Τουρκίας προστίθεται και μία ακόμη που ίσως σήμερα φαντάζει υπερβολική, όπως φάνταζαν υπερβολικά όλα τα ανωτέρω μέχρι το 1974, ακόμη και μέχρι το 2018. Ποια; Η μετατροπή της Μακεδονίας σε αμφιλεγόμενη περιοχή. Αλλά αυτό είναι ένα σενάριο που έχει ακόμη πολύ χρόνο μπροστά του μέχρι να ωριμάσει η πράξη των Πρεσπών. Μη ξεχνάμε ότι από το 1959 που υπεγράφη η συμφωνία Ζυρίχης-Λονδίνου μέχρι την εισβολή το 1974 όταν φάνηκαν οι πραγματικές επιπτώσεις, πέρασαν 15 χρόνια

Συνοψίζοντας, η στρατηγική της Τουρκίας δεν έχει οικονομικές επιδιώξεις. Όχι ως κυρίαρχη προοπτική. Η στρατηγική της έχει καθαρά γεωπολιτικούς στόχους αλλαγής συνόρων. Η δε βέλτιστη προοπτική της είναι ο τεμαχισμός του ενιαίου Ελληνικού χώρου. Η στρατηγική της Τουρκίας είναι να αμφισβητεί μονίμως τα σύνορα και τις συνθήκες με την Ελλάδα (και όχι μόνον) που σημαίνει όσες συμφωνίες και να υπογράψει η Ελλάδα με την Τουρκία, όσες υποχωρήσεις και να κάνει, η Τουρκία θα εγείρει νέες.

Είναι να ξεκαρδίζεται κανείς όταν ακούει εδώ και χρόνια αβάσιμες προφητείες Ελλήνων περί διαμελισμού της Τουρκίας και στην πραγματικότητα αυτό το σενάριο να υφίσταται για την Ελλάδα χάριν της μεθοδικής Τουρκικής στρατηγικής και της ανεπάρκειας της Ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, με εξαίρεση πάντα ορισμένες περιόδους διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ.

Ποια είναι η απάντηση της Ελλάδας σε αυτή την στρατηγική; Κατευνασμός; Να προστρέχει στην υποστήριξη της Γερμανίας ή άλλης προστάτιδας δύναμης; Να διαλύει την αμυντική της βιομηχανία; Να αποδυναμώνει την αποτρεπτική της ισχύ; Να διαμορφώνει κουλτούρα εφησυχασμού μη χαλάσουν τη ζαχαρένια τους οι Έλληνες και έχει πολιτικό κόστος; Γιατί αυτό ήταν το μείγμα των μέχρι σήμερα προσεγγίσεων των πολιτικών ηγεσιών και των Ελληνικών κυβερνήσεων με ελάχιστες εξαιρέσεις (Ανδρέας Παπανδρέου, και ορισμένες περιόδους ΠΑΣΟΚ).

Αυτό το αδιέξοδο (παρά τους λεονταρισμούς και ανεξάρτητα από την πολύ σωστή αντιμετώπιση της έμμεσης εισβολής στον Έβρο) μείγμα της εν τω βάθη Ελληνικής πολιτικής παραμένει, όπως φαίνεται από τις κινήσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη, αναλλοίωτο σε ισχύ στην κυβερνητική διπλωματία και στην ουσία της αντιμετώπισης των Τουρκικών επιδιώξεων.

Η επίμονη άρνηση σύγκλισης συμβουλίου πολιτικών αρχηγών στα εθνικά θέματα τόσο από τον κ. Τσίπρα την προηγούμενη περίοδο όσο και από τον κ. Μητσοτάκη σήμερα, βαθαίνει περισσότερο τα αδιέξοδα της Ελληνικής στρατηγικής και διευκολύνει τους λανθασμένους χειρισμούς, τα αρνητικά αποτελέσματα των οποίων έρχονται πολύ αργότερα δυστυχώς.

Η λύση είναι στρατιωτική, οικονομική ή πολιτική;

Προφανώς οι λύσεις υποχώρησης που δοκιμάσθηκαν μέχρι σήμερα δεν έχουν μέλλον πλην της πλήρους υποταγής.

