ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

Αρχική ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ

ΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ ΣΤΙΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΤΣΙΠΡΑ. ΤΟΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ;

Turkey's President Tayyip Erdogan meets with Greek Prime Minister Alexis Tsipras in Brussels, Belgium July 12, 2018. Kayhan Ozer/Presidential Palace/Handout via REUTERS ATTENTION EDITORS - THIS PICTURE WAS PROVIDED BY A THIRD PARTY. NO RESALES. NO ARCHIVE.


Εμπιστεύεστε τον Τσίπρα να διαπραγματευτεί με τον Ερντογάν;

Στις 5 Φεβρουαρίου ανακοινώθηκε το ταξίδι του Τσίπρα στην Τουρκία. Κάθε συνάντηση σε επίπεδο πρωθυπουργών πραγματοποιείται γιατί συνοδεύεται από συμφωνίες υψηλού επιπέδου. Ωστόσο μετά την προηγούμενη συνάντηση των δύο στην Αθήνα, οι σχέσεις των δύο χωρών επιδεινώθηκαν και αυξήθηκε η επιθετικότητα της Τουρκίας. Με αφορμή τη νέα συνάντηση κάνουμε έναν απολογισμό των «υπερήφανων» και «μεγάλων» διαπραγματεύσεων του Τσίπρα.

2015, το πρώτο εξάμηνο η διαπραγμάτευση με μοχλό τον Βαρουφάκη, αφορούσε την παραμονή της Ελλάδας στο Ευρώ ή την επιστροφή στη Δραχμή:

  • Χάθηκε το απόθεμα των 9 δις και επιστράφηκε στην Ε.Κ.Τ.
  • Έμεινε η Ελλάδα εκτός ποσοτικής χαλάρωσης μέχρι που τελείωσε το μέτρο χάνοντας δισεκατομμύρια φθηνού χρήματος
  • Δεν ολοκληρώθηκε το 2ο μνημόνιο με συνέπεια να χαθούν όλα τα πλεονεκτήματα που είχε αποκτήσει η περιοριστική δημοσιονομική πολιτική και να χρειάζεται επανεκκίνηση
  • Μέσα σε μια νύχτα χάθηκαν 25 δις από τις τράπεζες και η διοίκησή τους πέρασε σε ξένα χέρια
  • Επιβλήθηκαν τα Capital Controls που ισχύουν μέχρι σήμερα.

2015 δεύτερο εξάμηνο, 17ωρη διαπραγμάτευση με την τρόϊκα και την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη σύναψη ενός τρίτου αχρείαστου μνημονίου γιατί αρνήθηκε να κλείσει το δεύτερο μνημόνιο. Αποτέλεσμα:

  • νέα δανειακή επιβάρυνση ύψους 86 δις
  • βαρύτατες φορολογίες ρεκόρ στις χώρες του ΟΟΣΑ, άλλοτε γιατί επιβλήθηκαν από τους δανειστές, άλλοτε γιατί ήταν η εύκολη λύση για την κυβέρνηση
  • μετατροπή του χρέους σε μη βιώσιμο (αντικειμενικά πέρα από τα πολιτικά παιγνίδια των εταίρων)
  • ύφεση της οικονομίας και της αγοράς με θύματα την επιχειρηματικότητα και ιδιαίτερα τους Μικρούς και Μεσαίους
  • μείωση του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος -ΑΕΠ για τρία χρόνια ακόμη
  • αύξηση της μετανάστευσης νέων και ικανών πολιτών με ρυθμούς εκπατρισμού εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων
  • αύξηση του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και σε απόλυτους αριθμούς παρά το γεγονός ότι δεν είχε αρχίσει η περίοδος αποπληρωμής των δανείων
  • Το 2018 καταγράφηκε αύξηση του χρέους κατά 21,5 δις, ανεβάζοντας το συνολικό χρέος της χώρας στο ρεκόρ των 335 δις
  • πώληση των αεροδρομίων της χώρας πέραν των άλλων ιδιωτικοποιήσεων στρατηγικού χαρακτήρα

2017 νέα διαπραγμάτευση ως επέκταση του 3ου μνημονίου ή κατά άλλους το 4ο μνημόνιο

