Τα πιο δημοφιλή

    ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

    Αρχική ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

    Η ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΦΙΑ ΓΥΜΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΗ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Η αποκρουστική αλήθεια αρχίζει να αποκαλύπτεται. Είναι οι πρώτες «διαρροές» της κυβέρνησης για την περίφημη αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών που επιβεβαιώνουν ότι οδηγούν σε αυξήσεις «φωτιά» στον ΕΝΦΙΑ.

    Αυξήσεις που θα φτάσουν έως 30% και θα βαρύνουν τις πλάτες εκατομμυρίων κατοίκων 86 δήμων της Περιφέρειας Αττικής και της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης, καθώς και χιλιάδων δήμων της υπόλοιπης χώρας.

    Σύμφωνα με δημοσιεύματα στις περιοχές που οι αντικειμενικές τιμές των ακινήτων κυμαίνονται σήμερα μεταξύ 600 και 1.000 ευρώ ανά τ.μ., οι τιμές θα αυξηθούν σε ποσοστά από 10% έως και 40%.

    Όπως είχαμε προβλέψει https://www.mavrakiseconomics.com/2018/01/28/η-απατη-με-τισ-αντικειμενικεσ-και-η-δ/την πρόταση για τις αυξήσεις θα επιρρίψουν στις πλάτες εκτιμητών, ωστόσο κανείς σοβαρός εκτιμητής δεν δέχθηκε να συμμετάσχει σε αυτή τη γελοιοποίηση του επαγγέλματος ούτε πιστεύουμε ότι θα υπάρχει κάποιος έμπειρος ανεξάρτητος εκτιμητής που να προτείνει αυξήσεις.

    Πάντα σύμφωνα με τα δημοσιεύματα οι αυξήσεις πλήττουν κυρίως τις περιοχές στις οποίες κατοικούν νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και στις οποίες οι τιμές ζώνης (οι αντικειμενικές τιμές αφετηρίας) είχαν αρχική εκκίνηση, χαμηλότερη των τότε πραγματικών τιμών της κτηματαγοράς.

    Διαρρέουν ότι εκτιμητές (;;;) φέρονται να έχουν εισηγηθεί για τις περιοχές αυτές αυξήσεις αντικειμενικών τιμών κατά 10% έως και 40%, ώστε από τα επίπεδα των 600 – 1.000 ευρώ ανά τ.μ. να κυμαίνονται πλέον πάνω από 750 και μέχρι 1.200 ευρώ ανά τ.μ. Εξωπραγματικό και επαίσχυντο για όσους έχουν γνώση της αγοράς.

    Με βάση αυτές τις αυξήσεις ο κύριος Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) θα αυξηθεί κατά ποσοστά τα οποία στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων θα υπερβαίνουν το 20% και θα φθάνουν μέχρι και το 30%.

    Οι τιμές ζώνης από 600 έως και 1.000 ευρώ το τ.μ. ισχύουν σήμερα σε 86 δήμους των περιοχών της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, καθώς και σε χιλιάδες άλλους δήμους της υπόλοιπης χώρας.

    Σε όλες αυτές τις περιοχές οι αυξήσεις των αντικειμενικών τιμών ζώνης θα έχουν ως συνέπεια την άνοδο σε υψηλότερο κλιμάκιο υπολογισμού του ΕΝΦΙΑ όπου ισχύει μεγαλύτερος συντελεστής προσδιορισμού του φόρου αυτού.

    Η κυβέρνηση έστησε όλη την παρωδία ανάθεσης των αντικειμενικών αξιών σε κάποιους εκτιμητές για να τους αποδώσει επικοινωνιακά το βάρος των αυξήσεων του ΕΝΦΙΑ.

    Βάρος που θα επωμιστούν εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων γιατί απλούστατα αυτή η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΟΧΟΣ δηλαδή να εγγραφούν εισπράξεις 3,3 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ετησίως από ΕΝΦΙΑ.

    ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΖΩΗΣ Ή ΘΑΝΑΤΟΥ Η Ε.Ε.

    Από
    operator
    -
    0

    Μετά και την «ψυχρολουσία» Βανς η Ευρώπη βρίσκεται στο πλέον κρίσιμο, σταυροδρόμι από την εποχή της Ένωσης.

    Βρίσκεται στο μεγαλύτερο υπαρξιακό της δίλημμα.

    Μια φυσιολογική αντίδραση θα ήταν να αναμορφώσει όλες τις στρατηγικές της. Δηλαδή θα πρέπει με ταχύτητα να λάβει αποφάσεις και να κάνει ενέργειες που απέφευγε τόσα χρόνια.

    Ποιες είναι αυτές;

    1. Αμυντική Αυτονόμηση και η Στρατηγική Ανεξαρτησία

    Ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Άμυνας:

    Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να επενδύσει πολύ περισσότερο στην Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας (CSDP) και να προωθήσει τη δημιουργία ισχυρής, πραγματικά ανεξάρτητης αμυντικής δύναμης και μεγάλης αμυντικής βιομηχανίας.

    Ανάπτυξη και εμβάθυνση της PESCO (Μόνιμη Διαρθρωμένη Συνεργασία):

    Οι χώρες της Ε.Ε. πρέπει να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες και να προωθήσουν κοινά στρατιωτικά προγράμματα με στόχο την ολική ομογενοποίηση των αμυντικών της δυνάμεων και την ενεργοποίηση πλήρους αμυντικής ομπρέλας στις περιοχές της κυριαρχίας της και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της.

    Στρατηγική Συνεργασία με ΝΑΤΟ και Μ. Βρετανία:

    Η Ευρώπη υπό την απειλή όλων από τις πολιτικές Τραμπ, έχει την ευκαιρία να ενισχύσει τις σχέσεις με τη Μεγάλη Βρετανία, τον Καναδά και τις βόρειες χώρες του ΝΑΤΟ.

    1. Ενεργειακή & Οικονομική Αυτονομία

    Μείωση της ενεργειακής εξάρτησης:

    Η Ευρώπη θα πρέπει να αναπτύξει περισσότερες ΑΠΕ (Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας) και να διαφοροποιήσει τις προμήθειες ενέργειας.

    Η Ευρώπη πρέπει να συνδυάσει διαφορετικές μορφές ενέργειας για να μειώσει την εξάρτησή της από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία.

    Ποιες Χώρες Υποστηρίζουν την Πυρηνική Αναγέννηση;

    🔹 Γαλλία → Επενδύει σε νέους αντιδραστήρες και μικρούς μονάδες SMRs (Small Modular Reactors).

    🔹 Φινλανδία & Σουηδία → Νέα πυρηνικά εργοστάσια υπό κατασκευή.

    🔹 Ουγγαρία & Πολωνία → Σχεδιάζουν να αναπτύξουν νέους πυρηνικούς σταθμούς.

    🔹 Ηνωμένο Βασίλειο → Προωθεί νέα προγράμματα πυρηνικής ενέργειας μετά το Brexit.

    Η πυρηνική ενέργεια είναι πιθανό να αναγεννηθεί, αλλά απαιτεί πολιτική βούληση και τεχνολογικές λύσεις για τα απόβλητα.

    Αν και η Ευρώπη επενδύει στην πυρηνική σύντηξη (ITER project στη Γαλλία) που αποτελεί δυνητικά ανεξάντλητη και καθαρή ενέργεια, ωστόσο απέχει ακόμα δεκαετίες από εμπορική χρήση.

    Παράλληλα, θα χρειαστούν καινοτόμες ενεργειακές πολιτικές όπως το υδρογόνο, οι ενεργειακές αποθήκες και τα έξυπνα δίκτυα. Η διαφοροποίηση των πηγών είναι το κλειδί για μια ανεξάρτητη και ασφαλή ενεργειακή Ευρώπη.

     

    Ενίσχυση του Ευρώ ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα:

    Από την ώρα που οι ΗΠΑ υιοθετούν προστατευτική πολιτική, η Ε.Ε. θα πρέπει να αυξήσει τη χρήση του Ευρώ στις διεθνείς συναλλαγές, ώστε να μειώσει την εξάρτηση από το δολάριο. Σε αυτή τη διαδρομή είναι πρόσφορο το έδαφος για συνεργασία με χώρες της BRICS.

    Αυτονομία στις Τεχνολογίες & την Αμυντική Βιομηχανία:

    Επενδύσεις σε ημιαγωγούς, AI και οπλικά συστήματα ώστε να μην εξαρτάται από αμερικανικές ή κινεζικές εταιρείες.

    1. Νέα Διπλωματική & Γεωπολιτική Στρατηγική

    Ενίσχυση των δεσμών με Ασία και Λατινική Αμερική:

    Συνεργασία με Ινδία, Ιαπωνία και Βραζιλία για εμπορικές και στρατηγικές συμμαχίες.

