ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αρχική ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΑΓΡΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΗΠΑ-Ε.Ε.

Η καταιγίδα με την Deutsche Bank δεν ήταν απρόσμενη. Η Deutsche Bank ήταν εκτεθειμένη από την αρχή του έτους. Ίσως γι’ αυτό αποτέλεσε αφορμή ή αιτία η Γερμανία να «υποχρεώσει» την Ε.Ε για την επιβολή προστίμου στην Apple.

Το πρόστιμο «μαμούθ» 14 δις. με το οποίο είναι αντιμέτωπη η Deutsche Bank επιδείνωσε την ήδη καταστροφική πορεία της μετοχής της παρασύροντας τις ευρωπαϊκές αλλά και τις διεθνείς μετοχές.

Το πρόστιμο είναι αντίστοιχο με αυτό που επιβλήθηκε στην Apple η οποία καλείται να καταβάλει στην Ιρλανδία το ιλιγγιώδες ποσό των 14,50 δισ. ευρώ ως αναδρομικούς φόρους. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή της επέβαλε το υψηλότερο πρόστιμο σε όλη την ιστορία της, υπερβαίνοντας τις αρμοδιότητες και τις Ευρωπαϊκές συνθήκες καθώς αρμόδιο για αυτό είναι το Ιρλανδικό κράτος.

Το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ πρότεινε ότι ο γερμανικός κολοσσός της Deutsche Bank πρέπει να πληρώσει 14 δισ. δολ. για να διακανονίσει τις εκκρεμότητες που προέκυψαν από τις έρευνες σε τίτλους ενυπόθηκων δανείων από την περίοδο της παγκόσμιας χρηματοοικονομικής κρίσης.

Οι εξελίξεις αυτές ο γερμανικός κολοσσός, έστειλαν την μετοχή της Γερμανικής Τράπεζας σε νέα χαμηλότερα επίπεδα τόσο στο γερμανικό χρηματιστήριο όσο και στις ΗΠΑ, εν μέσω ανησυχιών στην Ευρώπη ότι τα πρόστιμα θα έχουν συνέχεια, φέρνοντας τις τράπεζες με νέες ανάγκες αντλήσεις κεφαλαίων σε ένα ήδη πολύ δύσκολο περιβάλλον.

db-share

Βλέπε άρθρο Πρόβλημα με την Deutsche Bank

Οι αμερικανικές αρχές διεξάγουν έρευνες και σε άλλες μεγάλες ευρωπαϊκές τράπεζες, όπως οι Barclays PLC, Credit Suisse Group AG, UBS Group AG και Royal Bank of Scotland Group, με αποτέλεσμα οι μετοχές τους να δέχονται ισχυρές πιέσεις.

Η Κομισιόν, με την απόφαση της να επιβάλει πρόστιμο στην Apple έδωσε το εναρκτήριο λάκτισμα για έναν οικονομικό πόλεμο ανάμεσα στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, με αιχμή τη φορολογία των αμερικανικών πολυεθνικών, την απώλεια φορολογικών εσόδων για τις ΗΠΑ προς όφελος της Ευρώπης αλλά και το εύρος παρέμβασης της Κομισιόν σε θέματα εθνικής φορολογικής πολιτικής. Για την ίδια την Apple, πάντως, το ύψος του προστίμου δεν αποτελεί καθοριστικό πλήγμα, καθώς σημείωσε καθαρά κέρδη ύψους 53 δισ. δολαρίων το 2015.

Τα κεφάλαια που διατηρεί η Apple στο εξωτερικό, ανέρχονται σε 187 δισ. δολάρια και αντιπροσωπεύουν το 15,60%  από τα 1,2 τρισ. δολάρια που διατηρούν αμερικανικές πολυεθνικές στο εξωτερικό για να αποφύγουν την υψηλή φορολογία των ΗΠΑ. Σε μια διαφορετική ανάγνωση η Ε.Ε. με τις ενέργειές της ίσως δημιουργήσει ρεύμα επαναπατρισμού κεφαλαίων στις ΗΠΑ.
apple

Η Ουάσιγκτον, βέβαια, απάντησε με αντίποινα σε αυτόν τον ακήρυχτο αλλά ξεκάθαρα οικονομικό πόλεμο. «Η Κομισιόν υποσκελίζει τις εθνικές αρχές σε μία κίνηση αθέμιτη και μονομερή», είχε δηλώσει  ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου. Είχε επικρίνει μάλιστα, τις Βρυξέλλες ότι καλλιεργούν οικονομική αβεβαιότητα, ότι έχουν θέσει στο στόχαστρο κατά τρόπο άδικο τις αμερικανικές επιχειρήσεις και αποπειρώνται να εισπράξουν φορολογικά έσοδα τα οποία ανήκουν στις ΗΠΑ.

Η αρπαγή των φόρων είναι ένα ακόμα σημείο τριβής των δύο εταίρων.

Ο εφιάλτης της κυβέρνησης

Ποιος είναι ο εφιάλτης της κυβέρνησης;;;

Να υποχρεωθεί σε λίγους μήνες να κάνει περικοπές στο Δημόσιο.
Η μόνη ατζέντα διαπραγμάτευσης των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι να φορτώνουν με νέους φόρους τους Έλληνες, αντί να  προχωρήσουν σε περικοπές δαπανών. Αυτή είναι η αιτία που ο λογαριασμός μεγαλώνει  και καλούνται να λάβουν επιπλέον προληπτικά μέτρα 3,6 δις.
Από το 1,5 δις μέτρων για το 2015 που ζητούσε η τρόϊκα αντί των 900 εκ. το mail Χαρδούβελη, κατέληξε η διαπραγμάτευση Τσίπρα σε λήψη μέτρων 3 δις άμεσα το καλοκαίρι του 2015 και 5,6 δις για 2016-2017.