  • δέσμευση της Ελλάδας για πρωτογενή πλεονάσματα πρωτοφανή στην παγκόσμια οικονομική ιστορία για τη σχέση ύψους/διάρκειά τους. 3,5% έως το 2022 και πάνω από 2% έως το 2060
  • παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας στον έλεγχο των ξένων για 99 χρόνια μέχρι το 2118
  • παραχώρηση μεταξύ των άλλων του Λευκού Πύργου, της Κνωσού και όλων των μνημείων της χώρας

2018, διαπραγμάτευση για το Σκοπιανό. Συμφωνία των Πρεσπών:

  • παραχώρηση και δεσμευτική αναγνώριση από την Ελλάδα της Μακεδονικής ταυτότητας, ιθαγένεια-υπηκοότητα και αναγνώριση των «Μακεδόνων» και του «Μακεδονικού λαού» των Σκοπίων
  • παραχώρηση και δεσμευτική αναγνώριση από την Ελλάδα της «Μακεδονικής γλώσσας» στα Σκόπια
  • αναγνώριση της χώρας ως Βόρεια Μακεδονία

2019, ο Καματερός, βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στα Δωδεκάνησα, δηλώνει επισήμως στην βουλή των Ελλήνων ότι ονειρεύονται μια συμφωνία των Πρεσπών για τα Δωδεκάνησα

Καταγράφουμε αντικειμενικά βάσει αποτελέσματος, χωρίς κρίσεις, τα γεγονότα που αποτέλεσαν μεγάλοι σταθμοί από τις διαπραγματεύσεις Τσίπρα και θέτουμε το ερώτημα:

Εμπιστεύεστε τον Τσίπρα να διαπραγματευτεί με τον Ερντογάν;

ΝΑΙ     ή      ΟΧΙ

 

ΚΑΛΗ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ 2030-2035

Το μεγαλύτερο πλήγμα για το μέλλον της Ελλάδας είναι η κατίσχυση των πιο συντηρητικών, των χειρότερα αξιολογημένων πρακτικών εκπαίδευσης. Δεν αναφέρομαι σε εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα γιατί…δεν υφίσταται. Το μπάχαλο των σχολείων, η συστηματικά καλλιεργημένη ανευθυνότητα των εκπαιδευτικών και το σαθρό, χωρίς προσανατολισμό πρόγραμμα εκπαίδευσης είναι τα κυρίαρχα στοιχεία του.

Φως στο τούνελ δεν υπάρχει από τις διαφαινόμενες «θέσεις» και αντιπαραθέσεις των πολιτικών στη χώρα μας.

Οι ευχές μας λοιπόν στην παρούσα γενιά αλλά και στη μελλοντική γενιά του 2030-2035

Μεταπολεμικά συγκρούστηκαν δύο παγκόσμια εκπαιδευτικά συστήματα. Το παλιό από αρχαιοελληνικής καταβολής σύστημα γενικής εκπαίδευσης και το νεότερο Αγγλοσαξωνικό σύστημα εξειδίκευσης το οποίο και επικράτησε. Η Ελλάδα ποτέ δεν βρήκε τον δρόμο της ανάμεσα σε αυτά.

Σήμερα καθώς το παγκόσμιο κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο αλλάζει, συγκρούονται δύο νέα παγκόσμια συστήματα. Το παλιό Αγγλοσαξωνικό και το νέο που έχει ως κοιτίδα την Φιλανδία.

fi-1

Η Φιλανδία βρίσκεται στην πρώτη θέση των αξιολογήσεων όλων των διεθνών οργανισμών, τα τελευταία 10 χρόνια για την παιδεία των 15ντάρηδων εφήβων της.

fi

Ωστόσο δεν επαναπαύτηκε στη δόξα της. Το Εθνικό Συμβούλιο εκπαίδευσης –το οποίο σέβονται και ακολουθούν τη στρατηγική του όλα τα κόμματα– έπειτα από έρευνες και πειραματικές εφαρμογές καθιέρωσε το νέο εκπαιδευτικό σύστημα του μέλλοντος.

