ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αρχική ΝΕΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ

Πριν από τριάντα χρόνια, η Μάργκαρετ Θάτσερ δήλωσε: «Δεν υπάρχει η κοινωνία, τα άτομα υπάρχουν». Με αυτή την έπαρση δεν μπορούσε να φανταστεί ότι τριάντα χρόνια αργότερα, η θεωρούμενη και ως διάδοχός της Τερέζα Μέι θα δήλωνε ότι τα άτομα μένουν μόνα και θα αναγκαζόταν να διορίσει για πρώτη φορά έναν υπουργό γι ‘αυτούς.

Ο Υπουργός Μοναξιάς!!! Βέβαια η κοινωνία υπήρχε και δεν ήταν τόσο κακή. Οι Οικογένειες είναι που δημιουργούν έναν υγιή προστατευτικό κλοιό στα μέλη τους που αντιμετωπίζουν προβλήματα. Στην Ελλάδα το γνωρίζουμε πολύ καλά. Λίγο έλλειψε να χάσουμε αυτή την ιδιαιτερότητα. Η κρίση το ανέδειξε πάλι. Να μια θετική της επίδραση.

Τα συνδικάτα, οι επαγγελματικοί σύλλογοι και οι ενώσεις είναι που ασχολούνται με τα μέλη τους και γενικότερα με τους αδύναμους κρίκους της αλυσίδας. Όταν τα ζωώδη ένστικτα του ακραίου καπιταλισμού εξωθούσαν στην απομόνωση, θεωρείτο ότι η μοναξιά είναι συνώνυμη της ελευθερίας. Σε αυτή την εύθραυστη και τρομερή εποχή των αλλαγών, η μοναξιά έχει γίνει μια ασθένεια: το ισοδύναμο με δεκαπέντε τσιγάρα την ημέρα, λένε οι γιατροί.

Στην αρχή, ήταν μια υπαρξιακή προϋπόθεση που έπρεπε μάλιστα να διαθέτει ένας επιτυχημένος επαγγελματίας ή ένας διανοούμενος. Τώρα είναι μια υπαρξιακή κατάσταση που προκαλεί ταλαιπωρία και πρέπει να ανακουφιστεί. Από ποιον; Από τα συνδικάτα τους συλλόγους και τις ίδιες ενώσεις που έχουν κηρυχθεί άχρηστες; Από το συμπιεσμένο κοινωνικό κράτος, το οποίο η Δύση φαίνεται ότι δεν μπορεί πλέον να αντέξει, αλλά χωρίς το οποίο είναι καταδικασμένη να αποσυντεθεί σε ένα σμήνος «αστέρων» φοβισμένης και αρρωστημένης μοναξιάς;

«Μόνος ούτε στον Παράδεισο» λέει η Ελληνική σοφία

Αλλά ο νέος υπουργός της Αγγλίας γνωρίζει άραγε ότι για να εκτιμήσουμε τις απολαύσεις της μοναξιάς θα πρέπει πρώτα να γνωρίσουμε αυτές της αλληλεγγύης;

Εγώ θα επαναλάβω:

Για τον άνθρωπο που αγαπάει μόνο τον εαυτό του, το πιο αβάσταχτο είναι να μείνει με τον εαυτό του!

Προτεινόμενο τραγούδι της: Laura Pausini – La Solitudine:

Η ΓΑΛΛΙΑ ΕΠΙΣΦΡΑΓΙΖΕΙ ΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Ο Εμμανουέλ Μακρόν γιορτάζει την νίκη στο restaurant La Rotonde στο Παρίσι.

Τα αποτελέσματα οδηγούν σε συγκλονιστική ερμηνεία για την τύχη των κομμάτων, τα αίτια της αντισυστημικής ψήφου με το τρομερό μήνυμα προς τη Γερμανία και για το μέλλον της Ευρώπης.

Στην Γαλλία επισφραγίσθηκε η κατάρρευση των κομμάτων των δύο βασικών πόλων. Δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, το ζήσαμε στην Ελλάδα, το παρακολουθούμε και αλλού.

Τα Σοσιαλιστικά κόμματα έχουν πληγεί όσο κανένα και πολλοί προεξοφλούν την εξαφάνισή τους. Ωστόσο και τα συντηρητικά κόμματα που δεν πρωτοστάτησαν στο κύμα του λαϊκισμού υπέστησαν ανάλογες απώλειες.

Τον Μάιο του 2016 και τον Σεπτέμβριο του 2016 επαναλάμβανα «Έχω προειδοποιήσει ότι το 2017 θα είναι το έτος της πολιτικής κόλασης με μεγάλα δημοψηφίσματα και εκλογές που θα διεξαχθούν εν μέσω πρωτοφανούς υπονόμευσης της εμπιστοσύνης προς τις κυβερνήσεις και το κατεστημένο σύστημα». Πράγματι στην Γαλλία ο Πρόεδρος Ολάντ ούτε σκέφθηκε να είναι υποψήφιος. Αλλά αυτό δεν έσωσε το κόμμα του. Ο ¨πρώην¨ Σαρκοζί αδύναμος να ερμηνεύσει τις συνέπειες της δικής του πολιτικής, εξαφανίστηκε πολιτικά ήδη από τις προκριματικές εκλογές. Βεβαίως το φαινόμενο της αμφισβήτησης δεν ενσωματώνεται σε μια πολιτική πρόταση που μπορεί να δώσει διέξοδο. Συνέπεια;;; Στο ίδιο άρθρο κατέληγα «Η πολιτική κεφαλαιοποίηση της κρίσης εμπιστοσύνης θα επιτυγχάνεται από τις δυνάμεις του λαϊκισμού…Αυτή είναι η εποχή της αντικατεστημένης συμπεριφοράς που θα αυξάνεται σε παγκόσμιο επίπεδο».

