ΑΓΟΡΕΣ

Αρχική ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΑΓΟΡΕΣ

Η ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΦΙΑ ΓΥΜΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΗ

Η αποκρουστική αλήθεια αρχίζει να αποκαλύπτεται. Είναι οι πρώτες «διαρροές» της κυβέρνησης για την περίφημη αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών που επιβεβαιώνουν ότι οδηγούν σε αυξήσεις «φωτιά» στον ΕΝΦΙΑ.

Αυξήσεις που θα φτάσουν έως 30% και θα βαρύνουν τις πλάτες εκατομμυρίων κατοίκων 86 δήμων της Περιφέρειας Αττικής και της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης, καθώς και χιλιάδων δήμων της υπόλοιπης χώρας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στις περιοχές που οι αντικειμενικές τιμές των ακινήτων κυμαίνονται σήμερα μεταξύ 600 και 1.000 ευρώ ανά τ.μ., οι τιμές θα αυξηθούν σε ποσοστά από 10% έως και 40%.

Όπως είχαμε προβλέψει https://www.mavrakiseconomics.com/2018/01/28/η-απατη-με-τισ-αντικειμενικεσ-και-η-δ/την πρόταση για τις αυξήσεις θα επιρρίψουν στις πλάτες εκτιμητών, ωστόσο κανείς σοβαρός εκτιμητής δεν δέχθηκε να συμμετάσχει σε αυτή τη γελοιοποίηση του επαγγέλματος ούτε πιστεύουμε ότι θα υπάρχει κάποιος έμπειρος ανεξάρτητος εκτιμητής που να προτείνει αυξήσεις.

Πάντα σύμφωνα με τα δημοσιεύματα οι αυξήσεις πλήττουν κυρίως τις περιοχές στις οποίες κατοικούν νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και στις οποίες οι τιμές ζώνης (οι αντικειμενικές τιμές αφετηρίας) είχαν αρχική εκκίνηση, χαμηλότερη των τότε πραγματικών τιμών της κτηματαγοράς.

Διαρρέουν ότι εκτιμητές (;;;) φέρονται να έχουν εισηγηθεί για τις περιοχές αυτές αυξήσεις αντικειμενικών τιμών κατά 10% έως και 40%, ώστε από τα επίπεδα των 600 – 1.000 ευρώ ανά τ.μ. να κυμαίνονται πλέον πάνω από 750 και μέχρι 1.200 ευρώ ανά τ.μ. Εξωπραγματικό και επαίσχυντο για όσους έχουν γνώση της αγοράς.

Με βάση αυτές τις αυξήσεις ο κύριος Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) θα αυξηθεί κατά ποσοστά τα οποία στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων θα υπερβαίνουν το 20% και θα φθάνουν μέχρι και το 30%.

Οι τιμές ζώνης από 600 έως και 1.000 ευρώ το τ.μ. ισχύουν σήμερα σε 86 δήμους των περιοχών της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, καθώς και σε χιλιάδες άλλους δήμους της υπόλοιπης χώρας.

Σε όλες αυτές τις περιοχές οι αυξήσεις των αντικειμενικών τιμών ζώνης θα έχουν ως συνέπεια την άνοδο σε υψηλότερο κλιμάκιο υπολογισμού του ΕΝΦΙΑ όπου ισχύει μεγαλύτερος συντελεστής προσδιορισμού του φόρου αυτού.

Η κυβέρνηση έστησε όλη την παρωδία ανάθεσης των αντικειμενικών αξιών σε κάποιους εκτιμητές για να τους αποδώσει επικοινωνιακά το βάρος των αυξήσεων του ΕΝΦΙΑ.

Βάρος που θα επωμιστούν εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων γιατί απλούστατα αυτή η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΟΧΟΣ δηλαδή να εγγραφούν εισπράξεις 3,3 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ετησίως από ΕΝΦΙΑ.

15% ΦΟΡΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ

Το νέο εμπόριο ελπίδας αυτών των ημερών είναι το κύκνειο άσμα της ανυπόληπτης πολιτικής ελίτ, του ανυπόληπτου κατεστημένου παλιού και νέου. Οι νέοι υπερθεματιστές της «ανάπτυξης» δεν είναι παρά οι υπερθεματιστές της συντήρησης κάθε χρώματος.

Η οικονομία της χώρας ισοπεδώνεται μέσω της υπερφορολόγησης που συνοδεύεται από καταχρηστική νομοθέτηση ποινών.

Η κρίση της πολιτικής και των πολιτικών είναι όλη δική τους. Είναι εγκλωβισμένοι σε αυτή. Είναι εγκλωβισμένοι στις ανάγκες τους για πελατειακή διαχείριση του κράτους και της εξουσίας τους.

Τα κροκοδείλια δάκρυα για την βαριά φορολογία, την υπερφορολόγηση των πολιτών δεν συνοδεύονται από αυτό που έχει ανάγκη η χώρα:

Μια Φορολογική Επανάσταση, μια νέα ριζοσπαστική οικονομική προσέγγιση και ένα εθνικό σχέδιο παραγωγικής ανάπτυξης κοινής αποδοχής που θα βγάζει την Ελλάδα και τους Έλληνες από την κρίση.