Ξεκίνησε ένα από τα πιο ριζοσπαστικά προγράμματα εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που αντικαθιστά την κλασική «διδασκαλία ανά μάθημα» με «διδασκαλία ανά θέμα».

Τα παραδοσιακά μαθήματα όπως για παράδειγμα τα Μαθηματικά, η Ιστορία, η Γεωγραφία, οι ξένες γλώσσες αντικαθίστανται, με τη διδασκαλία διαθεματικών «φαινομένων» που απαιτούν συνδυαστικές γνώσεις και συνδέονται πιο άμεσα με την καθημερινότητα των παιδιών.

Σε αυτό το πλαίσιο, προβλέπονται και ανάλογες αλλαγές στις αίθουσες διδασκαλίας.

Στόχος του νέου αυτού διαθεματικού συστήματος είναι η προώθηση της συνδυαστικής σκέψης και η σύνδεση πρακτικών ζητημάτων με θεωρητικές γνώσεις σε εφαρμοσμένη πρακτική.

Μέχρι σήμερα το 90% των καθηγητών που εργάζονται στα γυμνάσια και τα λύκεια του Ελσίνκι έχουν ήδη λάβει σχετική εκπαίδευση για να μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες του ανανεωμένου προγράμματος.

Ασφαλώς οι καθηγητές που προσλαμβάνονται, επιβλέπονται και αξιολογούνται από το τοπικό σύστημα έχουν υψηλή θέση στην κοινωνία της Φιλανδίας, χαίρουν ιδιαίτερης εκτίμησης, είναι άριστα εκπαιδευμένοι σχεδόν όλοι με μεταπτυχιακά και όταν δεν μπορούν να έχουν την επικοινωνία που ορίζει το σύστημα για κάθε μαθητή χωριστά, επεμβαίνει ειδικός ψυχολόγος. Καθήκον του καθηγητή είναι να αποδίδει κάθε μαθητής του με εξατομικευμένη προσαρμογή του διδακτικού προγράμματος.

Οι καθηγητές αυτοαξιολογούνται πρώτα και οι μαθητές δεν χρειάζονται εξετάσεις για να πιστοποιήσουν την πρόοδό τους καθώς υπάρχει η πιστοποιημένη απόδοση σε όλο το έτος.

fi-2

Οι μαθητές εξαντλούν τις εργασίες τους στο σχολείο και δεν έχουν εκπαιδευτική δουλειά στο σπίτι. Δεν χρειάζονται εξωσχολική ενίσχυση.

Ιδού γιατί οι ευχές μας στρέφονται και στη μελλοντική γενιά του 2030-2035. Ίσως μέχρι τότε να ωριμάσουν οι συνθήκες στην Ελλάδα.

ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ Ή ΒΟΥΛΙΑΖΟΥΜΕ

Η κυβέρνηση με τη στάση της, επιλέγοντας αυτό το περιεχόμενο «διαπραγμάτευσης», βλάπτει την οικονομία, δυναμιτίζει το μέλλον της και η τεκμηρίωση πόσο την βλάπτει είναι πολύ εύκολη δουλειά για τους οικονομολόγους. Πολιτικά ωστόσο τα κόμματα προβάλουν μιαν ανησυχία χωρίς να τεκμηριώνεται επαρκώς, με αποτέλεσμα να διευκολύνει την επικοινωνιακή πολιτική που τους ταυτίζει με τους δανειστές.

Υπάρχει κανείς που έστω και ενστικτωδώς να μην θεωρεί ότι αυτή η «διαπραγμάτευση» μόνο την Ελλάδα και τους Έλληνες δεν εξυπηρετεί; Θα μου πείτε βεβαίως. Είναι οι ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Αλλά το θέμα δεν είναι το επικοινωνιακό παιχνίδι μιας κυβέρνησης. Ούτε βεβαίως ο στερεότυπος καταγγελτικός λόγος της αντιπολίτευσης αρκεί. Σε μια σοβαρή πολιτεία αυτό που ενστικτωδώς καταλαβαίνουν οι πολίτες και δεικτικά καταγγέλλουν οι πολιτικοί, θα έπρεπε να έχει τη σχετική τεκμηρίωση με ανάλυση και στοιχεία τουλάχιστον από την πλευρά του καταγγέλλοντος.