Μαρίν Λεπέν 21,43% και Ζαν-Λικ Μελανσόν 19,64% συγκέντρωσαν μαζί περισσότερο από το 41% των ψήφων σε εκλογές με αυξημένη προσέλευση!!! Η Μαρίν Λεπέν από μόνη της ψηφίστηκε από σχεδόν 7.000.000 Γάλλους!!!

Τουλάχιστον το 41% των Γάλλων δεν πιστεύουν πλέον σε αυτήν την Ενωμένη Ευρώπη.

Τουλάχιστον το 41% των Γάλλων αμφισβητεί δομικά την Ευρωπαϊκή Ένωση και την κυρίαρχη Γερμανική πολιτική ατζέντα.

Τουλάχιστον το 41% των Γάλλων είναι σε άμεση σύγκρουση με την οικονομική πολιτική της Μέρκελ αλλά και την μεταναστευτική της πολιτική.

Ο Εμμανουέλ Μακρόν την επομένη της νίκης του θα είναι υποχρεωμένος να δημιουργήσει ένα νέο κόμμα. Αλλά τι είδους νίκη θα είναι; Κάθε μονάδα επάνω από το 30% που θα λάβει η Μαρίν Λεπέν (το 30% αποτελεί τον σκληρό πυρήνα και η οροφή του κόμματός της) θα είναι και ένα αγκάθι στην διακυβέρνηση Μακρόν. Το 40% για την Λεπέν θα είναι σήμα εξελίξεων που δεν προβλέπονται εύκολα.

Στο πρόσφατο συνέδριο είχαμε υπογραμμίσει ότι αυτή θα είναι η χρονιά τομή.

Έχουν οδηγήσει τον κόσμο σε πρωτοφανές χρέος.

Έχουν κάνει στάχτη την μεσαία τάξη.

Η οικονομική κρίση σοβεί παντού χωρίς σοβαρή πρόταση διεξόδου. Η κρίση γίνεται πολιτική και κοινωνική καθώς οι ανισότητες διευρύνονται.

Η Δύση για μια ακόμη φορά διχοτομείται. Η νέα διχοτόμηση φαινομενικά μοιάζει με νέα αναδιάταξη συμμαχιών. Την συμμαχία με την κοινή γλώσσα και την πολυγλωσσική συμμαχία. Ο λαϊκισμός Αριστερός και Δεξιός έγινε η κινητήρια δύναμη της πολιτικής.

Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΥΝΘΕΣΗΣ ΤΟΥ € ΚΑΙ ΤΗΣ Ε.Ε.

Η συμμαχία του κόμματος Podemos με την Ενωμένη Αριστερά (IU) διακηρύττει ότι θα σταματήσει τη λιτότητα, θα αυξήσει τους φόρους αλλά…όχι από τους φτωχούς, θα αυξήσει τις δαπάνες του δημοσίου, θα αυξήσει το ΑΕΠ από το 2,5% στο 3,5%, θα δημιουργήσει μια Τράπεζα του Δημοσίου, θα διατηρήσει το δημόσιο έλλειμμα, στα σημερινά επίπεδα, θα κάνει δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, θα καταργήσει τις κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, θα καθιερώσει ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για όλους τους πολίτες και δεν θα επιτρέπει στην ΕΕ να ελέγχει το δημοσιονομικό έλλειμμα.

Στις 129 σελίδες του προγράμματος σε έντυπο τύπου ΙΚΕΑ και με ένδειξη 26J  που παραπέμπει στις εκλογές της 26 Ιουνίου δεν γίνεται ούτε μια αναφορά σε ποιο ύψος θα είναι οι συνολικές δαπάνες του δημοσίου.

Με αλλά λόγια απατηλές ή «αυταπατη-λές» υποσχέσεις με μια βασική σταθερά. Μια σταθερά ίδια με αυτή των προηγούμενων κυβερνήσεων του κατεστημένου. Αύξηση δημοσίων δαπανών και αύξηση φόρων για να κάνει πάρτι μια νέα γενιά πολιτικών. Φυσικά το πάρτι θα πληρώσουν και πάλι οι πολίτες, οι οικονομικά υγιείς επιχειρηματίες και η χώρα τους.

Μέσα σε λίγους μήνες μια ακόμη κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση αυτή της Ισπανίας, διευρύνει τις πιθανότητες της αποσύνθεσης της Ε.Ε.

Στις 26 Ιουνίου οι Ισπανοί προσέρχονται στις κάλπες έχοντας να επιλέξουν ανάμεσα στα κόμματα του κατεστημένου και ένα νέο λαϊκίστικό οικονομικό «αριστερό» πρόγραμμα που στην ουσία εκπροσωπεί τις πιο συντηρητικές εκφάνσεις του παλιού κατεστημένου.

Η Ε.Κ.Τ. μόνη με χειρουργικές κινήσεις προσπαθεί να κρατήσει το Ευρώ και την Ευρώπη.

Η διχασμένη Αυστρία με τον ακροδεξιό λαϊκισμό, έδωσε τη σκυτάλη στο Ηνωμένο Βασίλειο όπου η θυσία της Τζο Κοξ μείωσε αλλά δεν άλλαξε το αποτέλεσμα. Η Βρετανία βγαίνει βαθιά διχασμένη με τον ακροδεξιό λαϊκισμό να αποκτά κυρίαρχη πολιτική παρουσία. Μεσολάβησε η Ιταλία και τώρα η σειρά της Ισπανίας να διχαστεί μέσω του αριστερού λαϊκισμού.