Ωστόσο η λύση δεν μπορεί να είναι ούτε στρατιωτική, ούτε εξοπλιστικού ανταγωνισμού καθώς τα μεγέθη της Ελλάδας είναι πολύ μικρότερα.

Αλλά και η πολιτική λύση δεν αποδίδει όσο οι “σύμμαχοι” και η Τουρκία καταλαβαίνουν ότι θυσιάζονται τα πάντα για την πρόσκαιρη ευημερία.

Για να ελπίσει η χώρα σε πολιτική αντιμετώπιση της Τουρκικής επιθετικότητας η λύση είναι να αισθανθούν τόσο οι σύμμαχοι όσο και η Τουρκία ότι έχει αποτρεπτική δύναμη και ισχύ στον εξοπλισμό και την οικονομία, βασισμένα σε μια κουλτούρα εγρήγορσης του λαού που ξέρει να επιλέγει σε ποια κατεύθυνση και για ποιον λόγο επενδύει κάθε φορά. 

Η ΑΥΣΤΡΑΛΙΑ ΕΚΤΟΣ ΑΣΤΑΘΕΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΦΟΡΟ ΣΤΗ ΒΙΑ

Μετά την απειλή των οίκων αξιολόγησης ότι θα επανεξετασθεί ο βαθμός ΑΑΑ της Αυστραλίας, λόγω της αδυναμίας να αναδειχθεί από τις εκλογές της περασμένης εβδομάδας καθαρός νικητής και σταθερό πολιτικό πεδίο, φαίνεται ότι τελικά αναδείχθηκε νικητής. Ο Μπιλ Σόρτεν, ο ηγέτης του Εργατικού Κόμματος, αποδέχθηκε την Κυριακή την ήττα του στις βουλευτικές εκλογές που διεξήχθησαν στην Αυστραλία, ανοίγοντας τον δρόμο για τον σχηματισμό νέας κυβέρνησης από τον απερχόμενο συντηρητικό συνασπισμό του νυν πρωθυπουργού Μάλκομ Τέρνμπουλ.
Αλλά οι πολιτικοί στην Αυστραλία ξέρουν πώς να χώσουν φόρους αντιστρέφοντας τα επιχειρήματα σε όποιον διαφωνεί. Η Αυστραλία εφαρμόζει τώρα μια «φορολογία εγχώριας βίας» σύμφωνα με την οποία θα χρεώνουν κάθε ιδιοκτήτη σπιτιού $ 30 ετησίως για να δημιουργήσουν ένα ταμείο που θα βοηθήσει τα θύματα της ενδοοικογενειακής βίας.

Κάνοντας σύγκριση με τις ΗΠΑ, υπήρχαν περίπου 124 600 000 ιδιοκτήτες σπιτιών στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2015, σύμφωνα με τα στοιχεία απογραφής. Σύμφωνα με το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ, υπάρχουν περίπου 960.000 περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας κάθε χρόνο. Αυτό σημαίνει ότι με βάση την ιδιοκτησία, το ποσοστό είναι μόλις 0,77%. Είναι περίεργο ότι προτείνεται ένας γενικός φόρος $ 30 ανά ιδιοκτησία με την αξίωση να βοηθηθεί λιγότερο από το 1% των νοικοκυριών. Ελάτε τώρα να πείτε ότι θα αντιταχθείτε στον φόρο αυτό. Θα δεχθείτε αμέσως τη ρετσινιά ότι υποστηρίζετε την ενδοοικογενειακή βία. Αλλά εάν εφαρμοζόταν αυτό στις ΗΠΑ θα αύξανε τα έσοδα από τους φόρους κατά 3,7 δισεκατομμύρια $. Αυτό συμβαίνει στην Αυστραλία. Τετραπέρατοι πολιτικοί.

Κορυφαίος Φορολογικός Παράδεισος οι ΗΠΑ

Μια νέα μελέτη από το Κόμμα των Πρασίνων στη Γερμανία τοποθετεί τις ΗΠΑ στην κορυφή της λίστας των φορολογικών παραδείσων για τους ξένους επενδυτές. Έχουν επισημανθεί τα βασικά κράτη στη μελέτη τους.