Στο Διεθνές Οικονομικό Συνέδριο 2017,

υπήρξε σαφής και ρητή αναφορά σε ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα που χάνει η χώρα με αυτή τη «διαπραγμάτευση» και γιατί θα πρέπει να ολοκληρωθεί εγκαίρως.

«Από το Φεβρουάριο του 2016 που ανέλαβε την διοίκηση της ΕΚΤ ο Μάριο Ντράγκι και εφάρμοσε το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης (QE), δισεκατομμύρια Ευρώ χορηγήθηκαν σε τράπεζες και ιδιωτικές επιχειρήσεις των χωρών της Ευρωζώνης πλην της Ελλάδας.

Ήταν τότε που η κυβέρνηση προτίμησε να επιστρέψει 9 δισεκατομμύρια περίσσευμα από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών δηλώνοντας ότι δεν χρειάζεται τα χρήματα!

Ήταν τότε που αποφάσισε να βρεθεί η χώρα εκτός δεύτερου προγράμματος ακριβώς στην λήξη του!!!

Από τότε, μέσω της ΕΚΤ βρέχει λεφτά και εμείς κρατάμε ομπρέλα (σημ. ο Κ. Μητσοτάκης το είπε ενάμιση μήνα μετά).

Σχετική εικόνα

Χάσαμε το πρώτο πρόγραμμα. Τον Δεκέμβριο του 2016 η ΕΚΤ αποφάσισε να γίνει και δεύτερο πρόγραμμα για το 2017. Επισημάναμε ότι εάν χαθεί το πρώτο εξάμηνο κατά το οποίο διατίθενται 80 δις μηνιαίως, το δεύτερο εξάμηνο η διαθεσιμότητα ρευστότητας θα μειωθεί στα 60 δις μηνιαίως, δηλαδή στην καλύτερη περίπτωση θα ενταχθούμε στο τέλος του προγράμματος με τα λιγότερα διαθέσιμα»

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων υπογραμμίζεται ότι τα ποσά αυτά κατανέμονται με διάφορα κριτήρια σε όλα τα μέλη της ευρωζώνης που τα χρειάζονται και δεν αφορούν ένα μόνο μέλος.

Βεβαίως το ύψος των ενισχύσεων με μηδενικά επιτόκια από την ΕΚΤ είναι σοβαρό πλεονέκτημα αλλά το σοβαρότερο είναι ότι οι χώρες που είναι ενταγμένες στο πρόγραμμα αποκτούν υψηλή πιστοληπτική αξιολόγηση. Αποκτούν την εμπιστοσύνη των αγορών.

Το κορυφαίο πρόβλημα που αναδύεται από την μη ένταξη στο QE είναι ο κίνδυνος να μην βγει η χώρα στις αγορές τον επόμενο χρόνο. Γιατί η μη ένταξη στο QE και η μη ολοκλήρωση της β΄ αξιολόγησης  του μνημονίου Τσίπρα-Καμμένου καθιστούν αδύνατη την δοκιμαστική έξοδο στις αγορές και φυσικά δεν προετοιμάζουν το έδαφος για έξοδο το καλοκαίρι του 2018, τότε που τελειώνει το Γ΄ μνημόνιο.

Αυτός είναι ο λόγος που πάμε σε τέταρτο μνημόνιο όπως και να βαπτισθεί αυτό πχ επέκταση μέτρων για 2019-2020 ή άλλως.

Μια ακόμη παράμετρος στη διατήρηση της αβεβαιότητας είναι ότι η οικονομία μας χάνει 400 εκατομμύρια τον μήνα από την συνεχιζόμενη καθυστέρηση ανάπτυξης. Ποσό που αντιστοιχεί σε περισσότερα από 4,5 δις σε ετήσια βάση, όσο είναι δηλαδή ο προϋπολογισμένος δείκτης αύξησης του ΑΕΠ για το 2017 (στοιχεία της κυβέρνησης).