Από τον Καναδά και το Ηνωμένο Βασίλειο, το Λουξεμβούργο και το Λιχνεστάιν, μέχρι την Κύπρο, την Βουλγαρία, την Μάλτα και την Ιρλανδία έχει αποδειχθεί ότι το κόστος των δαπανών του δημοσίου δεν απαιτεί υψηλή φορολογία.

Αποτέλεσμα εικόνας για αναπτυξη

Η καλή λειτουργική απόδοση ενός κράτους επιτυγχάνεται με ένα ποσοστό 15% φορολόγησης κάθε εισοδήματος και απόδοσης κεφαλαίων. Δεν πρόκειται για μια απλή θεωρητική προσέγγιση αλλά για υπαρκτά, εφαρμοσμένα παραδείγματα.

Μέχρι του ύψους 15% ανώτατο συντελεστή γενικής φορολόγησης επιτυγχάνεται η ιδανική ισορροπία μεταξύ των αναγκαίων δαπανών του δημοσίου και την εύρυθμη ανάπτυξη της οικονομίας και της κοινωνίας. Εντός αυτής της ισορροπίας είναι δυνατή η διατήρηση δημοσιονομικού πλεονάσματος ή ισοσκελισμένου, δηλαδή μηδενικού ελλείμματος.

Κάθε επιπλέον μονάδα αυξάνει την τάση για δημιουργία ελλειμμάτων και ανατρέπει αυτή την ισορροπία σε βάρος της κοινωνίας και της οικονομίας.

Με ανώτατο συντελεστή φορολόγησης 15% στα εισοδήματα, το κράτος είναι υποχρεωμένο σε έναν επιτελικό ρόλο με δραστική μείωση της διαφθοράς και της γραφειοκρατίας επομένως και των κυκλωμάτων που την παράγουν και της επιρροής που ασκούν.

Με αυτόν τον συντελεστή ασκείται ασφυκτική πίεση στις πελατειακές σχέσεις και στην πολιτική διαφθορά καθώς κάθε μη παραγωγική πρόσληψη κάθε μη παραγωγική δαπάνη επιφέρει βαρύτατες συνέπειες στην λειτουργικότητα και επομένως μειώνει την άνιση άσκηση εξουσίας και αποδυναμώνει την βασική πηγή εξουσίας που ωφελεί και τροφοδοτεί το έλλειμμα δημοκρατίας.

Οι Κυβερνήσεις πάντα κυνηγούν κάθε δεκάρα για να προσπαθήσουν να επιβιώσουν. Οι μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις θα τους οδηγήσουν προς την σκοτεινή αυταρχική μορφή διακυβέρνησης.

Με ανώτατο συντελεστή φορολόγησης 15% στα έσοδα των επιχειρήσεων, στις αποδόσεις κεφαλαίων ο συντελεστής κόστους/οφέλους της φοροδιαφυγής ελαχιστοποιείται σε τέτοιο βαθμό που μόνον το μαύρο χρήμα που προέρχεται από παράνομες και εγκληματικές δραστηριότητες, θα συνέχιζε την φοροδιαφυγή. Αλλά η πάταξη της εγκληματικής δραστηριότητας που παράγει μαύρο χρήμα είναι άλλη υπόθεση.

Σε αυτή την οικονομική συνθήκη γενικευμένου συντελεστή φορολόγησης 15%, η προσθήκη σταθερού οικονομικού και πολιτικού περιβάλλοντος, διάφανου κρατικού περιβάλλοντος μπορεί να εξαφανίσει κάθε ανάγκη μεταφοράς κεφαλαίων και απόκρυψης χρήματος σε τρίτες περιοχές.

15% 1

Η ριζοσπαστική φορολογική αλλαγή συνοδεύεται από:

  • Διαφάνεια σε κάθε επίπεδο οικονομικής και πολιτικής δραστηριότητας
  • Αποτελεσματική αντιμετώπιση φοροδιαφυγής
  • Συντριβή της γραφειοκρατίας
  • Άνοιγμα των επαγγελμάτων, πραγματικό άνοιγμα επαγγελμάτων
  • Συγχώνευση υπηρεσιών και επιτελικό-παραγωγικό κράτος
  • Κράτος φιλικό στον πολίτη και στην επιχειρηματικότητα
  • Δημόσιες δαπάνες με προτεραιότητα στην παιδεία και την υγεία που θα είναι διπλάσια από το ευτελές 2,37% του συρρικνωμένου και εφέτος Α.Ε.Π. Στο ποσοστό αυτό καταλήγουν το 2016.

Και όμως, εξακολουθεί να είναι η αιχμή της προπαγάνδας, της αριστερής συντήρησης, ότι η μείωση των φόρων θα προκαλέσει μείωση των δαπανών της παιδείας και της υγείας. Μα ήδη έφτασαν στο ναδίρ.