Podemos1

Τα αποτελέσματα της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης αναμένεται να ανατραπούν και οι Podemos να περάσουν στη δεύτερη θέση.  ωστόσο είναι άγνωστη η επίδραση που θα έχει το BREXIT

Βεβαίως ο λαϊκισμός είναι εργαλείο πολιτικής και δεν είναι ιδεολογία. Ωστόσο οι εναλλακτικές οικονομικές προτάσεις σε κάθε ιδεολογική απόχρωση εκτός κατεστημένου, δεν διαφέρουν από την παραδοσιακή αντίληψη περί διόγκωσης του κράτους. Δηλαδή προσφέρουν ως φάρμακο το ίδιο που κατέστρεψε την οικονομική τους υγεία και μάλιστα σε μεγαλύτερη δόση!!!

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΑΝΤΕΞΕ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ. ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΜΕ 15% ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ

Το δικαστικό σώμα διεσώθη την τελευταία στιγμή από τον απόλυτο διασυρμό. Οι επιθέσεις αυταρχισμού και καθεστωτικής αντίληψης αποκρούστηκαν έστω και οριακά. Δικαιοσύνη και Ενημέρωση έχουν τώρα μια νέα ευκαιρία να οικοδομήσουν την ανεξαρτησία τους αλλά και να αποτινάξουν την βαριά σκιά της διαπλοκής (δεξιάς και αριστεράς) ή στην καλύτερη περίπτωση της συντεχνιακής αντίληψης.

Τώρα είναι η ευκαιρία να γίνει και η μεγάλη ανατροπή στην οικονομία. Είναι ακατανόητο γιατί Τσίπρας-Τρόικα συμφώνησαν στην φορολογική λαίλαπα που στέλνει στα τάρταρα την Ελληνική οικονομία.

Για την κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου, ήδη από την εποχή Βαρουφάκη, τώρα πια γνωρίζουμε και με μαρτυρίες τι ήθελαν να πετύχουν όταν αποφάσισαν να θέσουν την Ελλάδα εκτός QE ακριβώς όταν την πρωτοεφάρμοσε ο Mario Draghi, γιατί την ίδια μέρα ζήτησαν να επιστρέψουν στην Ε.Ε. 7 δις με την υπερήφανη δήλωση στους New York Times «δεν χρειαζόμαστε αυτά τα 7 δις», τι επεδίωκαν με το δήθεν δημοψήφισμα για να μας οδηγήσουν στα capital controls. Τώρα γνωρίζουμε και από τα WikiLeaks για το περίφημο plan X αλλά και από την ίδια την Δανάη Στράτου για την εκ των προτέρων συμφωνία Τσίπρα-Βαρουφάκη.

Αλλά η τρόικα γιατί συναίνεσε; Η υπέρ-φορολόγηση, ακόμη και οι γραφειοκράτες γνωρίζουν, σκοτώνει την οικονομία. Το να συμφωνήσεις σε αυτή τη συνταγή και μετά να συγκρούεται το ΔΝΤ με την Ε.Ε. γιατί τα πρωτογενή πλεονάσματα δεν είναι ρεαλιστικά -και επομένως το χρέος είναι μη βιώσιμο- αποτελεί αποθέωση του παραλογισμού. Εάν το χρέος καθίσταται μη βιώσιμο, γιατί  οι ρυθμοί ανάπτυξης προβλέπονται πολύ χαμηλοί, τότε γιατί επιβαρύνουν με δημοσιονομικούς στόχους υπερβολικά υψηλούς; Αυτή η άσκηση πολιτικής από εγκεφαλικά νεκρούς είναι που σκοτώνει την ανάπτυξη!

images5

Ζούμε μια φορολογική παράνοια, οι επιχειρήσεις αναγκάζονται να μειώνουν τους μισθούς και προσλαμβάνουν εργαζόμενους με μειωμένο ωράριο. Η ιδιωτική δαπάνη υποχωρεί και το ΑΕΠ συρρικνώνεται. Οι ξένοι επενδυτές και οι αγορές βλέπουν ότι η οικονομία δεν θα ανακάμψει και ότι η χώρα θα χρειαστεί κάποιου είδους αναδιάρθρωση του χρέους. Ως εκ τούτου χρήματα από το εξωτερικό δεν πρόκειται να έρθουν σύντομα, κάτι που σημαίνει ότι δεν υπάρχουν προοπτικές ανάπτυξης για την επόμενη διετία.

Η οικονομία μπορεί να καταστεί εξ ορισμού βιώσιμη εάν ακολουθηθούν πολιτικές που στηρίζουν την ανάπτυξη και ως εκ τούτου μεγεθύνουν το ΑΕΠ, μειώνοντας, παράλληλα, την επί τοις εκατό αποτίμηση του χρέους σε σχέση με το ΑΕΠ.

15%

Ο παραπάνω, όμως, στόχος μπορεί να επιτευχθεί με στρατηγική ανατροπή της φορολογικής λαίλαπας, με καθιέρωση φορολογικού συντελεστή 15%  που θα προσφέρει αέρα δυναμικής στους πολίτες και τις επιχειρήσεις και θα καθιστά την Ελλάδα χώρα για επενδύσεις.

Η ανατροπή των σχεδίων καθεστωτικού τύπου είναι ευκαιρία να οδηγήσει και στην ανατροπή της κατεστημένης πολιτικής για τη νομή της εξουσίας.

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΕΚΔΟΤΕΣ ΤΟ 2% ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΤΣΙ

Δεν είναι επιτρεπτό σε καμιά κοινωνία δικαίου η αποζημίωση πνευματικών δικαιωμάτων των δημιουργών να γίνεται οριζόντιος φόρος ανεξαρτήτως χρήσης.

Αυτό είναι ΧΑΡΑΤΣΙ και πρώτοι εσείς έπρεπε να το καταγγείλετε.

Παρασυρθήκατε από το δόλωμα ότι θα μοιραστείτε την πίττα των εσόδων της φορολογίας. Χρησιμοποίησαν την απογοήτευση από την λειτουργία της ΑΕΠΙ.