Πράγματι οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αναδύονται σε κορυφαίο (3η θέση) φορολογικό παράδεισο μετά από το κτύπημα της Ελβετίας (παραμένει πρώτη), των νήσων Κέιμαν (5η θέση), και του Παναμά (μόλις στη 14η θέση). Μπορείτε να έχετε το απόρρητο στις ΗΠΑ σε πολιτείες όπως η Delaware- Ντελαγουέρ, Nevada-Νεβάδα, South Dakota-Νότια Ντακότα και το Wyoming-Ουαϊόμινγκ.Αυτές οι πολιτείες τώρα ανταγωνίζονται μεταξύ τους για την παροχή του απόρρητου στους ξένους που το επιδιώκουν.

Ωστόσο, πολλοί είναι αυτοί που τώρα μόλις μεταναστεύουν στην Αμερική. Η ισχυρή κεφαλαιακή ροή που εισρέει στις ΗΠΑ από υπεράκτιες είναι εκπληκτική. Περίπου 3.000 εκατομμυριούχοι από την Ελλάδα, 10.000 εκατομμυριούχοι από τη Γαλλία, 6.000 εκατομμυριούχοι από την Ιταλία, 2.000 εκατομμυριούχοι από την Ισπανία, και περίπου 2.000 εκατομμυριούχοι από τη Ρωσία έχουν όλα μεταναστεύσει στις ΗΠΑ.

Η τάση αυτή επιταχύνεται δυναμικά καθώς οι εντάσεις μεταξύ μουσουλμάνων και χριστιανών αυξάνονται σε όλη την Ευρώπη. Μετά την αποκάλυψη των εγγράφων του Παναμά, στην οποία οι Αμερικανοί είχαν το μικρότερο μερίδιο, η τάση αυτή αυξάνει ταχύτατα.

ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Πριν από τριάντα χρόνια, η Μάργκαρετ Θάτσερ δήλωσε: «Δεν υπάρχει η κοινωνία, τα άτομα υπάρχουν». Με αυτή την έπαρση δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τριάντα χρόνια αργότερα, η θεωρούμενη και ως διάδοχός της Τερέζα Μέι θα δήλωνε ότι τα άτομα μένουν μόνα και θα αναγκαζόταν να διορίσει για πρώτη φορά έναν υπουργό γι ‘αυτούς.

Ο Υπουργός Μοναξιάς!!! Βέβαια η κοινωνία υπήρχε και δεν ήταν τόσο κακή. Οι Οικογένειες είναι που δημιουργούν έναν υγιή προστατευτικό κλοιό στα μέλη τους που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Στην Ελλάδα το γνωρίζουμε πολύ καλά. Λίγο έλλειψε να χάσουμε αυτή την ιδιαιτερότητα. Η κρίση το ανέδειξε πάλι. Να μια θετική της επίδραση.

Τα συνδικάτα, οι επαγγελματικοί σύλλογοι και οι ενώσεις είναι που ασχολούνται με τα μέλη τους και γενικότερα με τους αδύναμους κρίκους της αλυσίδας. Όταν τα ζωώδη ένστικτα του ακραίου καπιταλισμού εξωθούσαν στην απομόνωση, θεωρείτο ότι η μοναξιά είναι συνώνυμη της ελευθερίας. Σε αυτή την εύθραυστη και τρομερή εποχή των αλλαγών, η μοναξιά έχει γίνει μια ασθένεια: το ισοδύναμο με δεκαπέντε τσιγάρα την ημέρα, λένε οι γιατροί.

