ΔΙΕΘΝΗ

Αρχική ΝΕΑ ΔΙΕΘΝΗ

Η ΕΚΤ ΑΡΧΙΣΕ ΤΗΝ ΑΓΟΡΑ ΕΤΑΙΡΙΚΩΝ ΟΜΟΛΟΓΩΝ

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) άρχισε να αγοράζει εταιρικά ομόλογα στις 8 Ιουνίου Αυτό θα διευρύνει την ποσοτική χαλάρωση με την επέκταση σε μια νέα κατηγορία περιουσιακών στοιχείων στο πλαίσιο μιας δραματικής μάχης κατά του αποπληθωρισμού. Η συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Βιέννης διατήρησε το επιτόκιο αναχρηματοδότησης στο μηδέν και το επιτόκιο αποδοχής καταθέσεων σε -0.4 τοις εκατό ως συστατικό της αγοράς τίτλων ύψους 80 δισ ευρώ το μήνα.

Αυτό το είδος των κινήτρων είναι, τουλάχιστον, πολύ καλύτερο από την αγορά δημόσιου χρέους. Οι κυβερνήσεις δεν δημιουργούν θέσεις εργασίας που συμβάλλουν πραγματικά στην οικονομική ανάπτυξη γιατί η κυβέρνηση δεν παράγει τίποτα.

Η ΕΚΤ είναι απελπιστικά μόνη επειδή δεν ελέγχει τη δημοσιονομική πλευρά του ισολογισμού και μόνη αγωνίζεται ενάντια σε μια επερχόμενη θύελλα αποπληθωρισμού,. Έχουμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε μια αντιπαραγωγική λογική, να προσπαθεί να αυξήσει τους φόρους σε κάθε συστατικό της οικονομίας και να δημιουργεί ένα υπερβολικά ρυθμιζόμενο και ελεγχόμενο σύστημα που αποτρέπει την επέκταση των επιχειρήσεων, ιδιαίτερα των μικρομεσαίων.

Η επιφανειακή άποψη ότι αυτό θα τονώσει την οικονομία είναι πρόσκαιρη, καθώς πράγματι οι άνθρωποι άγονται στο εμπόριο από τον θόρυβο της αγοράς που ορίζεται από την αντίσταση και την υποστήριξη. Ωστόσο, σε μακροπρόθεσμη προοπτική αυτή η τάση αντιστρέφεται.

Ο ΑΡΚΤΙΚΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΞΙΟΥ

Σαγκάη-Ρότερνταμ σε μόλις 28 ημέρες αντί 48 ημερών μέσω Ινδικού Ωκεανού, Σουέζ και Μεσογείου! Το Πεκίνο αποκάλυψε, εχθές, ένα πρόγραμμα αξιοποίησης του λιώσιμου, λόγω της κλιματικής αλλαγής, των πάγων στον Βόρειο Πόλο. Βάσει αυτού του προγράμματος συντομεύεται ο χρόνος της εμπορικής ναυσιπλοΐας κατά 20 ημέρες.

Πόσοι είναι οι δρόμοι του μεταξιού που σχεδιάζει ο πρόεδρος της Κίνας Ξι Ζινπινκγ; Είναι προφανές ότι εάν τελικά υλοποιηθεί ο νέος δρόμος του μεταξιού που θα περνάει μέσα από τον Αρκτικό Ωκεανό η Κίνα θα «αγκαλιάσει» την υφήλιο συμπεριλαμβάνοντας τον Βόρειο Πόλο στον οποίο δεν έχει άμεση πρόσβαση.

Η Κινεζική ιδέα για την Αρκτική ζώνη, υποστηρίζεται από τη Ρωσία, ωστόσο οι χώρες της Δύσης βλέπουν ότι υποκρύπτεται η πρόθεση των Κινέζων να μετάσχουν στην κούρσα εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων της περιοχής. Επειδή εκτιμάται ότι στη βορειότερη περιοχή του πλανήτη, το 22% των πόρων των ορυκτών καυσίμων δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί.

Η αλλαγή του κλίματος είναι γεγονός και η Κίνα είναι έτοιμη να εκμεταλλευτεί μια εμπορικά πτυχή πολύ χρήσιμη. Η τήξη των πάγων απελευθέρωσε τη νέα διαδρομή: το 2010 τέσσερα εμπορικά πλοία το καλοκαίρι ακολούθησαν την βόρεια οδό, με συνολικό φορτίο 110 χιλιάδων τόνων, αλλά το 2017 η πολική διαδρομή ακολουθήθηκε από 46 πλοία, τα οποία μετέφεραν 1,26 εκατομμύρια τόνους προϊόντων. Μεταξύ αυτών των φορτίων ήταν ένα κινεζικό πετρελαιοφόρο που χρειάσθηκε μόνο 19 ημέρες ναυσιπλοΐας από τη Νορβηγία στη Νότια Κορέα.

Τον Σεπτέμβριο, ο παγοθραυστικός «Xue Long» ακολούθησε το βορειοδυτικό πέρασμα του Καναδά, μειώνοντας την παραδοσιακή διαδρομή από τη Σαγκάη στη Νέα Υόρκη μέσω της διώρυγας του Παναμά για μία εβδομάδα. Ενώ το Πεκίνο επαίρεται για το άνοιγμα μιας νέας εμπορικής διαδρομής, η καναδική κυβέρνηση διαμαρτυρήθηκε προσδιορίζοντας ότι η κρουαζιέρα του δράκου είχε εγκριθεί «καθαρά για λόγους επιστημονικής έρευνας».