Προσοχή σε μια από τις πολλές αντιφάσεις: Ο υπουργός Οικονομικών δίνει μάχη να μην μειωθεί το αφορολόγητο και θιγούν οι πιο αδύνατοι και μάλιστα φτάνει στο σημείο να απειλεί με παραίτηση. Την ίδια στιγμή όμως έχει συμφωνήσει να επιβάλλει ένα κύμα άδικων για τους πιο αδύνατους έμμεσων φόρων. Αυξάνει τη φορολογία στη συνδρομητική τηλεόραση, στο φυσικό αέριο, στην κινητή τηλεφωνία, στα τσιγάρα, στα καύσιμα και ο κατάλογος δεν έχει τέλος, καθώς κάνει ότι μπορεί για να μην κόψει δαπάνες. Οι φόροι είναι εύκολοι, η μείωση των δαπανών όχι.

Η δυνατότητα των Ελλήνων να πληρώσουν κι άλλους φόρους έχει εξαντληθεί. Η Κυβέρνηση κάνει ότι δεν το αντιλαμβάνεται. Το κουαρτέτο όμως γνωρίζει ότι η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει εξαντληθεί και τα μέτρα που προτείνει η ελληνική πλευρά δεν τους ικανοποιούν γιατί αφορούν την ίδια αφυδατωμένη φορολογικά πίττα. Τα μέτρα θεωρούνται αόριστα από το κουαρτέτο και η μοναδική κόκκινη γραμμή της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδας είναι σταθερά να μην θίξουν καθόλου ή να αγγίξουν όσο λιγότερο μπορούν τις δαπάνες. Αυτός είναι ο λόγος που το κουαρτέτο ζητά να ληφθούν επιπλέον προληπτικά μέτρα 3,6 δις. τα οποία θα είναι επικεντρωμένα στις δαπάνες και θα ενεργοποιούνται με σχεδόν αυτοματοποιημένες διαδικασίες.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟ 2018

ΟΧΙ κ. GREENSPAN ΔΕΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ GREXIT ΜΕΤΑ ΤΟ BREXIT. ΤΟ 2018 ΘΑ ΣΥΜΒΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΑΡΑΧΗ

Βεβαίως ο Άλαν Γκρίνσπαν θεωρείται ως ένας από τους σοφούς οικονομολόγους αλλά η πρόβλεψή του είναι εγκλωβισμένη στα «κουτάκια» της συστημικής σκέψης. «H Eλλάδα αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα και δεν θα συνεχίσει για πολύ στο ευρώ άσχετα με το τι συμβαίνει τώρα» δήλωσε, υπονοώντας ότι η αδυναμία της να εφαρμόσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις θα την οδηγήσει το 2018 σε αδυναμία να δανειστεί από τις αγορές οπότε θα εξέλθει του Ευρώ. Πράγματι το 2018 λήγει το πρόγραμμα και η ελληνική οικονομία θα πρέπει να είναι έτοιμη να δανειστεί από τις αγορές και να πείσει για το αξιόχρεο του δημοσίου. Είναι προφανές ότι με βάσει τον τρόπο που μέχρι σήμερα αντιμετωπίστηκε η Ελληνική κρίση προδικάζει την τελική αποτυχία. Ωραία λοιπόν που είναι η διαφωνία;

Ο κ. Greenspan θεώρησε ότι το BREXIT «Είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου». Θα συμφωνήσουμε ότι η κρίση οφείλεται στον πρωτοφανή συνδυασμό της οικονομικής στασιμότητας, στην επιδείνωση των δημογραφικών στοιχείων, σε αφερέγγυα προγράμματα συνταξιοδότησης, στην κοινωνική ανισότητα και την ανισοκατανομή του πλούτου, και φυσικά, σε ένα ιστορικά υπερβολικό χρέος το οποίο θα μπορούσε και θα έπρεπε να έχει εκκαθαριστεί από το κραχ του 2008, αλλά αντί αυτού διατηρήθηκε. Ποιες οικονομικές λύσεις συνέβαλαν σε αυτό; Εδώ είναι η μεγάλη διαφορά.

Το κατεστημένο έχει αιχμαλωτιστεί ανάμεσα στην ανάγκη αναπαραγωγής των εξουσιών του, μέσω της διαχείρισης δημόσιων δαπανών που διαμορφώνουν τους κύκλους της εξουσίας αφενός και την επιβολή όλο και υψηλότερων φόρων στους πολίτες για να συντηρηθεί η διόγκωση του δημοσίου και να εξυπηρετηθεί το αέναο χρέος, αφετέρου. Όσο το ΑΕΠ των χωρών αυξανόταν, η ανισοκατανομή του πλούτου δεν γινόταν τόσο αισθητή. Αλλά η οικονομική στασιμότητα –να γιατί ανησυχεί ο Greenspan- αποκαλύπτει. Η φοροδοτική ικανότητα μειώνεται και οι φόροι κατατρώγουν τα εισοδήματα των πολιτών και τα κέρδη των επιχειρήσεων. Οι ελίτ εξάντλησαν επικοινωνιακά την κοινωνική ευαισθησία για την υγεία, την παιδεία και φυσικά προβάλουν ότι η μεγάλη δαπάνη είναι για κοινωνικές παροχές και συντάξεις. Σιγά-σιγά αποκαλύπτεται και αυτή η πλάνη. Οι συντάξεις αποτελούν πρόβλημα διαχείρισης είτε του δημοσίου είτε των ιδιωτικών ταμείων, πρόβλημα εργασιακό και στασιμότητας δηλαδή μείωσης μισθών και ανεργίας, πρόβλημα δημογραφικό ειδικά για την Ευρώπη και πρόβλημα εργαλείων αντιμετώπισης της κρίσης. Για να μην παρασυρθούμε και επεκταθούμε στο θέμα, υπενθυμίζουμε τις πρόσφατες αναφορές με άρθρα μου ότι τα αρνητικά επιτόκια της ΕΚΤ (εργαλείο) βάλουν ευθέως τις αποδόσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων. (βλ. επίσης Ξεκίνησε το καθοδικό σπιράλ στις Συντάξεις)