    Αναθεώρηση των σχέσεων με την Κίνα και τη Ρωσία:

    Μετά την απόσυρση των ΗΠΑ από την Ευρώπη για να υπάρξει ισορροπία στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα, θα πρέπει να υπάρξει ισορροπία μεταξύ άμυνας απέναντι στη Ρωσία και διαχείρισης των οικονομικών σχέσεων με την Κίνα.

    Διπλωματική ηγεσία στα Βαλκάνια και την Αφρική:

    Η εμπλοκή της Ε.Ε. σε κρίσιμες περιοχές όπου οι ΗΠΑ μειώνουν την επιρροή τους, πρέπει να αυξηθεί και, να προλάβει να καλύψει το κενό ειδικά στην Ανατολική Μεσόγειο, την Βόρεια και Κεντρική Αφρική καθώς και την Μέση Ανατολή.

    1. Πολιτική Συνοχή & Αντιμετώπιση του Λαϊκισμού

    Πολιτική ενότητα εντός της Ε.Ε.:

    Στο αφήγημα του αυταρχικού ακροδεξιού και λαϊκίστικου μοντέλου του σερίφη, οι Ευρωπαϊκές πολιτικές οφείλουν να αντιτάξουν την δημοκρατία και τη συμμετοχή ώστε να μην επιτρέψουν την άνοδο του ευρωσκεπτικισμού που θα αποδυνάμωνε την Ένωση.

    Αλλά εξίσου σημαντικό είναι να έχουν απάντηση στους δούρειους ίππους «πρόθυμων» ηγετών και κρατών.

    Προστασία από εξωτερικές παρεμβάσεις:

    Οι ευρωπαϊκές δημοκρατίες πρέπει να θωρακιστούν θεσμικά και τεχνολογικά απέναντι σε ρωσικές και κινεζικές επιρροές που θα επιχειρούσαν να εκμεταλλευτούν την κατάσταση.

    Συμπέρασμα

    Μετά την απόφαση Τραμπ για αποχώρηση των ΗΠΑ από την Ευρώπη, η Ε.Ε. έχει δύο επιλογές:

    Να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο ως αυτόνομη γεωπολιτική δύναμη.

    Να βυθιστεί σε αποδιοργάνωση και κρίση αν δεν προετοιμαστεί σωστά.

    Αυτό σημαίνει ενίσχυση της ευρωπαϊκής άμυνας, οικονομική ανεξαρτησία και ενίσχυση των διεθνών της συμμαχιών. Αν δεν κινηθεί γρήγορα, η Ευρώπη κινδυνεύει να βρεθεί απομονωμένη σε έναν όλο και πιο ανταγωνιστικό κόσμο.

    Αλλά μπορεί να κινηθεί γρήγορα;

    Ναι, εφόσον κάνει την μεγάλη ανατροπή.

    Να γίνει η μετάβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μια ομοσπονδιακή κρατική υπόσταση. Αυτή θα μπορούσε να είναι η μόνη ρεαλιστική λύση για να ανταποκριθεί στις γεωπολιτικές προκλήσεις. Αυτή η μετάβαση θα προσέφερε ενιαίο κέντρο αποφάσεων, ταχύτερη λήψη αποφάσεων και μεγαλύτερη στρατηγική αυτονομία.

    Γιατί η Ομοσπονδιοποίηση είναι Αναγκαία;

    Γιατί θα έχει Ενιαία Άμυνα

    χωρίς μια ενιαία αμυντική πολιτική, κάθε χώρα λειτουργεί απομονωμένα. Μια Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία θα μπορούσε να έχει ενιαίο στρατό με γρήγορη λήψη αποφάσεων, χωρίς να εξαρτάται από εθνικές κυβερνήσεις που συχνά διαφωνούν.

    Θα διέθετε δικό της Υπουργείο Άμυνας και ενιαίο στρατηγείο, όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.

    Θα έχει Γεωπολιτική Αυτονομία.

    Σήμερα, η Ε.Ε. λειτουργεί με ομοφωνία σε κρίσιμες αποφάσεις, κάτι που την καθιστά αργή και αναποτελεσματική. Σε μια ομοσπονδιακή μορφή, θα υπήρχε κεντρική εκτελεστική εξουσία με την ικανότητα να ενεργεί άμεσα.

    Η Ε.Ε. θα είχε δικό της Υπουργό Εξωτερικών με πραγματικές εξουσίες, αντί για έναν συντονιστή μεταξύ 27 κυβερνήσεων.

    Θα έχει Οικονομική Ισχύ και Πλήρης Νομισματική Ενότητα

     

    Το ευρώ είναι ήδη κοινό νόμισμα, αλλά χωρίς κοινή δημοσιονομική πολιτική, υπάρχουν μεγάλες ανισότητες. Μια Ομοσπονδία θα είχε ενιαίο προϋπολογισμό και κοινή οικονομική στρατηγική, όπως οι ΗΠΑ.

    Ένα ομοσπονδιακό κράτος θα μπορούσε να εκδίδει ευρωομόλογα χωρίς διαμάχες μεταξύ Βορρά και Νότου.

    Θα έχει Πολιτική Σταθερότητα και Ανθεκτικότητα σε Κρίσεις

    Το σημερινό μοντέλο της Ε.Ε. είναι αργό και δύσκαμπτο στις κρίσεις (π.χ. μεταναστευτικό, πανδημία, Ουκρανία).

    Με μια κεντρική ομοσπονδιακή κυβέρνηση, η Ευρώπη θα μπορούσε να αντιδρά ταχύτερα και να μην επηρεάζεται από πολιτικές κρίσεις σε επιμέρους χώρες.

    Ωστόσο υπάρχουν και σε αυτό τον στόχο Προκλήσεις και Εμπόδια

    Αντίσταση από Εθνικές Κυβερνήσεις

    Πολλές χώρες (π.χ. Ουγγαρία, Πολωνία) θέλουν να διατηρήσουν την εθνική τους κυριαρχία και απορρίπτουν την ιδέα μιας Ομοσπονδίας.

    Χώρες όπως η Γαλλία μπορεί να δεχθούν την Ομοσπονδία μόνο αν έχουν ηγετικό ρόλο.

    Αντιδράσεις των Πολιτών

    Πολλοί Ευρωπαίοι βλέπουν την Ε.Ε. ως οικονομική συμμαχία και όχι ως κράτος. Μια τέτοια μετάβαση θα χρειαζόταν ισχυρή λαϊκή υποστήριξη, κάτι που δεν είναι αυτονόητο.

    Ρίσκο Διάσπασης της Ε.Ε.

    Αν η Ομοσπονδιοποίηση επιχειρηθεί γρήγορα και με αναγκαστικές διαδικασίες, χώρες όπως η Ουγγαρία ή η Δανία μπορεί να επιλέξουν την αποχώρηση από την Ε.Ε.

    Πώς Μπορεί να Γίνει η Μετάβαση;

    Σταδιακή Ομοσπονδιοποίηση:

    Ξεκινώντας από τις χώρες που το επιθυμούν (Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Βέλγιο, Ολλανδία κ.λπ.) και δημιουργώντας έναν «σκληρό πυρήνα» όπως ξεκίνησε η ΕΟΚ.

     

    Δημιουργία Ευρωπαϊκής Κυβέρνησης:

    Ένας Ευρωπαίος Πρόεδρος και μια Κεντρική Ομοσπονδιακή Βουλή θα είχαν εκτελεστικές αρμοδιότητες, αντί να βασίζονται μόνο στις αποφάσεις των κρατών-μελών.

    Ενοποίηση Άμυνας και Εξωτερικής Πολιτικής:

    Οι πρώτοι τομείς που θα ομοσπονδιοποιηθούν, ώστε η Ευρώπη να γίνει ισχυρότερη.

    Συμπέρασμα

    Η Ευρώπη βρίσκεται σε σημείο καμπής.

    Τώρα που οι ΗΠΑ μειώνουν τη στρατηγική τους παρουσία και την εγκαταλείπουν, η Ε.Ε. πρέπει είτε να ομοσπονδιοποιηθεί και να γίνει πραγματική υπερδύναμη, είτε να παραμείνει διχασμένη και αδύναμη, με κίνδυνο να διαλυθεί.

     

    Το ερώτημα είναι αν οι Ευρωπαίοι πολίτες και οι ηγεσίες τους είναι έτοιμοι για αυτό το βήμα.

    ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΑΝΑΛΩΝΟΝΤΑΙ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Με το ληστρικό επιτόκιο 8% για δύο έτη θα δανειοδοτούνται οι επιχειρήσεις με κεφάλαιο κίνησης και ο ρόλος της Αναπτυξιακής τράπεζας θα είναι να επιδοτεί αυτό το επιτόκιο. Με άλλα λόγια μεταφέρεται ζεστό χρήμα προς τις εμπορικές τράπεζες με το πρόσχημα της βοήθειας στις επιχειρήσεις.