ΟΧΙ, μείωση των φόρων θα φέρει ξανά την ελπίδα αλλά θα μειώσει την πελατειακή εξάρτηση και την εξουσία τη γραφειοκρατίας.

Φορολογική επανάσταση σημαίνει 15% φορολογία και σταθερό φορολογικό καθεστώς ως πρώτο μέτρο σειράς οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών σε σταθερό πολιτικό περιβάλλον.

ΚΡΙΣΙΜΗ ΚΑΜΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΑΝΙΣΟΤΗΤΩΝ

Τρία χτυπήματα κάτω από τη μέση κλυδωνίζουν το οικοδόμημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης καθώς ενισχύουν τον βορά σε βάρος του Νότου της Ευρώπης.

  • Τώρα, την περίοδο αυτής της κρίσης, το 53% του συνόλου των κρατικών χρηματοδοτήσεων της Ε.Ε. για την ενίσχυση ιδιωτικών επιχειρήσεων γίνονται από την Γερμανία! Η επιτροπή ανταγωνισμού της Ε.Ε. φαίνεται ανίκανη να αντιδράσει.
  • Το ανώτατο δικαστήριο της Καρλσρούης σήμερα με διφορούμενη απόφαση δεν απέρριψε την “μήνυση” που είχε κατατεθεί από οικονομολόγους και μερίδα του Γερμανικού ΣΕΒ εναντίον της ΕΚΤ με αφορμή το QE του 2015 (από το οποίο είχε μείνει εκτός η Ελλάδα), υποστηρίζοντας ότι ο Μάριο Ντράγκι είχε υπερβεί τα καταστατικά όρια της ΕΚΤ, στηρίζοντας με αγορές ομολόγων τις οικονομίες που βρίσκονται υπό πίεση.
  • Η πολιτική των υπερβολικά υψηλών πλεονασμάτων παραμένει σε πλήρη εφαρμογή τόσο για τη Γερμανία όσο και για την Ολλανδία.

Μέχρι στιγμής οι εγκεκριμένες κυβερνητικές ενισχύσεις, της Ευρωζώνης προς τις εθνικές τους επιχειρήσεις ανέρχονται στο ιλιγγιώδες ποσό του 1,9 τρις Ευρώ. Το εντυπωσιακότερο όμως στοιχείο είναι ότι από το ποσό αυτό το 52,6%, ήτοι 1.000 δις Ευρώ, αφορούν σε ενισχύσεις της Γερμανικής κυβέρνησης προς τις “δικές” της εθνικές επιχειρήσεις.

Αντί δηλαδή να ενισχυθούν τα κοινά προγράμματα στήριξης της Ευρωπαϊκής οικονομίας για να μη μεγεθυνθούν ακόμα περισσότερο οι εσωτερικές ανισότητες στην Ευρωζώνη, Γερμανία και Ολλανδία βάζουν εμπόδια και την ίδια στιγμή ενισχύουν ασύμμετρα τις δικές τους επιχειρήσεις. Αυτό από μόνο του δημιουργεί μια ισχυρή τάση ανισομέρειας στην ευρωπαϊκή οικονομία, καθώς όλες οι οικονομίες της Ευρωζώνης προσπαθούν να επανεκκινήσουν αλλά με διαφορά ταχύτητας.

Η αρμόδια Επίτροπος για θέματα ανταγωνισμού κυρία Βέρστάκγερ, από την επιτροπή της οποίας περνούν αυτές οι εγκρίσεις κρατικών χρηματοδοτήσεων, δεν μπορεί να αντιδράσει λόγω των συνθηκών. Έτσι την ίδια στιγμή που η Γερμανία κάνοντας χρήση των διαθεσίμων της χρηματοδοτεί αφειδώς τον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας της χώρας, κάνει παράλληλα ό,τι μπορεί διατηρώντας μία αυστηρή στάση -μαζί με την Ολλανδία- να θέτει σκληρές προϋποθέσεις ακόμα και για τον δανεισμό από τον ESM (δημοσιονομικούς περιορισμούς, κ.λ.π.) στην από κοινού στήριξη της οικονομίας της Ευρωζώνης.

Εκ παραλλήλου αυτή τη χρονική περίοδο το Γερμανικό Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι το QE (πρόγραμμα ποσοτικής διευκόλυνσης) της ΕΚΤ υπερβαίνει τις αρμοδιότητες της Ε.Ε. και παραβιάζει τη δημοκρατική αρχή και τις αρμοδιότητες της Ομοσπονδιακής Βουλής ως θεμελιώδη στοιχεία της Γερμανικής συνταγματικής ταυτότητας. Αυτή η θέση δεσμεύει τα ομοσπονδιακά όργανα και ιδίως τη Bundesbank και δημιουργεί εμπόδια στο να μετέχει σε πράξεις της ΕΚΤ που συγκροτούν το λεγόμενο QE.