Το κατεστημένο, χρόνο με τον χρόνο, χάνει όλα τα επικοινωνιακά όπλα που διέθετε και δεν μπορεί να εφεύρει άλλα. Το χρέος διογκώνεται, το δημόσιο διογκώνεται οι πολίτες και οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται να πληρώσουν περισσότερα για μικρότερες κοινωνικές παροχές. Το όραμα της επέκτασης της ευημερίας αφανίστηκε, η καθημερινή αβεβαιότητα παίρνει όλο και μεγαλύτερες διαστάσεις. Η γοητεία της Ευρωπαϊκής ιδέας είναι πιο τρωθείσα από ποτέ και δεν θα πρέπει να αγνοήσουμε τον κίνδυνο η Ευρώπη να επανέλθει πίσω στις διαιρέσεις που κυριάρχησαν ιστορικά. Αυτή είναι η γενεσιουργός αιτία της κρίσης εμπιστοσύνης. Ταυτόχρονα η ζωή θα επισπεύσει τη συζήτηση για το αν ο πυρήνας της Ευρώπης θα καθορίζεται από το Ευρώ ή τις πιστώτριες χώρες.

EURODISTRACTION

Αυτή είναι μια υπαρξιακή αναζήτηση για την Ευρώπη.  Όχι, το BREXIT δεν είναι απλά η κορυφή του παγόβουνου αλλά ένα άλμα ιστορικών διαστάσεων ανάλογο με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Είναι σταθμός που οδηγεί στην επερχόμενη ιστορικών διαστάσεων Νομισματική κρίση.

«Αυτή είναι η χειρότερη περίοδος, που θυμάμαι από τότε που βρίσκομαι σε δημόσια υπηρεσία Δεν υπάρχει τίποτα σαν αυτό, συμπεριλαμβανομένης της κρίσης -Θυμάστε την 19 Οκτωβρίου 1987, όταν ο Dow μειώθηκε κατά ένα ποσό ρεκόρ 23 τοις εκατό? Αυτό νόμιζα ότι ήταν ο πάτος όλων των πιθανών προβλημάτων. Αυτό έχει διαβρωτική δράση η οποία δεν θα πάει μακριά. θα ήθελα πολύ να βρω κάτι θετικό να πω. » Ομολογεί ο ίδιος ο Greenspan χωρίς να κάνει το επόμενο βήμα της πρόβλεψης.

Η Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση απέτυχε παταγωδώς γιατί δεν στηρίχθηκε σε ενιαία οικονομική πολιτική. Γιατί η ενιαία οικονομική πολιτική προϋποθέτει δημοκρατικά εκλεγμένη εκτελεστική εξουσία και δημοκρατικά δομημένη ενιαία διοίκηση, ενιαία εξωτερική πολιτική και άμυνα. Γιατί ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε ενιαίο νόμισμα χωρίς ενιαία πολιτική οντότητα με μία γλώσσα. Αλλά η οικονομική ιστορία συμπίπτει σε ένα και μόνο στοιχείο-σύμπτωμα που προδικάζει την διάλυση όλων των αυτοκρατοριών. Την αύξηση των φόρων σε βαθμό που έγιναν αβάστακτοι. Κάθε μεγάλη δύναμη όταν έφτανε στο σημείο ως λύση των οικονομικών προβλημάτων της να επιλέγει μονοδιάστατα την αύξηση των φόρων αυτό σήμανε και την αρχή του τέλους της.

Το Ευρώ έγινε ο αδύναμος κρίκος του παγκόσμιου Νομισματικού Συστήματος. Οι εκλογικές αναμετρήσεις σε όλη την Ευρώπη καταγράφουν το τσουνάμι της κρίσης εμπιστοσύνης στην πολιτική και το κατεστημένο της Ευρώπης αποδυναμώνεται με ταχύτατους ρυθμούς. Μόνη εναλλακτική τους εμφανίζονται λαϊκιστικές ακραίες δυνάμεις. Η επαναφορά των Εθνικών πολιτικών και οι Εθνικές έριδες στο εσωτερικό της Ε.Ε. αναβιώνουν όπως παλιά. Τώρα δεν είναι η ώρα να αναφερθώ για την μακαριότητα της Ελλάδας αλλά θα επανέλθω. Η ΕΚΤ δεν έχει καμιά δικαιοδοσία άσκησης ενιαίας οικονομικής πολιτικής και πώς να έχει όταν δεν υπάρχει δημοκρατικά δομημένη Ευρωπαϊκή διοίκηση. Το 2017 μετά την εγκατάσταση του νέου ή νέας προέδρου των ΗΠΑ, μετά τις Γαλλικές και τις Γερμανικές εκλογές οι αγορές υπό την πίεση των τεράστιων δημοσιονομικών ελλειμμάτων θα θέσουν το δίλημμα στο Ευρώ. Το 2018 η παγκόσμια Νομισματική αναταραχή που εμφανώς επιβεβαιώνεται από όλες τις τάσεις και τα διαγράμματα, θα οδηγήσει στην διάλυση ή στην αναμόρφωση του παγκόσμιου συστήματος. Αυτές οι εξελίξεις θα προλάβουν την Ελλάδα και το GREXIT δεν θα έχει το ίδιο νόημα γιατί το Ευρώ θα έχει διαλυθεί ή θα ανασυσταθεί με άλλους όρους.