Ο Αρκτικός Ωκεανός καλύπτει μια έκταση περίπου 14 εκατομμυρίων τετραγωνικών χιλιομέτρων που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του Καναδά, Το 2013, η Κίνα έλαβε το καθεστώς της χώρας παρατηρητή στο Συμβούλιο της Αρκτικής (η Ιταλία έγινε δεκτή επίσης). Από τότε, το Πεκίνο έχει αναπτυχθεί σε πολλά μέτωπα:

  • με την Έρευνα πετρελαίου ανοικτής θάλασσας με την Ισλανδία.
  • με τον αγωγό φυσικού αερίου με τη Ρωσία
  • και την τοποθέτηση καλωδίου οπτικών ινών μήκους 10.500 χιλιομέτρων από την Κίνα στην Ευρώπη μέσω του εδάφους της Φινλανδίας.

Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΟΥ € ΚΑΙ ΤΗΣ Ε.Ε.

Η συμμαχία του κόμματος Podemos με την Ενωμένη Αριστερά (IU) διακηρύττει ότι θα σταματήσει τη λιτότητα, θα αυξήσει τους φόρους αλλά…όχι από τους φτωχούς, θα αυξήσει τις δαπάνες του δημοσίου, θα αυξήσει το ΑΕΠ από το 2,5% στο 3,5%, θα δημιουργήσει μια Τράπεζα του Δημοσίου, θα διατηρήσει το δημόσιο έλλειμμα, στα σημερινά επίπεδα, θα κάνει δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, θα καταργήσει τις κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, θα καθιερώσει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλους τους πολίτες και δεν θα επιτρέπει στην ΕΕ να ελέγχει το δημοσιονομικό έλλειμμα.

Στις 129 σελίδες του προγράμματος σε έντυπο τύπου ΙΚΕΑ και με ένδειξη 26J που παραπέμπει στις εκλογές της 26 Ιουνίου δεν γίνεται ούτε μια αναφορά σε ποιο ύψος θα είναι οι συνολικές δαπάνες του δημοσίου.

Με αλλά λόγια απατηλές ή «αυταπατη-λές» υποσχέσεις με μια βασική σταθερά. Μια σταθερά ίδια με αυτή των προηγούμενων κυβερνήσεων του κατεστημένου. Αύξηση δημοσίων δαπανών και αύξηση φόρων για να κάνει πάρτι μια νέα γενιά πολιτικών. Φυσικά το πάρτι θα πληρώσουν και πάλι οι πολίτες, οι οικονομικά υγιείς επιχειρηματίες και η χώρα τους.

Μέσα σε λίγους μήνες μια ακόμη κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση αυτή της Ισπανίας, διευρύνει τις πιθανότητες της αποσύνθεσης της Ε.Ε.

Στις 26 Ιουνίου οι Ισπανοί προσέρχονται στις κάλπες έχοντας να επιλέξουν ανάμεσα στα κόμματα του κατεστημένου και ένα νέο λαϊκίστικό οικονομικό «αριστερό» πρόγραμμα που στην ουσία εκπροσωπεί τις πιο συντηρητικές εκφάνσεις του παλιού κατεστημένου.

Η Ε.Κ.Τ. μόνη με χειρουργικές κινήσεις προσπαθεί να κρατήσει το Ευρώ και την Ευρώπη.

Η διχασμένη Αυστρία με τον ακροδεξιό λαϊκισμό, έδωσε τη σκυτάλη στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου η θυσία της Τζο Κοξ μείωσε αλλά δεν άλλαξε το αποτέλεσμα. Η Βρετανία βγαίνει βαθιά διχασμένη με τον ακροδεξιό λαϊκισμό να αποκτά κυρίαρχη πολιτική παρουσία. Μεσολάβησε η Ιταλία και τώρα η σειρά της Ισπανίας να διχαστεί μέσω του αριστερού λαϊκισμού.

Podemos1

Τα αποτελέσματα της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης αναμένεται να ανατραπούν και οι Podemos να περάσουν στη δεύτερη θέση. ωστόσο είναι άγνωστη η επίδραση που θα έχει το BREXIT

Βεβαίως ο λαϊκισμός είναι εργαλείο πολιτικής και δεν είναι ιδεολογία. Ωστόσο οι εναλλακτικές οικονομικές προτάσεις σε κάθε ιδεολογική απόχρωση εκτός κατεστημένου, δεν διαφέρουν από την παραδοσιακή αντίληψη περί διόγκωσης του κράτους. Δηλαδή προσφέρουν ως φάρμακο το ίδιο που κατέστρεψε την οικονομική τους υγεία και μάλιστα σε μεγαλύτερη δόση!!!

ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΕΝΑ ΝΕΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΤΩΤΙΚΟ ΚΥΜΑ ΣΤΑ ΑΚΙΝΗΤΑ

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Σε παλαιότερες παρουσιάσεις σε συνέδρια και ημερίδες, έχω εξηγήσει ότι παρακολουθώντας τον πυρήνα των ώριμων αγορών ακινήτων θα είναι εύκολη η πρόβλεψη για τα υπόλοιπα. Είτε οι εκτινάξεις των αξιών στην αγορά ακινήτων είτε οι καταρρεύσεις αρχίζουν πάντα από τις κεντρικές περιοχές στις ώριμες αγορές.

Είναι γνωστό στους ειδικούς ότι όταν η ακίνητη περιουσία αυξάνεται κατακόρυφα, οι καταναλωτές αρχίζουν να αγοράζουν ό, τι είναι φθηνότερα στα επόμενα επίπεδα. Αυτή είναι κλασική διαδικασία οικονομικού κύματος στην αγορά ακίνητης περιουσίας. Μοιάζει σα να ρίχνουμε ένα πετραδάκι στο κέντρο της λίμνης. Τα κύματα θα εξαπλωθούν ορμητικά από το κέντρο προς τα έξω και σταδιακά πλησιάζοντας στην ακτή ελαττώνονται.