Σύμφωνα με τις διαρροές της κυβέρνησης η αξία της «διαπραγμάτευσης» που διεξάγει είναι ζήτημα εάν αποδίδει 400 εκατομμύρια ετησίως, πέραν της μετάθεσης σε χρονικό ορίζοντα ώστε να αναγκασθεί για την εφαρμογή τους μια άλλη κυβέρνηση (τότε θα αρχίσουν τις καταγγελίες ως αντιπολίτευση) και πέραν της επικοινωνιακής διαχείρισης ότι αφορούν μισθούς και συντάξεις.

Γιατί εάν έκλεινε έστω αυτή την β΄ αξιολόγηση τα ταμεία θα είχαν μεγαλύτερο όφελος από τη μείωση της ανεργίας και την ανάπτυξη.

Ίσως κάνει εντύπωση η αναφορά σε αυτή την «διαπραγμάτευση»

Μπορούσε να υπάρξει άλλη;

Η απάντηση είναι ΝΑΙ!!!

Ωστόσο μια διαπραγμάτευση με διαφορετικό περιεχόμενο απαιτεί δέσμευση για αλλαγές στην κοινωνία, το κράτος και την πολιτική.

ΤΟ ΜΕΤΕΩΡΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟΥ

Αντιπροσωπευτικές ερωτήσεις που έγιναν

1. Κύριε Μαυράκη, τα τελευταία χρόνια απέχω από τα πολιτικά γιατί τα κόμματα έχουν μεγάλη ευθύνη. Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν η μεγάλη απογοήτευση. Βλέπω ότι μάλλον έχει κάποιο ενδιαφέρον ο νέος φορέας αλλά με ποιόν ηγέτη θα είχε ενδιαφέρον?

Μ.Π.

2. Αγαπητέ Κωνσταντίνε, παρακολουθώ όσα γράφεις και μ’ αρέσουν. Γενικά είναι πολύ σωστά. Τώρα που η Κεντροαριστερά βγαίνει πάλι στον αφρό, μπορεί να διορθώσει κάτι? Ποιος αρχηγός θα τα καταφέρει καλύτερα. Ένας έμπειρος πολιτικός που του «ρίχνουν» όλη την φθορά αλλά βοήθησε στην επάνοδο του χώρου ή ένας νέος που δεν έχει δοκιμαστεί?

Π.Κ.

3. Οι εξελίξεις στην Κεντροαριστερά απογειώθηκαν! Είσαι και σοφό πουλί, να ακούσω και μία ήρεμη φωνή, χωρίς θυμούς, και φανατίλες!!

Φιλικότατα Μαριάννα

 

Απάντηση

Οι δύο αντίθετοι πόλοι είναι δείγμα υγείας στην ζωή. Η πιο αρρωστημένη κατάσταση είναι να επικρατούν οι όμοιοι. Αυτό συνέβη στην Ελλάδα την περίοδο της κρίσης. Συντηρητικοί και Συντηρητικοί-ψεκασμένοι οδήγησαν στα τάρταρα όταν η χώρα χρειαζόταν φως και ελπίδα, σχέδιο και πολιτική ηγεσία.

Αποτελεί η επανασύσταση του προοδευτικού πόλου ελπίδα? Υπό όρους. Αλλά πρώτα πρέπει να… μπουσουλίσει.

Το μετέωρο βήμα της πολιτικής ανασυγκρότησης του Δημοκρατικού Σοσιαλισμού και των Δημοκρατικών προοδευτικών δυνάμεων (αυτό που συνηθίζουν με χωροταξικό προσδιορισμό να ονομάζουν Κεντροαριστερά) βρίσκεται στο κρισιμότερο σημείο ισορροπίας.

Το πρώτο διακύβευμα αφορά τους 10 υποψηφίους προέδρους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης ή όσοι απομείνουν μετά τη συλλογή υπογραφών, στις 22 Σεπτεμβρίου.

Όλοι οι υποψήφιοι πρόεδροι της ΔΗ.ΣΥ. οφείλουν να επικοινωνήσουν με κάθε τρόπο, κατά την διάρκεια του προεκλογικού τους αγώνα, τις πολιτικές θέσεις για τις οποίες δεσμεύονται.