Ιδιαίτερα δε αποτελεί ανασχετικό παράγοντα στο νέο, τόσο κρίσιμο πρόγραμμα ποσοτικής διευκόλυνσης λόγω πανδημίας (750 δισ. ευρώ αρχικά) στο οποίο είναι επιλέξιμα τα ελληνικά ομόλογα. Τίθεται πλέον σε αμφισβήτηση και τορπιλίζεται η προοπτική του ευρωομολόγου καθώς και οι πιθανού όροι χρηματοδότησης ενίσχυσης του υπό σχεδιασμό Ταμείου Ανασυγκρότησης.

Τα χτυπήματα ολοκληρώνονται με την πολιτική των υπερβολικών πλεονασμάτων στην οποία αναφερθήκαμε εκτενώς στο άρθρο:

ΤΑ ΔΙΑΡΚΗ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ Η ΑΙΤΙΑ ΜΑΚΡΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΑΝΙΣΟΡΡΟΠΙΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Η πανδημία έχει ξεδιπλώσει τις πιο άγριες διαθέσεις εκείνων των χωρών που θέλουν να έχουν ηγετικό ρόλο στο νέο καταμερισμό της εργασίας και να καλύψουν το κενό που αφήνει σε διάφορες περιοχές οι ΗΠΑ. Για την Ευρώπη γίνεται τραγικό καθώς εγκαταλείπεται το όραμα της κοινής ανάπτυξης και οδηγείται είτε σε διάλυση των κοινών πολιτικών είτε σε πρόσδεση στο άρμα μιας χώρας. Η επιλογή δική σας.

ΕΝΑ ΙΤΑΛΙΚΟ ΚΡΑΧ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΙΜΟ

Η αποσταθεροποίηση της Ευρώπης γενικεύεται. Η Ιταλία διαπραγματεύεται ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών της αλλά η ΕΚΤ απέρριψε το σχέδιο γιατί δεν περιλαμβάνει κούρεμα καταθέσεων.

Το ύψος των μη εξυπηρετούμενων δανείων των Ιταλικών τραπεζών υπερβαίνει τα 350 δισ. Ευρώ και μετά από συνεχόμενη άνοδο έφτασαν στο 35% των μη εξυπηρετούμενων δανείων του συνόλου των τραπεζών της Ευροζώνης.

Οι Ιταλικές τράπεζες θέτουν σε συναγερμό τις κεντρικές τράπεζες των Βαλκανίων με ενεργοποίηση του περιορισμού διακίνησης κεφαλαίων.

Το φιτίλι της ανάφλεξης των Ιταλικών τραπεζών θα πυροδοτήσει την μπαρουταποθήκη που είναι τα Βαλκάνια. Από την αρχή του 2016 οι τιμές των ιταλικών μετοχών έχουν καταρρεύσει, καταγράφοντας απώλειες που φτάνουν μέχρι και το 38%. Οι εποπτικές αρχές της ΕΚΤ διερευνούν όλες τις βασικές ιταλικές τράπεζες, για τη διαχείριση των μη εξυπηρετούμενων δανείων που απειλεί τη βιωσιμότητα τους και συνάμα την ιταλική οικονομία. Στον έλεγχο της ΕΚΤ εντάσσονται κυρίως οι μεγαλύτερες ιταλικές τράπεζες, όπως η UniCredit, η Monte dei Paschi di Siena, Banco Popolare και η Banca Popolare di Milano Scarl.

ITALY KRAX

Η βουτιά των τιμών των μετοχών προκάλεσε αυτόματα απογείωση των ασφαλίστρων πτώχευσης τους (CDS) η οποία κάνει το δανεισμό των τραπεζών με ομόλογα ακριβότερο και δυσκολότερο, δυσκολεύοντας τη θέση τους ως προς τη ρευστότητα και εμποδίζοντας την απροσπέλαστη δανειοδότηση της οικονομίας.

Αλλά η παρουσία των ιταλικών τραπεζών είναι εκτεταμένη στα Βαλκάνια, με επικεφαλής τις Intensa και Unicredit.

Πέραν της αυξημένης ιταλικής τραπεζικής παρουσίας, τον βαθμό ανησυχίας των κεντρικών τραπεζών στα Βαλκάνια μεγεθύνει η παρουσία των αυστριακών τραπεζών (μεγάλη παρουσία στα Βαλκάνια έχουν οι Erste Bank και Raiffeisen). Ο λόγος είναι η ακύρωση των προεδρικών εκλογών στην Αυστρία, οι οποίες θα διεξαχθούν εκ νέου στα τέλη Σεπτεμβρίου – αρχές Οκτωβρίου.

Υπό τη σκιά του BREXIT, τόσο το ιταλικό δημοψήφισμα που θα είναι καθοριστικό για το μέλλον του Renzi, όσο και οι αυστριακές εκλογές, είναι πιθανό να ενεργοποιήσουν το τσουνάμι της Νομισματικής αστάθειας μέσω των Βαλκανίων.
εξαιτίας των επικείμενων εκλογών σε κάποιες χώρες (π.χ. στη Ρουμανία τον Οκτώβριο).