Δεχθήκατε ασμένως έναν φόρο με οριζόντια εφαρμογή σε υπολογιστές, κινητά, τάμπλετ που ξεκινάει με 2% και μάλιστα διαμαρτύρεστε γιατί δεν είναι άμεσα 6%

Στην Ελλάδα ζείτε.

Ποιος φόρος που επιβλήθηκε για συγκεκριμένο σκοπό αποδίδεται εξ ολοκλήρου εκεί που θα έπρεπε? Έκπληξη! Όλοι σχεδόν οι φόροι που επιβλήθηκαν για συγκεκριμένο σκοπό πηγαίνουν στην μαύρη τρύπα του χρέους και του ελλείμματος!

Ποιος θα διαχειρίζεται τα έσοδα με το πρόσχημα των πνευματικών δικαιωμάτων? Έκπληξη! Οι ίδιοι που διαχειρίζονται τα ελλείμματα αλλά κάνουν τις κομματικές προσλήψεις, το πελατειακό κράτος και την διαπλοκή για να διατηρούν την εξουσία τους.

Πως θα μοιράζεται (εάν απομένει για εσάς) η πίττα, μεταξύ ποιών? Έκπληξη! Ίδια και ανάλογη κατάσταση με την ΑΕΠΙ.

Παρεμπιπτόντως είστε το ίδιο ανοικτοί στην εγγραφή μελών στα σωματεία σας?

Αλήθεια θα εξακολουθήσετε να εισπράττετε αμοιβή για τις ηλεκτρονικές εκδόσεις σας?

Αυτή είναι η άποψή σας για τη χρήση και διάδοση των νέων τεχνολογιών στην τεχνολογικά καθυστερημένη χώρα μας?

Τώρα βέβαια το χαράτσι αφορά ένα παγκοσμιοποιημένο προϊόν. Πως θα το μοιράσετε με τους Γάλλους, Ιταλούς ή Αμερικάνους και Ιαπωνέζους δημιουργούς?

Αγαπητοί δημιουργοί θα έπρεπε επίσης να γνωρίζετε ότι οι κυβερνήσεις, η γραφειοκρατία των Βρυξελλών και οι Έλληνες φορομπήχτες εφευρίσκουν και εφαρμόζουν κάθε διεστραμμένη ιδέα προκειμένου να εισπράξουν φόρους. Ειδικά οι Βρυξέλλες με ευκολία επιβάλουν φόρους σε ότι δεν παράγεται στην Ευρώπη και ειδικά στη Γερμανία. Σας ενδιαφέρει να γίνεστε πρόσχημα σε έναν άτυπο εμπορικό πόλεμο, ή στον αυταρχικό αγώνα κυβερνήσεων να κρατηθούν στην εξουσία?

Στην Ελλάδα εξαθλιώνουν τους συνταξιούχους. Καταστρέφουν το μέλλον των νέων. Φόροι, φόροι, τέλη, εισφορές, χαράτσια για να ρίξουν στην μαύρη τρύπα του χρέους. Χρέος που κάθε μήνα μεγαλώνει παρά το φορολογικό ξεζούμισμα. Χρέος Ελληνικό αλλά και παγκόσμιο, το οποίο κάθε μέρα αποκτά νέα επίπεδα ρεκόρ στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Αγαπητοί δημιουργοί, η πνευματική ηγεσία μιας χώρας επικρίνει το πρόβλημα και ανοίγει δρόμους διεξόδου. Δεν εισπράττει από το πρόβλημα.

Η ΔΙΑΦΘΟΡΑ

Τα βλήματα των ΚΑΜΜΕΝΟΥ και ΤΣΙΠΡΑ την ίδια στιγμή που η ΔΕΗ ανέθεσε επισήμως στον εξάδελφο Ορέστη Τσακαλώτο τη διαχείριση των ληξιπρόθεσμων οφειλών της, αναζωπυρώνουν το ενδιαφέρον για την διαφθορά.

Η διαφθορά είναι ένα τεράστιο πρόβλημα σε όλες τις κυβερνήσεις παγκοσμίως. Είναι η κατοχή της εξουσίας στα χέρια των αρχών οι οποίες μπορούν να δωροδοκούν, γεγονός που τροφοδοτεί τις τάσεις για διαφθορά. Ο Δημοκρατικός έλεγχος είναι ένας τρόπος αποτροπής, αλλά δεν είναι αφ’ εαυτού αποτελεσματικός.

Ο ΜΟΝΟΣ πιθανός τρόπος για την αποτροπή αυτής της διαφθοράς είναι να τίθενται όρια χρόνου.

Αν σε μια πολυμετοχική εταιρεία ένα μέλος της οικογένειας που έχει τη διοίκηση, δωροδοκήσει κάποιον αναλυτή για να βγάλει μια ευνοϊκή-παραπλανητική έκθεση για την εταιρεία, ο αναλυτής πηγαίνει στη φυλακή.  Στον αντίποδα οι πολιτικοί παίζουν αυτό το παιχνίδι όλη την ώρα. Ένα μέλος της οικογένειας παίρνει αποκλειστική ανάθεση σε μια μεγάλη δουλειά και όλοι προσποιούνται ότι πρόκειται για ανεξάρτητα άτομα.

Η λίστα είναι πολύ μεγάλη για να αναφέρω παραδείγματα. Ακριβώς, ο πολιτικός αναλώνεται σε ενέργειες που διαμορφώνουν μιαν εικόνα ότι διαθέτει «ισχύ», και τούτο για να ελκύει οικονομικές «συνεισφορές». Όταν τελικά γίνεται μέρος της εξουσίας ή αποκτά προοπτική ισχύος, πράγματι γεμίζει από «προσφορές». Ωστόσο μόλις  χάσει την δύναμη της εξουσίας ή της προοπτικής να την αποκτήσει, ξαφνικά χάνει όλους τους «συνεισφέροντες» του.