Ταυτόχρονα οφείλουν να αποφύγουν την προσωπική πόλωση και την τεχνητή όξυνση που συσπειρώνει με συνθήματα αλλά σε απολιτική βάση.

Ο ανοιχτός διάλογος θέσεων, δεν υφίσταται στην εποχή της ψεκασμένης συντήρησης.

Το δεύτερο διακύβευμα αφορά την πολιτική νηφαλιότητα (απαλλαγμένοι από καιροσκοπισμούς) και την διεισδυτικότητα πολιτικής κρίσης, ενός εκάστου από τους πολίτες, πριν λάβει την απόφαση υποστήριξης οποιουδήποτε εκ των υποψηφίων σε αυτές τις εκλογές.

Σήμερα διεκδικούν την θέση προέδρου της ΔΗ.ΣΥ. Το έχουν καταλάβει? Οφείλω να επισημάνω ότι δεν μπορεί να μην αποδίδεται έμπρακτα ο ανάλογος σεβασμός σε μια συλλογική προσπάθεια η οποία κορυφώθηκε στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, δρομολόγησε τις εξελίξεις, έχει διαμορφώσει το πολιτικό και ιδεολογικό πλαίσιο και έχει συστήσει όργανα για να εκτελέσει ένα συγκεκριμένο έργο, βάσει διαδικασιών. Εν τέλει σε αυτή την διαδικασία αποφάσισαν αυτόβουλα να συμμετάσχουν!

Δεν είναι πολιτικά υγειές να συμμετάσχεις σε συλλογική προσπάθεια που άλλοι οργάνωσαν και εσύ τους «καπελώνεις» για να τους καταργήσεις.

Όπως δεν είναι πολιτικά υγειές να ξεκινάς με την καπηλεία συλλογικών αγώνων.

Όσον αφορά την εκλογική διαδικασία προέδρου η ουσία της διαφορετικότητας από άλλους σχηματισμούς είναι ο διάλογος για την πολιτική. Όχι η ποδοσφαιροποίηση ποιος έβαζε τα καλύτερα γκολ.

Ο Γιώργος Παπανδρέου, η Φώφη Γεννηματά, ο Θανάσης Θεοχαρόπουλος, ως πρόεδροι κομμάτων μαζί με άλλους εκπροσώπους κινήσεων απέδειξαν ότι έχουν την θέληση και την ικανότητα να διαμορφώσουν, πολιτικά, κοινούς τόπους. Απέδειξαν ότι μπορούν να δώσουν ώθηση στην επανάσταση του αυτονόητου και στη δημιουργία του νέου φορέα της Δημοκρατικής Συμπαράταξης.

Αυτό ακριβώς είναι και το τρίτο και μεγαλύτερο διακύβευμα. Να ολοκληρωθεί το μεγάλο βήμα και να γίνει άλμα! Είναι το διακύβευμα της ¨επόμενης μέρας¨ καθώς ο νέος πρόεδρος θα κληθεί να λάβει ρυθμιστικό ρόλο στο πολιτικό προσκήνιο χωρίς αυταρχισμό, με γνώση των ισορροπιών, με σεβασμό στα κόμματα και τις κινήσεις που αυτοτελώς συνασπίζονται και αυτοβούλως αποφασίζουν για το μέλλον τους.

Η δυναμική του πολιτικού φορέα θα δώσει από μόνη της τις απαντήσεις.

Ωστόσο μέχρι τότε προέχει να πάρουν θέση όλοι οι υποψήφιοι, ρητά και απερίφραστα.

Ποιο είναι το σχέδιό τους εξόδου από την κρίση? Ποιες πολιτικές διασφαλίζουν ότι η έξοδος από την οικονομική κρίση συμπεριλαμβάνει και την έξοδο από την κοινωνική κρίση? Γιατί η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν κατάφερε να βγει από τα μνημόνια? Ποιες είναι οι παθογένειες που έσυραν την Ελλάδα σε αυτή την κρίση? Ποιες ήταν οι πολιτικές που υπηρέτησαν αυτές τις παθογένειες?