Οι ευρωπαϊκές αγορές, είναι οι μόνες που δεν κατεύνασαν ακόμη τον πανικό από το BREXIT καθώς ήταν πιο χειροπιαστός, καθώς ο τραπεζικός κλάδος σε πολλά μέρη της Ευρώπης παραμένει υποκεφαλαιοποιημένος, ανεπαρκής και μη κερδοφόρος. Επιπλέον, η τραπεζική ένωση της ευρωζώνης κάθε άλλο παρά ολοκληρωμένη είναι και οι νέοι κανόνες για τα τραπεζικά bail-ins συνεχίζουν να κάνουν τους επενδυτές επιφυλακτικούς. Αν προσθέσουμε σε αυτό ότι η επιθετική τοποθέτηση του Σόρος, την ημέρα του αποτελέσματος, στοιχηματίζοντας στην πτώση των μετοχών της Deutsche Bank και την κατακόρυφη πτώση τους στη συνέχεια, εύκολα διαπιστώνουμε ότι στην ουσία η Deutsche Bank είναι ο μεγάλος ασθενής και η Ευρώπη στην εντατική.

15% ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ

Στο Διεθνές Οικονομικό Συνέδριο ο Κωνσταντίνος Μαυράκης είχε προβλέψει και αναλύσει αυτή την εξέλιξη.

Ανατροπή του παγκόσμιου χρηματοοικονομικού παιγνιδιού είχε προβλεφθεί στο Διεθνές Οικονομικό Συνέδριο και αυτή συντελείται με την απόφαση των ΗΠΑ για μείωση του φορολογικού συντελεστή στο 15%!

Ο Κωνσταντίνος Μαυράκης προβλέπει και αναλύει τι σημαίνει η αναμενόμενη γι αυτόν μείωση της φορολογίας των ΗΠΑ στο 15%

Την Ιστορική απόφαση για «τη μεγαλύτερη μείωση φόρων στην αμερικανική ιστορία», δηλαδή μείωση στο 15% από 35% του φορολογικού συντελεστή των επιχειρήσεων, ανακοίνωσε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Στίβεν Μνούσιν (Steven Mnuchin).

Η φορολογική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ προβλέπει ακόμη τη μείωση του ανώτατου συντελεστή του ατομικού εισοδήματος των επιχειρηματιών(pass-through businesses tax), ο οποίος αφορά μικρομεσαίες και ατομικές επιχειρήσεις, από το 39,6% επίσης στο 15%.

Όπως ανέλυσε στο συνέδριο ο κ. Κωνσταντίνος Μαυράκης στόχος του Τραμπ είναι να επαναπατρίσει τα κεφάλαια, κυρίως από Ασία-Κίνα και Μεξικό, των Αμερικανικών Εταιρειών. Η κίνηση αυτή ανατρέπει τις σημερινές διαδρομές κεφαλαίων αλλά και τις συνθήκες εμπορίου.

Οι ανιστόρητοι “αναλυτές” βιάστηκαν να βαφτίσουν την ενέργεια αυτή ως μετατροπή των ΗΠΑ σε φορολογικό παράδεισο!!!

Είναι όλοι αυτοί ανίκανοι να αντιληφθούν τις συμβαίνει στον κόσμο!

Είναι ανίκανοι να δουν πέρα από τις παρωπίδες τους!

Έχουμε γράψει 15% φόρος εδώ και τώρα διότι και η Ελλάδα, εγκαίρως, πριν είναι αργά πρέπει να μειώσει τους φορολογικούς συντελεστές στο 15%!

Αλλά δυστυχώς έχουμε εγκλωβιστεί σε κυβέρνηση με Ιστορική ανικανότητα και πολιτικά κόμματα που δεν θέλουν να χάσουν την εκλογική πελατεία τους που απομυζά παρασιτικά το κράτος!

ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

Σήμερα είναι η ημέρα των Μικρομεσαίων Επιχειρήσεων #WorldSMEday! Οφείλουμε να είμαστε περήφανοι και να υποστηρίζουμε τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Αποτελούν τον κορμό της Ελληνικής οικονομίας και της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιπροσωπεύουν το 99% όλων των επιχειρήσεων στην Ε.Ε. και παρέχουν τα 2/3 της συνολικής απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα!

ΑΓΡΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΗΠΑ-Ε.Ε.

Η καταιγίδα με την Deutsche Bank δεν ήταν απρόσμενη. Η Deutsche Bank ήταν εκτεθειμένη από την αρχή του έτους. Ίσως γι’ αυτό αποτέλεσε αφορμή ή αιτία η Γερμανία να «υποχρεώσει» την Ε.Ε για την επιβολή προστίμου στην Apple.

Το πρόστιμο “μαμούθ” 14 δις. με το οποίο είναι αντιμέτωπη η Deutsche Bank επιδείνωσε την ήδη καταστροφική πορεία της μετοχής της παρασύροντας τις ευρωπαϊκές αλλά και τις διεθνείς μετοχές.