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι τρεις κύριες περιοχές για αυτό το ράλι είναι τα κεντρικότερα σημεία της αγοράς στη Νέα Υόρκη, το Μαϊάμι και το Λος Άντζελες. Και οι τρεις αγορές εμφανίζεται να έχουν γυρίσει σε μια πτωτική τάση. Όσο επαληθεύεται η πτωτική τάση τόσο αυτή, σιγά-σιγά θα εξαπλώνεται προς τα έξω.

Στο Σικάγο η αγορά ακινήτων έχει αρχίσει να γυρίζει, το ίδιο συμβαίνει με την αγορά ακινήτων του Βανκούβερ, καθώς και στο Λονδίνο, με ανάλογα φαινόμενα στο Παρίσι καθώς και στο Χονγκ Κονγκ. Οι εξωτερικές περιοχές ακόμη και στη Βρετανία δεν υπερέβησαν ποτέ το υψηλό του 2007 όπως συνέβη με την μέση αγορά ακινήτων στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μερικές από τις ¨απομακρυσμένες¨ περιοχές εξακολουθούν να αντιστέκονται, αλλά αυτό θα αλλάξει σταδιακά. Μεγάλο μέρος αυτής της μείωσης οφείλεται στο αποτέλεσμα των αλλαγών στη φορολογία. Μέχρι πρόσφατα, οι αγορές ακινήτων στο Λονδίνο και το Παρίσι υποστηρίχθηκαν από το γεγονός ότι οι ξένοι επενδυτές δεν κατέβαλλαν φόρο επί των κερδών. Έχουμε προειδοποιήσει ότι η βουλιμική ανάγκη για φόρους θα επεκταθεί και αυτό γίνεται!

Στις Ηνωμένες Πολιτείες, κάθε αλλοδαπός που πουλάει ακίνητο, το 15% του ποσού αυτού παρακρατείται για ενδεχόμενους φόρους. Στο Λονδίνο, ο πρώην υπουργός οικονομικών Όσμπορν (Osbourne) άλλαξε τον φόρο επί των ακινήτων και από τον πρώτο μήνα άρχισε η πτώση κατά 11,5%. Η Αυστραλία επέβαλε νόμους για την κατοχή ακίνητης περιουσίας από ξένους, με απαγορεύσεις που καθιστούν την ιδιοκτησία ακόμη και εγκληματική. Στην Αμερική, οι φορολογικές αρχές στόχευσαν σε Νέα Υόρκη και Μαϊάμι στο κυνήγι τους για χρήμα προκειμένου να προλάβουν ενέργειες για την αποφυγή της παρακράτησης του 15% κατά την πώληση.

Οι προηγμένες αγορές ακινήτων εκτινάχθηκαν και έκαναν το υψηλό τους, μετά την κρίση του 2007, με την ανάκαμψη το καλοκαίρι του 2015. Αυτός είναι ένας μέσος κύκλος της αγοράς ακινήτων στο σύνολό της που όμως δεν ταιριάζει με κάθε επί μέρους εθνική αγορά.

Θησαυρός 600 Kg Ρωμαϊκών νομισμάτων βρέθηκε στην Ισπανία

Σκάβοντας οικοδόμοι στην Ισπανία βρήκαν 600 κιλά (1.300 λίβρες) αρχαίων ρωμαϊκών νομισμάτων, ενώ εργάζονταν σε αγωγούς νερού στη νότια Ισπανία. Τα νομίσματα χρονολογούνται από την περίοδο του Μαξιμιανού στον Κωνσταντίνο τον Μέγα (286-312 μ.Χ.) και βρέθηκαν μέσα σε 19 Ρωμαϊκούς αμφορείς στην πόλη Τομάρες κοντά στη Σεβίλλη. Η αξία των εν λόγω κερμάτων στη σημερινή αγορά θα κυμαίνεται μεταξύ € 70 έως € 270. Τι το σπάνιο έχει αυτό το εύρημα, είναι ότι φαίνεται να είναι χρήματα που προορίζονταν για να πληρωθούν τα στρατεύματα. Τα νομίσματα είναι ακυκλοφόρητα και ως επί το πλείστον εξακολουθούν να φέρουν την ασημένια επένδυση που έγινε χημικά στο νομισματοκοπείο.

Συνήθως, νομίσματα που βρέθηκαν είναι από άτομα που έκρυψαν τα χρήματα κατά τη διάρκεια της χαοτικής περιόδου του 3ου αιώνα για λόγους ασφαλείας. Είναι λιγότερο κοινό να βρεθεί θησαυρός που προορίζεται για να πληρωθεί ο στρατός. Οι ανακαλύψεις έχουν γίνει από μήτρες που έχουν επιβιώσει, αλλά και αυτές είναι πολύ σπάνιες. Κανονικά, βρίσκονται νομίσματα από μεμονωμένα άτομα που έσκαβαν μια τρύπα για να προστατεύσουν τον πλούτο τους, επειδή έλειπε ένα σταθερό οικονομικό περιβάλλον. Θα μπορούσαμε να μετακινηθούμε σε μια τέτοια περίοδο για άλλη μια φορά; Στην Ελλάδα ήδη συμβαίνει;

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η DEUTSCHE BANK ΜΑΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΙΤΑΛΙΑ

Τις ημέρες μετά το Brexit, αποκαλύφθηκε ότι η Deutsche Bank υπέστη τρία διαδοχικά χτυπήματα:

  • Δεν πέρασε στα αμερικανικά τραπεζικά τεστ αντοχής
  • Το ΔΝΤ χαρακτήρισε τη μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα ως τη σημαντικότερη δυνητική απειλή για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
  • Η μετοχή της Deutsche Bank υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριάντα ετών, ενώ από την αρχή του έτους είχε ήδη υποχωρήσει κατά 45,22%. Η μετοχή της κατρακύλησε στο χαμηλότερο σημείο από τότε που καταρτίστηκε ο γερμανικός χρηματιστηριακός δείκτης DAΧ το 1988

DB Share

Δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία.