    Η Ελληνική Αναπτυξιακή Τράπεζα είναι το διάδοχο σχήμα του Ταμείου εγγυοδοσίας των Μικρών και πολύ Μικρών Επιχειρήσεων ΤΕΜΠΜΕ Α.Ε. που ιδρύθηκε το 2003 με κεφάλαιο 240 εκ Ευρώ και αναβαθμίστηκε σε Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης (ΕΤΕΑΝ ΑΕ) το 2011 με κεφάλαιο 1,7 δις Ευρώ. Το 2019 πήρε τη σημερινή της ονομασία.

    Αναφέρεται το ιστορικό για να υπογραμμισθεί ότι ο βασικός ρόλος της Αναπτυξιακής Τράπεζας είναι είτε η εγγυοδοσία των αιτούμενων κεφαλαίων των μικρών και πολύ μικρών επιχειρήσεων είτε η έγκριση επιχειρηματικών σχεδίων και η συμμετοχή στη χρηματοδότηση. Αυτό ισχύει περισσότερο στο πλαίσιο της σημερινής κρίσης καθώς το πρόβλημα είναι διττό και πρέπει να αντιμετωπιστεί ταυτόχρονα και στα δύο σκέλη του.

    Η σημερινή κρίση που έχει διαστάσεις ανάλογες της κρίσης του 1929-30 δεν είναι κρίση ζήτησης και δεν αντιμετωπίζεται μόνο με την τόνωση της ζήτησης όπως έγινε την δεκαετία του 30. Δεν λύνεται μόνο με την τόνωση της ρευστότητας των επιχειρήσεων εν προκειμένω, αλλά με την καθοριστική βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μέσω της καινοτομίας.

    Το ένα σκέλος που αφορά την ρευστότητα των επιχειρήσεων πρέπει να λυθεί με άμεση χορήγηση κεφαλαίου κίνησης 20.000 Ευρώ στις επιχειρήσεις που πλήττονται από την κρίση, εγγυημένο στο 100% από το δημόσιο. Όχι στο 80% του 25% του τζίρου τους όπως ανακοίνωσε η κυβέρνηση γιατί έτσι δίνει και πάλι το δικαίωμα στις εμπορικές τράπεζες, με το πρόσχημα ότι δεν υπάρχουν εμπράγματες εγγυήσεις (ακινήτων) να εφαρμόσει επιτόκια καταναλωτικών δανείων τα οποία καθίστανται ληστρικά εφόσον το 80% του κεφαλαίου θα είναι εγγυημένο από το δημόσιο.

    Το δεύτερο σκέλος αφορά την επανένταξη των μικρών επιχειρήσεων στο νέο οικονομικό τοπίο. Εδώ είναι ο ρόλος της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας η οποία θα πρέπει να ενθαρρύνει και να χρηματοδοτεί ή να εγγυάται τον δανεισμό καινοτόμων επιχειρηματικών σχεδίων όχι μόνο στις πληττώμενες αλλά σε όλες τις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις. Ακόμη και σε επιχειρήσεις που αποφασίζουν να αλλάξουν το κύριο προϊόν τους και να αναπροσανατολιστούν σε καινοτόμα προϊόντα.

    Αυτό προϋποθέτει αποδέσμευση από τους ΚΑΔ που θεωρούνται ότι έχουν πληγεί και διαδικασίες Fast track χωρίς γραφειοκρατικές αγκυλώσεις του δημοσίου που θα πρέπει να αναλάβει η αναπτυξιακή τράπεζα λειτουργώντας ως one-stop shop για την προώθηση των σχεδίων των επιχειρήσεων.

    Σε κάθε περίπτωση όταν το κεφάλαιο ή μέρος του είναι εγγυημένο από το δημόσιο, δηλαδή ο κίνδυνος είναι μηδενικός για την εμπορική τράπεζα το επιτόκιο δεν μπορεί να είναι υψηλότερο από το επίσημο επιτόκιο με το οποίο δανείζεται η εμπορική τράπεζα πλέον κάποια δέκατα της μονάδας για δικό της κέρδος. Διαφορετικά μετατρέπεται σε τοκογλυφικό και ληστρικό.

    ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 2030-2035

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Το μεγαλύτερο πλήγμα για το μέλλον της Ελλάδας είναι η κατίσχυση των πιο συντηρητικών, των χειρότερα αξιολογημένων πρακτικών εκπαίδευσης. Δεν αναφέρομαι σε εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα γιατί…δεν υφίσταται. Το μπάχαλο των σχολείων, η συστηματικά καλλιεργημένη ανευθυνότητα των εκπαιδευτικών και το σαθρό, χωρίς προσανατολισμό πρόγραμμα εκπαίδευσης είναι τα κυρίαρχα στοιχεία του.

    Φως στο τούνελ δεν υπάρχει από τις διαφαινόμενες «θέσεις» και αντιπαραθέσεις των πολιτικών στη χώρα μας.

    Οι ευχές μας λοιπόν στην παρούσα γενιά αλλά και στη μελλοντική γενιά του 2030-2035

    Μεταπολεμικά συγκρούστηκαν δύο παγκόσμια εκπαιδευτικά συστήματα. Το παλιό από αρχαιοελληνικής καταβολής σύστημα γενικής εκπαίδευσης και το νεότερο Αγγλοσαξωνικό σύστημα εξειδίκευσης το οποίο και επικράτησε. Η Ελλάδα ποτέ δεν βρήκε τον δρόμο της ανάμεσα σε αυτά.

    Σήμερα καθώς το παγκόσμιο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο αλλάζει, συγκρούονται δύο νέα παγκόσμια συστήματα. Το παλιό Αγγλοσαξωνικό και το νέο που έχει ως κοιτίδα την Φιλανδία.

    fi-1

    Η Φιλανδία βρίσκεται στην πρώτη θέση των αξιολογήσεων όλων των διεθνών οργανισμών, τα τελευταία 10 χρόνια για την παιδεία των 15ντάρηδων εφήβων της.

    fi

    Ωστόσο δεν επαναπαύτηκε στη δόξα της. Το Εθνικό Συμβούλιο εκπαίδευσης –το οποίο σέβονται και ακολουθούν τη στρατηγική του όλα τα κόμματα– έπειτα από έρευνες και πειραματικές εφαρμογές καθιέρωσε το νέο εκπαιδευτικό σύστημα του μέλλοντος.

    Ξεκίνησε ένα από τα πιο ριζοσπαστικά προγράμματα εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που αντικαθιστά την κλασική «διδασκαλία ανά μάθημα» με «διδασκαλία ανά θέμα».

    Τα παραδοσιακά μαθήματα όπως για παράδειγμα τα Μαθηματικά, η Ιστορία, η Γεωγραφία, οι ξένες γλώσσες αντικαθίστανται, με τη διδασκαλία διαθεματικών «φαινομένων» που απαιτούν συνδυαστικές γνώσεις και συνδέονται πιο άμεσα με την καθημερινότητα των παιδιών.

    Σε αυτό το πλαίσιο, προβλέπονται και ανάλογες αλλαγές στις αίθουσες διδασκαλίας.

    Στόχος του νέου αυτού διαθεματικού συστήματος είναι η προώθηση της συνδυαστικής σκέψης και η σύνδεση πρακτικών ζητημάτων με θεωρητικές γνώσεις σε εφαρμοσμένη πρακτική.

    Μέχρι σήμερα το 90% των καθηγητών που εργάζονται στα γυμνάσια και τα λύκεια του Ελσίνκι έχουν ήδη λάβει σχετική εκπαίδευση για να μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες του ανανεωμένου προγράμματος.

    Ασφαλώς οι καθηγητές που προσλαμβάνονται, επιβλέπονται και αξιολογούνται από το τοπικό σύστημα έχουν υψηλή θέση στην κοινωνία της Φιλανδίας, χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης, είναι άριστα εκπαιδευμένοι σχεδόν όλοι με μεταπτυχιακά και όταν δεν μπορούν να έχουν την επικοινωνία που ορίζει το σύστημα για κάθε μαθητή χωριστά, επεμβαίνει ειδικός ψυχολόγος. Καθήκον του καθηγητή είναι να αποδίδει κάθε μαθητής του με εξατομικευμένη προσαρμογή του διδακτικού προγράμματος.

    Οι καθηγητές αυτοαξιολογούνται πρώτα και οι μαθητές δεν χρειάζονται εξετάσεις για να πιστοποιήσουν την πρόοδό τους καθώς υπάρχει η πιστοποιημένη απόδοση σε όλο το έτος.

    fi-2

    Οι μαθητές εξαντλούν τις εργασίες τους στο σχολείο και δεν έχουν εκπαιδευτική δουλειά στο σπίτι. Δεν χρειάζονται εξωσχολική ενίσχυση.

    Ιδού γιατί οι ευχές μας στρέφονται και στη μελλοντική γενιά του 2030-2035. Ίσως μέχρι τότε να ωριμάσουν οι συνθήκες στην Ελλάδα.

    ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ Ή ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ

    Η κυβέρνηση με τη στάση της, επιλέγοντας αυτό το περιεχόμενο «διαπραγμάτευσης», βλάπτει την οικονομία, δυναμιτίζει το μέλλον της και η τεκμηρίωση πόσο την βλάπτει είναι πολύ εύκολη δουλειά για τους οικονομολόγους. Πολιτικά ωστόσο τα κόμματα προβάλουν μιαν ανησυχία χωρίς να τεκμηριώνεται επαρκώς, με αποτέλεσμα να διευκολύνει την επικοινωνιακή πολιτική που τους ταυτίζει με τους δανειστές.

    Υπάρχει κανείς που έστω και ενστικτωδώς να μην θεωρεί ότι αυτή η «διαπραγμάτευση» μόνο την Ελλάδα και τους Έλληνες δεν εξυπηρετεί; Θα μου πείτε βεβαίως. Είναι οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αλλά το θέμα δεν είναι το επικοινωνιακό παιχνίδι μιας κυβέρνησης. Ούτε βεβαίως ο στερεότυπος καταγγελτικός λόγος της αντιπολίτευσης αρκεί. Σε μια σοβαρή πολιτεία αυτό που ενστικτωδώς καταλαβαίνουν οι πολίτες και δεικτικά καταγγέλλουν οι πολιτικοί, θα έπρεπε να έχει τη σχετική τεκμηρίωση με ανάλυση και στοιχεία τουλάχιστον από την πλευρά του καταγγέλλοντος.

    Στο Διεθνές Οικονομικό Συνέδριο 2017,

    υπήρξε σαφής και ρητή αναφορά σε ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα που χάνει η χώρα με αυτή τη «διαπραγμάτευση» και γιατί θα πρέπει να ολοκληρωθεί εγκαίρως.

    «Από το Φεβρουάριο του 2016 που ανέλαβε την διοίκηση της ΕΚΤ ο Μάριο Ντράγκι και εφάρμοσε το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE), δισεκατομμύρια Ευρώ χορηγήθηκαν σε τράπεζες και ιδιωτικές επιχειρήσεις των χωρών της Ευρωζώνης πλην της Ελλάδας.

    Ήταν τότε που η κυβέρνηση προτίμησε να επιστρέψει 9 δισεκατομμύρια περίσσευμα από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δηλώνοντας ότι δεν χρειάζεται τα χρήματα!

    Ήταν τότε που αποφάσισε να βρεθεί η χώρα εκτός δεύτερου προγράμματος ακριβώς στην λήξη του!!!

    Από τότε, μέσω της ΕΚΤ βρέχει λεφτά και εμείς κρατάμε ομπρέλα (σημ. ο Κ. Μητσοτάκης το είπε ενάμιση μήνα μετά).

    Σχετική εικόνα

    Χάσαμε το πρώτο πρόγραμμα. Τον Δεκέμβριο του 2016 η ΕΚΤ αποφάσισε να γίνει και δεύτερο πρόγραμμα για το 2017. Επισημάναμε ότι εάν χαθεί το πρώτο εξάμηνο κατά το οποίο διατίθενται 80 δις μηνιαίως, το δεύτερο εξάμηνο η διαθεσιμότητα ρευστότητας θα μειωθεί στα 60 δις μηνιαίως, δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση θα ενταχθούμε στο τέλος του προγράμματος με τα λιγότερα διαθέσιμα»

    Προς αποφυγή παρεξηγήσεων υπογραμμίζεται ότι τα ποσά αυτά κατανέμονται με διάφορα κριτήρια σε όλα τα μέλη της ευρωζώνης που τα χρειάζονται και δεν αφορούν ένα μόνο μέλος.

    Βεβαίως το ύψος των ενισχύσεων με μηδενικά επιτόκια από την ΕΚΤ είναι σοβαρό πλεονέκτημα αλλά το σοβαρότερο είναι ότι οι χώρες που είναι ενταγμένες στο πρόγραμμα αποκτούν υψηλή πιστοληπτική αξιολόγηση. Αποκτούν την εμπιστοσύνη των αγορών.

    Το κορυφαίο πρόβλημα που αναδύεται από την μη ένταξη στο QE είναι ο κίνδυνος να μην βγει η χώρα στις αγορές τον επόμενο χρόνο. Γιατί η μη ένταξη στο QE και η μη ολοκλήρωση της β΄ αξιολόγησης του μνημονίου Τσίπρα-Καμμένου καθιστούν αδύνατη την δοκιμαστική έξοδο στις αγορές και φυσικά δεν προετοιμάζουν το έδαφος για έξοδο το καλοκαίρι του 2018, τότε που τελειώνει το Γ΄ μνημόνιο.

    Αυτός είναι ο λόγος που πάμε σε τέταρτο μνημόνιο όπως και να βαπτισθεί αυτό πχ επέκταση μέτρων για 2019-2020 ή άλλως.

    Μια ακόμη παράμετρος στη διατήρηση της αβεβαιότητας είναι ότι η οικονομία μας χάνει 400 εκατομμύρια τον μήνα από την συνεχιζόμενη καθυστέρηση ανάπτυξης. Ποσό που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 4,5 δις σε ετήσια βάση, όσο είναι δηλαδή ο προϋπολογισμένος δείκτης αύξησης του ΑΕΠ για το 2017 (στοιχεία της κυβέρνησης).

    Σύμφωνα με τις διαρροές της κυβέρνησης η αξία της «διαπραγμάτευσης» που διεξάγει είναι ζήτημα εάν αποδίδει 400 εκατομμύρια ετησίως, πέραν της μετάθεσης σε χρονικό ορίζοντα ώστε να αναγκασθεί για την εφαρμογή τους μια άλλη κυβέρνηση (τότε θα αρχίσουν τις καταγγελίες ως αντιπολίτευση) και πέραν της επικοινωνιακής διαχείρισης ότι αφορούν μισθούς και συντάξεις.

    Γιατί εάν έκλεινε έστω αυτή την β΄ αξιολόγηση τα ταμεία θα είχαν μεγαλύτερο όφελος από τη μείωση της ανεργίας και την ανάπτυξη.

    Ίσως κάνει εντύπωση η αναφορά σε αυτή την «διαπραγμάτευση»

    Μπορούσε να υπάρξει άλλη;

    Η απάντηση είναι ΝΑΙ!!!

    Ωστόσο μια διαπραγμάτευση με διαφορετικό περιεχόμενο απαιτεί δέσμευση για αλλαγές στην κοινωνία, το κράτος και την πολιτική.

    Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΑΙΧΜΑΛΩΤΗ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΑΠΟΤΥΧΙΑ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Η κυβέρνηση αιχμάλωτη των μέτρων που έλαβε, εάν συνεχίσει με αυτή την οικονομική πολιτική, κινδυνεύει η Ελλάδα από την απόλυτη επιτυχία να καταλήξει στην απόλυτη αποτυχία.

    Το μεγάλο στοίχημα για όλες τις χώρες που κατέστειλαν την οικονομική τους δραστηριότητα λόγω των μέτρων της καραντίνας είναι η σταδιακή απελευθέρωση από το νέο Κορωνοϊό, η έξοδος από την καραντίνα χωρίς οπισθοδρομήσεις και εν τέλει η επιτυχής επανεκκίνηση της οικονομίας τους. Δυστυχώς η διαδικασία δεν είναι γραμμική και δεν είναι ίδια για όλες τις οικονομίες και όλα τα κράτη.

    Στην περίπτωση της Ελλάδας φαίνεται ότι η απόλυτη επιτυχία της εφαρμογής των μέτρων καραντίνας της πρώτης φάσης διατρέχει τον κίνδυνο να εξελιχθεί στο απόλυτο δράμα των επόμενων φάσεων.

    Η φύση της νόσου Covid-19 και του Κορωνοϊού Sars Cov-2 είναι ότι συμπεριφέρεται όπως περίπου η εποχική γρίπη. Αυτό σημαίνει ότι έχει περιόδους ύφεσης και έξαρσης, ότι θα παραμείνει ανάμεσά μας και ανά πάσα στιγμή θα απειλεί με ενδημική ή πανδημική συμπεριφορά.

    Με άλλα λόγια όταν η Ελλάδα ξεκινήσει να αποσύρει μέτρα καραντίνας, η εξάπλωση του ιού θα είναι έτοιμη να συμβεί τόσο με κρούσματα εσωτερικής ανακύκλωσης όσο και με εισαγόμενα κρούσματα. Η τελική λύση αντιμετώπισής του θα έρθει όταν ο πληθυσμός θα μπορέσει να εμβολιαστεί και αυτό δεν αναμένεται πριν την επόμενη διετία

    Σε μία άλλη κανονικότητα, με συνεχή επαγρύπνηση και επιτήρηση του ιού, φαίνεται πως θα ζούμε για τα επόμενα δύο χρόνια και αναλόγως λιγότερα ή περισσότερα περιοριστικά μέτρα

    Οι ειδικοί του Χάρβαρντ περιγράφουν τον τρόπο που θα «σηκώνονται» τα επιδημικά κύματα με υφέσεις και εξάρσεις

    Φαίνεται πως τα επόμενα δύο χρόνια θα ζούμε, με τις νέες συνθήκες φυσικής απόστασης και μέτρων υγιεινής για τον πληθυσμό αλλά και για την εγρήγορση των επιστημονικών και υγειονομικών αρχών στη χώρα μας – όπως και παγκοσμίως.

    Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις επιστημονικής ομάδας από το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, τονίζεται πλέον από τους ειδικούς η ανάγκη συνεχούς επαγρύπνησης και επιτήρησης του ιού, τουλάχιστον για τα επόμενα δυο χρόνια, αλλά και η πιθανότητα να εκδηλωθούν πιο σημαντικές επιδημίες το χειμώνα σε σχέση με το καλοκαίρι τα επόμενα χρόνια.

    – Μόνο με αποτελεσματικό εμβόλιο θα σβήσει ο ιός, τονίζει ο Σωτήρης Τσιόδρας

    Μέχρι τον γενικό εμβολιασμό του πληθυσμού θα είναι απολύτως απαραίτητα τα μέτρα υγειονομικής προστασίας, απολύμανση, μάσκα, τέστ, αντισηπτικά, στολές νοσηλευτικού προσωπικού, ειδικός εξοπλισμός ασθενοφόρων και αστυνομικών. Πρόκειται για ένα νέο κλάδο της οικονομίας που θα είναι απαραίτητος τουλάχιστον μέχρι το 2022 όταν θα υπάρχει δυνατότητα γενικής εφαρμογής ενός εμβολίου που ακόμη πρέπει να ανακαλυφθεί.

    Οι χώρες που έχουν αναπτύξει αυτή την παραγωγή υγειονομικού υλικού και ενδεχομένως είναι κοντά και στο εμβόλιο είναι, η Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, Η Κίνα και οι ΗΠΑ.

    Η Γερμανία από την πρώτη στιγμή και με απόλυτη μυστικότητα έχει προχωρήσει σε μερική βιομηχανική αναδιάταξη με κατεύθυνση την παραγωγή του υγειονομικού εξοπλισμού που θα της επιτρέψει να ξεκινήσει την έξοδο από την καραντίνα χωρίς να απειλείται με οπισθοδρόμηση καθώς θα έχει τα υγειονομικά μέσα άμυνας. Απαγόρευσε όμως να δοθούν αυτά τα μέσα σε άλλες χώρες και για να προστατεύσει την απόλυτη μυστικότητα καθώς και την όποια διαρροή σε άλλη χώρα, ανέστειλε την παραγωγή τέτοιου υλικού σε θυγατρικές της εταιρείες που εδρεύουν σε άλλες χώρες.

    Τις ώρες που γράφεται αυτό το άρθρο το Bloomberg δημοσιεύει την είδηση ότι η Μέρκελ ανακοίνωσε την απόφαση εξόδου από την καραντίνα με σταδιακά βήματα ξεκινώντας την επόμενη εβδομάδα 20/4 από μικρά καταστήματα, ενώ τα σχολεία θα ανοίξουν νωρίς τον Μάιο.

    Αρκετά μέτρα θα μείνουν σε εφαρμογή μέχρι τις 3 Μαΐου και φυσικά μετά την χαλάρωση των περισσότερων μέτρων η κανονική ζωή θα επανέλθει αρκετές εβδομάδες αργότερα. Είναι προφανές επομένως ότι ο λόγος που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν μπόρεσε να βρει ένα κοινό πλαίσιο βημάτων χαλάρωσης της καραντίνας και επανόδου στην κανονική ζωή ήταν ότι η Γερμανία ήθελε πρώτη να θέσει τις μηχανές σε λειτουργία έχοντας τις αδύναμες χώρες σε ομηρία καραντίνας.

    Η Ελλάδα, δεν έχει πολιτική παραγωγής υγειονομικού υλικού αν και έχει την τεχνογνωσία, ιδιαίτερα με το εργαστήριο νανοτεχνολογίας του ΑΠΘ. Η Ελλάδα επομένως θα πρέπει να προμηθευτεί όλο αυτό το ειδικό υγειονομικό υλικό, το οποίο είναι καινοτόμο καθώς τα παραδοσιακά αντισηπτικά πρέπει να αντικατασταθούν με αντιικά απολυμαντικά, στολές με αντιική ασπίδα, μάσκες με αντιική προστασία και βεβαίως, τεστ εκατομμύρια τεστ. Χωρίς αυτά η χώρα θα κινδυνεύει με δεύτερο και τρίτο κύμα εξάπλωσης του ιού, με νέα καραντίνα με τουριστικό αποκλεισμό και εντέλει με οικονομική κατάρρευση.

    Τα σωστά μέτρα οικονομικής ανακούφισης που έλαβε η κυβέρνηση, έχουν ένα κόστος που μπορεί και πρέπει να καταβληθεί αρχικώς αλλά δεν υπάρχει η δυνατότητα να επαναλαμβάνονται ούτε μπορεί το χρέος να αυξάνεται χωρίς επιπτώσεις.

    Εφόσον η Γερμανία, η μόνη στην Ευρωπαϊκή Ένωση που απέκτησε πλήρη εξοπλισμό αλλά και το Ηνωμένο Βασίλειο, η Κίνα και οι ΗΠΑ απαγόρευσαν την εξαγωγή αυτού του υγειονομικού υλικού, η Ελλάδα χωρίς κυβερνητική πολιτική, άμεσα, παραγωγής δικού της υγειονομικού υλικού και ενίσχυσης της καινοτομίας των επιχειρήσεων σε αυτή την κατεύθυνση, θα εγκλωβιστεί, θα είναι αυτοπαγιδευμένη στον κύκλο της υγειονομικής κρίσης. Παγιδευμένη στην υγειονομική κρίση με θανάτους που μπορεί να λάβουν απρόσμενες διαστάσεις και εν τω μεταξύ η ανεργία, η ύφεση και το χρέος να κινδυνεύουν να προσλάβουν ανεξέλεγκτες διαστάσεις.

    Εδώ και τώρα η κυβέρνηση πρέπει να στρέψει τον προσανατολισμό της στην παραγωγή αυτού του υγειονομικού υλικού και των τεστ.

    Εδώ και τώρα πρέπει να καταργήσει τις γραφειοκρατικές διαδικασίες που εμποδίζουν την χρηματοδότηση των επιχειρήσεων που μπορούν να ανταποκριθούν στην καινοτομία και την παραγωγή των καινοτόμων υγειονομικών υλικών.

    Εδώ και τώρα να σχεδιάσει την έξοδο από την καραντίνα έχοντας αποκτήσει τον αναγκαίο εξοπλισμό για την προστασία του πληθυσμού από την υποχρεωτική έκθεση που θα φέρει η δυστυχώς τεράστια οικονομική συνεισφορά στο εγχώριο ΑΕΠ της τουριστικής βιομηχανίας.

    Εδώ και τώρα να ανασχεδιάσει την μείωση της εξάρτησης της Ελληνικής οικονομίας από τον τουρισμό και να χρηματοδοτήσει start ups με καινοτόμα προϊόντα αλλά και επιχειρήσεις κοινωνικής οικονομίας, στην online λιανική, την τηλεκπαίδευση, την τηλεργασία, τις μεταφορές, την αγροδιατροφική παραγωγή, την κυκλική οικονομία, την ενέργεια και τις ΑΠΕ, καθώς και την ναυτιλία.

    Στο επόμενο άρθρο μου που θα έχει τον τίτλο «Η Πανδημία φέρνει νέο Παγκόσμιο Καταμερισμό Εργασίας και Γεωπολιτική Ανακατανομή Πόλων Εξουσίας» αναλύω όλα τα στοιχεία, οικονομικά και πολιτικά της μετά-Κορωνοϊού τάξης που επιχειρείται να δημιουργηθεί με τις νέες μορφές εργασίας, τους νέους τομείς της οικονομίας και το νέο πολυπολικό σύστημα παγκόσμιας διακυβέρνησης. Με σταθερή την αναζήτηση των πολιτικών που θα βοηθήσουν στην επιβίωση της Ελλάδας και των Ελλήνων μέσα σε αυτό τον κόσμο.

    ΕΠΙΤΟΜΗ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΡΑΧΜΗ Ή ΕΚΛΟΓΕΣ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Από την «αυταπάτη» όπως βάφτισαν την εξαπάτηση του λαού, στην επιτομή της αποτυχίας. Μετά την συμφωνία Γερμανίας-Δ.Ν.Τ. (συνάντηση Μέρκελ-Λαγκάρντ εχθές το απόγευμα) η Ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πέτυχε το πρωτοφανές.