Η ΚΟΡΕΑ ΕΡΧΕΤΑΙ?

US First Lady Melania Trump and US President Donald Trump arrive to greet Argentina's President Mauricio Macri outside the White House April 27, 2017 in Washington, DC. / AFP PHOTO / Brendan Smialowski

Πραγματικές και σημειολογικές (η Μελάνια σε military look) προετοιμασίες. Η Κορέα έρχεται? Προσοχή στις βραχυχρόνιες διακυμάνσεις του Χρυσού! Ως γνήσιος επιχειρηματίας ο Ντόναλντ Τραμπ προφανώς θα αποσβέσει άμεσα τα έξοδα της προεκλογικής εκστρατείας.

Επερχόμενη κατάρρευση του Δυτικού μοντέλου όπως το γνωρίσαμε

Το προσφυγικό στην Ευρώπη είναι μια θρυαλλίδα, μια αφορμή που αναδύει την εικόνα της παράλυσης. Οι εκλογές στην Αυστρία, το δημοψήφισμα της Βρετανίας, οι εκλογές στην Ισπανία και την Γαλλία αλλά και οι εκλογές τον επόμενο χρόνο στη Γερμανία, όποιο και να είναι το τελικό αποτέλεσμα θα αναδείξουν ένα κοινό στοιχείο. Την κόλαση της πολιτικής και των πολιτικών με τη μορφή που γνωρίσαμε τελευταία.

Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο μείνει τελικώς εντός Ε.Ε. σε μια Ευρώπη που ασχολείται μόνο με το εθνικό συμφέρον των ισχυρών θα καταρρεύσει μαζί της. Εάν πάλι αποχωρήσει, η Ε.Ε. με τη μορφή που τη γνωρίσαμε θα πάψει να υπάρχει. Ποια θα είναι τα μεγέθη της επερχόμενης οικονομικής ανατροπής? Η κεντρική τράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου προετοιμάζεται συστηματικά και ήδη ανακοίνωσε ότι θα τροφοδοτήσει με ρευστότητα σε τρεις συγκεκριμένες ημερομηνίες. Η λίρα αρχικώς θα υποτιμηθεί. Υπάρχουν μελέτες για ανατροπή στο εμπορικό ισοζύγιο καθώς το 25% προέρχεται από τις σχέσεις με τις χώρες της Ευρωζώνης, υπάρχουν και κάποιοι φόβοι ότι το city θα πάψει να είναι το μεγάλο οικονομικό κέντρο.

Η προετοιμασία της Ευρώπης ποια είναι? Δεν εμφανίστηκε καμιά μελέτη. Το προφανές είναι ότι η οικονομική της δύναμη θα μειωθεί και το Ευρώ θα υποτιμηθεί. Η άνοδος του δολαρίου θα είναι ισχυρή, σε πρώτη φάση και η άνοδος του χρυσού. Αλλά για πόσο ακόμη θα αντέξει η Ευρώπη με τα παλιά κουρελιασμένα ρούχα?

Το 2016 είναι το έτος της αποσύνθεσης των παλιών πολιτικών. Ο Μάριο Ντράγκι δεν μπορεί να κερδίσει το στοίχημα όσο είναι διάχυτη η κρίση εμπιστοσύνης. Για να κερδίσει χρειάζεται διεύρυνση της πίττας με νέες επενδύσεις. Ποιός θα επενδύσει σε ασταθές πολιτικά και οικονομικά περιβάλλον. Ποιος θα επενδύσει εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρήσει. Ποιος θα επενδύσει πριν τις εκλογές στην Αυστρία, την Ισπανία αλλά κυρίως την Γαλλία το φθινόπωρο και την Γερμανία το 2017. Ποιος θα επενδύσει σε μια Ευρώπη που ηγεμονεύεται από εθνικές στρατηγικές, που μόνο Ενωμένη δεν είναι. Ποια θα είναι τα σημάδια που θα μείνουν από το κύμα, ενδεχομένως το τσουνάμι της κρίσης εμπιστοσύνης των πολιτών. Ωστόσο εάν δεν υπάρξουν νέες επενδύσεις, η επικείμενη νέα αύξηση της φορολογίας στα περισσότερα σημεία της Ευροζώνης θα προκαλέσει νέα συρρίκνωση, νέα φοροδιαφυγή και αναζήτηση ασφαλέστερων λιμανιών απόδοσης κεφαλαίων, εκτός Ε.Ε.

Τις διαμορφωμένες τάσεις είναι αδύνατο να ανατρέψουμε, αλλά καθένας μπορεί να προετοιμαστεί όσο είναι εφικτό. Η Ευρώπη σύντομα θα τεθεί εκ των πραγμάτων σε στρατηγικό δίλημμα. Κρίση στην Ευρώπη σημαίνει κύμα κρίσεων διεθνώς ανά την υφήλιο. Οι μεγάλες οικονομικές αλλαγές φέρνουν και αντίστοιχες κοινωνικές. Ενδεχομένως το 2018 να έχει ολοκληρωθεί η αποσύνθεση του παλιού μοντέλου. Ωστόσο το νέο μοντέλο θα πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να ολοκληρωθεί και να ισορροπήσει. Ένα είναι σίγουρο ότι τίποτε δεν μένει στάσιμο.

Η ΓΑΛΛΙΑ ΕΠΙΣΦΡΑΓΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ο Εμμανουέλ Μακρόν γιορτάζει την νίκη στο restaurant La Rotonde στο Παρίσι.