Η Deutsche Bank εμφάνισε πέρυσι ζημιές ύψους 6,8 δισ. ευρώ, η πιστοληπτική της αξιολόγηση έχει υποβαθμιστεί, το προσωπικό απολύεται και οι επενδυτές βρίσκουν δύσκολο να πιστέψουν ότι ο Διευθύνων Σύμβουλος John Cryan μπορεί να αντιστρέψει την πορεία μετά από σειρά δαπανηρών σκανδάλων και χρόνια ριψοκίνδυνης επέκτασης. Πανικόβλητες αναρτήσεις σε blog επισημαίνουν την υψηλή έκθεση της Deutsche σε παράγωγα (41,9 τρισ. ευρώ στο τέλος του 2015, το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο παγκοσμίως μετά την JPMorgan Chase, παρότι η έκθεση περιορίζεται στα 18,2 δισ. ευρώ σε καθαρή βάση).

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η αμερικανική θυγατρική της Deutsche Bank απέτυχε, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά να περάσει τα λεγόμενα τραπεζικά τεστ αντοχής της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Fed). Η γερμανική τράπεζα και η ισπανική Santander ήταν οι μοναδικές δύο από τις συνολικά 33 τράπεζες που «κόπηκαν» στα τεστ αντοχής της Fed, όπου εξετάζεται πώς θα συμπεριφέρονταν στην περίπτωση υποθετικής κρίσης. Η γερμανική τράπεζα κόπηκε εξαιτίας της ανεπαρκούς ικανότητάς της να αξιολογήσει κάποιο ρίσκο.

Σχεδόν ταυτόχρονα οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ αναφέρουν: «Μεταξύ των τραπεζών που έχουν συστημική σημασία για το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα η Deutsche Bank φαντάζει ως η τράπεζα που συνεισφέρει περισσότερο στο συστημικό ρίσκο, ακολουθούμενη από την HSBC και την Credit Suisse».

Τι συνέβη και τη στιγμή που η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας σφαδάζει μέσα στην κρίση ξαφνικά προέκυψε η Ιταλία;;;

Η Ε.Ε προχωρεί ακάθεκτη στη γενικευμένη κρίση και η Ελλάδα ασχολείται με εκλογικές «φιλοσοφίες»!

ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΤΣΙΠΡΑ. ΤΟΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ;

Turkey's President Tayyip Erdogan meets with Greek Prime Minister Alexis Tsipras in Brussels, Belgium July 12, 2018. Kayhan Ozer/Presidential Palace/Handout via REUTERS ATTENTION EDITORS - THIS PICTURE WAS PROVIDED BY A THIRD PARTY. NO RESALES. NO ARCHIVE.


Εμπιστεύεστε τον Τσίπρα να διαπραγματευτεί με τον Ερντογάν;

Στις 5 Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε το ταξίδι του Τσίπρα στην Τουρκία. Κάθε συνάντηση σε επίπεδο πρωθυπουργών πραγματοποιείται γιατί συνοδεύεται από συμφωνίες υψηλού επιπέδου. Ωστόσο μετά την προηγούμενη συνάντηση των δύο στην Αθήνα, οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώθηκαν και αυξήθηκε η επιθετικότητα της Τουρκίας. Με αφορμή τη νέα συνάντηση κάνουμε έναν απολογισμό των “υπερήφανων” και “μεγάλων” διαπραγματεύσεων του Τσίπρα.

2015, το πρώτο εξάμηνο η διαπραγμάτευση με μοχλό τον Βαρουφάκη, αφορούσε την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ ή την επιστροφή στη Δραχμή:

  • Χάθηκε το απόθεμα των 9 δις και επιστράφηκε στην Ε.Κ.Τ.
  • Έμεινε η Ελλάδα εκτός ποσοτικής χαλάρωσης μέχρι που τελείωσε το μέτρο χάνοντας δισεκατομμύρια φθηνού χρήματος
  • Δεν ολοκληρώθηκε το 2ο μνημόνιο με συνέπεια να χαθούν όλα τα πλεονεκτήματα που είχε αποκτήσει η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική και να χρειάζεται επανεκκίνηση
  • Μέσα σε μια νύχτα χάθηκαν 25 δις από τις τράπεζες και η διοίκησή τους πέρασε σε ξένα χέρια
  • Επιβλήθηκαν τα Capital Controls που ισχύουν μέχρι σήμερα.