Το πρόστιμο είναι αντίστοιχο με αυτό που επιβλήθηκε στην Apple η οποία καλείται να καταβάλει στην Ιρλανδία το ιλιγγιώδες ποσό των 14,50 δισ. ευρώ ως αναδρομικούς φόρους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή της επέβαλε το υψηλότερο πρόστιμο σε όλη την ιστορία της, υπερβαίνοντας τις αρμοδιότητες και τις Ευρωπαϊκές συνθήκες καθώς αρμόδιο για αυτό είναι το Ιρλανδικό κράτος.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ πρότεινε ότι ο γερμανικός κολοσσός της Deutsche Bank πρέπει να πληρώσει 14 δισ. δολ. για να διακανονίσει τις εκκρεμότητες που προέκυψαν από τις έρευνες σε τίτλους ενυπόθηκων δανείων από την περίοδο της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης.

Οι εξελίξεις αυτές ο γερμανικός κολοσσός, έστειλαν την μετοχή της Γερμανικής Τράπεζας σε νέα χαμηλότερα επίπεδα τόσο στο γερμανικό χρηματιστήριο όσο και στις ΗΠΑ, εν μέσω ανησυχιών στην Ευρώπη ότι τα πρόστιμα θα έχουν συνέχεια, φέρνοντας τις τράπεζες με νέες ανάγκες αντλήσεις κεφαλαίων σε ένα ήδη πολύ δύσκολο περιβάλλον.

db-share

Βλέπε άρθρο Πρόβλημα με την Deutsche Bank

Οι αμερικανικές αρχές διεξάγουν έρευνες και σε άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, όπως οι Barclays PLC, Credit Suisse Group AG, UBS Group AG και Royal Bank of Scotland Group, με αποτέλεσμα οι μετοχές τους να δέχονται ισχυρές πιέσεις.

Η Κομισιόν, με την απόφαση της να επιβάλει πρόστιμο στην Apple έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για έναν οικονομικό πόλεμο ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, με αιχμή τη φορολογία των αμερικανικών πολυεθνικών, την απώλεια φορολογικών εσόδων για τις ΗΠΑ προς όφελος της Ευρώπης αλλά και το εύρος παρέμβασης της Κομισιόν σε θέματα εθνικής φορολογικής πολιτικής. Για την ίδια την Apple, πάντως, το ύψος του προστίμου δεν αποτελεί καθοριστικό πλήγμα, καθώς σημείωσε καθαρά κέρδη ύψους 53 δισ. δολαρίων το 2015.

Τα κεφάλαια που διατηρεί η Apple στο εξωτερικό, ανέρχονται σε 187 δισ. δολάρια και αντιπροσωπεύουν το 15,60% από τα 1,2 τρισ. δολάρια που διατηρούν αμερικανικές πολυεθνικές στο εξωτερικό για να αποφύγουν την υψηλή φορολογία των ΗΠΑ. Σε μια διαφορετική ανάγνωση η Ε.Ε. με τις ενέργειές της ίσως δημιουργήσει ρεύμα επαναπατρισμού κεφαλαίων στις ΗΠΑ.
apple

Η Ουάσιγκτον, βέβαια, απάντησε με αντίποινα σε αυτόν τον ακήρυχτο αλλά ξεκάθαρα οικονομικό πόλεμο. «Η Κομισιόν υποσκελίζει τις εθνικές αρχές σε μία κίνηση αθέμιτη και μονομερή», είχε δηλώσει ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου. Είχε επικρίνει μάλιστα, τις Βρυξέλλες ότι καλλιεργούν οικονομική αβεβαιότητα, ότι έχουν θέσει στο στόχαστρο κατά τρόπο άδικο τις αμερικανικές επιχειρήσεις και αποπειρώνται να εισπράξουν φορολογικά έσοδα τα οποία ανήκουν στις ΗΠΑ.

Η αρπαγή των φόρων είναι ένα ακόμα σημείο τριβής των δύο εταίρων.

Θανατηφόρα ένεση στο Ευρώ

Τον τελευταίο χρόνο αναφερθήκαμε σε αβεβαιότητες που γίνονται αποπνικτικές για το Ευρώ. Παράλληλα στην τεχνική ανάλυση αναμέναμε αντιστροφή από το κλείσιμο του 2015 αλλά περιμέναμε μια επιβεβαίωση στο επίπεδο των 11600 μονάδων το οποίο τελικά επιτεύχθηκε.

Μέσα στο 2016 θα φανούν ποιο ξεκάθαρα οι κίνδυνοι για μια πιθανή κατάρρευση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η αρχιτεκτονική του Ευρώ δείχνει να μην είναι πλέον βιώσιμη. Σε αυτή την περίπτωση ένα εντελώς νέο νομισματικό σύστημα θα δημιουργηθεί εντός της διετίας.

Ένας από τους κινδύνους στη βάση του Ευρώ έρχεται να δημοσιοποιηθεί από τα πιο επίσημα χείλη.

Οι ευρωπαϊκές τράπεζες διατρέχουν κίνδυνο ενός «μεγάλου σοκ» στην κερδοφορία τους, εξαιτίας του μεγάλου αριθμού «κόκκινων» δανείων και του υψηλού λειτουργικού κόστους, προειδοποίησε σήμερα Τρίτη ο επικεφαλής οικονομολόγος της ΕΚΤ, Πίτερ Πράετ.