Τα αποτελέσματα οδηγούν σε συγκλονιστική ερμηνεία για την τύχη των κομμάτων, τα αίτια της αντισυστημικής ψήφου με το τρομερό μήνυμα προς τη Γερμανία και για το μέλλον της Ευρώπης.

Στην Γαλλία επισφραγίσθηκε η κατάρρευση των κομμάτων των δύο βασικών πόλων. Δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, το ζήσαμε στην Ελλάδα, το παρακολουθούμε και αλλού.

Τα Σοσιαλιστικά κόμματα έχουν πληγεί όσο κανένα και πολλοί προεξοφλούν την εξαφάνισή τους. Ωστόσο και τα συντηρητικά κόμματα που δεν πρωτοστάτησαν στο κύμα του λαϊκισμού υπέστησαν ανάλογες απώλειες.

Τον Μάιο του 2016 και τον Σεπτέμβριο του 2016 επαναλάμβανα «Έχω προειδοποιήσει ότι το 2017 θα είναι το έτος της πολιτικής κόλασης με μεγάλα δημοψηφίσματα και εκλογές που θα διεξαχθούν εν μέσω πρωτοφανούς υπονόμευσης της εμπιστοσύνης προς τις κυβερνήσεις και το κατεστημένο σύστημα». Πράγματι στην Γαλλία ο Πρόεδρος Ολάντ ούτε σκέφθηκε να είναι υποψήφιος. Αλλά αυτό δεν έσωσε το κόμμα του. Ο ¨πρώην¨ Σαρκοζί αδύναμος να ερμηνεύσει τις συνέπειες της δικής του πολιτικής, εξαφανίστηκε πολιτικά ήδη από τις προκριματικές εκλογές. Βεβαίως το φαινόμενο της αμφισβήτησης δεν ενσωματώνεται σε μια πολιτική πρόταση που μπορεί να δώσει διέξοδο. Συνέπεια;;; Στο ίδιο άρθρο κατέληγα «Η πολιτική κεφαλαιοποίηση της κρίσης εμπιστοσύνης θα επιτυγχάνεται από τις δυνάμεις του λαϊκισμού…Αυτή είναι η εποχή της αντικατεστημένης συμπεριφοράς που θα αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο».

Μαρίν Λεπέν 21,43% και Ζαν-Λικ Μελανσόν 19,64% συγκέντρωσαν μαζί περισσότερο από το 41% των ψήφων σε εκλογές με αυξημένη προσέλευση!!! Η Μαρίν Λεπέν από μόνη της ψηφίστηκε από σχεδόν 7.000.000 Γάλλους!!!

Τουλάχιστον το 41% των Γάλλων δεν πιστεύουν πλέον σε αυτήν την Ενωμένη Ευρώπη.

Τουλάχιστον το 41% των Γάλλων αμφισβητεί δομικά την Ευρωπαϊκή Ένωση και την κυρίαρχη Γερμανική πολιτική ατζέντα.

Τουλάχιστον το 41% των Γάλλων είναι σε άμεση σύγκρουση με την οικονομική πολιτική της Μέρκελ αλλά και την μεταναστευτική της πολιτική.

Ο Εμμανουέλ Μακρόν την επομένη της νίκης του θα είναι υποχρεωμένος να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα. Αλλά τι είδους νίκη θα είναι; Κάθε μονάδα επάνω από το 30% που θα λάβει η Μαρίν Λεπέν (το 30% αποτελεί τον σκληρό πυρήνα και η οροφή του κόμματός της) θα είναι και ένα αγκάθι στην διακυβέρνηση Μακρόν. Το 40% για την Λεπέν θα είναι σήμα εξελίξεων που δεν προβλέπονται εύκολα.

Στο πρόσφατο συνέδριο είχαμε υπογραμμίσει ότι αυτή θα είναι η χρονιά τομή.

Έχουν οδηγήσει τον κόσμο σε πρωτοφανές χρέος.

Έχουν κάνει στάχτη την μεσαία τάξη.

Η οικονομική κρίση σοβεί παντού χωρίς σοβαρή πρόταση διεξόδου. Η κρίση γίνεται πολιτική και κοινωνική καθώς οι ανισότητες διευρύνονται.

Η Δύση για μια ακόμη φορά διχοτομείται. Η νέα διχοτόμηση φαινομενικά μοιάζει με νέα αναδιάταξη συμμαχιών. Την συμμαχία με την κοινή γλώσσα και την πολυγλωσσική συμμαχία. Ο λαϊκισμός Αριστερός και Δεξιός έγινε η κινητήρια δύναμη της πολιτικής.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΗΝ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ

Η Ελλάδα βρίσκεται στην τελική ευθεία που οδηγεί ανεπιστρεπτί στην κόλαση της πολιτικής και των πολιτικών.

Υπερφορολόγιση συνοδευόμενη από καταχρηστική νομοθέτηση ποινών. Αυτό είναι ένα πραγματικό παράδειγμα του πώς αυτοκρατορίες, έθνη και πόλεις-κράτη κατέρρευσαν. Οι Κυβερνήσεις πάντα κυνηγούν κάθε δεκάρα για να προσπαθήσουν να επιβιώσουν. Οι μη χρηματοδοτούμενες υποχρεώσεις θα τους οδηγήσουν προς την σκοτεινή αυταρχική μορφή διακυβέρνησης. Ενεργοποιούν τον μηχανισμό της συντριβής και του ολοκαυτώματος.