    • Η Ελλάδα υποχρεώνεται σε πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μεγάλο διάστημα.
    • Δεν γίνεται ελάφρυνση χρέους
    • Οι Έλληνες υποχρεώνονται σε νέα μέτρα σε φορολογικό και συνταξιοδοτικό, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση κάνει δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις με αδιαφάνεια, διογκώνει το δημόσιο και αποτελειώνει τους μικρούς και μικρομεσαίους.
    • Η ελληνική οικονομία δεν εντάσσεται στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ε.Κ.Τ.

    Μπορεί μια φυσιολογική κυβέρνηση να αντέξει το βάρος μιας μνημειώδους αποτυχίας της πολιτικής της? Μπορεί να επιβάλει νέα μέτρα λόγω επιδείνωσης του χρέους που προέρχεται από δική της υπαιτιότητα?

    Η πρώτη επικοινωνιακή προσέγγιση είναι πως θα κρατηθεί με νύχια και δόντια και ρουσφέτια και νέες υποσχέσεις, κερδίζοντας χρόνο με τον νέο μύθο για αντίμετρα.

    Ο κοινός φόβος είναι ότι ακολουθεί το σχέδιο της δραχμής του 2015, σχέδιο που συνέπιπτε και συμπίπτει με την στρατηγική Σόιμπλε. Δεν αποκλείεται

    Η ταχεία εκροή καταθέσεων από τις τράπεζες που επιδεινώνει ακόμη περισσότερο το οικονομικό κλίμα και την θέση των τραπεζών τους δύο πρώτους μήνες του 2017, είναι προφανές ότι δίνει το σήμα γενικότερης ρευστότητας.

    Το πολυαναμενόμενο σχέδιο νόμου για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό είναι στη σημερινή του μορφή διαβούλευσης άλλη μια τρύπα στο νερό. Υποτίθεται ότι θα ήταν εφαλτήριο ανάπτυξης καθώς θα ελάφρυνε το χρέος επιχειρήσεων και τραπεζών αλλά με τη νομοθέτηση της ασυλίας των τραπεζικών υπαλλήλων.

    Όχι μόνο δεν συμβαίνει αυτό αλλά είναι προφανής η στρατηγική της κυβέρνησης να επιστρέψει σε προσπάθεια εθνικοποίησης (ή διαπλοκής) των τραπεζών. Γιατί ικανοποιείται με την άρνηση των ξένων μετόχων να συμμετάσχουν σε νέα αύξηση κεφαλαίου. Μόνο που αυτό οδηγεί σε νέο χρέος και νέες επιβαρύνσεις για τον Ελληνικό λαό.

    Θα πρέπει βέβαια να θυμόμαστε ότι αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν που με την «περήφανη» διαπραγματευτική της τακτική (ουσιαστικά με στρατηγική να δημιουργήσει διαπλοκή μέσω της τράπεζας Αττικής) έχασε τον έλεγχο των ελληνικών τραπεζών και πέρασαν σε χέρια ξένων.

    Μπορεί ο νέος επικοινωνιακός μύθος των αντίμετρων να δώσει παράταση κυβερνητικής θητείας? Κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε!

    Ωστόσο η συμφωνία Μέρκελ-Λαγκάρντ έδειξε ότι ο κύβος ερρίφθη. Η νέα διαπραγμάτευση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οδήγησε στην επιτομή της αποτυχίας. Μόνη διέξοδος αντιμετώπισης του περιβάλλοντος που διαμορφώθηκε είναι ανωμαλία ή εκλογές!!!

    ΕΚΛΟΓΗ ΤΡΑΜΠ: ΓΙΑΤΙ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Γιατί κάνουν αναλύσεις της πλάκας για την εκλογή του Τραμπ;

    Δεν θα είμαι αρεστός στους φίλους μου.

    Δεν θα πω καθόλου αρεστά πράγματα στους προοδευτικούς και δημοκρατικούς πολίτες.

    Ακούστε.

    Για τις αιτίες της επικράτησης Τραμπ, σας δουλεύουν όλους και κοροϊδεύουν πρώτα τους εαυτούς τους οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι δήθεν αναλυτές

    Οι δημοκρατικοί, οι Σοσιαλδημοκράτες, σε Ελλάδα Ευρώπη και ΗΠΑ, έχουν παγιδευτεί στα ίδια αδιέξοδα που τους παρέλυσαν στη διάρκεια του μεσοπολέμου.

    Τα ίδια αδιέξοδα που γέννησαν και θέριεψαν τον Φασισμό και τον Ναζισμό.

    Η κρίση που ταλαιπωρεί όλους τους πολίτες σε όλο τον κόσμο έχει όνομα.

    Είναι η αποτυχία της Παγκοσμιοποίησης.

    Είναι η αποτυχία όλων των πτυχών της παγκοσμιοποίησης πλην μιας. Της ανεξέλεγκτης χωρίς κανόνες κίνησης των κεφαλαίων.

    Πραγματικών και ψεύτικων, διεφθαρμένων και αιματοβαμμένων που τώρα πλέον θα νομιμοποιηθούν και μέσω των ηλεκτρονικών νομισμάτων.

    Σε όλα τα άλλα υπάρχει μόνο ένας κανόνας. «Σκάσε και κολύμπα».

    Αλλά επειδή δεν είμαστε στην εποχή του δουλεμπόριου και οι πολίτες στα περισσότερα μέρη έχουν βιώσει τη διαφορά της αξιοπρεπούς διαβίωσης, αισθάνονται στο πετσί τους να γκρεμίζονται όλα όσα αποτελούσαν κανόνα κοινωνικής συνύπαρξης.

    Έχουν γκρεμιστεί σε τέτοιο βαθμό που εξοργίζονται.

    Ο κόσμος είναι εξοργισμένος με τις συνέπειες που επέφερε η παγκοσμιοποίηση.

    Ποια παγκοσμιοποίηση δηλαδή. Ούτε στο εμπόριο που ήταν η προμετωπίδα δεν υπάρχει πλέον με τόσους δασμούς που επιβάλλονται από κάθε πλευρά και με κάθε δικαιολογία.

    Αλλά για τους πολίτες ισχύουν όλοι οι επαχθείς κανόνες της.

    Ο αυξανόμενος πλούτος των λίγων, η σκανδαλώδης στήριξη καρτέλ, μονοπωλίων και ολιγοπωλίων.

    Η απομύζηση του πλούτου αλλά και την προοπτικής, της ελπίδας των πολιτών και των χωρών της περιφέρειας από τα μητροπολιτικά κέντρα, ακόμη και των πόλεων της περιφέρειας από τα εθνικά κέντρα.

    Η κατάργηση της εργασιακής ειρήνης, των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η πτώση της μικρομεσαίας τάξης σε κατηγορία νεόπτωχων και των αδύναμων οικονομικά σε κατηγορία εξαθλιωμένων.

    Η ανεργία, η κάθε είδους μετανάστευση, η ανομία.

    Η απώλεια κάθε μορφής ασφάλειας.

    Η απόδοση υπερβολικής εξουσίας και προβολής σε μειοψηφίες ανατρέποντας κοινωνικά πρότυπα αιώνων.

    Υπάρχει αγανάκτηση των λαών με τη ρευστοποίηση.

    Ρευστοποίηση κοινωνικών στρωμάτων και τάξεων.

    Ρευστοποίηση κοινωνικών προτύπων και κανόνων συνύπαρξης.

     

    Υπάρχει αγανάκτηση για τις συνέπειες της διάλυσης των κοινωνικών δεσμών.

    Αγανάκτηση με τη μαζοποίηση, τον άμορφο χυλό που μετατρέπουν την κοινωνία.

    Ποια είναι η πολιτική απάντηση των δημοκρατών, των σοσιαλιστών των σοσιαλδημοκρατών, της λεγόμενης αριστεράς;

    Λογάκια.

    Λογάκια στρόγγυλα και προσεκτικά μη χαλάσουμε τη σχέση με το οικονομικό κατεστημένο.

    Πολλές φορές και εγκλωβισμός στην παγίδα της ρευστοποίησης και της διάλυσης των κοινωνικών δεσμών. Τρέχουν να φανούν και πρώτοι δικαιωματιστές σε επί μέρους και πολλές φορές μικρότερης σημασίας θέματα που χάνουν ωστόσο τα βασικά δικαιώματα των πολιτών.

    Στρογγυλεμένα λογάκια από δήθεν σοβαρούς πολιτικούς, με θέσεις ίσων αποστάσεων-κεντρώες πολιτικές, κατευνασμός της αγανάκτησης και κάπου κάπου κορώνες για την ακροδεξιά.

    Αλλά δεν μπορούν να ξεχωρίσουν ούτε από τους παραδοσιακούς δεξιούς πολιτικούς.

    Κάνουν πως θυμούνται την ακροδεξιά αλλά την ξεχνούν όταν τρέχουν να συγκυβερνήσουν με τη δεξιά.