2015 δεύτερο εξάμηνο, 17ωρη διαπραγμάτευση με την τρόϊκα και την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σύναψη ενός τρίτου αχρείαστου μνημονίου γιατί αρνήθηκε να κλείσει το δεύτερο μνημόνιο. Αποτέλεσμα:

  • νέα δανειακή επιβάρυνση ύψους 86 δις
  • βαρύτατες φορολογίες ρεκόρ στις χώρες του ΟΟΣΑ, άλλοτε γιατί επιβλήθηκαν από τους δανειστές, άλλοτε γιατί ήταν η εύκολη λύση για την κυβέρνηση
  • μετατροπή του χρέους σε μη βιώσιμο (αντικειμενικά πέρα από τα πολιτικά παιγνίδια των εταίρων)
  • ύφεση της οικονομίας και της αγοράς με θύματα την επιχειρηματικότητα και ιδιαίτερα τους Μικρούς και Μεσαίους
  • μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος -ΑΕΠ για τρία χρόνια ακόμη
  • αύξηση της μετανάστευσης νέων και ικανών πολιτών με ρυθμούς εκπατρισμού εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων
  • αύξηση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και σε απόλυτους αριθμούς παρά το γεγονός ότι δεν είχε αρχίσει η περίοδος αποπληρωμής των δανείων
  • Το 2018 καταγράφηκε αύξηση του χρέους κατά 21,5 δις, ανεβάζοντας το συνολικό χρέος της χώρας στο ρεκόρ των 335 δις
  • πώληση των αεροδρομίων της χώρας πέραν των άλλων ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικού χαρακτήρα

2017 νέα διαπραγμάτευση ως επέκταση του 3ου μνημονίου ή κατά άλλους το 4ο μνημόνιο

  • δέσμευση της Ελλάδας για πρωτογενή πλεονάσματα πρωτοφανή στην παγκόσμια οικονομική ιστορία για τη σχέση ύψους/διάρκειά τους. 3,5% έως το 2022 και πάνω από 2% έως το 2060
  • παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας στον έλεγχο των ξένων για 99 χρόνια μέχρι το 2118
  • παραχώρηση μεταξύ των άλλων του Λευκού Πύργου, της Κνωσού και όλων των μνημείων της χώρας

2018, διαπραγμάτευση για το Σκοπιανό. Συμφωνία των Πρεσπών:

  • παραχώρηση και δεσμευτική αναγνώριση από την Ελλάδα της Μακεδονικής ταυτότητας, ιθαγένεια-υπηκοότητα και αναγνώριση των “Μακεδόνων” και του “Μακεδονικού λαού” των Σκοπίων
  • παραχώρηση και δεσμευτική αναγνώριση από την Ελλάδα της “Μακεδονικής γλώσσας” στα Σκόπια
  • αναγνώριση της χώρας ως Βόρεια Μακεδονία

2019, ο Καματερός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στα Δωδεκάνησα, δηλώνει επισήμως στην βουλή των Ελλήνων ότι ονειρεύονται μια συμφωνία των Πρεσπών για τα Δωδεκάνησα

Καταγράφουμε αντικειμενικά βάσει αποτελέσματος, χωρίς κρίσεις, τα γεγονότα που αποτέλεσαν μεγάλοι σταθμοί από τις διαπραγματεύσεις Τσίπρα και θέτουμε το ερώτημα:

Εμπιστεύεστε τον Τσίπρα να διαπραγματευτεί με τον Ερντογάν;

ΝΑΙ ή ΟΧΙ

 

2017 ΟΠΩΣ 1917 –ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

Η γνώση οδηγεί το μέλλον

Το 2017 θα είναι η χρονιά που θα καθορίσει την τύχη της Ευρώπης τον 21ο αιώνα όπως συνέβη το 1917 για τον 20ο αιώνα; Όλες οι ενδείξεις οδηγούν σε θετική απάντηση.

Το 2017 η κρίση εμπιστοσύνης στην πολιτική και τους πολιτικούς θα φθάσει στο αποκορύφωμα. Η κρίση χρέους στην Ευρώπη δεν μπορεί να τιθασευτεί και ο κίνδυνος να γίνει ανεξέλεγκτη είναι διαρκής. Η αρχιτεκτονική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης βρίσκεται σε κατάρρευση υπό το βάρος παθογενειών που δεν αντιμετωπίζονται. Μετά την πενταετία 2017-2022 η Ευρωζώνη και η παγκοσμιοποίηση δεν θα μοιάζουν σε τίποτα με αυτό που γνωρίζουμε.

Το 1917 η Ευρώπη διχασμένη σπαράσσεται από τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο με τις δυνάμεις της Γερμανίας και τις δυνάμεις της Ανταντ. Το 2017-2018 η Ευρώπη θα ζήσει ένα νέο διχασμό σχετικά με την τύχη της Ευρωζώνης. Εκείνη τη χρονιά η Ιταλία είχε υποστεί καταστροφική ήττα, στη μάχη του Καπορέττο, από τις δυνάμεις της Αυστροουγγαρίας και της Γερμανίας στο αυστρο-ιταλικό μέτωπο. Κάτι ανάλογο προετοιμάζεται το 2017 με την μάχη για την Monte dei Paschi di Siena και τις Ιταλικές τράπεζες.

Το 1917 η Οκτωβριανή επανάσταση, ως αποτέλεσμα του Α΄ παγκοσμίου πολέμου, της οικονομικής κρίσης της Ρωσίας της φτωχοποίησης και υπερφορολόγησης των Ρώσων, άλλαξε την Ευρώπη και σημάδεψε τον κόσμο διαμορφώνοντας μια νέα παγκόσμια ισορροπία τον 20ο αιώνα.