Μέχρι οι υποψήφιοι, να λάβουν θέση σε αυτά και άλλα ανάλογα πολιτικά θέματα, ουδείς οφείλει να δεσμευτεί για την ψήφο του!

Επιβάλετε τον πολιτικό διάλογο!

Κάθε υποψήφιος να εκτίθεται με τις δεσμεύσεις του!

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ. ΚΑΛΩΣΗΡΘΑΤΕ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός ανακάλυψε ότι η αποτυχία συμφωνίας σε μια αναδιάρθρωση του χρέους για την Ελλάδα θα την ωθήσει σε έναν διαρκή φαύλο κύκλο δανεισμού. Αλλά η πραγματικότητα είναι πολύ χειρότερη.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε ένα σπιράλ αύξησης του χρέους γιατί δεν αντιμετωπίζει την βασική αιτία που το δημιουργεί.

Η ανικανότητα των πολιτικών να αντιμετωπίσουν τα διαρθρωτικά προβλήματα της κοινωνίας και της οικονομίας τους οδηγεί σε «υπερήφανες ήττες» σαν αυτή των Τσίπρα-Βαρουφάκη. Ωστόσο αυτές οι πολιτικές προσαυξάνουν τα ελλείμματα προκαλούν άσκοπες αναταραχές στην οικονομία, μεγεθύνουν προκλητικά τις κοινωνικές ανισότητες και οδηγούν σε νέα ανάγκη δανεισμού. Ήδη το τρίτο μνημόνιο προσέθεσε 86 δις Ευρώ νέου δανεισμού πλέον τον αφελληνισμό της κυριότητας των τραπεζών.

Είναι τόσο μικρόμυαλοι που πίστεψαν ότι μπορούν να θυσιάσουν τις Ελληνικές τράπεζες για να κρατήσουν μια και μοναδική εναλλακτική, η οποία θα ελέγχεται κομματικά από τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Τελικώς με την πολιτική τους κατέρρευσε και η Τράπεζα Αττικής και μαζί της οι οικονομίες και οι κόποι χιλιάδων Μηχανικών που βρέθηκαν με πτωχοποιημένο το ταμείο τους.

Αυτοί οι πολιτικοί είναι απλά εγκεφαλικά νεκροί και δεν μπορούν να κατανοήσουν την οικονομία και την χρηματοοικονομική.

Είναι μάλιστα τόσο ανόητοι που μέσα στην επιχειρηματολογία τους συνυπάρχουν τελείως αντικρουόμενα επιχειρήματα που απευθύνονται στην διεθνή αγορά. Είμαστε στο χείλος μιας σκοτεινής αβύσσου γιατί το οικονομικό επιτελείο των Τσίπρα-Καμμένου δεν μπορούν να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος να δανειστεί ένα κράτος, αν δεν έχει καμία πρόθεση να εξοφλήσει το χρέος. Το χρέος των κρατών σε κρίση βρίσκεται διαρκώς στο μικροσκόπιο των επενδυτών σε ομόλογα αλλά και των Κεντρικών Τραπεζών.

Σε αυτούς που καλείς να αγοράσουν ομόλογα (χρέος) είναι ότι χειρότερο να τους οδηγήσεις σε αυτό το συμπέρασμα. Ότι το δημόσιο χρέος δεν μπορεί να εξυπηρετηθεί και ότι δεν υπάρχει σχέδιο αποπληρωμής του.

Ότι στο τέλος, καταλήγει πάντα να διαγράφεται για να γίνει ελάφρυνση του χρέους.

Η έλλειψη Ελληνικού σχεδίου για την οικονομική ανάκαμψη, η εκτός λογικής υπερφορολόγηση, με τη διατήρηση της δομικής παθογένειας του κράτους για την εξυπηρέτηση κομματικών σκοπιμοτήτων προκάλεσαν τη μαζική Μεγάλη Ύφεση με ένα δημόσιο χρέος να αφανίζει τις αποταμιεύσεις.

Αυτά τα χρήματα μόλις έφυγαν!

Καλώς ήλθατε στον σκοτεινό κόσμο του αποπληθωρισμού.