Με έναν απλό ισχυρισμό ότι κάποιοι είναι πλούσιοι μπορούν να δικαιολογήσουν την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων. Ένας βασικός λόγος που ώθησε στην Αμερικανική Επανάσταση, ήταν επειδή ο βασιλιάς είχε εκδώσει διατάγματα για 240 κακουργήματα. Αν κάποιος είχε χρεωθεί με κακούργημα, η ποινή ήταν ο θάνατος. Αυτό ωφελούσε τον βασιλιά, επειδή ήταν σε θέση να κατάσχει όλη την περιουσία του πολίτη, και τη γυναίκα και τα παιδιά του τα πέταγαν στο δρόμο.

taxes2

Εδώ είναι ένα σημείωμα όπου ο νόμος γράφει ότι όποιος είχε στην κατοχή του ένα πλαστό τραπεζογραμμάτιο ήταν ένας εγκληματίας και υπόκειται στην θανατική ποινή. Υπάρχουν μαρτυρίες για ανθρώπους που κρεμάστηκαν και διακρίνεται η αναπαράσταση στο σημείωμα. Δεν ήταν οι παραχαράκτες. Απλώς παρέλαβαν ένα πλαστό τραπεζογραμμάτιο και με αυτό πλήρωσαν αλλού. Αυτές οι καταδίκες ήταν ιδιαίτερα κερδοφόρες για τον βασιλιά που ήταν απελπισμένος για χρήματα για να κάνει πολέμους.

Στην Ελλάδα η υπεκφυγή των λαϊκίστικών δυνάμεων από την υποχρέωση να μεταρρυθμίσουν το κράτος διόγκωσε το απατηλό αντιμνημονιακό όνειρο ότι μπορούμε και χωρίς να πληρώσουμε!!! Σαμαράς, Τσίπρας, Καμμένος διαδραμάτισαν προσωπικό ρόλο για το κύκνειο άσμα της ψευδαίσθησης που δημιούργησαν. Ωστόσο αυτή την ψευδαίσθηση πλήρωσαν ακριβά οι Έλληνες. Η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με πρόσχημα το μνημόνιο, επέλεξε να υπερφορολογίσει τους πολίτες και τις επιχειρήσεις για να αναβιώσει το πελατειακό κράτος.

Στα δόντια του καρχαρία οι επιχειρήσεις, στα πιράνχα οι αυτοαπασχολούμενοι, ένα εκατομμύριο οι άνεργοι και εκατοντάδες χιλιάδες νέοι Έλληνες μετανάστες, αλλά το κράτος…μεγαλώνει παρά τις αθρόες συνταξιοδοτήσεις.

Ανασύροντας τα στοιχεία της ίδιας της κυβέρνησης ο δικτυακός τόπος που επικαλείται το Υπουργείο Εσωτερικών (apografi.gov.gr) για τον Ιούνιο του 2016 δίνει τα ακόλουθα στοιχεία:

Μόνιμοι υπάλληλοι:                                       564.915

Έκτακτο προσωπικό:                                       56.615

Μετακλητοί Δημοσίου:                                      8.494

Λοιπές Ειδικές Περιπτώσεις Δημοσίου:            14.400

Τακτικό προσωπικό ΝΠΙΔ                                33.440

Έκτακτο προσωπικό ΝΠΙΔ                               13.491

Σύνολο                                                           691.355

Δηλαδή σχεδόν 130.000 περισσότεροι από όσους…επισήμως αναφέρει η κυβέρνηση. Ο δε δείκτης απασχολούμενοι στο δημόσιο τομέα προς συνολικό αριθμό απασχολούμενων αγγίζει πλέον το 1 προς 3. Με άλλα λόγια οι μισοί περίπου φόροι που εισπράττονται πηγαίνουν για τη μισθοδοσία στο δημόσιο!

Οι φόροι που πηγαίνουν για μισθοδοσία και συντάξεις δημοσίου το 2016 είναι περισσότεροι από αυτούς του 2010!!!

taxes1

Υπερφορολόγιση και πελατειακό κράτος οι δαίμονες της Ελλάδας.

Η Ελλάδα έχει άμεση ανάγκη για μια ριζοσπαστική φορολογική μεταρρύθμιση. Έχει ανάγκη από δραστική μείωση της φορολογίας σε μια πρώτη τομή, χαμηλής φορολογίας με σταθερό δεκαετές φορολογικό καθεστώς για να ξεκινήσει την αντιστροφή της κρίσιμης καμπής πριν την κατάρρευση. Φυσικά από μόνο του δεν αρκεί ένα τέτοιο μέτρο. Ωστόσο εάν υϊοθετηθεί ανοίγει δρόμους!!!

Για την Ελλάδα η εξίσωση αρχίζει με μια απλή πρόσθεση καθώς το αυτονόητο είναι ακόμη ζητούμενο.

Χαμηλή Φορολογία+ Φιλικότητα στην Απασχόληση+ Φιλικότητα στην Επιχειρηματικότητα+ Επιτελικό Κράτος+ Σταθερότητα= Βιώσιμη Ανάπτυξη.

Χαμηλή φορολογία σημαίνει σεβασμός στο δικαίωμα κάθε παραγωγού πλούτου επί των κερδών που επιτυγχάνει στην αγορά. Όταν υπάρχει σεβασμός στα κέρδη αλλά και αποδοχή των τυχόν ζημιών, είναι εκεί που γίνεται το μεγάλο βήμα. Η κοινωνία αρχίζει να προχωρά προς την παραγωγικότητα, την ευθύνη, την ανταγωνιστικότητα. Το κόστος της φοροδιαφυγής θα είναι μεγαλύτερο από αυτό της τήρησης των φορολογικών κανόνων. Το παράδειγμα του κράτους ληστή που νομιμοποιεί τον επιχειρηματία ληστή αντιστρέφεται.