Μιλώντας σε συνέδριο στις Βρυξέλλες, ο κ. Πράετ σημείωσε μάλιστα ότι οι μη δοκιμασμένοι νέοι κανόνες για την εκκαθάριση προβληματικών τραπεζών, που επιβάλλουν ζημίες σε ομολογιούχους, μετόχους και μεγαλοκαταθέτες, είναι η μεγαλύτερη πηγή αβεβαιότητας όσον αφορά τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού κλάδου.

Ο τραπεζικός κλάδος ανησυχεί ότι το νέο πλαίσιο, που έχει στόχο την προστασία των ευρωπαίων φορολογούμενων από νέες, ακριβές διασώσεις τραπεζών, θα μειώσει την εμπιστοσύνη των επενδυτών και θα χτυπήσει την υγεία του τραπεζικού συστήματος.

Ο κ. Πράετ, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της Ευρωτράπεζας, τόνισε ότι «κλειδί» για την αντιμετώπιση των προκλήσεων είναι η ολοκλήρωση της τραπεζικής ενοποίησης στη νομισματική ένωση και η δημιουργία πραγματικά πανευρωπαϊκών τραπεζών, με λιγότερες εθνικές συνδέσεις.

Η τεχνική ανάλυση δίνει ανησυχητικά σήματα καθώς η δυνατότητα επιβίωσης του ευρώ δείχνει να έχει περάσει πλέον το σημείο χωρίς επιστροφή. Ένα ημερήσιο κλείσιμο του ευρώ σε έμπρακτη συναλλαγή κάτω από τις 11.215 θα προειδοποιεί ότι η υψηλή του Μαΐου θα μπορούσε να είναι το σημείο που σηματοδοτεί το τέλος της αντίδρασης από το χαμηλό του Μάρτη 2015. Ένα μηνιαίο κλείσιμο κάτω από το επίπεδο των 10520 θα σηματοδοτήσει ότι η κατάρρευση είναι σε εξέλιξη.

2010-2019 Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΡΑΓΩΔΙΑ

Η χρεωκοπία του Ελληνικού κράτους και ο νέος διχασμός σε μνημονιακούς αντιμνημονιακούς ήταν τα κορυφαία στοιχεία της Ελληνικής δεκαετίας.

Η Ελληνική κοινωνία έχασε όλες τις βεβαιότητες και βρέθηκε στη δίνη ενός άτυπου εμφύλιου που πυροδοτήθηκε τόσο από τον ακροδεξιό όσο και από τον αριστερό λαϊκισμό

Πολιτικό επακόλουθο ήταν να αφανισθεί κάθε πολιτική δύναμη ή φωνή που θα μπορούσε να μετατρέψει την καταστροφή σε ευκαιρία ανάταξης.

Οι πολιτικές απάτες, έντεχνες ή απροκάλυπτες και οι συλλογικές αυταπάτες (ιδιαίτερα ότι οι Έλληνες μπορούσαν να μη πληρώσουν το χρέος τους) τροφοδότησαν μια πρωτοφανή στη μεταπολεμική ιστορία της χώρας τυχοδιωκτική πολιτική ηγεσία.

Η καταστροφή που υπέστη στη 10ετία η ελληνική οικονομία προσομοιάζει με αυτή της Σοβιετικής Ένωσης.

Το μεγαλύτερο και δυσκολότερο να αντιμετωπιστεί πρόβλημα της Ελλάδας παραμένει το εξαιρετικά υψηλό της χρέος σύμφωνα με τη Rabobank.

Το 2008 το ΑΕΠ ανερχόταν σε 252 δισ. ευρώ.

Στα τέλη του 2019 εκτιμάται ότι μπορεί να φθάσει γύρω στα 195 δισ. Ευρώ (βλ. εικόνα του άρθρου)

Το χάσμα μεταξύ του που βρίσκεται σήμερα το ελληνικό ΑΕΠ και εκεί που θα βρίσκονταν εάν δεν υπήρχε η κρίση, φθάνει στα 150 δισ. ευρώ, ή μέχρι το 70% του ΑΕΠ του 2019.

Η ανεργία έφθασε στο 28% και οι νέοι κατά εκατοντάδες χιλιάδες κατέφυγαν στην οικονομική μετανάστευση.

Οι θεσμοί της κοινωνίας κατέρρευσαν και η διοίκηση παρέλυσε. Μετά την κατάρρευση και της αυτ-απάτης παρέλυσαν και τα δημοκρατικά αντανακλαστικά της κοινωνίας. Η ξεχαρβαλωμένη διοίκηση έφθασε στο αποκορύφωμα της εκατόμβης στο Μάτι αλλά οι 102 νεκροί από την φωτιά δεν στάθηκαν ικανοί να χαράξουν μια επαναστατική μεταρρύθμιση και επανεκκίνηση της διοίκησης.