    Την ακροδεξιά που ήδη εκκολάπτουν με τις μαλθακές πολιτικές τους και σε λίγο θα τη θεριέψουν.

    Να είστε σίγουροι.

    Θα πούνε μερικές βλακείες ότι δεν έπρεπε να είναι υποψήφιος ο Μπάϊντεν και καθυστέρησε να αποσυρθεί. Θα πούνε ότι για όλα φταίνε οι δύο πολεμικές συγκρούσεις. Θα πούνε και μια γενική καταγγελία για ανισότητες.

    Θα ψελλίσουν κάτι για συναινέσεις, που να τολμήσουν να μιλήσουν για συμμετοχική δημοκρατία. Γιατί η συμμετοχή των πολιτών θα ανέτρεπε όλες τις νερόβραστες πολιτικές των «προοδευτικών».

    Αλλά σε λίγο θα τα ξεχάσουν όλα. Τα μηνύματα της εκλογικής ήττας που δήθεν κατάλαβαν θα ξεχαστούν όλα. Όπως ακριβώς έγινε με τις Ευρωεκλογές, τις εκλογές στη Γαλλία, στην Αυστρία, στη Γερμανία, στην Ολλανδία.

    Όλα θα ξεχαστούν. Θα ξεχάσουν όλα αυτά από τα οποία οι λαοί πιέζονται.

    Νομίζουν ότι και ο λαός θα ξεχαστεί και θα υποκύψει στο επόμενο εκλογικό δίλημμα.

    Μέχρι που το ποτήρι θα ξεχειλίσει…

    ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ-ΑΝΑΝΕΩΝΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ. ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΜΕ ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    Βρισκόμαστε σε περίοδο μετάβασης του διεθνούς συστήματος και μεταβολής όλων των διεθνών ισορροπιών. Βρισκόμαστε στην αρχή αλλαγής της παγκόσμιας αρχιτεκτονικής και οδεύουμε σε έναν κόσμο που δεν θα είναι όπως το γνωρίσαμε μέχρι σήμερα.

    Διανύουμε περίοδο που εξουσίες και πλούτος συγκεντρώνονται όλο και σε πιο λίγους με κοινωνικούς κραδασμούς που για να αντιμετωπισθούν, οι πολιτικές και οι πολιτικοί επιλέγουν όλο και πιο αυταρχικές μεθόδους διακυβέρνησης.

    Η κρίση εμπιστοσύνης όσο μεγαλώνει στους πολίτες, τόσο οδηγεί στην ανάγκη κυβερνήσεων και κομμάτων για περαιτέρω διεύρυνση εξουσιών, που με τη σειρά τους ολισθαίνουν σε αυταρχικές και ολιγαρχικές συμπεριφορές.

    Η κρίση εμπιστοσύνης είναι που οδηγεί επίσης σε φαινόμενα εκμετάλλευσης της από τους ακραίους λαϊκιστές, αριστερούς και δεξιούς.

    Αυτοί οι πολιτικοί, αυτή η πολιτική είναι που συστηματικά δημιουργούν διαρκώς και μεγαλύτερη απόσταση στις διαδικασίες λήψης των αποφάσεων από τους πολίτες. Η λήψη αποφάσεων με γνώση και νηφαλιότητα από τους ίδιους τους πολίτες είναι εχθρός των κέντρων του συστήματος που θεωρούν εμπόδιο την λαϊκή κυριαρχία.

    Τα συστημικά κέντρα είναι που εφευρίσκουν μεθόδους παράκαμψης των δημοκρατικών διαδικασιών και ευνοούν το έλλειμμα δημοκρατίας. Έλλειμμα Δημοκρατίας που ξεκινάει από το τοπικό επίπεδο, κυριαρχεί στο εθνικό επίπεδο και γίνεται πολυδιάστατο στους υπερεθνικούς οργανισμούς.

    Αυτοί οι πολιτικοί, αυτή η πολιτική είναι που συστηματικά μετέτρεψαν την έννοια της Δημοκρατίας σε πελατειακές σχέσεις, μικροεξυπηρετήσεις και ρουσφέτια. Είναι η πολιτική που θεωρεί ότι ο καθένας φροντίζει για την πάρτη του.

    Δημοκρατία υφίσταται μόνον εκεί όπου υπάρχει ώσμωση των προσωπικών συμφερόντων και φιλοδοξιών με τα συμφέροντα της κοινωνίας των πολιτών. Εκεί όπου επιτυγχάνονται οι κοινοί στόχοι.
    Δημοκρατία σημαίνει διαδικασίες, όπου όλοι έχουν ισότητα στην πληροφόρηση, ίσες ευκαιρίες στη γνώση για να έχουν λόγο, να έχουν όλοι πρόσβαση, ευκαιρία και υποχρέωση συμμετοχής, στη δυνατότητα συνδιαμόρφωσης των αποφάσεων.
    Δημοκρατία σημαίνει προσδιορισμός προβλήματος, διαφάνεια, διαβούλευση, αξιολόγηση, απόφαση, έλεγχος της εξουσίας.

    Εσύ που αισθάνεσαι ότι ανήκεις στη μεγάλη δημοκρατική παράταξη, με ευαισθησίες σαν οικολόγος, σοσιαλιστής, δημοκράτης, προοδευτικός κεντρώος, ριζοσπάστης της ανανεωτικής αριστεράς, προοδευτικός πολίτης έχεις την απαίτηση να συνδιαμορφώνεις τις αποφάσεις χωρίς διακρίσεις και αποκλεισμούς.

    Εμπιστεύεσαι τη δημοκρατική προοδευτική παράταξη γιατί δεν έχασε, ποτέ το νήμα που τη συνδέει με τις αρχές και τις αξίες της στο πέρασμα των εποχών. Από το κόμμα του Χαρ. Τρικούπη το κόμμα των Φιλελευθέρων του Ελευθέριου Βενιζέλου την Ένωση Κέντρου μέχρι το ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα Παπανδρέου.

    Την εμπιστεύεσαι γιατί υπήρξε πάντα ένα γνήσια λαϊκό και πατριωτικό Κίνημα Εθνικής Ανεξαρτησίας, σοσιαλιστικής ιδεολογίας και δημοκρατικής πράξης. Η Εθνική Ανεξαρτησία, η Λαϊκή Κυριαρχία, η Κοινωνική Απελευθέρωση, η σταθερή προσήλωση στη Δημοκρατία και το Κοινοβουλευτικό Πολίτευμα αποτέλεσαν το διαχρονικό πλαίσιο των αρχών, των αξιών  και των στόχων του. Ένα πλαίσιο που αναδεικνύει τον βαθύτατα πατριωτικό, κοινωνικό και δημοκρατικό του χαρακτήρα.

    Αισθάνεσαι δική σου υπόθεση τη Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη γιατί είναι πάντα ανοιχτή σε ρεύματα και ιδέες, είναι η παράταξη που σηματοδοτεί τη διαφορά της προόδου από τη συντήρηση, τη δημοκρατία από τον αυταρχισμό, την ουσιαστική προσφορά από τον λαϊκισμό.

    Είναι ο δημοκρατικός πόλος απέναντι στη Δεξιά είναι ο αντίποδας του λαϊκισμού δεξιού και αριστερού. Η Μεγάλη Δημοκρατική Παράταξη είναι η παράταξη των μεγάλων αλλαγών που πηγάζουν από ένα ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα νεωτερικών προοδευτικών πολιτικών και θέσεων που υπηρετούν τον λαό και την πατρίδα. Και κυρίως είναι το κίνημα της νέας γενιάς που πρέπει να οικοδομήσει το δικό της μέλλον.

    Τη νέα εθνική στρατηγική και την προοδευτική διακυβέρνηση που έχει ανάγκη η χώρα δεν μπορούν να υπηρετήσουν ούτε η συντηρητική παράταξη της Νέας Δημοκρατίας, ούτε ο τυχοδιωκτικός αριστερός λαϊκισμός του ΣΥΡΙΖΑ.

    Με τη μεν Ν.Δ. υπάρχουν μεγάλες και αγεφύρωτες ιδεολογικές, πολιτικές και προγραμματικές διαφορές. Διαφορές με τις πολιτικές της Ν.Δ. που ωθούν στην ασυδοσία της αγοράς και την κατάργηση του ρυθμιστικού ρόλου του κράτους, τον συγκεντρωτισμό των δομών και της σύμφυσης πολιτικών και οικονομικών εξουσιών, στην κλειστή και φοβική κοινωνία, στους ξεπερασμένους συντηρητισμούς και αυταρχισμούς, στην κοινωνική καθυστέρηση.