Μισές αλήθειες στη διαμάχη Ντράγκι-Σόϊμπλε για τα αρνητικά επιτόκια

Μετά τις σφοδρές επιθέσεις του Σόϊμπλε και των δορυφόρων του για την πολιτική οικονομικής χαλάρωσης που ακολουθεί η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ο πρόεδρός της Μάριο Ντράγκι απάντησε προχθές με ομιλία του σε συνέδριο στη Φραγκφούρτη. Αλλά τόσο ο ένας όσο κυρίως ο δεύτερος που είχε μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση απέφυγε να εστιάσει στο πραγματικό πρόβλημα.

Όπως ανέφερε ο Μάριο Ντράγκι η νομισματική χαλάρωση είναι το σύμπτωμα και όχι η αιτία της κρίσης. Είναι σαφές ότι υπερασπίζεται την άποψη ότι τα αρνητικά επιτόκια είναι ένα εργαλείο για την αντιμετώπιση της κρίσης αλλά είναι εξίσου σαφές ότι η χρήση εργαλείων συνοδεύεται από προϋποθέσεις που εάν δεν συντρέξουν, το εργαλείο καθίσταται εξίσου αναποτελεσματικό.

Για παράδειγμα, προκειμένου να στηρίξει την άποψή του, ανέφερε ότι η Κεντρική τράπεζα της Ιαπωνίας χρησιμοποιεί τα σχεδόν μηδενικά επιτόκια από τα μέσα της δεκαετίας του 1990, το ίδιο χρησιμοποίησε η FED στις ΗΠΑ από το 2008 έως το τέλος του 2015 και το Ηνωμένο Βασίλειο είναι κοντά στο μηδέν για 7 χρόνια. Ωστόσο το εύλογο ερώτημα είναι γιατί η Ιαπωνία εξακολουθεί να βρίσκεται βυθισμένη σε διαρκή ύφεση και η ανάκαμψη των Ηνωμένων Πολιτειών να είναι τόσο ασθενική μέχρι στιγμής, παρά το γεγονός ότι η πολιτική αρνητικών επιτοκίων συνοδεύτηκε από το φαινόμενο «Helicopter Money» έβρεχε δηλαδή χρήματα που αφειδώς έκοβε η FED την εποχή Μπεν Μπερνάνκε.

Ο Μ. Ντράγκι ανέφερε επίσης ότι το 18% της παγκόσμιας οικονομίας, βάσει ΑΕΠ, λειτουργεί σε περιβάλλον μηδενικών επιτοκίων και εάν υπολογιστούν τα κράτη με επιτόκια από 0% έως 1% τότε καλύπτει το 40% της παγκόσμιας οικονομίας. Ωστόσο αδυνατεί να εξηγήσει γιατί η κρίση εξακολουθεί να έχει παγκόσμια χαρακτηριστικά και οι προβλέψεις ανάκαμψης είναι αναιμικές (τόσο ο ΟΟΣΑ όσο και το ΔΝΤ αναθεωρούν διαρκώς προς τα κάτω τις προβλέψεις τους), ακόμη και όταν επιχειρεί μια ανάλυση στις αποδόσεις των επενδύσεων. Αρκείται σε μια γενική ευχή για μία καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στην αποταμίευση και την επένδυση που θα προέλθει από την υλοποίηση των αναγκαίων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων.

Η αλήθεια είναι ότι τα σχεδόν μηδενικά και τα αρνητικά επιτόκια πλήττουν τις αποταμιεύσεις, τα δημόσια ασφαλιστικά ταμεία, τις τράπεζες, τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες και κυρίως το επιχειρηματικό μοντέλο ανάπτυξης. Στον αντίποδα βρίσκεται εξίσου αρνητικά και η εκμετάλλευση της κρίσης για επιδίωξη εθνικών στόχων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πράγματι η Γερμανία βρίσκεται στην κορυφή της ανισορροπίας του Ευρωπαϊκού μοντέλου καθώς η Ε.Ε. έχει καταφέρει να επιτύχει σήμερα πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών λίγο πάνω από το 3% του ΑΕΠ αλλά η Γερμανία απολαμβάνει πλεόνασμα 5% για μια δεκαετία τώρα. Τα επιτόκια δανεισμού της Γερμανίας είναι μηδενικά και ενίοτε αρνητικά με διαφορά τουλάχιστον 2,5% από τον μέσο Ευρωπαϊκό δανεισμό ομολόγων. Οι Γερμανικές τράπεζες γεμίζουν με τις αποταμιεύσεις των χωρών του Νότου ως «ασφαλέστερες» κατά την περίοδο της κρίσης χρέους.

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Τα βλήματα των ΚΑΜΜΕΝΟΥ και ΤΣΙΠΡΑ την ίδια στιγμή που η ΔΕΗ ανέθεσε επισήμως στον εξάδελφο Ορέστη Τσακαλώτο τη διαχείριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών της, αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον για την διαφθορά.

Η διαφθορά είναι ένα τεράστιο πρόβλημα σε όλες τις κυβερνήσεις παγκοσμίως. Είναι η κατοχή της εξουσίας στα χέρια των αρχών οι οποίες μπορούν να δωροδοκούν, γεγονός που τροφοδοτεί τις τάσεις για διαφθορά. Ο Δημοκρατικός έλεγχος είναι ένας τρόπος αποτροπής, αλλά δεν είναι αφ’ εαυτού αποτελεσματικός.

Ο ΜΟΝΟΣ πιθανός τρόπος για την αποτροπή αυτής της διαφθοράς είναι να τίθενται όρια χρόνου.