Οι συνεπείς πολίτες τιμωρήθηκαν καθώς κλήθηκαν να σηκώσουν τα βάρη της οικονομίας μόνοι αυτοί και μόνον αυτοί. Η υπερφορολόγησή τους έγινε αιτία να καταρρεύσει και να οδηγηθεί στον αφανισμό το μεγαλύτερο μέρος της μεσαίας τάξης.

Ωστόσο αυτοί, οι συνεπείς πολίτες ήταν που έκαναν σωστά τη δουλειά τους κόντρα στις διάχυτες τάσεις αυτοκαταστροφής (και τα στερεότυπα κάποιων ξένων περί του αντιθέτου) και έγιναν οι ανώνυμοι διασώστες της χώρας.

Μαζί τους οι παραδοσιακοί παράγοντες που συνήθως βλέπουμε ως στοιχεία καθυστέρησης της Ελλάδας (οικογενειοκρατία, παραοικονομία, συντεχνιασμός) λειτούργησαν με τον έναν ή τον άλλο τρόπο ως σωτήριες λέμβοι στο συνολικό ναυάγιο, ωστόσο δεν είναι αυτοί που μπορούν να οδήγησαν σε ένα νέο μέλλον.

Η αισιόδοξη πλευρά είναι πως, παρότι αυτή η σκοτεινή διάσταση της δεκαετίας κατασπάραξε εσωτερικά την κοινωνική διάρθρωση, η Ελλάδα επέδειξε ξεχωριστές ικανότητες επιβίωσης, αναδίπλωσης, αναστοχασμού.

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ Η DEUTSCHE BANK ΜΑΣ ΠΡΟΕΚΥΨΕ ΙΤΑΛΙΑ

Τις ημέρες μετά το Brexit, αποκαλύφθηκε ότι η Deutsche Bank υπέστη τρία διαδοχικά χτυπήματα:

  • Δεν πέρασε στα αμερικανικά τραπεζικά τεστ αντοχής
  • Το ΔΝΤ χαρακτήρισε τη μεγαλύτερη γερμανική τράπεζα ως τη σημαντικότερη δυνητική απειλή για το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.
  • Η μετοχή της Deutsche Bank υποχώρησε στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων τριάντα ετών, ενώ από την αρχή του έτους είχε ήδη υποχωρήσει κατά 45,22%. Η μετοχή της κατρακύλησε στο χαμηλότερο σημείο από τότε που καταρτίστηκε ο γερμανικός χρηματιστηριακός δείκτης DAΧ το 1988

DB Share

Δεν πρόκειται για κεραυνό εν αιθρία.

Η Deutsche Bank εμφάνισε πέρυσι ζημιές ύψους 6,8 δισ. ευρώ, η πιστοληπτική της αξιολόγηση έχει υποβαθμιστεί, το προσωπικό απολύεται και οι επενδυτές βρίσκουν δύσκολο να πιστέψουν ότι ο Διευθύνων Σύμβουλος John Cryan μπορεί να αντιστρέψει την πορεία μετά από σειρά δαπανηρών σκανδάλων και χρόνια ριψοκίνδυνης επέκτασης. Πανικόβλητες αναρτήσεις σε blog επισημαίνουν την υψηλή έκθεση της Deutsche σε παράγωγα (41,9 τρισ. ευρώ στο τέλος του 2015, το δεύτερο υψηλότερο επίπεδο παγκοσμίως μετά την JPMorgan Chase, παρότι η έκθεση περιορίζεται στα 18,2 δισ. ευρώ σε καθαρή βάση).

Μέσα σε αυτό το κλίμα, η αμερικανική θυγατρική της Deutsche Bank απέτυχε, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά να περάσει τα λεγόμενα τραπεζικά τεστ αντοχής της αμερικανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας (Fed). Η γερμανική τράπεζα και η ισπανική Santander ήταν οι μοναδικές δύο από τις συνολικά 33 τράπεζες που «κόπηκαν» στα τεστ αντοχής της Fed, όπου εξετάζεται πώς θα συμπεριφέρονταν στην περίπτωση υποθετικής κρίσης. Η γερμανική τράπεζα κόπηκε εξαιτίας της ανεπαρκούς ικανότητάς της να αξιολογήσει κάποιο ρίσκο.

Σχεδόν ταυτόχρονα οι οικονομολόγοι του ΔΝΤ αναφέρουν: «Μεταξύ των τραπεζών που έχουν συστημική σημασία για το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα η Deutsche Bank φαντάζει ως η τράπεζα που συνεισφέρει περισσότερο στο συστημικό ρίσκο, ακολουθούμενη από την HSBC και την Credit Suisse».

Τι συνέβη και τη στιγμή που η μεγαλύτερη τράπεζα της Γερμανίας σφαδάζει μέσα στην κρίση ξαφνικά προέκυψε η Ιταλία;;;

Η Ε.Ε προχωρεί ακάθεκτη στη γενικευμένη κρίση και η Ελλάδα ασχολείται με εκλογικές «φιλοσοφίες»!

Δημοφιλέστερα Άρθρα