Το 2017 τι πραγματικά αντιμετωπίζουμε; Ψάχνοντας στο βάθος, η κρίση χρέους είναι κρίση δημόσιου χρέους στην Ευρώπη. Η Ευρώπη έχει τα υψηλότερα επίπεδα φορολογίας και η δυνατότητα μιας κυβέρνησης για να λειτουργήσει εξαρτάται από το επίπεδο της φορολογίας. Η ΕΚΤ έχει γίνει ο αγοραστής του δημόσιου χρέους και δεν υπάρχει πλέον αντιστροφή της διαδικασίας. Εάν η ΕΚΤ σταματήσει να αγοράζει το δημόσιο χρέος, οι κυβερνήσεις θα ανακαλύψουν πολύ γρήγορα ότι κανείς δεν είναι διατεθειμένος να αγοράσει χρέος και, στη συνέχεια, τα επιτόκια θα εκραγούν. Οι Κυβερνήσεις κυνηγούν τα χρήματα και όχι την αναδιάρθρωση μέχρις ότου επέλθει η κατάρρευση. Αυτός είναι ακριβώς ο τρόπος που οι κυβερνήσεις καταρρέουν πάντα όταν το χρέος διογκώνεται όπως συμβαίνει σήμερα.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μέγιστο ομοσπονδιακό φορολογικό συντελεστή 39,6% σε σύγκριση με την Ευρώπη που έχει πάνω από 50% εάν εξαιρέσουμε την Ελλάδα που υπερβαίνει το 60%. Εάν ο Trump προχωρήσει στη μείωση των φόρων, η οικονομία των ΗΠΑ θα ανακάμψει γρηγορότερα, αλλά σε βάρος του υπόλοιπου κόσμου. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είναι στο ίδιο φορολογικό επίπεδο με την Ευρώπη ώστε να μην είναι στην ίδια απελπιστική θέση – ΑΚΟΜΗ

Το 1917 το Κογκρέσο των Ηνωμένων Πολιτειών περνά το νόμο περί μετανάστευσης. Ο νόμος απαγόρευε τη μετανάστευση από το σύνολο σχεδόν της νότιας και νοτιοανατολικής Ασίας. Το ίδιο έτος οι ΗΠΑ κήρυξαν τον πόλεμο στην Γερμανία και στην Αυστροουγγαρία.

Το 2017 ο Trump θα περάσει νέο νόμο για την μετανάστευση και ο επικείμενος εμπορικός πόλεμος με την ακύρωση συμφωνιών του παγκόσμιου οργανισμού εμπορίου θα πάρει θερμή μορφή στην περιοχή του Ειρηνικού και της Ασίας ενώ στην Ευρώπη θα υψώσει νέα τείχη προστατευτισμού.

Το 1917 η Αραβική εξέγερση έχοντας διώξει τους Τούρκους από την Αίγυπτο, εξαπλώνεται στη Συρία και ένα χρόνο μετά οι Οθωμανοί εκδιώκονται από τη Δαμασκό διαμορφώνοντας τον μέχρι πρότινος χάρτη των Αραβικών χωρών στην περιοχή. Το 2017 θα αποτελέσει σταθμό στην εξέλιξη της σύγκρουσης στον Αραβικό κόσμο, τον μουσουλμανικό φονταμενταλισμό και την Τουρκική εκκρεμότητα.

Το 1917 ο διχασμός των Ελλήνων μεταξύ Φιλοβασιλικών και Βανιζελικών φθάνει στο αποκορύφωμα. Ανετράπη ο τότε Βασιλιάς Κωνσταντίνος και στην Αθήνα έγινε επισημοποίηση της απόφασης της κυβέρνησης της Θεσσαλονίκης-κίνημα Εθνικής Αμύνης, για κήρυξη πολέμου στις δυνάμεις του Άξονα. Το 1917 η Θεσσαλονίκη ισοπεδώθηκε από την καταστροφική μεγάλη πυρκαγιά. Η πενταετία 1917-1922 που κατέληξε στην εθνική τραγωδία προσδιόρισε την μορφή της Ελλάδας για τον 20ο αιώνα.

Το 2017 ο διχασμός των Ελλήνων με την αντιμνημονιακή εξαπάτηση θα κορυφωθεί και θα προσδιορίσει τις πιθανότητες μείωσης της επερχόμενης κατάρρευσης, δηλαδή της χρεωκοπίας της χρεωκοπημένης χώρας. Η κόλαση της πολιτικής σε πλήρη έκταση συνεχίζει να αφήνει την Ελλάδα και τους Έλληνες ακυβέρνητους, εγκαταλειμμένους σε τρομακτικές θεομηνίες χωρίς εθνικό σχέδιο χωρίς πιθανότητες επιβίωσης. Η μάχη της καρέκλας και της εξουσίας είναι η μόνη ιδεολογική παράμετρος των κομμάτων σήμερα. Η φωτιά που ισοπέδωσε την Θεσσαλονίκη είναι πολύ πιθανό να επαναληφθεί ως οικονομικό χάος, ως Ελληνο-Κυπριακή νίκη και ήττα στο βάθος της περιόδου 2017-2022 ακόμη και ως εθνική τραγωδία που θα προσδιορίσει την μορφή της Ελλάδας στον 21ο αιώνα.

Μπορούμε όλοι να δούμε ότι το σύστημα, όπως είναι, δεν είναι δυνατόν να επιβιώσει. Με κάθε 8,5 χρόνια κυκλικής διακύμανσης, η ένταση αυξάνεται ή όπως θα έλεγαν οι οικονομολόγοι η αγορά είναι ασταθής. Μπορούμε να δούμε αυτή την αύξηση της έντασης με τις εκλογές 2016 – 2017 τα έτη της πολιτικής κόλασης. Με επόμενο σταθμό το 2022-2024 και ίσως τελική κατάληξη το 2032 η αδιέξοδη διακύμανση της κυκλικής έντασης/αστάθειας θα ολοκληρωθεί γιατί δεν μπορεί να προχωρήσει περισσότερο από δύο ακόμη κύκλους, έτσι όπως είναι οι σημερινές συνθήκες.