Αυτή είναι η συνήθης διαδικασία λειτουργίας στην πολιτική όπου η γεφύρωση με τα δώρα και τις συμφωνίες γίνεται συνήθως με τα μέλη της οικογένειάς τους και ενίοτε με «ειδικούς» μεσάζοντες. Αλλά ποτέ δεν διώκονται.

Είναι απίθανος ο τρόπος με τον οποίο επαναλαμβάνεται αυτή η τυποποιημένη διαδικασία λειτουργίας. Δεν υπάρχει ελπίδα να τερματιστεί η διαφθορά χωρίς να τοποθετηθούν όρια χρόνου στις θητείες. Περιορίστε δραστικά τις θητείες σε όλες τις βαθμίδες εξουσίας εάν θέλετε να σταματήσετε τη διαφθορά.

ΕΠΙΤΟΜΗ ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΔΡΑΧΜΗ Ή ΕΚΛΟΓΕΣ

Από την «αυταπάτη» όπως βάφτισαν την εξαπάτηση του λαού, στην επιτομή της αποτυχίας. Μετά την συμφωνία Γερμανίας-Δ.Ν.Τ. (συνάντηση Μέρκελ-Λαγκάρντ εχθές το απόγευμα) η Ελληνική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πέτυχε το πρωτοφανές.

  • Η Ελλάδα υποχρεώνεται σε πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα για μεγάλο διάστημα.
  • Δεν γίνεται ελάφρυνση χρέους
  • Οι Έλληνες υποχρεώνονται σε νέα μέτρα σε φορολογικό και συνταξιοδοτικό, την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση κάνει δεκάδες χιλιάδες προσλήψεις με αδιαφάνεια, διογκώνει το δημόσιο και αποτελειώνει τους μικρούς και μικρομεσαίους.
  • Η ελληνική οικονομία δεν εντάσσεται στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ε.Κ.Τ.

Μπορεί μια φυσιολογική κυβέρνηση να αντέξει το βάρος μιας μνημειώδους αποτυχίας της πολιτικής της? Μπορεί να επιβάλει νέα μέτρα λόγω επιδείνωσης του χρέους που προέρχεται από δική της υπαιτιότητα?

Η πρώτη επικοινωνιακή προσέγγιση είναι πως θα κρατηθεί με νύχια και δόντια και ρουσφέτια και νέες υποσχέσεις, κερδίζοντας χρόνο με τον νέο μύθο για αντίμετρα.

Ο κοινός φόβος είναι ότι ακολουθεί το σχέδιο της δραχμής του 2015, σχέδιο που συνέπιπτε και συμπίπτει με την στρατηγική Σόιμπλε. Δεν αποκλείεται

Η ταχεία εκροή καταθέσεων από τις τράπεζες που επιδεινώνει ακόμη περισσότερο το οικονομικό κλίμα και την θέση των τραπεζών τους δύο πρώτους μήνες του 2017, είναι προφανές ότι δίνει το σήμα γενικότερης ρευστότητας.

Το πολυαναμενόμενο  σχέδιο νόμου για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό είναι στη σημερινή του μορφή διαβούλευσης άλλη μια τρύπα στο νερό. Υποτίθεται ότι θα ήταν εφαλτήριο ανάπτυξης καθώς θα ελάφρυνε το χρέος επιχειρήσεων και τραπεζών αλλά με τη νομοθέτηση της ασυλίας των τραπεζικών υπαλλήλων.

Όχι μόνο δεν συμβαίνει αυτό αλλά είναι προφανής η στρατηγική της κυβέρνησης να επιστρέψει σε προσπάθεια εθνικοποίησης (ή διαπλοκής) των τραπεζών. Γιατί ικανοποιείται με την άρνηση των ξένων μετόχων να συμμετάσχουν σε νέα αύξηση κεφαλαίου. Μόνο που αυτό οδηγεί σε νέο χρέος και νέες επιβαρύνσεις για τον Ελληνικό λαό.

Θα πρέπει βέβαια να θυμόμαστε ότι αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ήταν που με την «περήφανη» διαπραγματευτική της τακτική (ουσιαστικά με στρατηγική να δημιουργήσει διαπλοκή μέσω της τράπεζας Αττικής) έχασε τον έλεγχο των ελληνικών τραπεζών και πέρασαν σε χέρια ξένων.

Μπορεί ο νέος επικοινωνιακός μύθος των αντίμετρων να δώσει παράταση κυβερνητικής θητείας? Κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε!

Ωστόσο η συμφωνία Μέρκελ-Λαγκάρντ έδειξε ότι ο κύβος ερρίφθη. Η νέα διαπραγμάτευση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ οδήγησε στην επιτομή της αποτυχίας. Μόνη διέξοδος αντιμετώπισης του περιβάλλοντος που διαμορφώθηκε είναι ανωμαλία ή εκλογές!!!

ΚΟΜΜΑΤΙΚΑ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΑ ΣΗΜΕΡΑ & ΑΥΡΙΟ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΓΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Ναι ή Όχι σε κυβέρνηση αποφασίζουν τα δύο κόμματα με δημοψήφισμα. Όπως ανακοίνωσαν, η Λέγκα του Βορρά σε 1.000 πλατείες με 5.000 εθελοντές και το Κίνημα Πέντε Αστέρων με ηλεκτρονική ψηφοφορία.

Οι δύο, συμφώνησαν σε ένα κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα το οποίο αξιολογήθηκε ότι θα κοστίσει 65 δις Ευρώ. Ωστόσο φαίνεται αδυναμία αντιμετώπισης του συνταξιοδοτικού καθώς δεν τους βγαίνουν οι λογαριασμοί για την κατάργηση της αύξησης των ορίων ηλικίας όπως είχαν υποσχεθεί.