    Με τον Σύριζα υπάρχουν σαφείς διαχωριστικές και διακριτές ιδεολογικές, πολιτικές και προγραμματικές διαφορές. Διαφορές που αναδείχθηκαν εμφαντικά με τον τρόπο που άσκησε την εξουσία και ουσιαστικά επανάφερε τη συντηρητική παράταξη στην Κυβέρνηση. Διαφορές με τις πολιτικές που ενίσχυσαν τα συντηρητικά αντανακλαστικά της κοινωνίας.

    Διέσυραν και ακύρωσαν την προοπτική μιας πραγματικής συμμετοχικής δημοκρατίας με το δημοψήφισμα παρωδία, με την τυχοδιωκτική πολιτική που κατασυκοφάντησε τον θεσμό του δημοψηφίσματος.

    Με τον Σύριζα υπάρχουν σαφείς διαφορές με τη στάση του και ως αντιπολίτευση που δεν μπορεί να σταθεί ως υπεύθυνη και σοβαρή δημοκρατική αντιπολίτευση καθώς ο λαϊκισμός που ενδημεί στις γραμμές του τρέφεται μόνο με διχαστικές επιλογές και ξεπερασμένες πρακτικές.

    Ούτε η ΝΔ, ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, όποια μορφή κι αν πάρουν, μπορούν να εγγυηθούν τη νέα πορεία της χώρας. Να εκφράσουν με πειστικό τρόπο το νέο πολιτικό περιβάλλον που θα αφήνει πίσω το διχασμό και θα βρει τους νέους κοινούς τόπους για να προχωρήσει η Ελλάδα μπροστά στα επόμενα χρόνια.

    Το δημοψήφισμα ήταν συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην Ελλάδα, ως αναγνώριση (του νομοθέτη σύμφωνα με τους συνταγματολόγους και την ειδική μελέτη του καθηγητή Α. Μανιτάκη) του δημοκρατικού ελλείμματος που προκαλεί η αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Δημοψήφισμα με πολιτειακό περιεχόμενο έγινε το 1974. Έκτοτε παρά την κατοχύρωση του συντάγματος, μόνο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου εξέδωσε τον εφαρμοστικό νόμο-Νόμος 4023/2011 – ΦΕΚ 220/Α/24-10-2011 και αμέσως μετά την ανακοίνωση ότι πάει σε δημοψήφισμα το κατεστημένο ανέτρεψε την κυβέρνηση.

    Μια ζωή με τη Δημοκρατική Παράταξη έχεις αποκτήσει το κριτήριο ότι η πολιτική χρειάζεται αναγέννηση.

    Σε αυτή την εποχή των μεγάλων αλλαγών ήρθε η ώρα να ενώσεις τη δύναμή σου και όλοι μαζί να γίνουμε η κινητήρια δύναμη για τη μεγάλη υπέρβαση στη δημοκρατική συγκρότηση της κοινωνίας, όλοι μαζί να οδηγήσουμε την Ελλάδα στο νέο της ιστορικό κύκλο.

    Κάθε πράξη, στον αντίποδα του πολιτικού συστήματος που βασίζει την ύπαρξή του στον φόβο, την παθητικότητα, την αγανάκτηση ή την εξουσιολαγνεία, περιθωριοποιώντας τον πολίτη, είναι πράξη αντισυστημική, είναι πράξη επαναστατική.

    Είναι η δική σου απόφαση που αλλάζει ριζικά τις συνθήκες στον τρόπο λήψης αποφάσεων.

    Είναι δική σου απαίτηση να αλλάξεις τη δημοκρατία με το δημοψήφισμα ως εργαλείο άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας. Να αλλάξει η διαδικασία λήψης αποφάσεων και να ακολουθεί συγκεκριμένο μοντέλο συλλογικής απόφασης.

    Τόσο η διαβούλευση όσο και το δημοψήφισμα μπορούν να αξιοποιήσουν κάθε πρόσφορο αξιόπιστο τεχνολογικό μέσο. Η τεχνολογία, η ηλεκτρονική τεχνολογία δίνει πλέον την ευκαιρία να γίνει η αλλαγή, επιστρέφοντας στις ρίζες της Ελληνικής Άμεσης Δημοκρατίας και σε αποφάσεις με εκστρατείες δημοψηφισμάτων.

    Το δημοψήφισμα ως εργαλείο άμεσης και συμμετοχικής δημοκρατίας των πολιτών είναι ένα βήμα εκδημοκρατισμού, αμεσότερης σύγχρονης δημοκρατίας πλήγμα στην καρδιά του συντηρητικού κατεστημένου, βήμα στην πρόοδο.

    Δανείστε μου τ’ αυτιά σας

    Από
    Konstantinos Mavrakis
    -
    0

    (Προσαρμογή του επικήδειου λόγου του Μάρκου Αντωνίου για τον θάνατο του Καίσαρα, από τον Οράτιο στον Σαίξπηρ)

    Φίλοι, Έλληνες, πατριώτες, δανείστε μου τ’ αυτιά σας·
    έρχομαι να κηδέψω εδώ τον πλούτο της πατρίδας μου και όχι
    να τον παινέψω. Το κακό που κάνουν οι άνθρωποι
    ζει και μετά απ’ τους ίδιους, το καλό συχνά
    θάβεται με τα κόκαλά τους· έτσι ας γίνει
    και με όσους προσπάθησαν για την βιώσιμη ευημερία. Ο ευγενής ο Τσίπρας
    σας είπε πως η καταπολέμηση των παθογενειών είναι βαριά φιλοδοξία·
    αν ήταν, ήταν σφάλμα βαρύ και λόγο
    βαρύν δώσαμε στα κόμματα και στην εφορία γι’ αυτό. Εδώ,
    με άδεια των Τσίπρα-Καμμένου και των άλλων εκατομμυριούχων υπουργών, -γιατί ο Τσίπρας
    είν’ αξιότιμος άνθρωπος· έτσι είν’ όλοι τους στην κυβέρνηση,
    όλοι αξιότιμοι άνθρωποι, – έρχομαι να ειπώ
    τον επικήδειο στην πρόοδο. Ήταν πεποίθησή μου, βαθιά η πίστη μου ότι το πελατειακό και αναποτελεσματικό κράτος πρέπει να τελειώνει· όμως ο Ταίπρας λέει ήταν αισχρή φιλοδοξία· κι ο Τσίπρας είναι αξιότιμος
    άνθρωπος. Είχαν φέρει πλήθος αιχμαλώτων δημοσίων υπαλλήλων
    με κράτος εχθρό του πολίτη, που η ξαγορά του γιόμιζε τις κάσες
    του Δημοσίου όταν είχε ανάπτυξη: φαίνεται μ’ αυτό ο Τσίπρας να άλλαξε κάτι; Γιόμισε και πάλι αιχμαλώτους δημοσίους υπαλλήλους, με φόρους αβάσταχτους συνέτριψε τον συνεπή πολίτη, έθαψε το κοινωνικό κράτος, έθαψε και τη βιώσιμη ανάπτυξη. Όταν κλαιγόταν η φτωχολογιά, ο Τσίπρας εδάκρυζε και υποσχόταν να σχίσει τα μνημόνια και να μην πληρώνει κανείς· Αρνήθηκα να το δεχτώ, είναι αυτό φιλοδοξία: H φιλοδοξία θα ‘πρεπε να ‘ναι από ύλη πιο αυστηρή φτιαγμένη:
    όμως ο Τσίπρας λέει πως ήτανε φιλοδοξία·
    κι ο Τσίπρας είναι άνθρωπος αξιότιμος.
    Όλοι σας είδατε στη Βαρουφάκια περίοδο
    που τρεις φορές μου προσέφεραν την δραχμή ως στέμμα βασιλικό, να διαγράψουν όλα μου τα χρέη, και τρεις φορές το αρνήθηκα: ήταν αυτό φιλοδοξία;
    Όμως ο Τσίπρας λέει πως ήτανε φιλοδοξία:
    και, βέβαια, αυτός είν’ άνθρωπος αξιότιμος.
    Μιλάω όχι για ν’ αναιρέσω ό,τι είπε ο Τσίπρας,
    όμως εδώ είμαι για να ειπώ αυτό που ξέρω.
    Αγαπούσατε όλοι κάποτε, την πρόοδο, όχι την ψεύτικη την πλάνα, την πραγματική την βιώσιμη και προσδοκούσατε ημέρες καλύτερες έστω μετά από θυσίες, όχι χωρίς λόγο:
    ποιος λόγος σας κρατάει λοιπόν να μην κλάψετε τη χαμένη πρόοδο;
    Ω, κρίση! Έφυγες να πας σε χτήνη αναίσθητα
    κι οι άνθρωποι έχασαν τον νου τους. Συμπαθάτε με.
    η καρδιά μου είναι κει στην κάσα με την θαμμένη πρόοδο,
    και δεν θα σωπάσω ώσπου να ξανάρθει.

    1234Σελίδα 1 από 4

    Δημοφιλέστερα Άρθρα

    Δημοφιλεις Κατηγοριες

    © Copyright Mavrakis Economics