Η ιστορία είναι ο χάρτης μας για το μέλλον. Προκαλεί κατάπληξη και δίνει δημιουργική ώθηση η φαντασία, η οποία είναι η βάση της επιθυμίας του ανθρώπου να κατανοήσει και να ανακαλύψει. Για να παραθέσω τον Άλμπερτ Αϊνστάιν, – “Η φαντασία είναι πιο σημαντική από τη γνώση. Σε ότι αφορά τη γνώση είναι περιορισμένη σε αυτό που μέχρι εκείνη τη στιγμή γνωρίζουμε και κατανοούμε, ενώ η φαντασία αγκαλιάζει ολόκληρο τον κόσμο, και όλα εκείνα που γνωρίζουμε και κατανοούμε.” Πράγματι, η φαντασία είναι το παν. Όλες οι εφευρέσεις προκύψαν μόνο από τη φαντασία μας, η οποία διεγείρει κάθε πρόοδο και έτσι γεννά την εξέλιξη σε κάθε τομέα. Αυτός είναι ο λόγος που οι κυβερνήσεις αποτελούν πάντα τον εχθρό. Είναι ανίκανες στη φαντασία και φιλοξενούν μόνο την παράνοια, του πως οι άνθρωποι θα θυσιάσουν την ελευθερία τους σε όφελος της εξουσίας τους.

Μπορούμε να δημιουργήσουμε ένα νέο κόσμο, αλλά μόνο αν αγκαλιάσουμε τη γνώση του παρελθόντος, και να διδαχθούμε από αυτή. Έτσι μπορεί η γνώση να μας οδηγήσει σε ένα νέο κόσμο της ελευθερίας και της ελευθερίας από την χειραγώγηση των κυβερνήσεων.

Κανείς δεν μπορεί να αποτρέψει αυτό που έρχεται. Μπορούμε να κάνουμε αυτή την επιλογή μόνο αν κατανοήσουμε το παιχνίδι.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2017

2010-2019 ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ

Στον κόσμο συνετελέσθη η εμπέδωση της ψηφιακής επανάστασης και της διαδραστικής επικοινωνίας.

Η λατρεία των πραγμάτων αντικατέστησε κάθε κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα. Φιλελεύθερο ή Σοσιαλιστικό

Προφανώς η επερχόμενη 4η βιομηχανική επανάσταση και το internet of things θα αποτελέσουν την συνέχεια αυτής της λατρείας και των ευρυζωνικών δικτύων που ήδη εγκαθίστανται.

Απομυθοποιείται η παγκοσμιοποίηση και ταυτόχρονα χάνει την ορμή της καθώς επανακάμπτει η επανεθνικοποίηση των διεθνών πολιτικών γεγονότων.

Ο Ισλαμικός φονταμενταλισμός και η τρομοκρατία σημάδεψαν την δεκαετία.

Το καπιταλιστικό σύστημα επανεμφανίζει το πρόσωπο του 19ου αιώνα με πρωτοφανή αύξηση των ανισοτήτων και αποδυνάμωση της μεσαίας τάξης.

Εξασθενεί το αίσθημα της διαρκούς και ατέρμονης μεγέθυνσης της ευδαιμονίας. Το 50% των φτωχότερων του κόσμου που ισοδυναμεί με 3,7 δισεκατομμύρια κόσμου, δεν είχε το παραμικρό όφελος από την παγκόσμια ανάπτυξη.

Από το 2010, δύο χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης του 2008, ο πλούτος της λεγόμενης «οικονομικής ελίτ» αυξάνεται κατά μέσο όρο περί το 13% σε ετήσια βάση. Το 2019 έφθασε σε σημείο οι 500 πλουσιότεροι του κόσμου να αυξήσουν την περιουσία τους κατά 25% (1,2 τρις) ανεβάζοντας την περιουσία τους στο δυσθεώρητο ποσό του $5,9 τρις (Bloomberg Billionaires Index)

Ενδεικτικά στα 5 δολάρια που παράχθηκαν το 2017, τα 4 δολάρια πήγαν στο 1% των πλουσιότερων ανθρώπων. Το 1 δολάριο πήγε στο υπόλοιπο 99% των ανθρώπων (έκθεση OXFAM)

Αυτή η κατάφωρη κοινωνική αδικία είναι που έχει γίνει πλέον ορατή αποτέλεσε την πρώτη στιβάδα της κρίσης εμπιστοσύνης στην πολιτική και τους πολιτικούς.

Το παγκόσμιο χρέος κάθε χρόνο κάνει νέο ρεκόρ αύξησης.

Η δημοκρατία και η συμμετοχή υποχώρησαν ψάχνοντας νέες διεξόδους στην ψηφιακή τεχνολογία.

Ο λαϊκισμός ανέρχεται ως κύρια πολιτική δύναμη. Πολιτικές καρικατούρες ηγούνται χωρών. Σχεδόν παντού ακροδεξιά λαϊκιστικά κόμματα αναδύονται. Εξαίρεση η Ελλάδα η οποία ανέδειξε αρμονική συνύπαρξη και μεγάλης διάρκειας συγκυβέρνηση του ακροδεξιού και του αριστερού λαϊκισμού.

Στον κόσμο των εφαρμογών τη δεκαετία 2010-2019, κυριάρχησαν οι εφαρμογές που ανήκουν στον Zuckerberg με αιχμή του δόρατος το Facebook.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ινστιτούτου ερευνών και ανάλυσης App Annie οι εφαρμογές που έχουν επιτύχει τον μεγαλύτερο αριθμό λήψεων και εκείνων που έχουν χρησιμοποιηθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα και περισσότερο από όλες τα τελευταία 10 χρόνια στις πλατφόρμες Android και iOS ήταν το Facebook, το Messenger, το WhatsApp και το Instagram.

Στον τομέα της κινητής τηλεφωνίας τα smartphones κυριάρχησαν από την αρχή μέχρι το τέλος.