Αν σε μια πολυμετοχική εταιρεία ένα μέλος της οικογένειας που έχει τη διοίκηση, δωροδοκήσει κάποιον αναλυτή για να βγάλει μια ευνοϊκή-παραπλανητική έκθεση για την εταιρεία, ο αναλυτής πηγαίνει στη φυλακή.  Στον αντίποδα οι πολιτικοί παίζουν αυτό το παιχνίδι όλη την ώρα. Ένα μέλος της οικογένειας παίρνει αποκλειστική ανάθεση σε μια μεγάλη δουλειά και όλοι προσποιούνται ότι πρόκειται για ανεξάρτητα άτομα.

Η λίστα είναι πολύ μεγάλη για να αναφέρω παραδείγματα. Ακριβώς, ο πολιτικός αναλώνεται σε ενέργειες που διαμορφώνουν μιαν εικόνα ότι διαθέτει «ισχύ», και τούτο για να ελκύει οικονομικές «συνεισφορές». Όταν τελικά γίνεται μέρος της εξουσίας ή αποκτά προοπτική ισχύος, πράγματι γεμίζει από «προσφορές». Ωστόσο μόλις  χάσει την δύναμη της εξουσίας ή της προοπτικής να την αποκτήσει, ξαφνικά χάνει όλους τους «συνεισφέροντες» του.

Αυτή είναι η συνήθης διαδικασία λειτουργίας στην πολιτική όπου η γεφύρωση με τα δώρα και τις συμφωνίες γίνεται συνήθως με τα μέλη της οικογένειάς τους και ενίοτε με «ειδικούς» μεσάζοντες. Αλλά ποτέ δεν διώκονται.

Είναι απίθανος ο τρόπος με τον οποίο επαναλαμβάνεται αυτή η τυποποιημένη διαδικασία λειτουργίας. Δεν υπάρχει ελπίδα να τερματιστεί η διαφθορά χωρίς να τοποθετηθούν όρια χρόνου στις θητείες. Περιορίστε δραστικά τις θητείες σε όλες τις βαθμίδες εξουσίας εάν θέλετε να σταματήσετε τη διαφθορά.

ΝΕΑ ΚΡΥΦΗ ΑΥΞΗΣΗ ΦΟΡΩΝ ΣΤΟΝ ΕΝΦΙΑ. ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ

Αγαπητέ κύριε Δημητρέλη,

Στις 17/6/2016 σε άρθρο σας με τίτλο «Τα ενοίκια θα καθορίζουν τις νέες αντικειμενικές αξίες» αναφέρετε πληροφορίες από την κυβέρνηση, ότι βασικός συντελεστής για τη διαμόρφωση των νέων αντικειμενικών αξιών (όρος απατηλός μέχρι σήμερα) θα είναι τα μισθωτήρια συμβόλαια και «χρυσός κανόνας» ότι η αξία είναι 200πλάσια του μηνιαίου μισθώματος.

Προφανώς ως δημοσιογράφος δεν είναι δυνατόν να γνωρίζετε τεχνικές πτυχές του θέματος ούτε είστε υποχρεωμένος. Προφανώς όσοι έχουν τις τεχνικές γνώσεις έχουν βαρεθεί να τρέχουν πίσω από κάθε ανοησία των κατά καιρούς κυβερνητικών παραγόντων.

Ωστόσο επιτρέψτε μου να επισημάνω μερικά απλά πράγματα.

Η προσέγγιση της αγοραίας αξίας με την χρήση αγοραίας μισθωτικής αξίας γίνεται με τη Μέθοδο Κεφαλαιοποίησης του Εισοδήματος. Η συγκεκριμένη επιμέτρηση έχει έναν βασικό συντελεστή. Τον ARY ο οποίος διαφέρει από περιοχή σε περιοχή και πολλές φορές από δρόμο σε δρόμο. Ποιος θα ορίζει τον συγκεκριμένο συντελεστή? Προφανώς δεν είναι σε θέση να το κάνουν οι «εγκέφαλοι» που τους ενδιαφέρει μόνο το κυνήγι φόρων. Να δούμε δύο πρακτικά παραδείγματα.

Μίσθωμα 450€/μήνα σε δύο δρόμους στις δύο πλευρές του ίδιου οικοδομικού τετραγώνου με διαφορά στο Yield 0,50% Στη μια περιοχή η αξία ορίζεται σε 65.455 € Στην άλλη σε 61.714 € Αυτή είναι μια πολύ ακριβής επιμέτρηση και δίκαιη απόδοση της εμπορικής αξίας των ακινήτων με βάση τη διαφορά τους στο ίδιο ΟΤ. Ο «χρυσός κανόνας» που σας μετέφεραν οι «εγκέφαλοι» αποδίδει πλασματική αξία 90.000€ Υπάρχει δηλαδή απόκλιση 45,83% Τόσα θέλουν να πάρουν από τους πολίτες?

Δεύτερη περίπτωση: Μίσθωμα 750 €/μήνα Ίδιοι κανόνες. Η επιμέτρηση δίνει αγοραία αξία 109.010 € στην πρώτη περίπτωση και 102.857 € στη δεύτερη. Ο «χρυσός κανόνας» των «εγκεφάλων» δίνει πλασματική αξία 150.000€ δηλαδή 45,83% όσα προφανώς επιπλέον θέλουν να πάρουν από τους πολίτες.

Κύριε Δημητρέλη επειδή οι φωστήρες για την αρπαγή φόρων είναι πολλοί τουλάχιστον με τη σωστή ενημέρωση οι δημοσιογράφοι μπορούν να μεταφέρουν τα πραγματικά δεδομένα στους πολίτες.

Ο «χρυσός κανόνας» είναι μια ανόητη επικοινωνιακή εφεύρεση για επιπλέον κυνήγι φόρων. Για 45,83% μεγαλύτερη είσπραξη φόρων από την πραγματική αξία του ακινήτου!

Δημοφιλέστερα Άρθρα