Σύμφωνα με την 57σελιδη σύμβαση, τα δύο κόμματα θα εφαρμόσουν οριζόντιο φόρο μειώνοντας τους φόρους, απλοποιώντας το φορολογικό σύστημα, αρχικά με την εισαγωγή δύο συντελεστών φόρου εισοδήματος 15% και 20% σύμφωνα με τα επίπεδα εισοδήματος. Δέσμευσή τους ήταν ενιαίος φόρος 15%

Συμφώνησαν να εισάγουν ένα καθολικό βασικό εισόδημα για τους φτωχούς και τους ανέργους που θα αντιστοιχεί σε 780 ευρώ μηνιαίως.

Πρόκειται για μια σύμβαση μεταξύ δύο πολιτικών δυνάμεων, που είναι και θα παραμείνουν εναλλακτικές, που τις δεσμεύει να κάνουν ό,τι έχουν υποσχεθεί στους πολίτες», τόνισε ο Luigi Di Maio, ηγέτης των Πέντε Αστέρων, σε βίντεο που αναρτήθηκε στο Facebook.

«Την Δευτέρα θα φτάσουμε στο τελικό αποτέλεσμα, διαφορετικά τον λόγο θα έχει και πάλι ο πρόεδρος Ματαρέλα», δήλωσε σχετικά με την συμφωνία με τα Πέντε Αστέρια ο γραμματέας της Λέγκα Ματέο Σαλβίνι.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει σειρά ενεργειών που όμως καταγράφονται ως τίτλοι και δεν αναφέρονται οι συγκεκριμένες περικοπές ούτε η κοστολόγηση τους.

Αναφέρεται επίσης στην δημιουργία μιας ιταλικής τράπεζας επενδύσεων για την στήριξη της ιταλικής οικονομίας, σε νέες χρηματοδοτήσεις για την προστασία και προβολή της ιταλικής πολιτιστικής κληρονομιάς, στην παραμονή εντός του ΝΑΤΟ, αλλά με άνοιγμα στην Ρωσία και άρση των οικονομικών κυρώσεων και στη μείωση της πίεσης στα εξωτερικά σύνορα της Ιταλίας, σε ό,τι αφορά το μεταναστευτικό.

Κόμματα με έντονη λαϊκιστική ρητορική που κατατάσσονται στη συντηρητική δεξιά, εισάγουν καινοτομίες στην πολιτική πράξη αλλά και σε οικονομικά θέματα που θα έπρεπε να είχαν υϊοθετηθεί και εφαρμοσθεί από τα προοδευτικά κόμματα.

Βεβαίως και αυτοί βρίσκονται στην αφετηρία της εξουσίας και πολλά μπορούν να αλλάξουν εάν πράγματι είναι βαθιά συντηρητικές και λαϊκιστικές πολιτικές δυνάμεις. Περιμένουμε την απάντηση των προοδευτικών.

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΛΠΟ ΜΕ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΗΤΩΝ

Το έγγραφο εργασίας του ΔΝΤ που συντάχθηκε με το "πείραμα" των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ

Η Ελλάδα στην πρώτη γραμμή του νέου μεγάλου πειράματος για την εξάλειψη των μετρητών. Η «πρώτη φορά αριστερά» έχει εμπλέξει την Ελλάδα σε ένα πρωτοφανές πείραμα των διεθνών κέντρων για την ταχεία και χωρίς αντιδράσεις εξάλειψη των μετρητών ανά τον κόσμο.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) στην Ουάσιγκτον δημοσίευσε ένα έγγραφο εργασίας για τις συνέπειες στις οικονομίες από την «εξάλειψη των μετρητών». Το έγγραφο αυτό καταδεικνύει σαφώς ό,τι ακριβώς αυτή είναι η κεντρική τους κατεύθυνση. Παρέχει συμβουλές σε κυβερνήσεις που θέλουν να ενταχθούν σε αυτήν την τελευταία οδηγία για – την κατάργηση των μετρητών. Ο αναλυτής του ΔΝΤ Alexei Kireyev συνιστά στα συμπεράσματά του:

«Παρά το γεγονός ότι ορισμένες χώρες πιθανότατα μέσα σε λίγα χρόνια, θα καταργήσουν εντελώς τα μετρητά, αυτή η διαδικασία θα πρέπει να εφαρμοστεί με σταδιακά βήματα. Η διαδικασία –απομετρητοποίησης- (σημ. κάνω νεολογισμό για τη διαδικασία εξάλειψης των μετρητών) θα μπορούσε να βασιστεί αρχικά σε μεγάλο βαθμό από μη αμφισβητούμενα βήματα, όπως η σταδιακή κατάργηση των μεγάλων ανώνυμων λογαριασμών, η τοποθέτηση ανώτατων ορίων στις συναλλαγές με μετρητά και η αναφορά για τα μετρητά που διακινούνται με διασυνοριακές συναλλαγές. Περαιτέρω μέτρα θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν τη δημιουργία οικονομικών κινήτρων για τη μείωση της χρήσης των μετρητών στις συναλλαγές, απλοποιώντας το άνοιγμα και τη χρήση των μεταβιβάσιμων καταθέσεων, και την περαιτέρω μηχανοργάνωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος».

Το έγγραφο εργασίας του ΔΝΤ δεν είναι παρά εξειδίκευση των αποφάσεων των υπουργών οικονομικών και των κεντρικών τραπεζιτών των G20 τον Φεβρουάριο του 2016 στη Σαγκάη.

Ωστόσο από το καλοκαίρι του 2015 και μετά στην  Ελλάδα με αφορμή τα capital controls λαμβάνει χώρα ένα πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο πείραμα μείωσης των ελευθεριών και καταδυνάστευσης μέσω του ελέγχου των μετρητών.