Η νεαρή εφαρμογή το TikTok κατόρθωσε να μπει στην λίστα των 10 κορυφαίων εφαρμογών, και θα αποτελέσει τη νέα μόδα των επόμενων ετών.

ΓΕΡΜΑΝΙΑ-ΙΤΑΛΙΑ: ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ-ΑΣΥΔΟΣΙΑ ΒΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ & ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

Η αλαζονεία της Γερμανίας μεγαλώνει το έλλειμμα δημοκρατίας τόσο στην Ευρώπη όσο και στα κράτη της.

Η αντίδραση της Γερμανίας και κατ’ επέκταση της Ευρωπαϊκής γραφειοκρατίας στον διορισμό Υπουργού Οικονομικών έθεσε ανοικτά στους Ιταλούς το ερώτημα εάν έχουν το δημοκρατικό δικαίωμα να αποφασίζουν.

Οι εκλογές ανέδειξαν κυβερνητική πλειοψηφία των κομμάτων, κίνημα 5 αστέρων του Μπέπε Γκρίλο και του Δεξιού συνασπισμού αποτελούμενου από το κόμμα του Μπερλουσκόνι και της Λέγκα του Βορρά.

Οι λαϊκιστές του Γκρίλο και η ακροδεξιά της Λέγκα του Βορρά συμφώνησαν σε κυβερνητικό πρόγραμμα από το οποίο έλλειπε ωστόσο η σαφής αναφορά για έξοδο από το Ευρώ και η διαγραφή του χρέους που ήταν βασικές προεκλογικές δεσμεύσεις.

Βέβαια δεν γνωρίζουμε εάν θα το πήγαιναν όπως ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη για έξοδο από την Ευρωζώνη (αρχική εκδοχή της πολιτικής τους) ή εάν γινόταν η «κωλοτούμπα» όπως διαφαινόταν στο πρόγραμμα.

Αποτέλεσμα εικόνας για crisi italianaΜε την άρνηση του Προέδρου Ματαρέλα, συνεπικουρούμενος από Ε.Ε. και Γερμανία, για τον διορισμό ως υπουργού οικονομικών γνωστού Ευρωσκεπτικιστή καθηγητή 81 ετών που πρότειναν στο υπό διαμόρφωση κυβερνητικό σχήμα τα δύο κόμματα, δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι έγινε συνταγματικό πραξικόπημα.

Βέβαια θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Ιταλία έχει δημόσιο χρέος που ανέρχεται στα 2,4 τρις €, δηλαδή επτά φορές μεγαλύτερο απ’ ότι της Ελλάδας και είναι το τέταρτο μεγαλύτερο παγκοσμίως. Στο μεταξύ το χρέος της Ιταλίας κυμαίνεται στο 132% επί του ΑΕΠ, που είναι δυο φορές πιο πάνω από το 60% που επιτρέπει το Σύμφωνο Σταθερότητας.

Αποτέλεσμα εικόνας για crisi italiana

Η Γερμανία με την επικυριαρχία της στην Ευρωζώνη, επιμένει συστηματικά σε ένα πρόγραμμα λιτότητας και δεν βλέπει ποιες συνέπειες προκαλεί τόσο σε αυτή τη χώρα όσο και στις υπόλοιπες της Ευρώπης. Την ίδια ώρα η Ιταλία, όπως συνέβαινε με την Ελλάδα, σκόπιμα αγνοεί την αναγκαιότητα της δημοσιονομικής προσαρμογής αλλά και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (όχι κατ’ ανάγκη της Γερμανικής συνταγής) που θα έφερναν ανάπτυξη.

Καλή ώρα και η Ελλάδα αδυνατεί να σχεδιάσει τον Ελληνικό δρόμο της ανάπτυξης καθώς η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ προκαλεί νέες περιπέτειες υποθηκεύοντας αρνητικά το μέλλον.

Οι αγορές ήδη προεξοφλούν την κρίση. Η αλαζονεία της Γερμανίας προκαλεί την άνοδο των αριστερών ή δεξιών Λαϊκιστών και των Ακροδεξιών.

Τα Προοδευτικά και Δημοκρατικά κόμματα με αμηχανία βλέπουν ένα συνταγματικό πραξικόπημα που δεν θέλουν να καταδικάσουν. Ένα πραξικόπημα αντίστοιχο με τα Ιουλιανά του τότε Βασιλιά όταν αρνήθηκε τον διορισμό Υπουργού Άμυνας και ο Γέρος της Δημοκρατίας ξεκίνησε τον ανένδοτο.

Η Φεντερίκα Μογκερίνη πανηγυρίζει γιατί το 40% των Ιταλών είναι υπέρ της Ευρώπης, αγνοώντας προκλητικά ότι αυτή η χώρα είχε από τα υψηλότερα ποσοστά που έφθαναν το 75%.

Η γραφειοκρατία της Ε.Ε. είναι ανίκανη να συλλάβει το έλλειμμα δημοκρατίας που έχει προκαλέσει στους Ευρωπαίους πολίτες.

Στην Ιταλία δόθηκε η αφορμή, ίσως άνοιξαν οι ασκοί του Αιόλου και οι Γερμανικές πολιτικές μπορεί να προκαλέσουν έναν θρίαμβο της ακροδεξιάς στην νέα εκλογική αναμέτρηση του Φθινοπώρου.

Οι δημοκρατικές και προοδευτικές δυνάμεις γίνονται συνυπεύθυνες, με την ανοχή τους, σε ένα συναίσθημα χωρών υπό κατάληψη, λαών υπό αυταρχική Γερμανική κηδεμονία.

Δημοφιλέστερα Άρθρα