Η ΑΠΑΤΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΝΦΙΑ ΓΥΜΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΗ

Η αποκρουστική αλήθεια αρχίζει να αποκαλύπτεται. Είναι οι πρώτες «διαρροές» της κυβέρνησης για την περίφημη αναπροσαρμογή των αντικειμενικών αξιών που επιβεβαιώνουν ότι οδηγούν σε αυξήσεις «φωτιά» στον ΕΝΦΙΑ.

Αυξήσεις που θα φτάσουν έως 30% και θα βαρύνουν τις πλάτες εκατομμυρίων κατοίκων 86 δήμων της Περιφέρειας Αττικής και της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης, καθώς και χιλιάδων δήμων της υπόλοιπης χώρας.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα στις περιοχές που οι αντικειμενικές τιμές των ακινήτων κυμαίνονται σήμερα μεταξύ 600 και 1.000 ευρώ ανά τ.μ., οι τιμές θα αυξηθούν σε ποσοστά από 10% έως και 40%.

Όπως είχαμε προβλέψει http://www.mavrakiseconomics.com/2018/01/28/η-απατη-με-τισ-αντικειμενικεσ-και-η-δ/την πρόταση για τις αυξήσεις θα επιρρίψουν στις πλάτες  εκτιμητών, ωστόσο κανείς σοβαρός εκτιμητής δεν δέχθηκε να συμμετάσχει σε αυτή τη γελοιοποίηση του επαγγέλματος ούτε πιστεύουμε ότι θα υπάρχει κάποιος έμπειρος ανεξάρτητος εκτιμητής που να προτείνει αυξήσεις.

Πάντα σύμφωνα με τα δημοσιεύματα οι αυξήσεις πλήττουν κυρίως τις περιοχές στις οποίες κατοικούν νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα και στις οποίες οι τιμές ζώνης (οι αντικειμενικές τιμές αφετηρίας) είχαν αρχική εκκίνηση, χαμηλότερη των τότε πραγματικών τιμών της κτηματαγοράς.

Διαρρέουν ότι εκτιμητές (;;;) φέρονται να έχουν εισηγηθεί για τις περιοχές αυτές αυξήσεις αντικειμενικών τιμών κατά 10% έως και 40%, ώστε από τα επίπεδα των 600 – 1.000 ευρώ ανά τ.μ. να κυμαίνονται πλέον πάνω από 750 και μέχρι 1.200 ευρώ ανά τ.μ. Εξωπραγματικό και επαίσχυντο για όσους έχουν γνώση της αγοράς.

Με βάση αυτές τις αυξήσεις ο κύριος Ενιαίος Φόρος Ιδιοκτησίας Ακινήτων (ΕΝΦΙΑ) θα αυξηθεί κατά ποσοστά τα οποία στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων θα υπερβαίνουν το 20% και θα φθάνουν μέχρι και το 30%.

Οι τιμές ζώνης από 600 έως και 1.000 ευρώ το τ.μ. ισχύουν σήμερα σε 86 δήμους των περιοχών της Αττικής και της Θεσσαλονίκης, καθώς και σε χιλιάδες άλλους δήμους της υπόλοιπης χώρας.

Σε όλες αυτές τις περιοχές οι αυξήσεις των αντικειμενικών τιμών ζώνης θα έχουν ως συνέπεια την άνοδο σε υψηλότερο κλιμάκιο υπολογισμού του ΕΝΦΙΑ όπου ισχύει μεγαλύτερος συντελεστής προσδιορισμού του φόρου αυτού.

Η κυβέρνηση έστησε όλη την παρωδία ανάθεσης των αντικειμενικών αξιών σε κάποιους εκτιμητές για να τους αποδώσει επικοινωνιακά το βάρος των αυξήσεων του ΕΝΦΙΑ.

Βάρος που θα επωμιστούν εκατομμύρια ιδιοκτήτες ακινήτων γιατί απλούστατα αυτή η κυβέρνηση δεσμεύτηκε να ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΣΤΟΧΟΣ δηλαδή να εγγραφούν εισπράξεις 3,3 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ετησίως από ΕΝΦΙΑ.

Δημοφιλέστερα Άρθρα