Η επιβολή των capital controls με αιτία τη φυγή των καταθέσεων λόγω έλλειψης εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση και τις τράπεζες, αποτέλεσε ένα πρώτο βήμα, στη συνέχεια η κυβέρνηση με την καθοδήγηση των δανειστών έχει εξελιχθεί σε βασικό εργαλείο για την επιτυχία του «μεγάλου κόλπου». Να ολοκληρώσει την εξάλειψη των μετρητών από την αγορά. Σαν αιτιολογία ανασύρεται η παλιά δοκιμασμένη πρόφαση, η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και ο περιορισμός της μαύρης οικονομίας.

Η αιτία του πολέμου κατά των μετρητών είναι το παγκόσμιο χρέος.  Ο κόσμος δεν ήταν ποτέ περισσότερο χρεωμένος.

Σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, το συνολικό χρέος του μη χρηματοπιστωτικού τομέα έχει φτάσει στο παγκόσμιο ρεκόρ των $ 152 τρισεκατομμύρια, το υψηλότερο ακαθάριστο χρέος που έχει καταγραφεί ποτέ. Το συνολικό χρέος έχει φτάσει τα 230 τρισ. δολάρια και το παγκόσμιο ΑΕΠ τα 75 τρισ. δολάρια. Ο λόγος του χρέους προς το ΑΕΠ είναι επίσης σε ένα ρεκόρ όλων των εποχών στο 225%, από το 200% που ήταν πριν 14 χρόνια.

ΔΙΕΘΝΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 2017. Η στιγμή της ανάλυσης του παγκόσμιου χρέους

Τι Επιδιώκουν; Την μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα όταν προκύψει η ανάγκη «κουρέματος» των καταθέσεων λόγω της ανεξέλεγκτης αύξησης παγκόσμιους χρέους αλλά και τον σαφή περιορισμό των ατομικών ελευθεριών.

Το μεγαλύτερο μέρος των αποταμιεύσεων του πλανήτη είναι σε pension funds (ιδιωτικά ή κρατικά) που είναι υποχρεωμένα να επενδύουν το 70% των διαθεσίμων σε ομόλογα, ένα μεγάλο μέρος των οποίων έχει αρνητική πραγματική και ενίοτε και ονομαστική απόδοση. Από το 2020 έως το 2022 λήγουν πολλά και μεγάλα ασφαλιστήρια συμβόλαια και αυτό ίσως αποτελέσει την απαρχή της νέας μεγάλης κρίσης.

Πρωτίστως ωστόσο η προσπάθεια κατάργησης των μετρητών πλήττει τον πυρήνα των θεμελιωδών ελευθεριών του ατόμου.

Χωρίς μετρητά το κράτος μπορεί ανά πάσα στιγμή να κατάσχει ολόκληρη την υλική περιουσία οποιουδήποτε θεωρεί πως είναι ενοχλητικός ή εισάγει καινά δαιμόνια.

Χωρίς την ανωνυμία των μετρητών το κράτος ή κάποιος παρείσακτος μπορεί να αποκτήσει πληροφορίες που ανήκουν στην ιδιωτική σφαίρα του καθενός. Κάθε ισχυρός θα μπορεί να γνωρίζει τι τρώμε, τι πίνουμε, τι διαβάζουμε, τι σεξουαλικές ή πολιτικές προτιμήσεις έχουμε.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους κίνδυνους υπάρχουν ήδη στην ψηφιακή εποχή. Η ύπαρξη της δυνατότητας χρήσης μετρητών όμως τους μετριάζει. Το ζητούμενο είναι πώς θα προστατέψουμε και θα αυξήσουμε την ιδιωτικότητα και τις ελευθερίες όχι πώς θα τις περιορίσουμε.

ΔΥΟ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ

Με βάση τα ιστορικά προηγούμενα οι τρόποι που μπορούν να αντιμετωπιστούν παρόμοιες καταστάσεις είναι:

α) Το «κούρεμα» του χρέους, είτε άμεσα είτε λογιστικά με τον επιμερισμό σε μακρύ μελλοντικό χρονικό διάστημα.

β) Ο πληθωρισμός του χρέους με αύξηση των τιμών μεγαλύτερη των πραγματικών επιτοκίων (αρνητικά πραγματικά επιτόκια).

γ) Ο μηδενισμός του κοντέρ με έναν πόλεμο.

Δεν αποκλείουμε κανένα από αυτά. Παραθέτουμε ωστόσο δύο πολύ χαρακτηριστικά πέραν της «λύσης» του πολέμου.

  1. Στην Κούβα του Κάστρο είχαν δύο νομίσματα, ένα χωρίς αξία για τους υπηκόους και ένα μετατρέψιμο για τους τουρίστες. Όπως ήταν φυσικό ο κόσμος αποθησαύριζε τα μετατρέψιμα που είχαν αξία. Για το λόγο αυτό το καθεστώς κατά τακτά διαστήματα τα άλλαζε και ακύρωνε τα παλιά. Έτσι έκλεβε την αξία που είχε αποθηκευτεί με αυτά.
  2. Το 1933 κατά τη διάρκεια της μεγάλης ύφεσης ο Πρόεδρος Φ. Ρούσβελτ απαγόρευσε την κατοχή χρυσού από τους ιδιώτες και εξέδωσε νόμο που ανάγκαζε τους πολίτες να αλλάξουν το χρυσό που κατείχαν με δολάρια. Η αναλογία που όριζε ο νόμος ήταν 20,67 δολάρια η ουγκιά. Όταν η διαδικασία συγκέντρωσης του χρυσού ολοκληρώθηκε, το δολάριο υποτιμήθηκε στα 35 δολάρια η ουγκιά. Με τον τρόπο αυτό το 70% της αγοραστικής αξίας των πολιτών δημεύθηκε. Έχει εκφραστεί η άποψη πως πρόθεση του Ρούσβελτ δεν ήταν απλά η συγκέντρωση του χρυσού για τις ανάγκες του κράτους αλλά η αφαίρεση ενός στοιχείου ανεξαρτησίας των πολιτών από το κράτος.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ

  • Με τα capital controls έχει επιβάλει περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων
  • Έχει επιβάλει περιορισμούς και έλεγχο των διασυνοριακών κινήσεων κεφαλαίων
  • Έχει επιβάλει ανώτατο όριο στις συναλλαγές με μετρητά (500€ το μικρότερο στην ΕΕ)
  • Έχει επιβάλει κίνητρα φοροαπαλλαγής για τη μη χρήση μετρητών
  • Έχει επιβάλει την κατάργηση των λογαριασμών που δεν είναι ονομαστικοί.