Στην αρχή, ήταν μια υπαρξιακή προϋπόθεση που έπρεπε μάλιστα να διαθέτει ένας επιτυχημένος επαγγελματίας ή ένας διανοούμενος. Τώρα είναι μια υπαρξιακή κατάσταση που προκαλεί ταλαιπωρία και πρέπει να ανακουφιστεί. Από ποιον; Από τα συνδικάτα τους συλλόγους και τις ίδιες ενώσεις που έχουν κηρυχθεί άχρηστες; Από το συμπιεσμένο κοινωνικό κράτος, το οποίο η Δύση φαίνεται ότι δεν μπορεί πλέον να αντέξει, αλλά χωρίς το οποίο είναι καταδικασμένη να αποσυντεθεί σε ένα σμήνος «αστέρων» φοβισμένης και αρρωστημένης μοναξιάς;

«Μόνος ούτε στον Παράδεισο» λέει η Ελληνική σοφία

Αλλά ο νέος υπουργός της Αγγλίας γνωρίζει άραγε ότι για να εκτιμήσουμε τις απολαύσεις της μοναξιάς θα πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε αυτές της αλληλεγγύης;

Εγώ θα επαναλάβω:

Για τον άνθρωπο που αγαπάει μόνο τον εαυτό του, το πιο αβάσταχτο είναι να μείνει με τον εαυτό του!

Προτεινόμενο τραγούδι της: Laura Pausini – La Solitudine:

ΑΝΗΣΥΧΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΚΡΙΣΗ

Η Κεντρική Τράπεζα της Δανίας προειδοποίησε ότι επίκειται μια νέα οικονομική κρίση. Οι αναλυτές της κεντρικής τράπεζας εντόπισαν αρκετούς δείκτες που δείχνουν αυξανόμενους κινδύνους. Συνιστά δε, να αρχίσουν οι τράπεζες της Δανίας να αυξάνουν το αντίστοιχο για προβλεπόμενους κινδύνους αποθεματικό τους κεφάλαιο.

Η κύρια ανησυχία επικεντρώνεται στην πίστωση των νοικοκυριών, όπου οι τράπεζες έχουν δανειστεί χρήματα για να κερδίσουν πελατεία εν μέσω αρνητικών επιτοκίων.

Η προσπάθεια δημιουργίας εισοδήματος, οδήγησε τις τράπεζες να δανείσουν σε πολίτες με χαμηλή πιστοληπτική ικανότητα. Υπάρχει επίσης ο φόβος ότι οι τράπεζες έχουν δανείσει πάρα πολλά σε εταιρείες που δεν θεωρούνται τόσο υγιείς στον επιχειρηματικό κύκλο.

Όπως έχω επισημάνει, κάθε λύση που είναι εμβαλωματική στην παθογένεια του συστήματος θέτει την βάση για την επόμενη κρίση.

ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΣΗΜΕΡΑ & ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Ναι ή Όχι σε κυβέρνηση αποφασίζουν τα δύο κόμματα με δημοψήφισμα. Όπως ανακοίνωσαν, η Λέγκα του Βορρά σε 1.000 πλατείες με 5.000 εθελοντές και το Κίνημα Πέντε Αστέρων με ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Οι δύο, συμφώνησαν σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα το οποίο αξιολογήθηκε ότι θα κοστίσει 65 δις Ευρώ. Ωστόσο φαίνεται αδυναμία αντιμετώπισης του συνταξιοδοτικού καθώς δεν τους βγαίνουν οι λογαριασμοί για την κατάργηση της αύξησης των ορίων ηλικίας όπως είχαν υποσχεθεί.

Σύμφωνα με την 57σελιδη σύμβαση, τα δύο κόμματα θα εφαρμόσουν οριζόντιο φόρο μειώνοντας τους φόρους, απλοποιώντας το φορολογικό σύστημα, αρχικά με την εισαγωγή δύο συντελεστών φόρου εισοδήματος 15% και 20% σύμφωνα με τα επίπεδα εισοδήματος. Δέσμευσή τους ήταν ενιαίος φόρος 15%

Συμφώνησαν να εισάγουν ένα καθολικό βασικό εισόδημα για τους φτωχούς και τους ανέργους που θα αντιστοιχεί σε 780 ευρώ μηνιαίως.

Πρόκειται για μια σύμβαση μεταξύ δύο πολιτικών δυνάμεων, που είναι και θα παραμείνουν εναλλακτικές, που τις δεσμεύει να κάνουν ό,τι έχουν υποσχεθεί στους πολίτες”, τόνισε ο Luigi Di Maio, ηγέτης των Πέντε Αστέρων, σε βίντεο που αναρτήθηκε στο Facebook.