Με άλλα λόγια δημιούργησε ολόκληρο το πλαίσιο του εγγράφου εργασίας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου πριν αυτό γραφεί και δημοσιευθεί!!!!!!!

Επερχόμενη κατάρρευση του Δυτικού μοντέλου όπως το γνωρίσαμε

Το προσφυγικό στην Ευρώπη είναι μια θρυαλλίδα, μια αφορμή που αναδύει την εικόνα της παράλυσης. Οι εκλογές στην Αυστρία, το δημοψήφισμα της Βρετανίας, οι εκλογές στην Ισπανία και την Γαλλία αλλά και οι εκλογές τον επόμενο χρόνο στη Γερμανία, όποιο και να είναι το τελικό αποτέλεσμα θα αναδείξουν ένα κοινό στοιχείο. Την κόλαση της πολιτικής και των πολιτικών με τη μορφή που γνωρίσαμε τελευταία.

Εάν το Ηνωμένο Βασίλειο μείνει τελικώς εντός Ε.Ε. σε μια Ευρώπη που ασχολείται μόνο με το εθνικό συμφέρον των ισχυρών θα καταρρεύσει μαζί της. Εάν πάλι αποχωρήσει, η Ε.Ε. με τη μορφή που τη γνωρίσαμε θα πάψει να υπάρχει. Ποια θα είναι τα μεγέθη της επερχόμενης οικονομικής ανατροπής? Η κεντρική τράπεζα του Ηνωμένου Βασιλείου προετοιμάζεται συστηματικά και ήδη ανακοίνωσε ότι θα τροφοδοτήσει με ρευστότητα σε τρεις συγκεκριμένες ημερομηνίες. Η λίρα αρχικώς θα υποτιμηθεί. Υπάρχουν μελέτες για ανατροπή στο εμπορικό ισοζύγιο καθώς το 25% προέρχεται από τις σχέσεις με τις χώρες της Ευρωζώνης, υπάρχουν και κάποιοι φόβοι ότι το city θα πάψει να είναι το μεγάλο οικονομικό κέντρο.

Η προετοιμασία της Ευρώπης ποια είναι? Δεν εμφανίστηκε καμιά μελέτη. Το προφανές είναι ότι η οικονομική της δύναμη θα μειωθεί και το Ευρώ θα υποτιμηθεί. Η άνοδος του δολαρίου θα είναι ισχυρή, σε πρώτη φάση και η άνοδος του χρυσού. Αλλά για πόσο ακόμη θα αντέξει η Ευρώπη με τα παλιά κουρελιασμένα ρούχα?

Το 2016 είναι το έτος της αποσύνθεσης των παλιών πολιτικών. Ο Μάριο Ντράγκι δεν μπορεί να κερδίσει το στοίχημα όσο είναι διάχυτη η κρίση εμπιστοσύνης. Για να κερδίσει χρειάζεται διεύρυνση της πίττας με νέες επενδύσεις. Ποιός θα επενδύσει σε ασταθές πολιτικά και οικονομικά περιβάλλον. Ποιος θα επενδύσει εάν το Ηνωμένο Βασίλειο αποχωρήσει. Ποιος θα επενδύσει πριν τις εκλογές στην Αυστρία, την Ισπανία αλλά κυρίως την Γαλλία το φθινόπωρο και την Γερμανία το 2017. Ποιος θα επενδύσει σε μια Ευρώπη που ηγεμονεύεται από εθνικές στρατηγικές, που μόνο Ενωμένη δεν είναι. Ποια θα είναι τα σημάδια που θα μείνουν από το κύμα, ενδεχομένως το τσουνάμι της κρίσης εμπιστοσύνης των πολιτών. Ωστόσο εάν δεν υπάρξουν νέες επενδύσεις, η επικείμενη νέα αύξηση της φορολογίας στα περισσότερα σημεία της Ευροζώνης θα προκαλέσει νέα συρρίκνωση, νέα φοροδιαφυγή και αναζήτηση ασφαλέστερων λιμανιών απόδοσης κεφαλαίων, εκτός Ε.Ε.

Τις διαμορφωμένες τάσεις είναι αδύνατο να ανατρέψουμε, αλλά καθένας μπορεί να προετοιμαστεί όσο είναι εφικτό. Η Ευρώπη σύντομα θα τεθεί εκ των πραγμάτων σε στρατηγικό δίλημμα. Κρίση στην Ευρώπη σημαίνει κύμα κρίσεων διεθνώς ανά την υφήλιο. Οι μεγάλες οικονομικές αλλαγές φέρνουν και αντίστοιχες κοινωνικές. Ενδεχομένως το 2018 να έχει ολοκληρωθεί η αποσύνθεση του παλιού μοντέλου. Ωστόσο το νέο μοντέλο θα πάρει αρκετό χρόνο μέχρι να ολοκληρωθεί και να ισορροπήσει. Ένα είναι σίγουρο ότι τίποτε δεν μένει στάσιμο.

Δημοφιλέστερα Άρθρα