“Την Δευτέρα θα φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα, διαφορετικά τον λόγο θα έχει και πάλι ο πρόεδρος Ματαρέλα”, δήλωσε σχετικά με την συμφωνία με τα Πέντε Αστέρια ο γραμματέας της Λέγκα Ματέο Σαλβίνι.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σειρά ενεργειών που όμως καταγράφονται ως τίτλοι και δεν αναφέρονται οι συγκεκριμένες περικοπές ούτε η κοστολόγηση τους.

Αναφέρεται επίσης στην δημιουργία μιας ιταλικής τράπεζας επενδύσεων για την στήριξη της ιταλικής οικονομίας, σε νέες χρηματοδοτήσεις για την προστασία και προβολή της ιταλικής πολιτιστικής κληρονομιάς, στην παραμονή εντός του ΝΑΤΟ, αλλά με άνοιγμα στην Ρωσία και άρση των οικονομικών κυρώσεων και στη μείωση της πίεσης στα εξωτερικά σύνορα της Ιταλίας, σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό.

Κόμματα με έντονη λαϊκιστική ρητορική που κατατάσσονται στη συντηρητική δεξιά, εισάγουν καινοτομίες στην πολιτική πράξη αλλά και σε οικονομικά θέματα που θα έπρεπε να είχαν υϊοθετηθεί και εφαρμοσθεί από τα προοδευτικά κόμματα.

Βεβαίως και αυτοί βρίσκονται στην αφετηρία της εξουσίας και πολλά μπορούν να αλλάξουν εάν πράγματι είναι βαθιά συντηρητικές και λαϊκιστικές πολιτικές δυνάμεις. Περιμένουμε την απάντηση των προοδευτικών.

ΓΙΑΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ;

Γιατί ο Ντ. Κάμερον έκανε το δημοψήφισμα; Για δικούς του πολιτικούς ελιγμούς που οδήγησαν στο χειρότερο. Αυτή είναι η μόνη ανάλυση που γίνεται από το κατεστημένο. Αιφνιδιασμένοι, ανήμποροι να κατανοήσουν τα αίτια της κρίσης, επομένως χωρίς σχέδιο και προτάσεις για την αντιμετώπισή της, παρακολουθούν τις δυνάμεις του λαϊκισμού να καταλαμβάνουν το πολιτικό σκηνικό.

Το Bremain έδωσε τη μάχη στο πεδίο της οικονομίας. Αλλά οι αριθμοί συμβάδισαν αυτή τη φορά με την αίσθηση της κοινωνίας. Η ετήσια οικονομική ανάπτυξη, χρησιμοποιώντας τα ίδια τα στοιχεία της κυβέρνησης δείχνει ότι η βρετανική οικονομία κορυφώθηκε και άρχισε την πτώση της από τότε που προσχώρησαν στην ΕΕ το 1973.

brexit.jpg1

Αιφνιδιάστηκαν από το αποτέλεσμα, ξέσπασε και ο οικονομικός Αρμαγεδδών. Οι τάσεις επαληθεύουν όσα είχαμε προβλέψει. Συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό το μαζικό “ξεπούλημα” στις ευρωπαϊκές αγορές. Βουτιά άνω του 7% ο Stoxx Europe 600, με τις τράπεζες να είναι στο επίκεντρο των πιέσεων. Καταρρέουν οι αποδόσεις σε κρατικά ομόλογα, έντονες πιέσεις ακόμη και στα αμερικανικά futures. Βουτιά έως 15% στο Χρηματιστήριο της Αθήνας.

Η ισοτιμία Ευρώ/Δολαρίου βρίσκεται στο -3,07% μέχρι στιγμής παρά τις ισχυρές παρεμβάσεις της ΕΚΤ. Όπως είχαμε προβλέψει ένα μηνιαίο κλείσιμο στις 10520 θα δίνει σήμα κατάρρευσης. Ήδη δίνει μάχη να κρατηθεί στα επίπεδα του 11036 δηλαδή πολύ χαμηλότερα του 11215 που σηματοδοτούσε το τέλος της ανοδικής αντίδρασης από το χαμηλό του Μάρτη του 2015. Φυσικά η Στερλίνα/Δολάριο βρίσκεται στο -8,00% Αλλά και η άνοδος στα πολύτιμα μέταλλα δεν ευνόησε τόσο τον χρυσό όσο τον χαλκό.

Η ήττα της Ευρώπης αποτελεί και πρώτη μεγάλη ήττα του κατεστημένου. Επιταχύνει τις τάσεις διάλυσης του συστήματος όπως το γνωρίσαμε. Αμήχανοι οι εκπρόσωποι του κατεστημένου κατηγορούν το δημοψήφισμα και δεν είναι ικανοί να αντιληφθούν ότι έτσι δίνουν το έδαφος στον ακροδεξιό λαϊκισμό να εμφανισθεί με πολύ δημοκρατικότερο προσωπείο. Οι δυνάμεις της ακροδεξιάς υϊοθετούν από άκρη σε άκρη σε όλη την Ευρώπη το αίτημα για δημοψήφισμα στη χώρα τους. Άλλη μια φάρσα της ιστορίας. Οι ακραίοι αυταρχικοί να φαίνονται δημοκρατικότεροι του κατεστημένου!!!

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ-ΕΝΩΜΕΝΗ ΕΥΡΩΠΗ 1973-2016 ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ

Bremain ή Brexit

Η μεγάλη μάχη ανάμεσα στο πολιτικό κατεστημένο Βρετανικό, Ευρωπαϊκό, διεθνές και στις νέες λαϊκιστικές δυνάμεις βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Στη μέση, η κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών στην πολιτική. Το 2017 η χρονιά που σηματοδοτεί την κόλαση της πολιτικής μοιάζει να βιάζεται.

Ένα τρίτο κόμμα ξεπετάγεται παντού σε Ευρώπη και Αμερική. Το φαινόμενο Τράμπ αλλά και το φαινόμενο Σάντερς στον αντίποδα, έδωσαν σαφή δείγματα της κρίσης εμπιστοσύνης των πολιτών ενάντια στο πολιτικό κατεστημένο. Οι εκλογές στην Αυστρία έδωσαν το 50% στους ακροδεξιούς, οι εκλογές στην Ισπανία, στην σκιά του Brexit δημοψηφίσματος, ανατρέπουν το πολιτικό σκηνικό σε όφελος της λαϊκιστικής αριστεράς. Οι επερχόμενες το φθινόπωρο εκλογές στη Γαλλία δίνουν ώθηση στην λαϊκιστική ακροδεξιά Λεπέν. Οι εκλογές στη Γερμανία το 2017 θα σφραγιστούν από μεγάλες ανατροπές.

Μια άλλη έρευνα του Κέντρου Ερευνών Pew, που εδρεύει στην Ουάσιγκτον, δείχνει ότι μόλις το 38% των Γάλλων έχει θετική άποψη για την Ε.Ε., όταν ακόμη και οι Βρετανοί έχουν μεγαλύτερη πίστη (44%). Ισπανοί (47% από 63% στην προηγούμενη δημοσκόπηση) και Γερμανοί (50% από 58%) είναι μάλλον μοιρασμένοι, ενώ οι πιο ένθερμοι είναι οι νεοφώτιστοι (η κατά Ράμσφελντ «Νέα Ευρώπη») Πολωνοί (72%) και Ούγγροι (61%), αλλά αμφότεροι έχουν τις πλέον εχθρικές προς την Ε.Ε. κυβερνήσεις.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι σε πλήρη εξέλιξη η σύγκρουση της πολιτικής αποσύνθεσης που θα σημαδέψει τον αιώνα μας. Τo «Bremain» παίζει κυρίως το χαρτί της οικονομίας και το «Brexit» του μεταναστευτικού και της ανάκτησης της εθνικής κυριαρχίας.

Ό,τι κι αν συμβεί, η ατζέντα στην Ευρώπη έχει καθοριστεί. Κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών στο πολιτικό κατεστημένο. Κρίση που αγκαλιάζει τις ΗΠΑ. Μια επανάληψη του πρώτου ήμισυ του 20ου αιώνα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη.

Δημοφιλέστερα Άρθρα